น้ำหนักของคาร์ลอสที่ทิ้งลงบนร่างเล็กทำให้หญิงสาวเกือบจะขาดอากาศหายใจจนต้องอ้าปากในที่สุดและในจังหวะนั้นเองที่เขารุกรานเธอด้วยปลายลิ้นร้อนระอุปากหยักหนาบดบี้ลงบนเรียวปากอิ่มพร้อมทั้งจ้วงลิ้นเข้าไปกลืนเสียงกรีดร้องสุดชีวิตของรชนิชลเอาไว้ จาบจ้วงและคุกคามทั้งร่างกายและหัวใจของหญิงสาวอย่างไร้เหตุผล
“ไม่!...อื๊อ...อื๊อ”
หญิงสาวพยายามส่งเสียงร้องแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถต้านแรงของคนตัวโตที่มีกำลังเหนือกว่าเธอหลายเท่าได้รชนิชลร้องไห้เหมือนจะขาดใจเสียงโหยไห้ถูกกลืนหายด้วยปากร้อนที่สูบพลังในตัวเธอไปแทบหมดและเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกรชนิชลก็รีบเบือนหน้าหลบจากการรุกรานนั้น แต่แก้มและลำคอกลับไม่รอดพ้นจากปากร้อนร้ายที่ขบเม้มและบดขยี้ลงไปจนเป็รอยแดงช้ำเห็นได้ชัด ชุดเ้าสาวราคาแพงกลายเป็เพียงเศษผ้าไร้ราคาที่ติดอยู่บนเนื้อตัวของเธอรชนิชลร่ำร้องกับตัวเองอย่างสิ้นหวังว่าเธอเป็หญิงไร้ค่าที่กำลังจะถูกย่ำยีจนหมดสิ้น
คาร์ลอสเหมือนสัตว์ป่าเขาทั้งกระหายและหื่นหิวในรสชาติของอาหารที่เขาลงมือขย้ำ รชนิชลร้องแทบไม่ออกเสียงนั้นแห้งหายเหลือเพียงลมหายใจที่เริ่มแ่ลงเหมือนพละกำลังที่ถดถอยลงเรื่อย ๆเธอมีแรงไม่มากพอที่จะต่อสู้กับเขา มือเรียวบางที่พยายามผลักไสอ่อนเปียกลงในทันใดที่เขาประกบปิดปากเธอไว้อีกครั้ง
ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนาลงไปแรงๆ และสอดลิ้นลึกจ้วงความรุมร้อนเข้าไปในปากบวมช้ำโดยไม่ยี่หระต่อความเ็ปของเธอความคั่งแค้นผลักดันเขา มันผลาญเผาตัวเขาจนต้องหาที่ระบายแม้ดับมันลงได้ยากเย็น
เขาไม่ยอมถอนริมฝีปากจากหญิงสาวที่ร่างกายของเธอเริ่มอ่อนระทวยลงขณะดึงเสื้อสูทและตามด้วยเชิ้ตผ้าไหมออกจากเรือนกายสีแทนแข็งแกร่งก่อนจะบดเบียดอกเคร่งเครียดด้วยมัดกล้ามกับร่างนุ่มอีกครั้งรชนิชลแทบขาดใจ เธอหายใจขัดและร้องเสียงแหบเบาอยู่กับริมฝีปากของเขา
“คาร์ล...ปล่อยฉันไป...ปล่อยฉันไป”
“คุณไม่ควรร้องขออะไรผมแบบนี้นีนี่”
เขาตอบเสียงพร่าขณะยิ่งบดเบียดร่างหนาลงกับร่างกลมกลึงที่บิดเร่าอยู่ด้านล่างชายหนุ่มรู้สึกถึงความตื่นตัวทุกอณูของเรือนกาย ใช่...เขาอาจยังนึกถึงวรรษมลแต่ความแค้นคลั่งของเขากำลังโหมกระหน่ำลงบนเรือนร่างของผู้หญิงอีกคนที่เขาเกือบจะเคยรักเธอก่อนหน้านี้
คาร์ลอสไม่เคยลืม...ว่าก่อนที่เขาจะพบกับลูกสาวของแวววลีเขาได้พบกับหลานสาวคนสวยที่ทั้งอ่อนหวานและบอบบางอย่างรชนิชลเขามักแวะเวียนไปที่ร้านดอกไม้เพื่อให้เธอจัดช่อดอกไม้ให้เขาทั้งที่แทบไม่มีความจำเป็อะไรที่จะต้องใช้มันเลยเขามองเธอบ่อยครั้ง ชอบมองใบหน้าแสนหวานและริมฝีปากนุ่มละมุนเหมือนกลีบกุหลาบที่ทำให้สติของเขาฟุ้งซ่านหลายหนจนกระทั่งวันหนึ่งที่เขารวบรวมความกล้าเอ่ยปากถาม
“นีนี่...คุณ...มี...เอ้อ...มีคนรู้ใจหรือยัง”
“ค่ะ...ฉันมี...แฟนแล้วค่ะ...คาร์ลอส”
แม้ไม่เคยเห็นผู้ชายของรชนิชลแต่เสียงนั้นยังดังก้องในหูของเขาตราบถึงวันที่เขาตัดสินใจที่จะรักวรรษมลลูกสาวคนเดียวของแวววลีเพราะผู้หญิงคนนั้นมีหลายส่วนละม้ายคล้ายกับน้องสาวที่แม่ของเธอชุบเลี้ยงเขาทุ่มเททุกอย่างจนถึงวันนี้ที่เขาถูกหักหลัง เสียงแห่งความเจ็บแค้นติเตือนเขาในทุกวินาทีว่าครอบครัวนี้ไม่เคยมีใครจริงใจ
“ผมเกลียดพวกคุณทุกคน!...นีนี่...ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไปคุณต้องชดใช้ในสิ่งที่ครอบครัวของคุณทำไว้กับผม!”
