หลายเดือนแล้วที่อิงอิงมาแต่งงานอยู่ในเมืองหลวง ซึ่งอิงอิงคิดถึงบ้านยิ่งลู่หาญไม่ได้รักและสนใจอิงอิงอิงอิงรู้สึกท้อและเหงาจึงได้ขอกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่
ซึ่งในขณะที่ เดินทางออกจากเมืองหลวง
ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง ถูกคนขโมย ขโมยเงินไปหมด และขโมยนั้น กำลังวิ่งมาตรงที่รถม้าที่อิงอิงกำลังนั่ง มีคนะโเสียงดังว่าขโมยช่วยด้วย ด้วยที่อิงอิงมีวรยุทธอยู่บ้างก็ได้ ออกไปจับขโมย หลังจากนั้นก็คืนเงินแก่เ้าของ โดยที่อิงอิงไม่ได้สนใจอะไร ก็เดินทางกลับบ้านสวน
และคนที่อิงอิงช่วยเอาเงินคืนมานั้น เป็สหายรักของลู่หาญ ซึ่งไปเป็ทูตต่างแคว้นพอกลับมาก็มาหาลู่หาญ เพราะตอนลู่หาญแต่งงาน ตนยังไม่ได้มาร่วมงาน จึงใช้โอกาสนี้ไปขอโทษสหายนักและไปเยี่ยม
พอมาถึงจวนลู่หาญ ก็ได้พูดคุยและเล่าถึงสาวงามปริศนาคนที่ช่วยตนไว้ ว่าสาวบ้านไหนงดงาม อยู่เมืองหลวง มานานแค่จากไปไม่กี่เดือน ก็มีสาวงาม เช่นนี้แล้ว
ซึ่งก็ไม่ได้พูดอะไรต่อก็ถามถึงภรรยาล่หาญว่าทำไมไม่เห็นเลย ลู่หาญจึงตอบกลับไปว่านางไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยาย
จากนั้นทั้งสองคนก็ดีดพิมพ์บำเลงเพลงพร้อมสุรา
พออิงอิงถึงบ้านพ่อแม่ก็รีบ เข้าไปหาโออบกอดด้วยความคิดถึง ซึ่ง ิเอ๋อก็ได้คลอดลูก แล้วพามาเยี่ยมแม่และน้องชายของนางด้วย ทั้งสองก็พูดคุยกัน หลังจากที่อิงอิงมาเยี่ยมพ่อกับแม่หลายวันก็ได้กลับ
ก่อนกลับก็มีผลไม้ให้คนรับใช้จวนลู่หาญนำไปเก็บที่รถม้า การกลับมาเยี่ยมพ่อแม่ครั้งนี้
อิงอิงก็เอาพิมพ์ของตัวเองกลับไปด้วย
บางครั้งรู้สึกเหงาก็จะดีดบรรเทาความเหงาได้บ้าง ระหว่างทางกลับก็หวนคิดถึงสมัยเด็กๆตลอดทางที่เคยเติบโตและอยู่ที่บ้านสวน
758
