บทที่ 19 ผมเปล่านะผม ฮือๆๆ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยหันไปมองซือหลินที่เดินตามหลังมา "คุณซือ รูปร่างคุณดีขนาดนี้ใส่อะไรก็ดูดีไปหมดแหละค่ะ"
เธอรู้อยู่แล้วว่าเทพบุตรค่อนข้างมั่นใจในรูปร่างของตัวเอง ชอบให้คนชมรูปร่างมากที่สุด คงเป็ความหลงตัวเองเล็กๆ น้อยๆ ของเขา
เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่าการรู้คาแรกเตอร์ของตัวละครทำให้การสร้างความประทับใจง่ายขึ้นเยอะ
แน่นอนว่าเธอเห็นรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากของซือหลิน "รู้อยู่แล้วล่ะ"
เอ่อ ... ท่านเทพบุตรจ๋า ความหลงตัวเองของนายมันไม่ได้เก็บซ่อนเอาไว้เลย แสดงออกมาชัดเจนจนทิ่มตาเลย
เซี่ยเสี่ยวเล่ยหยิบเสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายกับเสื้อเชิ้ตแจ็กเก็ตสีเทาเงินแล้วยื่นให้ซือหลิน "ใบหน้าของคุณเหมาะกับสไตล์เรียบง่าย สดใส มากกว่า"
"จริงๆ แล้วผมชอบแบบเท่ๆ มากกว่า" ซือหลินรับเสื้อผ้ามาทำปากยื่น
"หล่อแบบแบดบอยสินะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยหันไปมองเขา
"บิงโก!" ซือหลิน
" หน้าตาสไตล์คุณชายแท้ๆ น่าเสียดาย" เซี่ยเสี่ยวเล่ยแขวะ "คุณไม่มีออร่าแบบแบดบอยเลย"
“…” ซือหลิน "คุณนี่ปากร้ายไม่เบานะเนี่ย พูดเหมือนเ้าบ้าโทนี่เลย"
"ฉันพูดความจริงต่างหาก" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดอย่างจริงจังก่อนจะเสริม "แต่ถ้ามีโอกาส ฉันช่วยคุณลองสไตล์นั้นได้นะ"
"คุณทำได้เหรอ" ซือหลินทำท่าตื่นเต้น
"ได้สิ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้าอย่างมั่นใจ
"เยี่ยม" ซือหลินตกลงทันที "ในที่สุดก็เจอคนที่มองเห็นความเท่แบบร้ายๆ ที่ซ่อนอยู่ในตัวฉันแล้ว"
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย
เทพบุตรจ๋า ที่แท้นายเป็คนแบบนี้เองเหรอ
"ไปเปลี่ยนเถอะค่ะ" เธอโยนกางเกงลำลองสีเบจที่เลือกไว้ในมือไปให้ซือหลิน "เร็วๆด้วย"
"ได้เลย" ซือหลินรับเสื้อผ้าไปด้วยความยินดี แล้วเดินเข้าไปในห้องลองเสื้อผ้า
“โฮสต์จ๋าาาาา~ พระรองเริ่มประทับใจในตัวคุณมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ” เสียงใของ ระบบ 666 ดังขึ้นในหัว
“ก็นะ ฉันรู้จักเขาดีนี่นา!" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดอย่างภาคภูมิใจ
"น่ากลัวจัง โรคจิตสะกดรอยป่ะเนี่ย" ระบบตัวน้อยสั่นเทา
"แล้วภารกิจสำเร็จรึยัง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยี้เีเถียง เธอไม่ลืมสิ่งที่สำคัญที่สุด
"ยังเลย" ระบบ 666 พูด "โทนี่กำลังจะถึงที่จอดรถแล้ว เหลือเวลาอีกสามนาที"
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย "นี่ฉันทำให้เขาชอบฉันขนาดนี้แล้วนะ! ยังไม่ถึงขั้นเป็เพื่อนกันอีกเหรอ! ระบบ 666 นายปัญญาอ่อนรึไง!"
โฮสต์จ๋าาา จู่ๆ ก็มาด่ากันแบบนี้ผมไม่ทันตั้งตัวเลย ตัวสั่นกลัวหมดแล้ว " ผมเปล่าปัญญาอ่อนนะ ฮือๆๆ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย
แค่ภารกิจแรก "ประเดิม" ก็ล้มเหลว จะให้เธอมาล้มเหลวติดๆ กันแบบนี้เหรอ! ถ้าคิดดูดีๆ โดนช็อตจนสลบไปมันก็ทรมานไม่ใช่น้อย!
"เป็ไงบ้าง" เธอกำลังคร่ำครวญซือหลินที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมา
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังรู้สึกท้อแท้เงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นนางเอกที่เดินดูเสื้อผ้าไปทั่วั้แ่เข้ามาในห้องก็พูดขึ้น "ดูดี! ชุดนี้เข้ากับคุณมากกว่านะ!"
เฉินลั่วลั่วดูตื่นเต้นมาก
เมื่อได้ยินแบบนั้นซือหลินก็ยิ้ม "แบบนี้ก็เพอร์เฟ็กต์แล้ว!"
"ยังไม่เสร็จหรอกค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยเดินไปข้างๆ เขา "ออกไปทำผมจะยิ่งดูเพอร์เฟ็กต์ขึ้นไปอีก"
พูดจบเธอก็หันหลังกลับเดินออกจากห้อง
"โอเค" ซือหลินรีบเดินตามเธอไป แต่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขาก็รีบเดินมาข้างๆ "จริงสิผมยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลย"
"เซี่ยเสี่ยวเล่ย" เธอเองก็เพิ่งนึกขึ้นได้
"ผมจะจำไว้" ซือหลินยิ้ม
ในขณะเดียวกัน ประตูร้านก็ถูกเปิดออกจากด้านนอก โทนี่ที่เพิ่งกลับมายืนอยู่ตรงประตู
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย
แย่ล่ะสิ สงสัยภารกิจคงล้มเหลวอีกแล้ว!
3K
![[จบ] ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760592837_46326998.webp)
