หน้าจอสมาร์ตโฟนของ ‘ธรรม’ สว่างวาบขึ้นมากลางดึก เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังระรัว มันคือข้อความยาวเหยียดจาก ‘เมย์’ แฟนสาวที่เพิ่งขอห่างกันไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ข้อความเต็มไปด้วยการตัดพ้อและอารมณ์รุนแรงเื่ความเ็าและความเอาแต่ใจของเขาในอดีต
หากเป็ธรรมคนเก่า... สายพานระบบประสาทคงลัดวงจรไปแล้ว เขาคงจะพิมพ์ข้อความตอบกลับด้วยความเกรี้ยวกราด ทุบโต๊ะ และเดินไปคว้าโค้กแช่เย็นในตู้เย็นมาดื่มเพื่อชดเชยพลังงาน
แต่ในคืนนี้... หลอดแก้วแห่งสติของ Mindset Engineer ที่ฝังอยู่ในสมองของเขาเริ่มทำงาน
ทันทีที่สายตารับข้อความ สมองส่วนอมิกดาลาเริ่มสปาร์กกระแสไฟความโกรธ หน้าของธรรมเริ่มร้อนผ่าว หัวใจเต้นเร็วขึ้น แต่ก่อนที่ไฟจะลามทุ่ง ธรรมดักจับอาการทางกายนั้นทันที เขาวางสมาร์ตโฟนลงบนที่นอน หลับตาลง แล้วใช้สูตรการหายใจ 4-2-5-2 สูดลมหายใจเข้าลึกจนท้องพอง กลั้นไว้สองวินาที แล้วผ่อนลมหายใจออกยาว ๆ จนท้องยุบกิ่ว ทำซ้ำติดต่อกันสามรอบ
"สติมารู้เท่าทันเวทนา..." ธรรมพึมพำกับตัวเองเบา ๆ สารคอร์ติซอลที่กำลังจะหลั่งถูกกดชัตดาวน์ลงทันควัน สารเซโรโทนินที่ทำให้จิตใจสงบเข้าควบคุมสมองส่วนหน้าแทน ความคิดที่เคยพร่ามัวกลับโปร่งโล่งแจ่มชัด
ธรรมลืมตาขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง แต่รอบนี้มือของเขานิ่งสนิท ไม่มีความสั่นเทาด้วยอารมณ์โกรธ เขาไม่ได้พิมพ์แก้ตัว ไม่ได้พิมพ์โจมตีกลับ แต่เขาพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ทว่ากลั่นออกมาจากปัญญาและรอยยิ้มภายใน:
*‘เมย์... เราเข้าใจความรู้สึกของเมย์แล้วนะ ที่ผ่านมาเราใช้อารมณ์และทำให้เมย์อึดอัดมากจริง ๆ เราขอโทษนะ ตอนนี้เรากำลังเรียนรู้วิธีปรับปรุงตัวเองอยู่ ถ้าเมย์พร้อมเมื่อไหร่ เราค่อยกลับมาคุยกันด้วยความสบายใจนะ’*
หลังจากกดส่งข้อความ ธรรมผ่อนลมหายใจอย่างผ่อนคลาย เขารู้สึกเบาสบายในช่องท้องอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ วาล์วน้ำเหลืองทั่วร่างกายเปิดโล่ง ทำให้นอนหลับลึกดิ่งลงสู่สภาวะ Glymphatic System ชะล้างสมองอย่างเต็มที่ตลอดคืน
เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแต่เช้าต้อนรับวันใหม่ แต่คนทีโทรมากลับไม่ใช่เมย์... แต่เป็ ‘นนท์’ เพื่อนสนิทที่เป็หัวหน้ากลุ่มโปรเจกต์ไลน์ที่ธรรมเคยด่าทอไว้เมื่อสองวันก่อน
"ธรรม... เอ่อ คือฉันเห็นข้อความที่นายส่งมาในอีเมลเมื่อคืนน่ะ" เสียงของนนท์ดูอึกอักและแปลกใจ "นั่นนายพิมพ์เองจริง ๆ ใช่ไหม? นายช่วยชี้แจงจุดที่ผิดพลาดของงานออกมาเป็ข้อ ๆ อย่างละเอียดและไม่มีอารมณ์เลย แถมยังเสนอตัวช่วยแก้ไขส่วนที่ยากที่สุดด้วย... พวกในกลุ่มฝากมาบอกว่าขอบใจนายมากนะ ทัศนคตินายเปลี่ยนไปจนพวกเราใเลยว่ะ"
ธรรมยิ้มกว้าง หันไปสบตากับลุงเกริกที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ที่ชานเรือนและแอบฟังอยู่
"อิทธิพลของกระจกสะท้อนน่ะธรรม..." เกริกเอ่ยขึ้นหลังจากธรรมวางสาย "เมื่อฟันเฟืองตัวหลักอย่างจิตใจของนายเปลี่ยนทิศทางการหมุน จากการทำลายล้างกลายเป็การสร้างสรรค์... ฟันเฟืองรอบ ๆ ตัวนาย ทั้งเพื่อนร่วมงาน ครอบครัว หรือคนรัก ก็จะถูกเหนี่ยวนำให้หมุนตามในทิศทางที่ถูกต้องเอง นิสัยใหม่ของนายไม่ได้แค่นำความกินดีอยู่ดีมาให้ตัวเอง แต่กำลังสร้างโครงข่ายพลังงานบวกซ่อมแซมสังคมรอบข้างไปด้วยพร้อม ๆ กัน!"
245
