“นายครับ คุณดาวมาขอพบครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มรายงานกับผู้เป็นาย
“ให้เขาเข้ามา” หยางก็อยากรู้เหมือนกันว่า เด็กหนุ่มจะทำการรักษาเขายังไง
“ครับนาย”
เมื่อดาวได้รับอนุญาตให้เข้ามา บอดี้การ์ดก็พาดาว ไปหานายของตนทันที
“สวัสดีครับคุณ วันนี้ผมมียามาให้ทดลองใช้ก่อนครับ”ดาวยกตะกร้าที่ใส่ขวดน้ำยาสมุนไพรขึ้นมาให้ดู
บอดี้การ์ดคนหนึ่ง เดินเข้าไปรับตะกร้านั้นเพื่อมาตรวจสอบ
“นายครับ ในตะกร้ามีแต่ขวดยาครับ น่าจะไม่มี อย.” เมื่อบอดี้การ์ดตรวจสอบขวดยาแล้วจึงรายงานให้ผู้เป็นายทราบ
“ผมเป็คนทำยาพวกนี้เองครับ ไม่มี อย. หรอก” ดาวอธิบาย
“อะไรนะ! ทำเองแล้วคุณยังกล้าเอายานี้มาให้นายของผมกินเนี่ยนะ” ศักดิ์บอดี้การ์ดที่คอยรับใช้หยาง พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ
“ฟังผมก่อนนะครับ ยาของผมถึงแม้จะไม่มี อย. แต่ว่าคุณภาพดีมากนะครับผมอยากให้ทดลองใช้ก่อน ไม่ได้ให้เชื่อเลย”
“แล้วยาของนายใช้ยังไงล่ะ” หยางที่เงียบมานานพูดขึ้น
“นายครับ แต่ว่า..” ศักดิ์คิดที่จะโต้แย้ง แต่หยางยกมือห้ามไว้
ดาวใช้พลังตรวจสอบ อาการป่วยของชายคนนี้แล้ว ในตอนที่เจอกันทำให้ดาวรู้ว่า ชายคนนี้มีอาการเจ็บป่วยตรงไหนบ้าง
“คุณมีอาการมองไม่เห็น น่าจะเกิดจากการที่ศีรษะกระทบกระเทือนอย่างหนักตอนกลางคืน คุณน่าจะมีอาการปวดที่ศีรษะ และดวงตาทั้งสองข้างอย่างรุนแรง นั่นจึงทำให้คุณนอนไม่ค่อยหลับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เวลาที่มีอาการปวด คุณจะควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ อาจเกิดการทำลายข้าวของคุณจึงต้องกินยาที่หมอให้มาประจำ เพื่อทุเลาอาการ แต่ยิ่งกินก็เหมือนยิ่งแย่เพราะต้องเพิ่มปริมาณยาขึ้นเรื่อย ๆ เพราะยาที่กินเริ่มจะไม่เห็นผลเท่าไหร่ที่ผมวิเคราะห์มาถูกไหมครับ”
ทุกคนที่ได้ฟังถึงกับอึ้ง เพราะสิ่งที่ดาวพูดมานั้นถูกทุกอย่าง
“นายรู้ถึงอาการของฉันได้ยังไง” หยางเริ่มสงสัยคนตรงหน้า
“ผมทำยารักษาได้ ผมก็ต้องวิเคราะห์โรคที่จะรักษาได้สิครับอย่าสงสัยผมเลย ผมก็แค่เด็กชาวไร่ชาวเขาคนหนึ่งเท่านั้น ผมรู้สึกถูกชะตากับคุณก็เลยอยากรักษาให้ ก็แค่นั้น” ดาวยืนพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ เพราะคิดว่า คนตรงหน้าคงไม่ทำอะไรเ้าของไร่อย่างเขาหรอก
“ได้ ถ้านายรู้ดีขนาดนั้น ฉันก็จะลองให้นายรักษาดู” หยางเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเด็กหนุ่มจะเก่งจริงเหมือนปากพูดหรือเปล่า
