อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 140 สำนักโลหิตสมิง

"วิชาเจ้านี้ยังคงน่ารังเกียจ​ไม่เปลี่ยน"

ชายถือสามง่าม ที่มองดู​การต่อสู้​ของสหายจนอดไม่ได้จะต้องเอ่ยขึ้นมา

"เจ้าว่าไงนะ"

"อยากจะกลายมาเป็นแบบนี้อีกคนไหมละ"

ชายถือไหที่ได้ยินสหายตนเองออกมาอย่างดูถูก​ ส​วนกลับทันที

แม้ว่าจะเป็นระหว่าง​ต่อสู้​กับยอดฝีมือ​อยู่แต่ชายถือไหก็ไม่ได้รู้สึกวิตกกังวล​อะไร

เมื่อตนเองได้ทำการสร้างอดีตเจ้าสำนักพยัคฆ์​ออกมาต่อสู้​กับเจ้าสำนักพยัคฆ์​โดยตนเองไม่ต้องมาบงการ​ควบคุม​แม้แต่น้อย

เปรี้ยง เคล้ง ตู้ม

การปะทะกันของดาบภูติ​ กับ ดาบยักษายังคงสูสีกัน โดยไม่มีใครยอมใครสักนิด จนไม่อาจโค่นกันได้ลงในเร็วๆนี้แน่

"พวกข้ามาช่วยแล้ว เจ้าสำนัก"

ตอนนี้เหล่าอาวุโส​ของสำนักพยัคฆ์​ปรากฏ​ตัวขึ้นมาเพื่อจะช่วยต่อสู้​กับศัตรู​ที่บุกรุก​เข้ามา

"จะให้ข้าช่วยไหม เจ้าน่ารังเกียจ"

ชายถือสามง่ามที่มองดู​กลุ่มอาวุโส​ที่ปรากฏ​ตัวขึ้นมาอย่างเฉยเมย​

"ไม่จำเป็น"

"ดีซะอีก มาเพิ่มพลังให้ข้าคนนี้"

ชายถือไห ยิ้มอย่างชั่วร้ายเมื่อมองดูผู้มาใหม่ราวกับเหยื่ออันโอชะ​ของตนเอง

"อย่าเข้ามา"

เจ้าสำนัก รีบตะโกน​เตือนกลุ่มอาวุโส​ของสำนัก

"ช้าไปแล้ว"

ชายถือไหที่เห็นเจ้าสำนักพยัคฆ์​รู้สึก​ตัวทัน แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้วเมื่ออดีตเจ้าสำนักเตรียมตัว​ใช้วิชาบางอย่างออกมา

ฟุ่บ ฟุ่บ

ดาบจำนวนมากโผล่ออกมาจากใต้ดินทิ่มแทง​ใส่เหล่าอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​อย่างโหดร้าย​

"อ๊าก ฮึก โอ๊ย"

เสียงร้องระงมบาดเจ็บ​ดังอย่างต่อเนื่อง​

จากนั้นกลุ่มอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​หลายสิบคนที่เข้ามาร่วมต่อสู้​กับเจ้าสำนักด้วยล้มลงไปนอนกับพื้น

แต่ละคนล้วนมีดาบสั้นจนดูคล้ายกับมีดเล่มเล็กๆปักลงบนร่างกาย​ตามตัวทุกคน

ดาบสั้น หรือ มีดสั้นจำนวนมากที่พุ่งออกมา ได้เล่นงานทำร้ายเหล่าอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​โดยไม่อาจป้องกัน​หรือปัดป้องได้ทัน

แล้วดาบสั้น หรือ มีดสั้นที่ดูคล้ายดาบภูติล้วนมีอานุภาพ​ที่น่ากลัว​ เมื่อสามารถ​ทิ่มแทง​ลงไปบนร่างอาวุโส​ได้อย่างง่ายดาย​โดยที่ปราณ​บนร่างกลุ่มอาวุโส​ไม่สามารถ​ช่วยป้องกัน​หรือลดความเสียหาย​ลงไปได้เลย

