ตอนที่ 3 Empty World
“ทางเราขอย้ำว่าแบ่งเป็สองฝั่งชัดเจน ภายในEmpty Worldจะมีทั้งคลาสปกติและคลาสลับ เนื่องจากEmpty Worldสร้างขึ้นด้วยความสมจริงระดับสมบูรณ์แบบ ใบหน้าของท่านในEmpty Worldก็จะเป็ใบหน้าจริง ดังนั้นความส่วนตัวย่อมไม่มี สามารถใช้ไอเทมในEmpty Worldปกปิดใบหน้าได้ สกิลทุกอย่างสามารถสร้างขึ้นมาเองได้หรือเรียนรู้สกิลที่มีอยู่แล้วได้ NPCในนั้นก็มีจิติญญาและการนึกคิดเป็ของตนเอง โปรดระมัดระวังการกระทำด้วย เหล่าNPCมีหนึ่งชีวิต ขณะที่พวกท่านทั้งหลายมีชีวิตอันเป็นิรันดร์ ทุกการสูญเสียของNPCจะไม่สามารถฟื้นคืนกลับมาได้อีก ขอให้สนุกกับEmpty World ย้ำว่าเล่นให้สนุก”
“ก่อนจะจากกันไป ในกล่องที่พวกเราได้แจกจ่ายให้แก่ทุกท่านจะมีอุปกรณ์อยู่ จะเป็สายรัดข้อมือสองอัน หนึ่งอันคือเข้าสู่Empty World และอีกหนึ่งอันเป็อุปกรณ์ที่จะช่วยให้พวกท่านท่องเข้าสู่โลกสนทนาEmpty World เป็การสนทนาที่สามารถค้นหาปาร์ตี้หรือเตรียมพร้อมก่อนการเริ่มต้นสู่Empty World”
สิ้นคำกล่าวของบุคคลลึกลับใต้หน้ากาก หน้าจอโทรทัศน์ก็กลับเข้าสู่สัญญาณที่ขาด่ขณะหนึ่ง ก่อนเสียงซ่าจะหายไปพร้อมกลับเข้าสู่หน้ารายการของโฆษกรัฐบาล “ทุกท่านคงจะได้ยินการชี้แจงของผู้พัฒนาEmpty Worldแล้ว ย้ำว่าคณะรัฐมนตรีปัจจุบันยินดีสนับสนุนผลักดันให้ผู้เล่นทุกคนที่เข้าร่วมEmpty Worldอย่างสุดความสามารถ”
นิรินกดปุ่มรีโมทเพื่อปิดหน้าจอโทรทัศน์ หญิงสาวหันมองมาทางพี่ชายของตนเองซึ่งกระดาษในมือของเขาเต็มไปด้วยตัวอักษร “พี่ชาย จากข้อได้เปรียบเื่อัตราการแลกเปลี่ยนเงิน ประเทศลาวและอีกบางประเทศจะกลายเป็ประเทศที่มั่งคั่งที่สุด”
“อือ” เหินฟ้ากล่าวตอบ ชายหนุ่มครุ่นคิดอย่างรอบคอบถึงผลกระทบต่างๆที่จะเกิดขึ้น เขาเปิดปากกล่าวอย่างช้าๆ “Empty World ฉลาดมาก ถ้าทำแบบนี้ อีกไม่นานสกุลเงินทั่วโลกจะมีอัตราส่วนที่เท่าเทียมกัน อีกสักพัก 1 บาทของไทยก็จะเท่ากับ 1 กีบของประเทศลาว การมาของEmpty World Shopทำให้ค่าเงินของประเทศลาวไม่เฟ้อ กลับกัน คนลาวจะกลายเป็คนรวยทั้งประเทศ ไม่ใช่แค่ลาว แต่เงินสกุลหยวน ดอลลาร์สหรัฐ ยูโร เยนและสกุลเงินอื่นๆทั่วโลกจะมีอัตราส่วนที่เท่ากันภายใต้ผลกระทบนี้”
“พี่ชายพูดได้ถูกต้อง แต่แบบนี้ ประเทศที่ใช้หลักการค่าเงินเหมือนไทยเราก็ตามหลังประเทศที่เหมือนประเทศลาวสินะ”
เหินฟ้าพยักหน้าเบาๆ “อืม ตามหลังอยู่โขเลยละ หลังจากระบบแลกเปลี่ยนเงินตราเปิดขึ้นในสามเดือนให้หลัง คนสัญชาติลาวและคนสัญชาติอื่นที่มีลักษณะเหตุการณ์เหมือนกับคนลาวก็จะกลายเป็ผู้ทรงอิทธิพลภายในEmpty Worldไปเลย ยกเว้น… Empty Worldจะไม่ง่ายดายแบบนั้น ทุกอย่างในนั้นอาจใช้เงินตราซื้อไม่ได้ อาจไม่มีร้านค้าเติมเงินเหมือนเกมออนไลน์อื่นๆ อย่างเช่นเป็การหาของในโลกนั้นเพียวๆ ซื้อขายได้จากNPC ไม่ก็ของที่ผู้เล่นดรอปได้เท่านั้น”
ใบหน้าของนิรินดูปลดปลงขึ้นมา นางเข้าใจความยากลำบากในการต่อสู้ในEmpty Worldั้แ่ยังไม่เปิดทำการเลย ทั้งผู้เล่นเบต้าเทสหนึ่งล้านคนที่มีความรู้ความเข้าใจในโลกEmpty Worldมากกว่า ทั้งการเงินที่ไม่ยุติธรรมั้แ่เริ่มต้น ทั้งยังเป็โลกใบใหม่ที่เต็มไปด้วยปริศนา ไม่รู้เลยว่าควรเริ่มต้นที่ตรงไหน
“พี่ชายไหวไหม… ตลาดคราวนี้ใหญ่โตมหึมาก็จริง แต่แลกมากับการแข่งขันที่สูงลิบลิ่วเลย ถ้าพี่ชายไม่ไหวไม่ต้องฝืนก็ได้นะ ลองหางานทำดู ต่อให้เป็พนักงานเงินเดือนเก้าพัน แต่อย่างน้อยเงินเดือนก็เพิ่มสูงขึ้นถึง50%ภายใต้สิทธิพิเศษ ยังมีEmpty World Shopอีก นิรินว่าเราสามารถอยู่รอดกันได้นะ” น้ำเสียงของหญิงสาวดูเป็ห่วงเป็ใยอย่างมาก
เหินฟ้าลูบศีรษะของนิรินอย่างอ่อนโยน “ฮึ่ม ไม่ลองไม่รู้ ปาฏิหาริย์ไม่เกิดขึ้นกับคนที่ยอมแพ้หรอกนะ”
ดวงตาของนิรินเป็ประกายดุจดารา แม้เปลวเทียนแห่งความหวังจะริบหรี่เพียงใด หากเป็พี่ชายของนางทุกครั้งที่ทำให้เปลวไฟอันเบาบางนั้นสว่างไสวขึ้นมา เขาเป็คนที่สุดยอดที่สุด เหมือนกับเหตุการณ์ในตอนนั้น ตอนที่นิรินต้องถูกญาติๆพาตัวไป นางที่จะตัดใจแล้วกลับได้เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นครั้งแรก เป็เหินฟ้าที่โชว์รายการเคลื่อนไหวของบัญชีจนพานิรินกลับมาได้
‘ปาฏิหาริย์ไม่เกิดขึ้นกับคนที่ยอมแพ้หรอกนะ’
นิรินถลาตัวเข้าไปกอดเหินฟ้าแแ่ “พี่ชายบ้าที่สุด” เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น น้ำตาของนางก็ไหลรินครั้งแล้วครั้งเล่า มันเป็เหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความประทับใจที่มิอาจลืมเลือนไปชั่วชีวิต “อย่าฝืนตัวเองมากละ นิรินอยากรีบเรียนจบไวๆจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระพี่บ้าง”
“นิรินชอบทำอะไร นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดต่างหาก พอรู้ว่าตัวเองชอบอะไร อนาคตก็ไปทำอันนั้นเถอะ” เหินฟ้าลูบหัวของน้องสาวขณะกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “พี่จะดูแลน้องเอง”
หลังจากการสนทนากับน้องสาวสิ้นสุด เหินฟ้าก็กลับเข้าสู่ห้องทำงานของตนเอง สิ่งแรกที่ชายหนุ่มกระทำคือการหยิบสายรัดข้อมือในกล่องขึ้นมา สายรัดข้อมือมีอยู่สองชิ้นจริงๆตามคำกล่าวของผู้พัฒนา หนึ่งอันเขียนไว้ชัดเจนว่า ‘Empty World party’ กับ ‘Empty World’ ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะสวมสายรัดข้อมือ Empty World party
เหินฟ้ากดลงไปตรงสายรัดข้อมือเบาๆ พร้อมกับออกคำสั่งในหัว “ล็อกอิน” ชั่ววินาทีนั้นเองที่เสียงใสนุ่มนวลของหญิงสาวดังขึ้น “ยินดีต้อนรับสู่ Empty World party นายท่าน้าเข้าร่วมห้องพูดคุยแบบไหน เห็นรูปร่างหน้าตาหรือปกปิดรูปร่างหน้าตา”
“ปกปิดรูปร่างหน้าตา” เหินฟ้ากล่าวตอบ
“ติ๊ง! ระบบกำลังทำการส่งไปยังการเลือกห้องสนทนา”
ทันใดนั้น ในสมองของเหินฟ้าราวกับเห็นเป็รายชื่อห้องสนทนามากมายมหาศาลภายในหัว สิ่งที่น่าตกตะลึงคงเป็การแยกแยะข้อมูลมหาศาลได้อย่างละเอียดอ่อน ในEmpty World party ขณะนี้มีผู้ออนไลน์พร้อมกันสูงถึงสามพันล้านกว่าคน! จำนวนห้องย่อมมากมายมหาศาลเป็ธรรมดา อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนจะสามารถเข้าใจทุกภาษาที่อยู่ในนี้ได้เลยจริงๆ
ชื่อห้องการสนทนาที่ถูกตั้งไว้หลากหลายสร้างความประหลาดใจแก่เหินฟ้าอย่างมาก ส่วนใหญ่เป็การรับสมัครลูกกิลก่อนEmpty Worldจะเปิดทำการ สิ่งหนึ่งที่ห้องสนทนาร่ายรายละเอียดไว้ก็คือ ให้บอกประวัติการทำงาน รายได้และกำลังทรัพย์ที่ไหว หรือกระทั่งการทดสอบสกิลเพลย์ในเกมอื่น ดูเหมือนส่วนใหญ่จะเป็คนที่เล่นเกมเป็ประจำ ไม่ก็ลูกคนรวยตั้งกลุ่มกัน
“สามพันล้านคนเป็อย่างต่ำสินะ… เป็ไปตามคาด คงประมาณสองพันล้านคนที่เข้าร่วมเล่นในวันแรก” เหินฟ้าครุ่นคิดในใจ เขาไม่ได้เข้ามาหาปาร์ตี้ แต่มาเพื่อสำรวจจำนวนประชากรที่จะเข้าร่วมEmpty Worldในอีกสองวันข้างหน้าต่างหาก
เหินฟ้าอยู่ในEmpty World party ทั้งวันทั้งคืน ทั้งหมดนี้เพื่อจดจำและทำความคุ้นเคยกับกิลที่คิดว่า ‘น่าจะเป็กิลระดับท็อปในอนาคต’ เขาพยายามจำชื่อกิลเหล่านี้ทั้งหมด แม้จะไม่ได้เข้าร่วมกับห้องสนทนา เพียงใช้การคาดเดาผ่านหัวข้อการตั้งห้องสนทนาเท่านั้น
ชายหนุ่มรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับกิลอยู่แบบนั้น จนผ่านไปอีกวัน และเหลือเวลาอีกแค่หนึ่งวันก่อนEmpty Worldจะเปิดทำการ ก่อนหนึ่งวันนี้ Empty Worldจะอนุญาตให้ผู้สนใจสามารถสร้างตัวละครรอไว้ก่อนEmpty Worldจะเปิด
“พี่ชาย พี่ชาย พี่ชาย” เสียงของหญิงสาวสอดแทรกผ่านเข้ามาในหู นิรินกำลังปลุกเหินฟ้าที่กำลังหลับอยู่บนเก้าอี้ มีการขยับไหวจากเขา เปลือกตาที่ปิดอยู่ทั้งสองข้างค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ ภาพเบื้องหน้าของเหินฟ้าคือนิรินที่กำลังจับจ้องมาทางเขา
“หือ…” เหินฟ้าสังเกตเห็นแสงแดดเบาบางที่สาดเข้ามาผ่านหน้าต่างของห้อง “เช้าแล้วเหรอ” ชายหนุ่มถามออกไปด้วยน้ำเสียงสะลึมสะลือ หากนี่เป็คำถามที่ไม่้าคำตอบแต่อย่างใด
“เช้าแล้วสิ! พี่ชายนอนหลับตรงนี้ได้ยังไง น่าจะไปนอนบนเตียงจะดีกว่า สบายกว่าตั้งเยอะ” นิรินกล่าว เพียงพริบตาเดียว อารมณ์สีหน้าของหญิงสาวพลันผันเปลี่ยน นางเอ่ยกล่าวกับเหินฟ้าเสียงราบเรียบ “วันนี้Empty Worldให้สร้างไอดีเตรียมความพร้อมสำหรับการเปิดตัวพรุ่งนี้ได้แล้วนะ นิรินแค่มาเตือน”
ความสนใจที่เหินฟ้ามีต่อEmpty Worldนับว่าสูงมากทีเดียว อย่างไรก็ตาม นั่นไม่สำคัญเท่าคำถามที่เขากำลังจะถามออกไป “นิรินกินข้าวรึยัง?”