“นายครับ ผมว่ามันไม่ค่อยน่าเชื่อถือนะครับ” ศักดิ์พูดแย้งอีกครั้งกลัวเด็กหนุ่มจะทำให้อาการของเ้านายตัวเอง ทรุดลงกว่าเดิม
“ไม่เป็ไรหรอกศักดิ์ ให้เด็กมันลองหน่อย” หยางบอกกับลูกน้อง
“งั้นเรามาเริ่มกันเลยไหมครับ” ดาวพูดขึ้น จะได้รีบกลับไปพักผ่อนเสียที
“ได้สิ”
“ผมอยากให้คุณไปนอนตรงโซฟาหน่อยครับ หรือในห้องนอนก็ได้”
“งั้นก็ไปที่ห้องนอน”
ศักดิ์เมื่อเห็นผู้เป็นายบอกว่า จะไปรักษาที่ห้องนอน ก็รีบเข้ามาพยุงเ้านายตัวเองทันที
เมื่อหยางนอนลงบนเตียงภายในห้องนอน ดาวก็รีบทำการรักษาทันทีแต่นี่เป็เพียงการรักษาเบื้องต้นเท่านั้น
ดาวเทน้ำมันสมุนไพรในขวดแก้วลงบนฝ่ามือแล้วก็เริ่มทำการนวดที่บริเวณขมับของคนป่วยทันทีน้ำมันนี้จะทำให้ไม่ปวดหัวตอนกลางคืน ทำให้นอนหลับสบาย
ต่อมาดาวก็ใช้สมุนไพร ที่ตำจนละเอียดไว้แล้วมาพอกที่เปลือกตาทั้งสองข้างของคนป่วย สมุนไพรนี้จะช่วยให้รู้สึกเย็นสบายลดอาการปวดตา
หยางรู้สึกตัวในตอนสายของอีกวันวันนี้เขาตื่นมาด้วยความกระปรี้กระเปร่า สดชื่นกว่าทุกวันเมื่อคืนเขาหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่มีอาการปวด และสะดุ้งตื่นกลางดึกเหมือนคืนที่ผ่านๆ มา
‘หรือยาของเด็กนั่นจะดีจริง’
หยางเรียกศักดิ์เข้ามาถามว่า เมื่อวานเขาหลับไปตอนไหน
“นายหลับไปตอนที่คุณดาวพอกสมุนไพร ที่เปลือกตาของนายครับแล้วคุณดาวก็ขอตัวกลับทันที คุณดาวบอกว่า หากยาได้ผลดี แล้วนายอยากรักษาต่อก็ให้โทรไปหาได้เลยครับ คุณดาวให้เบอร์ผมมาแล้ว”
หยางนิ่งคิดอยู่พักหนึ่ง กำลังตัดสินใจว่า จะให้เด็กหนุ่มรักษาเขาดีหรือไม่ทั้ง ๆ ที่หมอฝีมือดีต่างก็พากันบอกว่า อาการของเขาไม่สามารถรักษาได้แล้วแต่ยาของเด็กหนุ่ม ก็ทำให้เขานอนหลับสนิทจริง ๆ
‘แต่ถ้าไม่เสี่ยงก็คงไม่รู้ เขาไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว ถ้าเด็กนั่นตุกติกก็แค่กำจัดทิ้งซะ’
หยางให้ศักดิ์โทรหาดาว เื่ที่เขาจะทำการรักษาต่อ ดาวบอกว่าต้องเตรียมยารักษาอาจใช้เวลาสามวัน
เมื่อถึงกำหนด ดาวก็เดินทางมาที่เรือนซากุระในตอนสาย ๆ
“ขั้นตอนการรักษา อาจทำให้คุณเ็ปทรมานมากผมแนะนำว่าต้องหาเชือกมารัดแขนและขาไว้ หรือไม่ก็ต้องหาคนมาจับไว้” ดาวอธิบาย ถึงอาการระหว่างการรักษา
“เจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ” หยางถามเด็กหนุ่ม
“ครับ เจ็บมาก แต่ผมอยากให้คุณอดทนนี่คือทางเดียวที่จะรักษาอาการของคุณ”
“ได้ฉันพร้อมแล้ว รักษาเถอะ”
“เอานี่รองเตียงก่อนครับ” ดาวหยิบแผ่นพลาสติกออกมาจากกระเป๋าผ้า
