หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

“คอเลสเตอรอลสูงมากต้องระวังอาหารแล้วนะครับ แอลดีแอลสูง เอชดีแอลต่ำ ไตรกลีเซอไรด์สูง ถนอมเส้นเ๣ื๵๪หัวใจหน่อยนะครับมวลร่างกายจะล้ำเกณฑ์เข้าไปในคนที่เกือบจะเรียกว่าอ้วนได้แล้วนะครับ” คุณหมอคนเดิมกล่าวพลางมองลอดแว่นมาที่เขา

เรียกผมไอ้อ้วนเลยเถอะหมอถ้าจะพูดขนาดนี้ เขาคิดในใจ

เริ่มต้นปีใหม่เหมือนเดิมทุกๆ ปี ด้วยข่าวร้ายที่เขาคุ้นเคย บอกเล่าจากคุณหมอท่านเดิมที่มาให้บริการตรวจร่างกายพนักงานที่บริษัทเป็๲ประจำทุกๆ ปี

“คุณทรนงยังคงชอบกินหมูกรอบปิ้งย่าง เนื้อติดมัน อยู่เหมือนเดิมใช่มั้ยครับ ผมจำได้ต้นปีที่แล้วเราก็คุยกันเ๱ื่๵๹นี้ ผลตรวจร่างกายของคุณทรนงแย่ลงทุก ๆ ปีเลยนะครับ ต้องระวังอย่าให้อ้วนนะครับ”คุณหมอยังคงขยี้ต่อไป แต่ก็พยายามเลือกใช้คำพูดที่ถนอมน้ำใจคนฟัง

“เอ่อ...ครับ”เขาประหยัดคำพูด แต่ฟุ่มเฟือยรอยยิ้มเจื่อนอย่างคนยอมจำนนด้วยหลักฐาน    

“ความเครียดก็มีส่วนนะครับเราต้องระมัดระวังควบคุมไม่ให้มีความเครียดในงานมากเกินไปด้วย พักผ่อนให้เพียงพอ ลองดูอีกซักปีมั้ยครับปีหน้าถ้าค่าเ๣ื๵๪ยังไม่ดีขึ้น ผมคงต้องแนะนำให้กินยาลดคอเลสเตอรอลแล้วนะครับ”

“ครับผมจะพยายามลดอาหารที่มีไขมันและออกกำลังกายให้มากขึ้นครับ ขอบคุณครับคุณหมอ” เขายกมือไหว้พร้อมคำตอบสำเร็จรูปเดิมๆ ที่เขาใช้บอกลาคุณหมอในหลายปีที่ผ่านมา

เมื่อเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานมุมตึกมุมเล็ก ๆ ส่วนตัวเดียวของเขาที่ยังพอผ่อนใจมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่ ปล่อยให้สายตาจับจ้องรถราที่วิ่งไปมาบนถนนเบื้องล่างเริ่มต้นอย่างเลื่อนลอยไร้แรงบันดาลใจเหมือนเดิมทุกปี

“โจคะอีก 15 นาทีประชุมนะ คุณวิสูตรเรียกประชุมด่วนกลุ่มย่อยที่ห้องนายเลย” เลขานาย เรียกชื่อเล่นของเขาอย่างคุ้นเคย เธอเป็๲สาววัยเลยกลางคนไปหน่อยอบอุ่นเหมือนพี่สาวคนโตที่คอยดูแลน้อง ๆ

“ครับพี่ใหญ่”แม้ว่าเธอจะไม่ได้ชื่อใหญ่ แต่ใคร ๆ รวมถึงเขาก็เรียกเธอแบบนั้น เพราะเธอเปรียบเสมือนพี่ใหญ่ของน้องๆ

“เห้ยหยุดปีใหม่ไปทำไรมาคะโจ? สิวเต็มหน้าไปหมดเลย นี่เที่ยวจนโทรมเลยรึเปล่าเนี่ยอย่าปล่อยตัวแบบนี้ซิจ๊ะน้อง อย่างนี้เมื่อไหร่จะมีแฟนเนี่ย ดูซิแล้วเฟินบอสตันในกระถางที่พี่หามาให้เนี่ย รดน้ำมันบ้างรึเปล่าทำไมกิ่งใบมันเหี่ยวเหลืองแบบนี้ล่ะคะ?”เธอพูดพลางเอามือกดหน้าดินในกระถางและพบกับความแห้งกรัง

เที่ยวจนโทรมอะไรหล่ะส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่อย่างเดียวดายหน้าทีวี ไม่มีใครคุยด้วยคนเดียวที่เขาโทรฯหา คือไรเดอร์ เพื่อสั่งอาหาร สนุกฉิบหาย เขาคิดในใจ  

“ปีนี้ส่งประกวดภาพถ่ายอีกแล้วเหรอ?พี่ชอบรูปบันไดเลื่อนของโจนะ ดูอบอุ่น มีลุ้น พี่ว่านะ”

พี่ใหญ่พูดถึงโครงการประกวดภาพถ่ายประจำปี ที่เปิดให้เฉพาะพนักงานแข่งขันกันภาพชนะเลิศจะเอาไปใช้ทำโฆษณา แผ่นพับ สื่อสิ่งพิมพ์ของบริษัท ด้วยวิธีนี้ บริษัทประหยัดงบจ้างที่ปรึกษาทำโฆษณาไปได้เยอะและพนักงานบริษัทหลายคนก็มีความสนใจและมีฝีมือถ่ายภาพที่น่าชื่นชมทีเดียวปีที่แล้วโจส่งภาพเข้าประกวด เขาได้รางวัลที่ 3เป็๲กล้องโกโปร แต่ปีนี้ เขาหมายมั่นปั้นมือว่าจะคว้ารางวัลที่ 1 ให้ได้ ที่พักพูลวิลล่าภูเก็ต 2 คืน ถึงแม้ต้องจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินเองเขาก็เต็มใจ  

“ขอบคุณครับพี่ใหญ่ว่าแต่มีเ๱ื่๵๹อะไรเหรอครับ ทำไมนายเรียกประชุมด่วน” เขาละสายตาจากรถราบนถนนเบื้องล่างและหันมาถามเธอด้วยความสงสัย

“แว่ว ๆว่าข่าวไม่ดีน่ะ ปีที่แล้วผลประกอบการบริษัทไม่ถึงเป้า เพราะโควิดระบาดด้วยแหล่ะดูเหมือนบางแผนกอาจจำเป็๲ต้องลดคน”

นี่มันคือการเริ่มต้นปีแบบไหนกันวะเนี่ย?อ้วน ไขมันเกิน หน้าเป็๲สิว ดูโทรม โสด และมีความไม่มั่นคงในหน้าที่การงาน ฮ่วย! หรือว่า... เขากำลังจะตกงาน?

‘กูจะโดนเลิกจ้างมั้ยวะ?’ เขาพูดกับตัวเองในใจ

***************