จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

นางร่อนลงมายังยอดเขาที่ดูธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง... ก่อนจะร่ายอักขระผนึกด้วยปลายนิ้วที่เรียวงามของนาง... และในวินาทีต่อมา... ผนังหินเบื้องหน้าก็พลันสั่นสะเทือนและแยกตัวออกจากกัน... เผยให้เห็นทางเข้าสู่ถ้ำลับที่ซ่อนอยู่ภายใน!

ทันทีที่ก้าวเข้าไป... กลิ่นอายของโลกภายนอกก็พลันหายไปโดยสิ้นเชิง!

ภายในถ้ำนั้นไม่ได้มืดมิดและอับชื้น... แต่กลับสว่างไสวไปด้วยแสงสีเขียวมรกตอันนุ่มนวลที่แผ่ออกมาจากหยกวิญญาณขนาดมหึมาที่ฝังตัวอยู่ตามผนังถ้ำ! อากาศที่นี่ไม่ได้เพียงแค่บริสุทธิ์... แต่มันยังเต็มไปด้วยพลังชีวิตที่หนาแน่นจนแทบจะควบแน่นกลายเป็นหยดน้ำ! ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้าไป... จะรู้สึกได้ถึงความสดชื่นที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย!

และใจกลางของถ้ำสวรรค์แห่งนี้... คือบ่อน้ำพุขนาดเล็กบ่อหนึ่ง...

น้ำในบ่อนั้นไม่ได้ใสสะอาด... แต่กลับเป็นสีเขียวมรกตราวกับหยกเหลว! มันไม่ได้ร้อน... แต่กลับเย็นเยียบ... เป็นความเย็นที่บริสุทธิ์และเต็มไปด้วยพลังแห่งการเยียวยา! นี่คือ "บ่อน้ำพุหยกเย็นพันปี"... สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นความลับสุดยอดของสำนักเมฆาคราม! ว่ากันว่าน้ำในบ่อนี้... หนึ่งหยด... สามารถยื้อชีวิตของยอดฝีมือระดับราชันย์ที่ใกล้ตายให้กลับคืนมาได้!

ผู้อาวุโสเยว่วางร่างที่ไร้สติและไหม้เกรียมของเฟิงหลงลงไปในบ่อน้ำพุนั้นอย่างนุ่มนวลที่สุด...

ซู่...

ทันทีที่ร่างกายของเฟิงหลงสัมผัสกับน้ำหยกเย็น... ไอสีขาวก็พลันพวยพุ่งขึ้นมา! มันคือการปะทะกันระหว่างพลังทำลายล้างที่ตกค้างอยู่ในร่างของเขา... กับพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ของบ่อน้ำพุ!

"เจ้าเด็กโง่... หากข้ามาช้าไปเพียงครึ่งก้านธูป... ต่อให้เป็นบ่อน้ำพุนี้ก็คงไม่อาจช่วยเจ้าได้" นางพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาที่สลับซับซ้อน

นางไม่ได้ปล่อยให้เขาฟื้นฟูด้วยพลังของบ่อน้ำพุเพียงอย่างเดียว... นางนั่งลงขัดสมาธิที่ขอบบ่อ... และประกบฝ่ามือทั้งสองลงบนแผ่นหลังของเฟิงหลง!

พลังปราณอันบริสุทธิ์และสูงส่งที่อยู่ในระดับที่เฟิงหลงไม่อาจจินตนาการได้... พลังปราณของยอดฝีมือระดับ "จักรพรรดิ!"... ค่อยๆ ไหลเข้าสู่ร่างของเฟิงหลง!

นางไม่ได้เพียงแค่รักษา... แต่นางกำลังใช้พลังของตนเอง... ชี้นำพลังชีวิตจากบ่อน้ำพุ... และพลังปฐพีอันลึกลับจาก "ศิลาเต่าดำกลืนดารา" ที่นางวางไว้ข้างๆ... เพื่อ "หล่อหลอม" ร่างกายของเขาขึ้นมาใหม่ทั้งหมด!

มันคือกระบวนการที่ต้องใช้พลังและความควบคุมที่ละเอียดอ่อนอย่างมหาศาล!

ในห้วงสำนึกที่ดำมืด... เฟิงหลงกำลังล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า...

เขาเห็นภาพ... ภาพของตนเองในอดีต... เด็กหนุ่มที่อ่อนแอและถูกเหยียบย่ำ... เขาเห็นภาพของบิดาที่ถูกโซ่ตรวน... เขาเห็นรอยยิ้มเย้ยหยันของ หวังเฉิน... และเขาเห็นความบ้าคลั่งของ เหลยป้าเทียน...

ความแค้น... ความเกลียดชัง... และความสิ้นหวัง... กำลังจะกลืนกินเขาอีกครั้ง!

