เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

ตอนที่ 34

อเล็กซิสยิ้มเมื่อลูกชายและลูกสะใภ้ดื่มน้ำผลไม้จนหมดแก้วคงต้องใช้เวลาสักครึ่งชั่วโมงกว่าที่ยาจะออกฤทธิ์ ดังนั้นตอนนี้ต้องไล่ทั้งสองให้เข้าไปพักผ่อนและกันไม่ให้อีวานออกมาโดยอ้างว่าเขาและอารยาอยากนอนกับหลานบ้าง ทั้งสองคนจึงไม่สงสัยอะไร

นิโคลัสกับพุดแก้วมองหน้ากันไปมาทั้งเขาและเธอมีอาการร้อนวูบวาบในอกมีความต้องการที่จะปลดปล่อยอะไรบางอย่างที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองเหมือนกัน ถึงแม้จะไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกมาชัดเจนแต่แววตาที่มองกันและกันนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา

“ฉันรู้สึกแปลกๆ”พุดแก้วพูดเสียงสั่น

“ผมก็เหมือนกัน”เขารู้ดีว่ามันคืออาการอะไร ถ้าจะให้เดาต้องมีใครเล่นตลกกับทั้งคู่แน่ๆ

“มันมึนบอกไม่ถูกแต่ฉันต้องการให้อาการนี้หายไป” เธอรู้สึกได้ว่าร่างกายกำลังทรมาน มีความรู้สึกแปลกๆที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นิโคลัสเองก็ไม่ต่างกันแต่อย่างใด ดูเหมือนว่าเขาจะหนักกว่าเธอด้วยซ้ำ

“มากับผมพุดแก้ว” เขาดึงมือของเธอให้เดินตามเข้าไปในห้องน้ำ และเปิดฝักบัวให้น้ำไหลราดรดตัวเขาและเธอทันที

“เกิดอะไรขึ้นกับเรา”พุดแก้วไม่เข้าใจอาการตัวเองเลย

ยิ่งตอนนี้เธอกับเขาอยู่ในสภาพที่เปียกปอนก็ยิ่งรู้สึกว่าอาการจะเพิ่มมากขึ้นดวงตาคู่หวานมองคนตัวใหญ่ที่อยู่ในสภาพที่เสื้อผ้าแนบเนื้อ และการที่เขาใส่เสื้อสีขาวทำให้มองเห็นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

พุดแก้วมองนิโคลัสด้วยสายตาที่ร้อนแรงเลื่อนมือขึ้นมาจับกล้ามเนื้อที่โผล่ออกมานอกเสื้อโดยที่ไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้นิโคลัสแทบบ้าเมื่อหันมามอง พุดแก้วในสภาพเปียกปอน เสื้อผ้าแนบเนื้อเห็นสัดส่วนที่แทบทำอะไรไม่ถูกแล้วในตอนนี้เธอจะรู้ไหมว่ามันเซ็กซี่และปลุกความต้องการของเขาให้เพิ่มมากขึ้น

“บ้าจริง”ชายหนุ่มสบถเบาๆ เมื่อความต้องการทางร่างกายไม่ได้ลดลงเลย ตรงกันข้ามดูเหมือนมันจะเพิ่มมากขึ้นเมื่อเห็นเธอ

“ทำไมมันทรมานแบบนี้นะ”พุดแก้วเอ่ยเสียงแผ่ว

“คุณพอจะมีทางแก้ไขไหม”คำถามและท่าทางกัดริมฝีปากของเธอทำให้เขาแทบบ้า

“มีแต่คุณจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป”

“อย่างไร”พุดแก้วถามเสียงสั่น

“คุณจะรู้เองแต่ผมจะไม่ทำถ้าคุณไม่อนุญาต” เขากัดฟันพูดอย่างทรมาน

“ถ้าคุณทำแล้วอาการแบบนี้มันจะจบใช่ไหม”ตอนนี้ความรู้สึกทรมานทางด้านร่างกายจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

“ใช่แต่มันขึ้นอยู่กับความสมัครใจของคุณ เรื่องนี้เราต้องให้ความร่วมมือซึ่งกันและกัน”เขาตอบเสียงสั่นพร่า

“ถ้ามันจะทำให้ความทรมานนี้หายไปฉันจะร่วมมือกับคุณ”

นิโคลัสไม่พูดอะไรอีกแล้วเขาดึงพุดแก้วเข้ามาหาบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อนพุดแก้วไม่ได้มีท่าทีขัดขืนใดๆ ชายหนุ่มปลดเสื้อผ้าของสาวน้อยด้วยความรวดเร็วก่อนที่จะจัดการกับตัวเองต่อแล้วก็อุ้มพาเธอเดินออกจากห้องน้ำ

พุดแก้วมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าความปรารถนาแปลกๆ ที่ร้อนแรงนั้นทำให้เธอเริ่มขาดสติหญิงสาวโน้มคอเขาลงมาหาก่อนเปิดฉากจูบก่อนบ้าง นิโคลัสยอมให้เธอทำตามใจโดยไม่ขัดขืนมือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างบางผิวขาวเหลืองแบบคนเอเชียที่เนียนละเอียดสามารถปลุกความปรารถนาให้เพิ่มขึ้นมาอีกนิโคลัสถอนริมฝีปากได้รูปออกแล้วพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวานเริ่มสำรวจร่างกายของเธอช้าๆ

“คุณห้ามผมตอนนี้ยังทันนะพุดแก้ว” เขาเงยหน้าขึ้นมาจากความหอมหวานเพื่อถามความสมัครใจของเธออีกครั้งมือยังไม่หยุดลูบไล้แต่อย่างใด พุดแก้วปรือตามองคนที่ถามเล็กน้อย

“ฉันทรมานคุณเองก็คงไม่ต่างกัน”

“ใช่แต่ฟังนะ จากนี้ไปเราจะกลายเป็นคนเดียวกันอย่างสมบูรณ์” นิโคลัสจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้งแล้วเอ่ยต่อว่า

“ตอบผมมาอีกครั้งคุณต้องการให้ผมเป็นคนปลดปล่อยคุณจากอาการนี้จริงๆ ใช่ไหม”ถึงแม้ความต้องการทางร่างกายจะมีมากเพียงใด แต่ก็อยากให้เธอยอมด้วยความสมัครใจพุดแก้วไม่ตอบแต่โน้มคอเขามาหาตัวเองอีกครั้ง แล้วจูบเพื่อเป็นการบอกว่าต้องการอะไร

“คุณพร้อมนะพุดแก้ว”เขาถามอีกครั้ง

“ปลดปล่อยฉันจากความทรมานนี้ด้วย”

“เราจะไปด้วยกันคุณต้องช่วยผมเหมือนที่ผมช่วยคุณ” นิโคลัสกัดฟันแน่น เขาเองก็ต้องการไม่ต่างไปจากเธอเหมือนกัน

“ค่ะ”หญิงสาวพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

“ถึงผมจะทำไม่ดีกับคุณหลายอย่างแต่หลังจากเรื่องนี้ผ่านไปผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณเสียใจและจะดูแลคุณกับอีวานไปตลอดชีวิตถึงคุณจะมองผมเป็นคนที่ห่วยมากแค่ไหนแต่ผมสัญญาว่าจากนี้ไปผมจะไม่ปล่อยมือคุณตลอดกาล”เขาพูดย้ำพร้อมทั้งก้มลงจูบที่ริมฝีปากอีกครั้ง จูบที่แสนจะอ่อนหวานและเร่าร้อนพุดแก้วยอมรับจูบโดยดี เนื้อตัวของทั้งสองคนเบียดชิดกันจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว

“ผมจะจูบคุณไปทุกตารางนิ้วทั่วร่างกายของคุณผมจะกินคุณทั้งตัว ผมจะทรมานคุณ ผมจะไม่หยุดจนกว่าคุณจะขอร้อง ผมจะเข้าไปในตัวคุณและผมจะครอบครองคุณ ครอบครองตัวคุณทั้งตัว”