บอดี้การ์ดแม้จะสงสัยว่า เอาแผ่นพลาสติกรองเตียงทำไมแต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เพราะนายของเขาเลือก ที่จะทำการรักษากับเด็กหนุ่มคนนี้แล้ว
ดาวยื่นขวดแก้ว ที่บรรจุยาสมุนไพรผสมน้ำวารีทิพย์ ให้กับบอดี้การ์ด ที่น่าจะเป็คนสนิทของชายหนุ่ม
“เอาน้ำในขวดนี้ให้เขาดื่มครับ สักพักเขาจะมีอาการเ็ป ให้จับตัวเขาไว้ด้วยครับ”
ศักดิ์รับเอาขวดแก้ว ที่บรรจุน้ำสีขาวใสมาจากดาว เขาทำการเปิดขวด ก่อนเดินไปหาแล้วเอาขวดแก้วใส่ในมือเ้านายตน
หยางเมื่อรับขวดแก้วมาแล้ว ก็ยกขึ้นดื่มทันที เขารอสักพัก ก็ยังไม่เห็นว่าจะเกิดอาการอะไรขึ้น แต่ไม่นานอาการแสบร้อน ปวดร้าวไปทั้งร่าง ก็เริ่มสำแดงอาการหยางดิ้นทุรนทุราย ด้วยความเ็ปทรมาน เหล่าบอดี้การ์ดต้องใช้แรงอย่างมาก ในการจับแขนและขาของเ้านายไว้
“โอ๊ย ๆ อึก โอ๊ย ๆ เจ็บอะไรอย่างนี้ โอ๊ย ๆ อึก โอ๊ย ๆ” หยางร้องออกมาด้วยความเ็ปร่างกายเขาเหมือนมันจะแตกออกเป็เสี่ยง ๆ
ไม่นานเมือกสีดำ ก็ค่อย ๆ ซึมออกมาจากร่างกายของชายหนุ่มอย่างต่อเนื่องจนเหล่าบอดี้การ์ดพากันใ
“คุณดาวครับ ทำไมถึงมีน้ำสีดำ ซึมออกมาจากร่างกายนายล่ะครับ”ศักดิ์พูดขึ้นอย่างร้อนรน
“ยาของผม กำลังชำระล้างร่างกายของนายคุณอยู่ดูท่าจะโดนพิษมาไม่น้อยเลยนะครับ”
“อะไรนะครับ! โดนพิษ”ศักดิ์พูดด้วยความใ
“ใช่ครับ น่าจะโดนมานานแล้ว ค่อย ๆ สะสมในร่างกายมาเรื่อย ๆ”ดาวพูดตามสิ่งที่พลังตรวจสอบแสดงให้เห็น
ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง กว่ายาจะหมดฤทธิ์ หยางที่ตอนนี้เหนื่อยหอบจนต้องนอนอยู่นิ่งๆ ให้ลูกน้องทำความสะอาดร่างกายให้
ดาวให้ศักดิ์ป้อนยาสมุนไพรให้หยาง ยานี้จะช่วยซ่อมแซมระบบต่าง ๆภายในร่างกายให้เข้าที่เข้าทาง
“คุณครับนี่คือยาสองขวด ให้ดื่มอีกสองวัน ให้ทำแบบวันนี้เลยนะครับแล้วก็นี่ ให้ดื่มหลังจากที่ร่างกายนายของคุณ ขับเมือกดำออกมาหมดแล้วให้ดื่มยาทันทีนะครับ แล้วก็ตอนกลางคืน ให้ใช้ขวดนี้ นวดที่ขมับทั้งสองข้างแล้วก็สมุนไพรบดนี่ ให้ใช้พอกที่เปลือกตานะครับ เหมือนที่ผมทำวันนั้นพอเข้าใจไหมครับ” ดาวอธิบายให้ศักดิ์ฟัง
“เข้าใจครับ”
“งั้นอีกสามวัน ผมจะมาใหม่นะครับ หากระหว่างนี้สงสัยอะไร โทรหาผมได้ตลอดผมกลับก่อนนะครับ” แล้วดาวก็กลับไปทันที
ศักดิ์ทำตามคำบอกของดาวทุกอย่าง จนครบสามวัน ศักดิ์สังเกตว่า อาการของเ้านายดีขึ้นมากเพราะไม่มีอาการเ็ปที่ศีรษะและดวงตาให้เห็น
ดาวเดินทางมาทำการรักษาหยาง ในตอนสายของวันที่สี่ เมื่อมาถึง ดาวก็ใช้พลังตรวจสอบอาการป่วยของชายหนุ่มทันที