“นิรินทอดไข่ดาวกินกับซอสแม็กกี้แล้ว พี่ชายตื่นช้า”
เหินฟ้าลูบศีรษะของนิรินอย่างอ่อนโยน “พี่ขอโทษ นอนดึกไปหน่อย..”
นิรินส่ายศีรษะไปมาอย่างรวดเร็ว “พี่ชายไม่ต้องขอโทษหรอกนะ นิรินรู้ว่าพี่ชายตั้งใจเตรียมข้อมูลสำหรับEmpty Worldใช่ไหมละ พี่ชายทำเพื่อนิริน..”
ชายหนุ่มแย้มยิ้ม ไม่ต้องมีครอบครัวหรือญาติพี่น้องก็ได้ แค่เหินฟ้ามีนิรินอยู่ ชายหนุ่มล้วนรู้สึกมีกำลังใจที่จะใช้ชีวิตต่อไปแล้ว เป็แก้วตาดวงใจดวงเดียวที่เขาหวงแหนมากที่สุด “พี่ควรจะไปอาบน้ำสินะ พรุ่งนี้น้องไปโรงเรียนใช่ไหม?”
“โรงเรียนหยุดนะพี่ รัฐบาลสั่งปิดโรงเรียนมัธยมและมหาลัยทั่วประเทศเป็ระยะเวลาหนึ่งเดือน พวกเขาบอกว่าคงมีวัยรุ่นจำนวนไม่น้อยที่้าเข้าร่วมEmpty World รัฐบาลเลยให้โอกาสนี้สำหรับพวกเขา เพราะบางคน้าพิสูจน์ตัวเองที่จะเป็นักกีฬาE-sport นี่เลยถือเป็โอกาสที่ดีมากๆเลย” นิรินอธิบาย
ั์ตาของเหินฟ้าขยายโตกว้าง “หนึ่งเดือนเลยเหรอ นิรินจะว่างถึงหนึ่งเดือนเลยสินะ”
“อื้อ ว่างหนึ่งเดือนเลย มีเวลาเตรียมสอบเข้ามหาลัยเพิ่มขึ้นตั้งหนึ่งเดือนเลย! พี่ชายไปเที่ยวกัน!” บนใบหน้าของนิรินปรากฏความรื่นเริงของเด็กสาว นางดูสดใสมากตอนพูดถึงการชวนเหินฟ้าไปเที่ยว แม้นางจะทราบคำตอบดีก็ตาม
เหินฟ้าที่ได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า “ไม่ไปหรอกเปลืองเงิน”
นิรินบุ้ยปาก นางรู้ดีว่าพี่ชายของตนเองเกลียดการออกไปข้างนอกมากขนาดไหน เขาเป็คนติดบ้านแหละนะ! อาจเพราะมีเครื่องคอมและสื่อความบันเทิงต่างๆนานา อีกทั้งพี่ชายก็หาเงินจากเกมออนไลน์ด้วย เหตุจำเป็ที่ต้องออกจากบ้านยิ่งไม่มีเลย นอกจากไปจ่ายตลาดแล้วก็ซื้อของจิปาถะต่างๆ
“ถ้าพี่ชายมีเงินเยอะแยะ พี่ชายต้องติดเที่ยวแน่ๆ เชื่อคำพูดนิรินไหม?”