“ปิดไฟได้ไหมคะ”เธอพูดเสียงกระเส่าด้วยความอาย

“คุณสวยไปทั้งตัวพุดแก้ว”

“ฉันอายได้โปรดทำตามที่ฉันขอร้องเถอะค่ะ” เธออ้อนวอนอย่างแผ่วเบา

นิโคลัสเม้มปากแน่นร่างกายของพุดแก้วสวยงามไร้ที่ติจนแทบไม่อยากจะละสายตาแต่ก็ยอมทำตามที่เธอต้องการโดยดี ห้องมืดทันทีที่โคมไฟถูกปิดลง แต่ภายใต้ความมืดนั้นทั้งสองกำลังประสานรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

นิโคลัสนอนนิ่งเหมือนกำลังใช้ความคิดเช่นเดียวกันกับหญิงสาวที่นอนเคียงข้าง พุดแก้วเงียบแบบนี้มาพักใหญ่แล้วเธอไม่พูดไม่จาไม่ร้องไห้ ท่าทางเหมือนกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ยานั่นหมดฤทธิ์ลงหลังจากที่ทั้งคู่ได้รับการปลดปล่อยในครั้งแรก

แต่ความต้องการของเขาที่มีต่อเธอนั้นไม่ได้หมดไปตามฤทธิ์ยามันทวีความรุนแรงมากขึ้น นิโคลัสตกใจกับความปรารถนาของตัวเองที่มีต่อพุดแก้วเป็นอย่างมากเขาต้องการเธออย่างที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้รู้สึกแบบนี้มาก่อน เธอมีอิทธิพลเหนือเขาในเวลานี้ และนิโคลัสทำให้เธอไม่ได้หยุดพักเกือบจะทั้งคืน

“พุดแก้ว”นิโคลัสเรียกคนที่นอนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนอย่างที่สุด แต่เธอไม่ได้ตอบรับหรือหันมามองเขาเลยแม้แต่น้อยหญิงสาวยังคงนิ่งอยู่เช่นนั้น

“พุดแก้ว”

เจ้าของชื่อใจเต้นรัวเมื่อได้ยินเสียงเรียกของสามียังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้า นิโคลัสไม่รู้หรอกว่าเธออายมากแค่ไหนตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเขาโดยสมบูรณ์แล้วและมันเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดขึ้นนิโคลัสขยับตัวเข้ามาหาและกอดร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มไว้พุดแก้วนอนตัวแข็งทื่อเมื่อถูกทำแบบนั้น

“คุณเงียบจนผมไม่สบายใจผมขอโทษนะ” ชายหนุ่มพูดพลางซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนของเธอเบาๆ

“มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก”เธอพูดออกมาอย่างแผ่วเบาทำท่าจะขยับตัวหนีแต่ก็ไปไหนไม่ได้เพราะรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างกาย

“คุณเป็นภรรยาที่สมบูรณ์ของผมแล้วนะเราสองคนเป็นคนคนเดียวกันจริงๆ แล้ว ไม่ใช่แค่ในทางกฎหมาย”

“ฉันมีเรื่องที่ต้องคิดมากมาย”

“ผมรู้”

“ฉันมีที่ทางที่เมืองไทยมีคนที่ต้องดูแล”

“ผมรู้แต่เราหาทางจัดการเรื่องนี้ได้ตั้งแต่นี้ต่อไปผมจะไม่ยอมให้คุณไปไหนไกลจากผม”

“คุณกำลังทำตัวเป็นพวกบ้าอำนาจอีกแล้วนะ”หญิงสาวเถียงเบาๆ

“ก็คุณชอบดื้อกับผมนี่นา”

“ก็คุณพูดไม่รู้เรื่อง”นิโคลัสยิ้ม ดูเหมือนว่าเธอเริ่มกลับมาเป็นพุดแก้วปากร้ายจอมเหวี่ยงคนเดิมแล้ว

