เช้าวันนี้รดาตื่นขึ้นมาเพื่อไปทำงานปกติ รดาต้องเข้าออฟฟิศอีกวัน เพราะเมื่อวานเกิดเื่ขึ้นซะก่อนเธอเลยยังไม่ได้เคลียร์งานที่ค้างไว้
รดาตั้งใจแต่งตัวให้สวยเพื่อให้ตัวเองมีความมั่นใจที่สุด ไม่รู้ว่าเมื่อวานทุกคนจะพูดถึงรดาว่าอย่างไรกันบ้าง แค่คิดรดาก็หัวเสีย
กพลทำเธออับอายขายหน้าคนทั้งบริษัท
รดาเดินผ่านประตูเข้าไปในบริษัท รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาที่เธอ หญิงสาวเดินด้วยอาการประหม่า แต่พยายามเชิดหน้าเข้าไว้ เธอ้าโชว์ความสวยความมั่นใจให้ทุกคนเห็นว่าเธอไม่สนและไม่แคร์อะไรทั้งนั้น
แต่ทว่าสายตาที่จับจ้องมาที่เธอ มันกลับเปลี่ยนไปจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง รดายังจำได้สายตาที่มองมาด้วยความสงสาร สมเพชเวชทนา เสียงที่ซุบซิบนินทาต่างๆ ที่ทำให้รดาอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
รดาเดินผ่านผู้คนโดยไม่แม้แต่ชำเลืองตาดู แต่บรรยากาศรอบตัวมันแตกต่างไปจากเมื่อวานมาก สายตาทุกสายตาต่างมองรดาด้วยความอิจฉา บางคนส่งยิ้มให้ บางคนชี้ให้อีกคนมองดูรดา หญิงสาวแปลกใจยิ่งนักแต่ไม่ได้พูดหรือถามอะไรกับใครทั้งนั้น เธอเดินเชิดหน้าผ่านฝูงชนที่ต่างจ้องมองเธอเป็ตาเดียว
“ยินดีด้วยนะคะคุณรดา” หญิงสาวคนนึงร้องทักเมื่อรดาเดินผ่าน
“คะ” รดาหันไปหาพร้อมกับเลิกคิ้วสงสัย
“ก็ยินดีกับคุณรดาที่ได้แฟนเด็กแถมยังหล่อเหลามาดเท่ห์สุดๆไปเลยค่ะ” สาวคนนั้นพูด
รดาที่ตอนแรกยังดูงงกับสถานการณ์ พอได้ยินก็เข้าใจแจ่มแจ้งขึ้นมาทันที
“ออ..เื่นี้นี่เองขอบคุณมากค่ะ” รดาตอบ
“ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะคะเนี่ยว่าคุณรดามีแฟนเด็ก เพราะเห็นคบกับคุณกพลอยู่” สาวคนนั้นพูด
“ก็อย่างว่าล่ะค่ะเื่แบบนี้มันอยู่ที่คนสองคน บางทีการที่คนภายนอกมองดูว่าเหมาะสมแต่ความจริงอาจจะไม่เป็ไปตามที่คุณคิดก็ได้ ใช่มั้ยล่ะคะ” รดาพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
“ว่าแต่แฟนเด็กของคุณรดาทำงานอะไร หล่อขนาดนี้เป็ดาราหรือเปล่าคะ” พนักงานสาวถาม
“ไม่ใช่หรอกค่ะ ดารงดาราที่ไหนกันคะ เค้าทำธุรกิจส่วนตัวค่ะ” รดาตอบส่งเดชไปอย่างงั้น เพราะจะตอบว่าขับไรเดอร์ก็ยังไงๆอยู่
“ถ้าดาราเค้าจะมาสนใจฉันหรือคะ คุณก็” รดาพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
“แต่คุณรดาก็สวยออกนะคะ หุ่นก็ดี หน้าตาก็สะสวย การงานก็ดีด้วย” หญิงสาวอีกคนพูดขึ้น
“แหมๆๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ อายุเริ่มมากขึ้นฉันก็เลยดูแลตัวเองเป็พิเศษแค่นั้นเองค่ะ” รดาตอบอย่างถ่อมตัว
“อยากมีแฟนเด็กหล่อๆแบบคุณรดาบ้างจังเลย อิจฉาคุณรดาแล้วสิคะ” สองสาวชวนคุยไม่หยุด
“ของอย่างนี้รีบไม่ได้หรอกค่ะ มันอยู่ที่เวลา ซักวันพวกคุณก็จะมีแฟนเด็กแล้วก็หล่อเหมือนฉันเหมือนกันค่ะ อดใจรอนะคะ” รดาพูด
ถึงแม้ว่าจะเป็แค่แฟนที่จ้างมาหลอกๆแต่สิทธาก็ช่วยกู้หน้าให้กับรดาได้เยอะเลยทีเดียว รดาคิด
“ว่าแต่วันนี้แฟนเด็ก ของคุณรดาจะเข้ามาหาคุณรดาอีกมั้ยคะ” สาวคนหนึ่งในสองคนถามขึ้น
“เข้ามาสิคะ น่าจะเป็่พักเที่ยงน่ะค่ะ เรานัดทานข้าวเที่ยงด้วยกันน่ะค่ะ” รดาตอบพร้อมกับดูนาฬิกาข้อมือ
“หูยยยยย..ดีจังเลยนะคะ” ทั้งสองพูดพร้อมกัน
“เรารักกันมากน่ะค่ะ มีเวลาก็มักจะหาเวลาว่างๆมาเจอกันบ่อยๆค่ะ”รดาพูดยิ้มแก้มปริ
“งั้นตอนนี้ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” รดาขอตัวออกมาจากตรงนั้น โดยมีสองสาวมองตามอย่างอิจฉา
ในตอนนี้หญิงสาวก้าวเดินอย่างมั่นใจ เธอกู้ศักดิ์ศรีของเธอกลับมาได้บ้างแล้ว สักวันกพลจะต้องเสียดายเธอ และต้องมาขอร้องให้เธอกลับไปหาเขา เมื่อวันนั้นมาถึงรดาจะปฏิเสธกพลให้เขาอับอายขายหน้า ้หมือนอย่างที่รดาเ
คยเจอมา หญิงสาวคิดพร้อมกับเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน….