ย้อนชะตา กลับมาเริศ

        ไป๋ชิงคิดเรื่องบ้านในหัวได้แล้วจึงตัดสินใจจะอยู่ใช้ชีวิตที่หมู่บ้านนี้ชั่วคราว ช่วยเหลือให้พวกเขาทำมาหากินได้ทุกครัวเรือนก่อนค่อยจากไป

        "อีก 3 วันหากทำเครื่องหาตาน้ำเสร็จเราค่อยขึ้นเขามาอีกที ตอนนี้ไปเตรียมการอย่างอื่นรอก่อนเถอะ"

        ทุกคนต่างแยกย้ายไปทำงานที่ไป๋ชิงมอบหมายให้ ส่วนไป๋ชิงไปเลือกที่ดินที่จะทำสวนผักและปลูกบ้านของตนริมเชิงเขาใกล้ลำธารที่แห้งเหือดอยู่ ในใจคิดว่าจะหาตาน้ำแถวนี้เพิ่มด้วย จะได้มีน้ำใช้ทำสวนผัก

        เจียหนานช่วยดำเนินการทุกอย่าง ไป๋ชิงเพียงจ่ายเงินและแปะลายนิ้วมือแทนชื่อในเอกสารสัญญาซื้อขายเท่านั้นด้วยกลัวจะรู้ว่าเป็นหญิง

ในหมู่บ้านยังไม่มีใครรู้ว่าไป๋ชิงเป็นผู้หญิงจึงไม่ได้ใส่ใจที่นางมาอยู่กับเด็กหนุ่มเช่นฟางอี้ ต่างคิดว่าเป็นพี่น้องกัน ออกมาท่องเที่ยวดูโลกภายนอก

        "ท่านจะให้พวกข้าไปซื้อไม้ที่ร้านค้าไม้ทำสำเร็จไว้แล้วหรือจะตัดไม้แถวนี้มาสร้างบ้านขอรับ"

        เจียหนานถามขึ้นเมื่อจัดการธุระเรื่องที่ดินให้ไป๋ชิงเสร็จแล้วในวันถัดมา

        "ซื้อไม้จากร้านค้าไม้ดีกว่า ข้าไม่อยากตัดไม้อีก แค่นี้น้ำก็แห้งหมดแล้วเพราะไม่มีต้นไม้ช่วยอุ้มน้ำไว้ เจ้าให้หญิงที่ว่างงานขึ้นไปปลูกต้นไม้ใหญ่บนภูเขาทีเถอะ นำกล้าพันธุ์แถวรอบๆ เชิงเขาด้านล่างนี้น่าจะมีต้นกล้าเล็กๆ นำไปปลูกทดแทนต้นไม้ที่ถูกตัดไป"

        "ได้ขอรับ ข้าจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้"

        "ข้าจะไปเตรียมอาหารเที่ยงแล้ว หากเจ้าเสร็จธุระก็มารับอาหารที่หน้ากระโจมนะ บอกคนอื่นๆ ด้วย"

        ตอนนี้ไป๋ชิงเหมือนเป็นโรงทานขนาดย่อมของหมู่บ้าน ทุกวันจะทำอาหาร 3 มื้อหม้อใหญ่ ให้เพียงพอสำหรับสิบกว่าครอบครัวในหมู่บ้านนี้ ดีที่เป็นหมู่บ้านเชิงเขาห่างไกลผู้คน ไม่มีใครอยากเข้ามาอยู่นัก เพราะไม่ค่อยเจริญแต่วิวทิวทัศน์ดียิ่ง

        เมนูอาหารของนางก็นำมาจากในมิติ แค่เอาลงอุ่นในหม้อหรือกะทะยักษ์ของนางเท่านั้น สั่งด้วยการเพ่งจิตก๊อปปี้ออกมาหลายครั้งก็ได้กับข้าวหม้อใหญ่แล้ว อุ่นให้ร้อนพร้อมเสิร์ฟ ข้าวก็เช่นกัน ตัวนางเองในโลกเก่าทำอาหารแค่พอได้ แต่เจ้าของร่างเดิมทำอาหารเก่งมาก นางยังไม่เคยลองทำจึงทำเช่นนี้ไปก่อน อย่างน้อยอาหารเหล่านี้ก็มาจากเหลาชื่อดังทั้งนั้น ในมิติยังมีอาหารจากสำนักของตงเฟยอีกหลายอย่างที่มาจากพ่อครัวชื่อดังทั้งนั้น

        ทุกคนถือชามมาคนละ 2-3 ใบ บ้างก็มีโถใส่ข้าวมา นางให้ตักข้าวสวยรอบละโถก่อน หากไม่อิ่มค่อยมาอีกรอบ นางจะนำออกมาจากมิติมาอุ่นไว้รอ กับข้าวอาจจะมีแค่ 1-2 อย่างเท่านั้นแต่เน้นปริมาณ วันนี้ผัดผักใส่หมูกับน้ำซุปแกงไก่ตุ๋นยาจีนหยดเลือดของนางเล็กน้อยเพื่อให้ทุกคนในหมู่บ้านแข็งแรงขึ้น แม้แต่ภรรยาของเจียหนานนางก็ไม่ต้องเสียเวลาไปรักษา และอ้างได้ว่ามีสมุนไพรชั้นเลิศในน้ำแกงก็ไม่มีใครกล้าเถียง ภรรยาของเจียหนานอาการเริ่มดีขึ้นตั้งแต่เมื่อวานที่นางหยดเลือดให้ไปแล้ว ตอนนี้เริ่มลุกขึ้นจากเตียงได้ หลังจากนอนติดเตียงมานานแต่ยังเดินเหินไม่สะดวกเพราะนอนมานานขายังลีบแบนไม่มีกล้ามเนื้อต้องบำรุงร่างกายอีกสักหน่อยให้แข็งแรง แต่วันนี้น่าจะทั่วถึงและดีขึ้นทุกคน เช่นนี้ทุกคนก็จะแข็งแรงมีแรงทำมาหากิน