“เชื่อ” เหินฟ้าตอบสั้นๆ ทำไมจะไม่เชื่อ… ที่นิรินพูดมันคือความจริง เหินฟ้าตอนนี้เสพติดในความบันเทิงที่เกมออนไลน์มอบให้และการหาเงินจากเกม แต่พอเขาเป็คนรวยแล้ว เขาจะหาเงินจากเกมไปอีกทำไม? เมื่อเป้าหมายถึงจุดสิ้นสุด เหินฟ้าย่อมหาทางสร้างความบันเทิงให้แก่ตนเองในรูปแบบอื่น
คำตอบของชายหนุ่มสร้างความประหลาดใจให้นิรินตลอดและยังดักทางนางได้ตลอด “โธ่พี่~ ยอมให้นิรินบ้างก็ได้”
“เอาเถอะ พี่จะไปทำงานบ้านแล้ว” เหินฟ้าลูบหัวนิรินอีกครั้ง ก่อนชายหนุ่มจะเดินเข้าไปในครัว
สำหรับวันนี้ ใน่เช้าถึงบ่าย เหินฟ้าล้วนใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับงานบ้าน ทำกับข้าว หุงข้าว ซักผ้า ตากผ้าและล้างจาน แม้งานบ้านจะมีนิรินมาช่วยด้วย ทำให้ภารกิจทุกอย่างจบลงในตอนบ่าย กลายเป็เวลาว่างอย่างแท้จริง
“เสร็จสักที” เหินฟ้าวางจานที่เพิ่งล้างเสร็จไว้บนที่วางจานเหนือซิงค์น้ำ
ในขณะนี้ ณ เวลาบ่ายโมงของวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ.3108 Empty Worldจะทำการเปิดตัวในวันพรุ่งนี้ หากเพื่อให้ทุกคนได้เตรียมความพร้อม ทุกคนสามารถสร้างตัวละครไว้รอการเปิดทำการได้ เหินฟ้าเดินกลับไปที่ห้องนอนของตนเอง ชายหนุ่มพกสายรัดข้อมือทั้งสองอันเข้ามาด้วย อันแรกคือสายรัดข้อมือEmpty World และอันที่สองคือสายรัดข้อมือ Empty World party
เหินฟ้านอนลงไปบนเตียง เมื่อคิดว่าอยู่ในท่าที่สบายที่สุดแล้ว ชายหนุ่มกดปลายนิ้วไปที่สายรัดข้อมือEmpty World พร้อมกับสั่งการ “ล็อกอิน” ด้วยความคิด ทันใดนั้น สภาพแวดล้อมที่เคยเป็ห้องนอนของเหินฟ้าพลันกลับกลายเป็ผืนน้ำกว้างไพศาลสุดลูกหูลูกตา มันเป็ผืนน้ำที่เตี้ยพอสมควร เหินฟ้ากำลังเหยียบอยู่เหนือน้ำเหล่านี้
ชายหนุ่มหันซ้ายหันขวาเพื่อมองสำรวจ หากไม่พบสิ่งใดเลยนอกจากความว่างเปล่า ท้องฟ้านั้นเป็สีขาว แต่ไม่ขาวถึงขนาดจะทำให้แสบตา เป็สีขาวที่เราสามารถจ้องมองมันได้ทั้งวันอย่างสบายๆ เพียงสามลมหายใจ สุ้มเสียงไพเราะเสนาะหูสายหนึ่งดังขึ้น เสียงของอิสตรี
“ยินดีต้อนรับค่ะนายท่าน” เสียงสายนี้ดังขึ้นมาก่อน ก่อนจะปรากฏเรือนร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่ก้าวขาออกมาจากความว่างเปล่า นางดูมีอายุราวยี่สิบสามยี่สิบสี่ปี ความงามของนางทำให้เหินฟ้าหางคิ้วกระตุก มีคนจำนวนไม่น้อยที่่หลงใหลในตัวการ์ตูนอนิเมะหรือตัวละครสมมติ ต่อให้ลายเส้นนั้นจะไม่สมจริงเมื่ออิงกับชีวิตความเป็จริง หากพวกเขาก็ทราบได้ว่าตัวละครเ่าั้งดงามและน่ารักเพียงใด แต่ทว่า สิ่งที่เหินฟ้าเห็นอยู่ตอนนี้ได้พลิกสามัญสำนึกความเข้าใจของเขาทั้งหมด
หญิงสาวตรงหน้าของเขาดูสมจริงจนน่าตื่นตะลึง ชายหนุ่มยังรู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆราวดอกไม้บนตัวของนาง ทรวดทรงอกเอวเพรียวบางเปี่ยมเสน่ห์ หน้าอกคู่นั้นที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป เส้นผมสีทองคำดั่งอำพัน แววตาทองคำสุกใส ริมฝีปากเป็กระจับดั่งปีกปักษา สติของเหินฟ้าถึงกับหลุดลอยไป ณ ขณะหนึ่ง ความงามของนางฉุกพรากสติของเขาไป
“ที่นี่คือห้วงลับมิติเทพแห่งกาลเวลา สายธารเวลาไม่ไหลเวียน เป็สถานที่เตรียมตัวก่อนนายท่านจะเข้าสู่ Empty World ค่ะ ยังเหลือเวลาอีก 17ชั่วโมง โลกEmpty Worldจึงเปิดทำการ นายท่าน้าสร้างตัวละครหรือไม่คะ?”
สายตาของเหินฟ้าไม่สามารถละออกจากตัวตนเบื้องหน้าได้เลย ชายหนุ่มส่ายศีรษะแรงๆ “ผม้าสร้างตัวละคร”
1K
