ในคืนแรกที่ไลราได้พักผ่อนในบ้านของหลงหลังจากที่ทุกคนหลับไปแล้ว
เธอลุกขึ้นมานั่งทบทวนเื่ราวต่างๆ แสงจันทร์ส่องลอดหน้าต่างไม้เข้ามาในห้องเธอเหลือบมอง Chronosync บนข้อมือ
มันยังคงทำงานอยู่ แม้ว่าพลังงานจะเหลือน้อยเต็มที เธอยังคงรู้สึกไม่น่าเชื่อว่าเธอสามารถทำมันสำเร็จ
...การเดินทางข้ามเวลา โปรเจคที่ดูเหมือนจะเป็ไปไม่ได้ในโลกที่ล่มสลายของเธอเธอสงสัยว่ามันเป็เพราะโชคช่วย
หรือเป็เพราะความอัจฉริยะของพ่อกันแน่และสิ่งที่เธอต้องทำต่อไป เธอจะสามารถตามหาบุคคลเป้าหมายของเธอได้จริงหรือ?
ความไม่แน่นอนยังคงปกคลุมอยู่ในความคิดของเธอ
หลังจากพักค้างคืนที่บ้านของหลงและได้รับการดูแลจากชาวบ้านอย่างดีในเช้าวันรุ่งขึ้นหลงตัดสินใจที่จะเป็ผู้นำทางพาไลราไปยังเมืองหลวงที่อยู่ไม่ไกลนักแม้ว่าเขาจะยังคงสงสัยเกี่ยวกับที่มาของเธอแต่ความเมตตาและน้ำใจที่ไลราแสดงออกมาเมื่อวานนี้ ทำให้เขาเต็มใจที่จะช่วยเหลือ
ตลอดการเดินทางไลราได้ัักับทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นเคยอย่างแท้จริง ทุ่งนาสีทองอร่ามสุดลูกหูลูกตาต้นไม้เขียวขจีที่เธอไม่รู้จักชื่อ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งเรียงรายอยู่ริมลำธารทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแตกต่างจากโลกอนาคตที่เธอจากมาอย่างสิ้นเชิงเธอพยายามเก็บเกี่ยวรายละเอียดเหล่านี้ไว้ในความทรงจำพลางคิดถึงสิ่งที่พ่อเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับยุคสมัยนี้
ผู้คนที่พวกเขาพบเจอระหว่างทางต่างมองมาที่ไลราด้วยความแปลกใจบางคนถึงกับหยุดมองด้วยความสงสัยในเสื้อผ้าและรูปร่างหน้าตาของเธอหลงจะคอยอธิบายด้วยท่าทางและคำพูดเท่าที่เขาพอจะสื่อสารได้ว่าไลราเป็เพื่อนจากแดนไกล
ในขณะที่เดินผ่านตลาดเล็กๆแห่งหนึ่ง ไลราถึงกับต้องหยุดชะงักกับภาพที่เห็นพ่อค้าแม่ค้ากำลังขายสินค้าหลากหลายชนิด ทั้งผักผลไม้สดๆเนื้อสัตว์ที่แขวนเรียงราย และเครื่องเทศที่มีกลิ่นหอมแปลกประหลาด เธอรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับสีสันและกลิ่นต่างๆที่เธอไม่เคยััมาก่อน เธอลองหยิบผลไม้สีแดงสดใสลูกหนึ่งขึ้นมาดูอย่างสนใจแต่ด้วยความไม่คุ้นเคย เธอกลับทำมันหลุดมือตกลงพื้นไปอย่างน่าเสียดาย
หลงหัวเราะเบาๆ กับท่าทางเงอะงะของเธอ ก่อนจะหยิบลูกใหม่มาให้ ทันใดนั้นเอง สายตาของไลราก็เหลือบไปเห็นสัญลักษณ์ที่คุ้นตาบนผ้าโพกหัวของชายชราคนหนึ่งมันเป็รูปวงกลมซ้อนกัน มีเส้นสายบิดเบี้ยวอยู่ภายในเหมือนกับที่เธอเห็นบนสร้อยคอของหลง และที่วัดร้าง...มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?
ระหว่างทางไลราพยายามสอบถามหลงเกี่ยวกับเมืองหลวงและผู้คนในเมืองนั้น
เธอใช้คำศัพท์ง่ายๆ ที่เธอเรียนรู้มาบ้าง ผสมกับท่าทางหวังว่าจะได้ข้อมูลที่เป็ประโยชน์ต่อการตามหาบุคคลเป้าหมายของเธอหลงพยายามตอบคำถามของเธออย่างเต็มที่แม้ว่าหลายครั้งจะไม่เข้าใจสิ่งที่เธอ้าจะสื่ออย่างถ่องแท้ก็ตาม
เมื่อมองไปยังทิศทางของเมืองหลวงที่เริ่มเห็นรางๆอยู่เบื้องหน้า ไลรารู้สึกถึงความหวังและความกังวลในเวลาเดียวกันเธอเข้าใกล้เป้าหมายของเธอมากขึ้นทุกทีแต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญกับอะไรบ้างในเมืองที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้