กระดุมน้อยเดินนำทาง แม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว และพวกพี่ชายเช่นเดิม เพื่อที่จะไปร้านค้าส่งขายแท๊งค์ใส่น้ำอะลูมิเนียมกันเลย เพียงแค่แม่ กับป้าสะใภ้ บอกเส้นทางว่าจะไปทางไหนเ้าตัวเล็กก็สามารถรู้เส้นทางเองได้เลยเหมือนกับเคยมาเองอย่างนั่นแหละ
เป็ที่น่าแปลกใจสำหรับทุกๆคน แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้เ้ากระดุมน้อยไม่ใช่เด็กหญิงตัวน้อยวัย 3 ปี ธรรมดาๆอีกต่อไปแล้ว แต่ว่าเป็ผู้ที่ปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ แถมมีพลังพิเศษล่าสุดถึง 4 สายพลังแบบชัวร์ๆ ที่ทุกๆคนเห็นการใช้พลังมากับสองตากันแล้ว ทั้งแม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว พี่ชาย เลยไม่คิดที่จะแปลกใจกันอีกเลยว่า ทำไมเ้ากระดุมน้อยถึงได้เก่ง เฉลียวฉลาด มีไหวพริบมากขึ้นกว่าเดิม
“โอ้…..ดูแล้วน่าจะเป็ร้านขายแท๊งค์อะลูมิเนียมแบบปลีก-ส่งจริงๆนั่นแหละ ในโกดังมีแท๊งค์หลายขนาดเสียด้วยแบบนี้ดีเลยจะเก็บให้เรียบเลยเรา
โอ๊ะ…เจอแล้วป้ายร้านหักเหลือเศษเสี้ยวโผล่ตรงนั้น อือ…..ส่วนด้านหน้าโกดังคลังสินค้าถูกปิดสนิทด้วยเศษปูนก้อนใหญ่เลยแหะ มีรูตรงกำแพงให้เห็นแค่นั้นอย่างไรเสียถึงจะเอาแท๊งค์ไซร์สเล็กสุดก็ขนออกมาไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ”กระดุมน้อย
เ้ากระดุมน้อย ที่ใช้สายตาที่มองเห็นไกล และทะลุปรุโปร่งมองไปที่เป้าหมายด้านหน้าที่กำลังเดินทางไปกัน อย่างสำรวจเส้นทางเอาไว้ก่อนเลย และพูดกับตัวเองด้วยความพึงพอใจกับเป้าหมายที่วางเอาไว้ที่มีของน่าพอใจรออยู่ให้เก็บเข้ามิติอีก
“แม่ขา ป้าสะใภ้ขา พี่สาว พี่ชาย จะถึงแล้วค่าาา เดินอีก 100 เมตรทางแยกด้านหน้านี้ค่ะ”กระดุมน้อย
“จะถึงแล้ว….!!!”พวกพี่ๆ
พวกเด็กๆ เลยเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นมาอีก เพื่ออยากจะดูว่ามีแท๊งค์น้ำที่ว่านี้จริงหรือไม่กัน
“โอ้…..!!!”พวกเด็กๆ
“ดูแล้วที่นี่ก็เละเทะมากพอสมควรนะ”ป้าสะใภ้
“นี่ขนาดว่าบริเวณแถวๆนี้ ไม่ได้โดนลูกอุกกาบาดตกโดยตรงนะคะ เพียงแค่โดนผลกระทบจากมันเท่านั้นเอง แต่สภาพตึกอาคาร บ้านเรือนแต่ละที่มันเปลี่ยนแปลงจากสภาพเดิมอย่างสิ้นเชิงเลยจริงๆ”แม่