พิษในร่างกายถูกขับออกหมดแล้ว ระบบสายตายังผิดปกติอยู่สมองยังคงมีร่องรอยของความบอบช้ำ
“รู้สึกเป็ยังไงบ้างครับคุณหยาง” ดาวรู้ชื่อชายหนุ่ม จากการถามศักดิ์
“รู้สึกดีขึ้นมาก เหมือนร่างกายเบาขึ้น ไม่หนักเหมือนแต่ก่อนไม่ปวดหัว ปวดตาในตอนกลางคืน รู้สึกโล่งสบาย” หยางอธิบายอาการให้ดาวฟัง
“ดีครับ ถือว่าร่างกายพร้อมที่จะรักษาขั้นตอนสุดท้ายแล้วผมจะฝังเข็มให้คุณนะครับ” ดาวให้หยางนอนลงบนเตียง และเริ่มทำการฝังเข็มเพื่อรักษาทันที
ดาวใช้สมุนไพรของโลกเก่า มาใช้ทำยารักษาดวงตาทั้งสองข้าง ให้กลับมามองเห็นได้หากให้ประเมินราคาคิดว่า คงประเมินไม่ได้ หากโลกนี้ได้รู้ว่า เขาใช้สมุนไพรนี้รักษาอาการคนตาบอดให้กลับมามองเห็นได้ คงเกิดเื่โกลาหลเป็แน่ ดาวยังไม่อยากวุ่นวายขนาดนั้น
หลังจากดาวฝังเข็มเสร็จ ก็ให้หยางดื่มยาสมุนไพรที่ประเมินค่าไม่ได้นี้ทันที
เมื่อหยางดื่มเข้าไป ก็รู้สึกว่าร่างกายร้อนวูบวาบไปทั่วโดยเฉพาะที่ดวงตาทั้งสองข้าง อยู่ ๆ เขาก็เหมือนเห็นแสงสว่างแวบเข้ามาที่ดวงตาหยางดีใจมาก
“หลับตาไว้ก่อนนะครับ อย่าเพิ่งลืมตา”ดาวกลัวว่าชายหนุ่มจะยังปรับสายตาไม่ได้
“คุณศักดิ์ครับ ช่วยปิดม่านในห้องนี้หน่อยครับผมไม่อยากให้ตาของคุณหยาง โดนแสงจ้าเกินไป หาแว่นดำมาใส่ไว้ก่อนด้วยนะครับ”
ศักดิ์และบอดี้การ์ดคนอื่น ๆ รีบทำตามคำของดาวทันที
หลังจากที่ปิดม่าน และหาแว่นดำมาให้หยางใส่ไว้แล้ว ดาวก็บอกให้หยางค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“คุณหยางค่อย ๆ ลืมตานะครับ”
หยางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เขาเห็นคือ แสงสว่างที่ผ่านแว่นดำเข้ามาและใบหน้าของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่เขาไม่เคยเห็นหน้า แต่ก็รู้ได้ทันทีว่า นี่คือคนที่รักษาอาการป่วยของเขาหยางแอบสำรวจใบหน้าเด็กหนุ่ม เป็คนที่หน้าตาดีคนหนึ่ง น่ารักและหล่อในคนเดียวกันผิวขาว ตาสวย ขนตางอนยาว แล้วยังกลิ่นหอม ๆ ที่ติดตัวเด็กหนุ่มอีก
หยางตกอยู่ในภวังค์ จนดาวต้องเรียกอีกฝ่าย
“คุณหยางครับ มองเห็นไหมครับ”
“เห็น ฉันมองเห็นแล้ว”
“เย่ ๆ ดีใจด้วยครับนาย” เหล่าบอดี้การ์ดต่างพากันโห่ร้อง แสดงความยินดีกับเ้านายของตน
“ผมดีใจด้วยครับ” ดาวส่งยิ้มให้อีกฝ่าย
รอยยิ้มหวานถูกส่งมาให้ ทำให้หยางตั้งตัวไม่ทัน อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะตอบกลับเด็กหนุ่มไป
“ขอบใจมาก ที่รักษาฉันจนหายดี เธอ้าค่ารักษาเท่าไหร่บอกฉันมาได้เลย”