“คาร์ล...โอ๊ย!”
สติของหญิงสาวยิ่งถูกกระชากลงต่ำเมื่อชายหนุ่มจับข้อมือทั้งสองไว้แล้วตรึงมันเหนือศีรษะของเธอพร้อมทั้งยัดเยียดริมฝีปากร้อนบนแก้มที่เปลี่ยนเป็สีชมพูเข้มรอยสากระคายจากขนเคราสั้นเสียดสีไปแทบทุกตารางนิ้วบนใบหน้าที่ส่ายสะบัดไม่ยินยอมตอนนี้บนเรือนร่างงามไม่หลงเหลืออาภรณ์สักชิ้นเขาทึ้งมันออกจากร่างของเธอจนหมดเหมือนเสือที่กำลังฉีกทึ้งเหยื่ออย่างไร้ปราณีร่างกลมกลึงที่เปลือยเปล่าบิดเร่าไม่ยอมแพ้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิ่งใดปิดป้องเธอได้อีกแล้ว
“คาร์ล!...คาร์ล!”
รชนิชลเค้นเสียงออกจากลำคอและพยายามหยัดลำตัวขึ้นหวังจะดันร่างหนาไปให้พ้นแต่ยิ่งดึงดันก็เหมือนยิ่งยั่วยุและปลุกเร้าสึกนึกด้านมืดของคาร์ลอสที่มันกำลังกระโจนออกมาเหมือนสิงห์ร้ายกระโจนเข้าใส่เหยื่อด้วยความกระหายหิว
“ปล่อยฉัน...โอ๊ย!...ฉันเจ็บนะ...ปล่อยฉัน!”
“ร้องไป...อยากร้องก็ร้องซะให้พอ!”
ชายหนุ่มคำรามขณะกดข้อมือทั้งสองของรชนิชลไว้เหนือศีรษะและมืออีกข้างคลายหัวเข็มขัดออกก่อนที่กางเกงจะหลุดออกจากตัวเขาหญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อคาร์ลอสปลดเปลื้องทุกอย่างออกจากตัวจนหมดแล้วถาโถมร่างกายใหญ่โตเข้าใส่แม้จะรู้ว่าไม่มีทางหนีแต่ร่างเล็กก็ยังไม่ยอมละความพยายามเรียวขางามพยายามยกขึ้นเพื่อหวังจะดันตัวเขาออกห่างแต่ที่ไหนได้มันกลับช่วยเปิดทางให้เขาแนบสนิทกับแกนกายของเธอมากขึ้น หญิงสาวร้องออกมาอย่างเสียขวัญเมื่อรู้สึกและััได้ถึงความตื่นตัวของเขาที่ดุนดันอยู่กับตัวเธอ
“อื๊อ...คาร์ลอส...ฉัน...หายใจไม่ออก...หายใจไม่ออก”
“อย่ามาแกล้งทำเป็ไม่เคยดีกว่านีนี่...คุณมีแฟนแล้วทำไมจะไม่รู้จักเื่แบบนี้”
“ไม่...ฉันไม่นะคาร์ล”
คาร์ลอสเหยียดริมฝีปากั์ตาคู่งามของรชนิชลฉายความตกตื่นออกมาหากทว่าเขากลับรู้สึกราวกับมันเป็การเสแสร้ง เขาก้มลงไปหาใบหน้าของหญิงสาวที่บิดเกร็งด้วยความตื่นกลัว
“หรือแฟนคุณไม่เคยทำแบบนี้”
“อื๊อ!”
2K