“อาจจะเป็เพราะว่าพวกต้นไม้กลายพันธุ์ โดยเฉพาะพันธุ์ไม้เลื้อยนี่ล่ะค่ะที่จะทำให้โครงสร้างตึกอาคารพวกนี้พังทลายลงได้ง่าย ด้วยความที่มันแข็งแกร่ง การเติบโตที่ผิดปรกติ และความยาวของกิ่งก้านของพวกกลายพันธุ์เลยทำให้มีปัญหา ถ้ามันเลื้อยมาพาดผ่านบริเวณใดก็ตาม”กระดุมน้อย
“จริงด้วยน้องกระดุมน้อย…!!!”พี่สาวโส่วผ้า
“ส่วนมากก็จะมีต้นไม้กลายพันธุ์ซะเยอะจริงๆนั่นแหละ ลูกรัก”แม่
“ใช่ค่ะแม่ นี่ขนาดว่าพื้นที่แถวๆนี้ส่วนมากเป็ตึกอาคารเสียส่วนใหญ่นะคะ พวกเขาไม่ได้มีสวนทำไร่ทำนากันเลย ยังมีต้นไม้กลายพันธุ์ขึ้นมามากมายขนาดนี้
อย่าได้ดูถูกแม้กระทั่งหญ้ารกๆ หรือ ต้นไม้ ดอกไม้ที่สวยงามตามสวน เพราะพวกมันหลังจากโดนรังสีจากลูกอุกกาบาดที่ตกลงมาแล้ว ก็กลายพันธุ์ทั้งสิ้นค่ะ”กระดุมน้อย
“นั่นน่ะสินะ”แม่ ป้าสะใภ้
“แย่จังเลยนะ…..”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ตามที่น้องกระดุมน้อยบอกเลยค่ะ เพราะทุกๆบ้านก็มีต้นไม้ ดอกไม้ต้นเล็กๆน้อยๆปลูกกันหมดเลย”พี่สาวโส่วผ้า
“ใช่แล้วล่ะจ้ะ..”แม่ ป้าสะใภ้
“ถึงจะไม่มีพื้นที่สำหรับสวนส่วนตัว แต่อย่างน้อยๆ ก็มีปลูกใส่กระถางเล็กๆ เพื่อความสวยงามตามบ้านกัน”แม่
“จากสิ่งที่เอาไว้ตกแต่ง ดูเล่น เพื่อความสวยงาม แต่กลับกลายเป็ว่าหลังจากลูกอุกกาบาดตกลงมา พวกมันเลยกลายเป็สิ่งที่อันตรายไปเลยค่ะ ด้วยความที่มันกลายพันธุ์การเจริญเติบโตที่หยุดไม่อยู่เลยทำให้โครงสร้างบ้านเรือน ตึกอาคารต้องได้รับความเสียหายไป คนที่อยู่อาศัยก็อยู่บ้านไม่ได้ เพราะมันอันตรายเกินไป
อันตรายกับการเจอพืชกลายพันธุ์ที่ไม่รู้ว่ามีอันตรายทำร้ายผู้คนหรือไม่ กับอันตรายที่โครงสร้างของบ้านเรือน อาคารจะถล่มมาเวลาไหนก็ไม่รู้”กระดุมน้อย
“อย่างที่น้องกระดุมน้อยพูดเลย มันแย่ไปหมดจริงๆ เพราะลูกอุกกาบาดพวกนั้น…!!! มันทำร้ายพวกเราทุกๆคนจริงๆค่ะ”พี่สาวโส่วผ้า
“ใช่…!!!”แม่ ป้าสะใภ้ พวกพี่ชาย
ในขณะที่กำลังเดินทางใกล้จะถึงที่หมายแล้ว การพูดคุยเื่ราวที่แต่ละคนไม่อยากจะเอ่ยถึง มันก็อดไม่ได้จริงๆที่พวกเราจะต้องเอ่ยพูดถึงมันขึ้นมากัน เพราะสภาพแต่ละพื้นที่นั้นมันทำให้พวกเราลืมเหตุการณ์เลวร้ายในวันแรกที่ก่อเกิดกันไม่ได้จริงๆ
“ตรงนั้นค่ะ จะถึงแล้วค่ะ”กระดุมน้อย
“โอ้…!!!!”พวกพี่ๆ
“ที่นี่เละกว่าที่ที่พวกเราเข้าไปเก็บเกี่ยวที่ผ่านมาอีกนะน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า
“ใช่จ้ะพี่สาว คงจะมีสวนส่วนตัวที่ปลูกต้นไม้เยอะเลยมีสภาพแบบนี้”กระดุมน้อย