“ผมไม่้าเงินหรอกครับ ผมช่วยเพราะผมอยากช่วย แต่ถ้าอยากตอบแทนเอาไว้เมื่อผม้าอะไร ผมจะบอกนะครับ รับรองเื่ที่ขอ ไม่เหลือบ่ากว่าแรงแน่นอนครับ”
ดาวยังนึกไม่ออกตอนนี้ ว่าจะให้ชายหนุ่มช่วยอะไร
‘เ้าเล่ห์’ หยางคิดในใจ
“ได้ งั้นถ้าเธอ้าอะไร ก็บอกฉันได้”
ดาวอยู่พูดคุยกับหยางพักหนึ่ง ก็ขอตัวกลับ
“นายครับ เื่ที่นายถูกวางยาพิษ จะให้จัดการยังไงดีครับ” ศักดิ์เอ่ยถามเ้านาย
“ให้คนของเรา คอยจับตาดูทุกคนในบ้าน ไม่ว่าจะเป็คนเก่าหรือคนที่มาทำงานใหม่ สืบภูมิหลังมาให้หมด” หยางพูดด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียมใครที่มันทำร้ายเขา เขาจะไม่ปล่อยพวกมันไปแน่
“ครับนาย” ศักดิ์รับคำของเ้านาย แล้วก็ออกไปโทรติดต่อคนที่เมืองหลวงให้เริ่มจับตาดูคนในบ้าน และคอยสืบเื่ราวต่าง ๆ ทันที
“นายครับ นี่คือข้อมูลของคุณดาว ที่นายให้ไปสืบมาครับ”
ภัทรวางซองสีน้ำตาลลงบนโต๊ะ ในนั้นคือข้อมูลของดาว ที่เขาสืบมาได้
หยางเอื้อมมือไปหยิบซองสีน้ำตาลออกมาแกะดู ข้อมูลข้างในบอกว่าเด็กหนุ่มทำไร่นี้มาเกือบสองปีแล้ว พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งสองคน มีดาวคนเดียวที่รอดมาได้
ญาติที่มาคอยช่วยคือลุงโชค พี่ชายของแม่ดาว เด็กหนุ่มนำเงินประกันชีวิตของพ่อแม่มาทำไร่นี้จนตอนนี้ไร่พัฒนาไปในทางที่ดี
ดาวจบชั้นมัธยมปลาย ไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัย มีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลพิริยวงศ์เพราะช่วยรักษาอาการอัมพาตของโกสน ลูกชายคนเดียวของคุณมณี เ้าของอสังหาริมทรัพย์แห่งจังหวัดเวียงฟ้าและจังหวัดใกล้เคียง และที่ไร่มีสถานที่ที่หนึ่ง ซึ่งห้ามคนนอกเข้าเด็ดขาดมีเพียงดาวคนเดียวที่เข้าไปได้
จากที่หยางอ่านข้อมูลดู ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลกเป็เหมือนชีวิตของคนทั่วไป จะมีก็เพียงแต่การรักษาของเด็กหนุ่มเพราะยาที่ใช้รักษานั้น คงจะล้ำค่ามาก ๆ ถึงสามารถรักษาอาการอัมพาตและอาการตาบอดของเขาได้
และผักผลไม้ที่ปลูกในไร่นี้ ก็แปลกมาก ๆ ทั้งต้นอวบสวย อร่อยและที่สำคัญคือ หลังจากกินแล้วรู้สึกว่า ความเหนื่อยล้าหายไปจนสิ้น และรู้สึกร่างกายแข็งแรงขึ้นด้วยเหมือนในผักผลไม้เหล่านี้ จะผสมยาวิเศษอย่างนั้นล่ะ
‘ช่างเป็เด็กหนุ่มที่น่าสนใจจริง ๆ’
_ _ _ _ _
ดาวรักษาหยางหายแล้ว ดีใจกับเ้าตัวด้วย แต่หยางก็เริ่มสงสัยเกี่ยวกับผักผลไม้ในไร่แล้วสิ เขาจะทำอะไรต่อไปหรือเปล่านะ รอลุ้น