แต่แล้ว... ท่ามกลางความมืดมิดนั้น... แสงสว่างอันอบอุ่นและบริสุทธิ์สายหนึ่งก็ได้สาดส่องเข้ามา... มันคือแสงจากจิตวิญญาณของอาจารย์ของเขา... มันขับไล่ความมืดและปลอบประโลมจิตใจที่บอบช้ำของเขา

และในขณะเดียวกัน... พลังอันหนักอึ้งและมั่นคงจากศิลาเต่าดำ... ก็ได้เข้ามาสร้าง "รากฐาน" ให้กับจิตวิญญาณของเขา... ทำให้มันสงบนิ่งและมั่นคงราวกับขุนเขา

เขาได้เห็นภาพ... ภาพของยอดฝีมืออสูรโบราณผู้เป็นเจ้าของเคล็ดวิชาอสูรปฐพีราชันย์... เขายืนตระหง่านอยู่กลางสมรภูมิ... ใช้ร่างกายของตนเองต้านรับการโจมตีของศัตรูนับหมื่น... ปกป้องสหายที่อยู่เบื้องหลัง... มันคือภาพของ "ผู้พิทักษ์" ที่แท้จริง!

ความเข้าใจใหม่ได้สว่างวาบขึ้นในใจของเฟิงหลง!

"เคล็ดวิชาอสูรปฐพีราชันย์"... มันไม่ใช่แค่การป้องกันตัวเอง... แต่มันคือการ "ปกป้อง"! ปกป้องสิ่งที่สำคัญที่สุด!

พลังแห่งปฐพี... ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่ง... แต่มันคือความ "มั่นคง"... คือรากฐานของทุกสิ่ง!

เขาเข้าใจแล้ว!

เวลาผ่านไป... เจ็ดวันเจ็ดคืนเต็ม...

ในที่สุด... เฟิงหลงก็ลืมตาขึ้น!

เขาไม่ได้อยู่ในบ่อน้ำพุอีกต่อไป... แต่กลับนอนอยู่บนเตียงหยกที่เย็นสบาย... ร่างกายของเขา... ไม่มีบาดแผลหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย! ผิวของเขากลับมาเรียบเนียนและส่องประกายแสงจางๆ... ร่างกายของเขาเบาสบายและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

เขาสำรวจพลังภายในร่างกายของตนเอง... และก็ต้องตกตะลึง!

แก่นปราณอสูรของเขาไม่ได้เพียงแค่ฟื้นฟู... แต่มันยังถูกหล่อหลอมขึ้นมาใหม่จนหนาแน่นและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น! และที่สำคัญที่สุด... พลังของเขาได้ทะลวงผ่านคอขวดไปอีกครั้ง!

ขั้นปราณปฐพี... ระดับที่หก!

"ในที่สุดเจ้าก็ตื่นเสียที"

เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น... ผู้อาวุโสเยว่ยืนมองเขาอยู่ไม่ไกล... บนใบหน้าของนางมีความเหนื่อยล้าปรากฏขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ถูกบดบังไว้ด้วยความยินดีจางๆ

"ท่านอาจารย์... ท่าน..." เฟิงหลงพูดไม่ออก เขารู้ดีว่าอาจารย์ของเขาต้องสูญเสียพลังไปมากเพียงใดเพื่อช่วยเขา

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" นางกล่าวตัดบท "ในฐานะศิษย์ของข้า... ชีวิตของเจ้ามีค่ามากกว่าที่เจ้าคิด... อย่าได้คิดจะทำเรื่องบ้าบิ่นเช่นนั้นอีกเป็นอันขาด"

นางมองลึกเข้ามาในดวงตาของเขา "บัดนี้... เจ้าได้กำเนิดใหม่แล้ว... ทั้งร่างกายและจิตใจ... จงใช้พลังที่เจ้ามีอย่างชาญฉลาด... อย่าให้ความแค้นต้องมาบดบังหนทางของเจ้าอีก"

"และนี่..." นางดีดนิ้ว... และศิลาเต่าดำกลืนดาราก็ลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเขา "...ของของเจ้า... จงใช้มันให้ดี... บางที... มันอาจจะนำพาเจ้าไปสู่เส้นทางที่แม้แต่ข้าก็ยังไม่อาจคาดเดาได้"

เฟิงหลงรับศิลานั้นมา... เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม... เขากำมันไว้แน่น... และโค้งคำนับให้อาจารย์ของเขาจากก้นบึ้งของหัวใจ

"ศิษย์... ขอขอบพระคุณท่านอาจารย์... ที่มอบชีวิตใหม่ให้แก่ศิษย์"

การเดินทางบทใหม่... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... จากเถ้าถ่านแห่งความตาย... สู่การเป็นราชันย์ที่แท้จริง