“ว่าแต่ว่าแท๊งค์น้ำที่ว่ามันอยู่ตรงไหนกันล่ะน้องกระดุมน้อย..????”พี่รองโต่วเผิง
“ตรงด้านนั้นน่ะพี่รอง มันคือโกดังเก็บสินค้าของร้านฯที่นี่ล่ะ”กระดุมน้อย
“ที่นี่เป็ร้านค้าฯด้วยเหรอน้องกระดุมน้อย..???!!!”พี่สามว่ายเท่า
“ใช่แล้วพี่สาม ร้านขายปลีก-ส่ง แท๊งค์น้ำอะลูมิเนียมน่ะ และเป็ร้านค่อนข้างใหญ่อยู่นะ”กระดุมน้อย
“แบบนี้ก็ต้องมีแท๊งค์ใส่น้ำที่ว่าเยอะแยะนแน่ๆเลยล่ะ”พี่สาวโส่วผ้า
“ในโกดังเก็บของ น่ะมีแน่นอนพี่สาว เพราะแท๊งค์ใส่น้ำมันเป็ของชิ้นใหญ่ อย่างไรเสียก็คงไม่มีใครเคลื่อนย้ายได้ด้วยแรงคนหรอก”กระดุมน้อย
“งั้นพวกเราไปกันเลยนะน้องกระดุมน้อย”พี่สี่หยี่อี
“ไปกันเลยพี่ๆ”กระดุมน้อย
ภายในตึกอาคารแห่งนี้ เส้นทางเดินไหนที่ไม่สามารถเดินได้ ก็จะมีกระดุมน้อยสั่งการให้เถาวัลย์กลายพันธุ์เลื้อยมาเก็บกวาดเส้นทางให้เรียบร้อย
“ตรงนี้ล่ะค่ะ คือโกดังเก็บแท๊งค์ใส่น้ำล่ะ”กระดุมน้อย
“โอ้โฮ…!!!!”พวกพี่ๆ
“ถึงว่าสิ ไม่มีใครเข้าไปด้านในได้หรอกมีเศษซากเสา ปูนใหญ่ขนาดนี้ปิดถมประตูโกดังมิดเลย และดู กำแพงที่โดนร่วงเป็รูนั่นก็อยู่เสียสูงขนาดนั้น”แม่
“อย่างมากก็แค่ปีนขึ้นไปดูด้านในกันได้ แต่ขนออกมาไม่ได้อย่างเด็ดขาดล่ะ”ป้าสะใภ้
“ใช่ค่ะพี่สะใภ้ นั่นมันคือปัญหาสำหรับคนอื่นๆแต่ถ้าเป็……”แม่
“จัดการเคลียร์หน้าประตูโกดังนี้ให้หน่อยสิ แล้วค่อยทำกลับมาให้เหมือนเดิม ตอนที่ขนของข้างในออกมาหมดแล้วนะ เข้าใจไหม…????”กระดุมน้อย
“กึดดดดด…..ก๊าดดดดด………….”
“.................!!!!”
แม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว พี่ชาย ที่มองดูเ้าเถาวัลย์กลายพันธุ์พวกนี้ พากันสั่นไหวทั้งกิ่งก้าน ใบของมัน เพื่อตอบรับคำสั่งกระดุมน้อยกัน
“ครืดดดด……คราดดดดด……….”
ณ เวลานี้ทุกๆคนก็พากันยืนถอยหลังออกไปพอสมควร และปล่อยให้พวกเ้าเถาวัลย์กลายพันธุ์จัดการเคลียร์เส้นทางที่โกดังเก็บสินค้ากัน และภาพเหล่านี้แน่นอนว่า แม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว และพวกพี่ชายเองก็มองไม่กระพริบตาเลยด้วย ยังคงตื่นตาตื่นใจ และตื่นเต้นอยู่เสมอๆกับสิ่งพิเศษแปลกใหม่ที่พวกเขาทุกๆคนจะต้องปรับตัวให้ได้
เพราะจะต้องเจออะไรแบบนี้ไปอีกเรื่อยๆในแต่ละวัน เพราะเ้ากระดุมน้อย คงจะไม่มีทางที่จะไม่ใช้พลังพิเศษอย่างแน่นอน ยิ่งด้วยวัยที่กำลังซุกซน และอยากเรียนรู้แบบนี้ด้วยแล้ว….!!!