“ไม่รู้แหละต่อไปนี้คุณต้องดีกับผมมากๆ อย่าใจร้ายอย่าทำร้ายร่างกายผม ต้องจูบผมก่อนไปทำงานจูบผมตอนกลับบ้าน ห้ามยิ้มให้กับผู้ชายคนไหนนอกจากผม อีวาน พ่อของผมและคนในครอบครัว อยู่ใกล้ผมตลอดเวลาห้ามห่างเกินสิบก้าว” นิโคลัสร่ายยาว

“คุณนี่มันเรื่องมากที่สุด”พุดแก้วฟังแล้วหมั่นไส้เล็กน้อย

“เรามีเรื่องที่ต้องตกลงกันใหม่พุดแก้ว” เขาหอมแก้มนวลของเธอ ใบหน้าหวานของพุดแก้วแดงซ่านขึ้นมาแทบจะทันที

“คุณไม่สามารถไปหาผู้ชายคนอื่นได้แล้วและผมเองก็ไม่สนใจผู้หญิงอื่นด้วยตอนนี้เราสองคนต้องอยู่ด้วยกัน และผมจะไม่ยอมให้ใครมาแยกเราออกจากกัน ผมภูมิใจนะที่เป็นผู้ชายคนแรกของคุณและผมมั่นใจว่าผมคือคนเดียวของคุณตลอดไป” เขากระชับอ้อมกอดของตัวเองให้แน่นขึ้นพุดแก้วรู้สึกดีใจที่ได้ยินนิโคลัสพูด

“นอนต่อเถอะ เพิ่งจะเช้ามืดเอง”นิโคลัสพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมทั้งกระชับอ้อมกอดก่อนจะฝังหน้าของตัวเองลงกับซอกคอของเธอเงียบๆ

“พ่อใส่อะไรลงไปในน้ำผลไม้ใช่ไหม”นิโคลัสถามตรงไปตรงมาเมื่อเจอหน้าบิดาในตอนเช้า

“ใช่”คนเป็นพ่อยอมรับตรงๆ

“พ่ออยากให้แกกับหนูพุดแก้วลงเอยกันเสียทีทะเลาะกันมานานแล้ว พ่อว่ามันเป็นเรื่องดีนะเพราะแกจะได้ดึงเขาไว้”

“พ่อหมายความว่าอย่างไร”นิโคลัสถามแก้เขิน

“แกอย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องฉันเลี้ยงแกมาตั้งแต่เกิด ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ไอ้ลูกชาย แกชอบเขามาก รักแล้วด้วยฉันรู้” อเล็กซิสย้อนลูกชายแบบรู้ทันคำพูดของบิดาทำให้คนเป็นลูกไปต่อไม่ถูกเพราะมันเป็นเรื่องจริง

“แต่ผมอยากให้มันถึงเวลาที่เหมาะสมแบบว่าเธอยอมเองไม่ใช่แบบใช้ตัวช่วย” เขาเถียงเบาๆ

“กว่าจะถึงตอนนั้นไม่ตีกันตายไปข้างเหรอฉันทำเพื่อแก แต่แกกลับมาถามหาเรื่องฉันแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน”

“ก็ไม่ได้ว่าอะไรเสียหน่อยเอาเป็นว่าขอบคุณพ่อมากนะครับ” นิโคลัสลอบยิ้มเล็กน้อย

“วะไอ้นี่ ที่แท้ก็แกล้งโวยวาย ท่ามากจริงๆ นะไอ้ลูกชาย ทีนี้แกจะทำอย่างไรต่อ”

“ก็ทำอย่างที่ผมควรจะทำผมก็ต้องดูแลเมียผมและทำให้เธอรักผมให้ได้น่ะสิพ่อ” นิโคลัสตอบตามตรง

“มันต้องอย่างนี้สิวะ”คนเป็นพ่อหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

---------------------------------------------------

#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????

รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท

จัดส่งในระบบลงทะเบียน

ช่องทางการสั่งซื้อ????