        "ต่อไปนี้ใครว่างขึ้นเขาไปล่าสัตว์กับข้าช่วงรอหาตาน้ำ ข้าว่างมาก เก็บผักป่ามาทำอาหารก็ได้ ข้าพอรู้จักผักหลายชนิดที่พวกเจ้าอาจไม่รู้ ข้าจะพาขึ้นไปหาเอง ข้ามีเครื่องปรุงพกมาอยู่บ้างช่วยให้อาหารอร่อยขึ้นมาก บ่ายนี้ข้าจะเริ่มไปวันแรกใครอยากไปก็ไปรอกันที่เชิงเขา ข้าจะไปเตรียมธนูกับหน้าไม้ให้พวกเจ้าใช้กัน"

        ไป๋ชิงมีความรู้ในหัวมากมาย นางจึงไปประดิษฐ์ธนูอย่างง่ายและหน้าไม้ที่ทำง่ายๆ ได้มาอย่างละ 2-3 อัน พร้อมลูกธนูหัวไม้อีกหลายอัน บ่ายคล้อยนางจึงไปรอคนที่เชิงเขามีเหล่าชาวบ้านมาถึง 10 คนเป็นชายหนุ่มวัยกำลังโตพอๆ กับฟางอี้อายุราว 12-15 ปี วันนี้ฟางอี้เองก็จะไปล่าสัตว์ด้วย ตัวนางเองกับฟางอี้มีกริชสั้น กระบี่และดาบพร้อมสรรพ นางจึงนำธนูกับหน้าไม้แบ่งให้อีก 6 คน ส่วนอีก 4 คนนางให้ช่วยแบกตระกร้าใบใหญ่และมีดเล็กเพื่อไปเก็บพืชผักและไว้ขนสัตว์ที่จะล่า

        นางพากลุ่มเหล่าชายวัยรุ่นเดินขึ้นเขาไปพร้อมนาง ทุกคนเข้าใจว่านางเป็นชายหน้าหวานเจ้าสำอาง แต่ในสายตาและสีหน้าชื่นชมเลื่อมใสตัวนางยิ่งนัก ด้วยนางอายุเพียง 13 ย่าง 14 ปี พอๆ กับพวกเขา แต่เก่งกาจเป็นผู้นำคนในหมู่บ้านทำสิ่งต่างๆ มากมายในตอนนี้ แถมมีอาหารให้พวกเขากินมาหลายวันแล้ว ทำให้พวกเขารู้สึกขอบคุณนางและนับถือในน้ำใจของนางนัก

        เดินขึ้นเขาไปได้สักพักไป๋ชิงเดินเลี่ยงไปอีกทางที่ไม่ใช่แหล่งน้ำที่นางเคยไปดู ด้านที่นางไปเป็นป่ามืดทึบกว่า เหล่าชายหนุ่มในหมู่บ้านต่างห้ามนางไว้ไม่ให้เข้าไป เพราะอันตรายและมีสัตว์ร้ายจึงไม่มีใครไปตัดไม้หรือหาพืชผักแถวนั้น แต่นางหรือจะเชื่อ ยืนยันจะไปให้ได้ ทุกคนจึงเดินตามไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเดินมาได้สักพักผ่านต้นไม้ใหญ่ก็พบผืนหญ้ากว้าง มีต้นไม้ใบไม้เต็มไปหมด บนพื้นดินมีใบลักษณะคล้ายมันเทศและมันฝรั่งไป๋ชิงจึงลองก้มลงขุดดู เมื่อขุดขึ้นมาได้ก็เห็นเป็นมันฝรั่ง บนพื้นดินมีมันฝรั่งมากมายนางจึงให้เหล่าชายหนุ่มขุดเช่นที่นางทำครั้งแรกให้ได้มากที่สุด ได้มาเต็มตะกร้าใหญ่

        สักพักได้ยินเสียงคำรามก้องกังวานมาแต่ไกล เหล่าชายหนุ่มในหมู่บ้านต่างตกใจตัวสั่นทำตัวไม่ถูก นางจึงให้พวกเขาไปหลบหลังนางโดยมีฟางอี้กุมดาบคุมเชิงอยู่ด้านหลังเหล่าชายหนุ่มอีกทีส่วนไป๋ชิงยืนอยู่ด้านหน้า ชักกระบี่ออกมาเตรียมต่อสู้ ในตัวนางมีเข็มพิษมากมายหากเจอศัตรูตัวใหญ่แรงเยอะกว่า ทั้งเข็มพิษ ยาสลบ ยาชา ล้วนมีครบหมด นางทำเก็บไว้ในช่องเข็มขัดรอบเอวนางเกือบ 100 เล่ม

        วันนี้ได้ออกกำลังกายแล้วสินะ ไป๋ชิงคิดในใจ การต่อสู้คืองานอดิเรกของนางอยู่แล้ว จึงไม่ตกใจกลัวอันใด และพร้อมเจอความท้าทายจากศัตรูใหม่เสมอ ก็ฉันมันเกิดมาเริศนี่นะ ไป๋ชิงกระหยิ่มยิ้มย่องคิดในใจอย่างหลงตัวเอง