“เรียบร้อยแล้ว พวกเราไปกันเลยค่าาาาาา”กระดุมน้อย
แม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว และพวกพี่ชาย พากันเดินตามหลังกระดุมน้อย เพื่อเข้าไปสู่โกดังเก็บสินค้าด้านในกันเลย
“โอ้โฮ……!!!!”พวกพี่ๆ
“แท๊งค์ใส่น้ำมากมายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย….????!!!”แม่
“เยอะแยะไปหมดเลย….”พวกพี่ๆ
“น้องกระดุมน้อย แล้วแท๊งค์ใส่น้ำใบใหญ่ๆที่อยู่สูงๆน้องจะเก็บยังไงล่ะ มันอยู่สูงขนาดนั้นน่ะ…????”พี่สาวเฝิ่นซือ
“จริงด้วยสิ…!!!!”พวกพี่ชาย
“ไม่เป็ไรหรอกจ้ะเด็กๆ ให้น้องกระดุมน้อยเก็บแค่แท๊งค์ใส่น้ำที่อยู่ด้านล่างก็พอแล้วล่ะลูก”แม่
“ใช่แล้วจ้ะ เอาไปได้เท่าที่เราทำได้ก็พอแล้วนะกระดุมนอย เท่าที่ป้าสะใภ้เห็นด้านล่างนี่ก็เยอะมากแล้วนะลูกนะ”ป้าสะใภ้
“นั่นน่ะสินะ…..”พวกพี่ๆ
พวกพี่ชายเองก็กวาดตามองไปที่พื้นด้านล่าง ก็เห็นแท๊งค์ใส่น้ำมากมาย วางเรียบรายกองกันอยู่เยอะแยะไปหมด แต่ในใจลึกๆก็นึกเสียดายอยู่บ้าง เพราะอย่างไรเสียของทั้งหมดพวกเราเองก็ไม่ได้ขนไปเองกันให้เหนื่อย หรือเกะกะแต่อย่างใด แต่พวกเขามีน้องกระดุมน้อยจะเก็บใส่มิติไปต่างหากล่ะ
“โอ้…..เื่แค่นี้เองค่ะไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยแค่อยู่บนชั้นวางของชั้น 2 ชั้น 3 เองไม่สูงเท่าไหร่หรอกค่ะ”กระดุมน้อย
“.............!!!????”พวกพี่ๆ มีคำถามเต็มหัวไปหมดเลย
“น้องกระดุมน้อยอย่าบอกนะว่าน้องจะปีนขึ้นไปเองเลยน่ะ…???!!!!”พี่สี่
“ไม่ได้นะลูก กระดุมน้อย…!!!!”แม่ ป้าสะใภ้
“ห้ามปีนขึ้นไปเองอย่างเด็ดขาดเลยนะ แม่รู้ว่าหนูเป็ผู้ที่ปลุกพลังพิเศษได้แล้ว แต่เื่นี้แม่ห้ามอย่างเด็ดขาดเลย เราไม่ต้องโลภเอาของไปหมดหรอกลูกแค่ชั้นล่างนี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ”แม่
“ใช่จ้ะหลานรัก”ป้าสะใภ้
“กระดุมน้อยไม่ได้บอกว่าจะปีนขึ้นไปเสียหน่อยนะพี่ชายก็ จะไต่ปีนขึ้นไปทำไมให้เเหนื่อยกันล่ะ”กระดุมน้อย
“โอ้….แสดงว่าน้องกระดุมน้อยจะไม่เอาแท๊งค์ใส่น้ำ้าแล้ว งั้นพวกเราก็เก็บแค่ด้านล่างนี่ก็พออย่างที่แม่ กับป้าสะใภ้บอกนั่นล่ะ”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ใครว่าล่ะคะพี่ใหญ่ กระดุมน้อยจะเก็บแท๊งค์ใส่น้ำหมดนี่แหละจ้ะ เริ่มจากที่ด้านล่างนี้ก่อนเลยล่ะ”กระดุมน้อย
“ฟึ่บบบบ…………..”
เ้ากระดุมน้อยจัดการเก็บแท๊งค์ใส่น้ำด้านล่างทั้งหมดเข้ามิติก่อนเลย และแหงนหน้ามองขึ้นไปรอบๆ ที่ชั้นวาง้า
“และส่วนที่อยู่บนชั้นนี่ กระดุมน้อยก็ไม่ได้ปีนขึ้นไปเองเหมือนลูกลิงแบบนั้นหรอก แต่จะทำแบบนี้ต่างหากล่ะคะ…….”กระดุมน้อย
“.............?????”
แม่ ป้าสะใภ้ พี่สาว และพวกพี่ชาย ที่พอได้ยินเ้ากระดุมน้อยพูดแบบนี้เข้า ก็พากันลุ้นตัวเกร็งมองไปที่เ้าตัวเล็กตาไม่กระพริบกันเลยว่าจะทำวิธีไหนกันที่จะเก็บแท๊งค์ใส่น้ำที่วางอยู่บนชั้น เรียงรายซ้อนขึ้นไปน่ะ ถ้าเป็่เหตุการณ์ปรกติเมื่อก่อนนี้ โกดังสินค้าที่นี่คงอาศัยใช้โฟล์คลิฟท์วางสินค้ากัน
*****************
เ้ากระดุมน้อยจะปล่อยแท๊งค์ใส่น้ำอะลูมิเนียมทิ้งไปจริงๆน่ะเหรอ…???? แล้วถ้าจะเก็บให้เรียบกระดุมน้อยจะใช้วิธีแบบไหนกันนะ….????? หรือว่าจะ….????!!!
ลองเดากันดูจ้าว่ากระดุมน้อยจะเก็บแท๊งค์ใส่น้ำที่อยู่บนชั้นสูงได้อย่างไรกัน….???????
/////////////////////////////////
พลังพิเศษที่ปลุกได้แล้ว
1.พลังมิติ
2.พลังธาตุไม้
3.พลังธาตุดิน
4.พลังธาตุน้ำ
2K