"ปราณ​จิตขั้น 6 ศาสตรา​วุธจำแลง"

"สามารถ​ใช้สุดยอด​วิชาท่านพ่อออกมาได้ด้วย"

เจ้าสำนักที่รับมือกับการจู่โจม​กะทันหัน​ได้ทัน จึงรอดพ้นจากความเสียหาย​ไปได้อย่างหวุดหวิด​

ปราณจิตขั้น 6 คือ การสร้างศาสตรา​วุธที่เหมือนกับ​ของตัวเองขึ้นมาโดยใช้ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุโลหะเข้าช่วยทำการกระจายปราณลงสู่พื้นดิน จัดการควบคุมแร่ธาตุ​โลหะใต้ดินให้เป็นศาสตราวุธ​ที่มีรูปร่าง​ใกล้เคียง​กับศาสตรา​วุธของตนเป็นการแหกกฎธรรมชาติ​อย่างมาก

แต่การจะทำเช่นนี้ได้ต้องเชี่ยวชาญ​ปราณ​จิตทั้งสองขั้นอย่างมากเพราะธาตุโลหะเป็นธาตุ​ที่แตกต่าง​จากธาตุ​ดินอย่างมาก

เมื่อธาตุ​ดินมีอยู่ทุกที่บนโลกแต่แร่ธาตุ​โลหะล้วนหายากยิ่งกว่ามากนัก บางทีอาจอยู่ลึกลงไปใต้ดินหลายร้อยเมตรหรือบางทีอาจไม่มีเลยด้วยซ้ำ และบางครั้งยังต้องผ่านการหลอมจนได้โลหะที่แข็งแกร่ง​มาอีกด้วย

อดีต​เจ้าสำนัดงกพยัคฆ์​ที่มีปราณ​ราชัน​จึงสามารถ​ใช้ปราณ​จิตขั้น 6ออกมาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ​ จนทำให้ศาสตราวุธ​ที่โผล่ออกมาจากใต้ดินทะลวงปราณ​เหล่าอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​ลงได้

"นั่นมัน อดีตเจ้าสำนัก"

อาวุโส​บางคนเริ่มสังเกตุ​เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยในอดีตขึ้นมาได้บ้างแล้ว

"ได้ไงกัน ท่านน่าจะตายไปแล้ว"

อาวุโส​ทุกคนต่างรับรู้​การเสียชีวิต​ของอดีต​เจ้าสำนักได้ดีแต่ไม่นึกว่าจะได้มาพบเจอคนตายในที่นี้อีกครั้ง

"นั่นมัน คือ วิชาของเจ้าชั่วร้ายนั้น"

เจ้าสำนักพยัคฆ์​ เตือนสติทุกคนขึ้นมา

จากนั้นอาวุโส​ที่มีชีวิต​ในช่วงอดีต​เจ้าสำนักพยัคฆ์​ยังคงอยู่ต่างตกตะลึง​ขึ้นมา พร้อมจ้องมอง​ไปทิศทางที่เจ้าสำนักพยัคฆ์​ชี้

"อย่าบอกนะว่าคือ ซือฟาง"

อาวุโส​บางคนเอ่ยนามออกมาเองโดยไม่รู้ตัว​

"สำนักโลหิตสมิง น่าจะถูกล้างบางไปจนหมดแล้วไม่ใช่รึ"อาวุโส​บางคนที่จดจำซือฟางได้ จึงนึกถึงชื่อสำนักที่อีกฝ่ายเคยอยู่​ขึ้นมาได้

สำนักโลหิตสมิงที่มีวิชาชั่วร้าย​เกี่ยวกับ​เลือดมากมาย จนโดนมองว่าเป็นวิชาอธรรม​หรือวิชานอกรีต​ ทำให้สำนักโลหิตสมิงที่มีวิชาพวกนี้เป็นสำนักนอกรีตไปด้วย

จากนั้นทุกคนต่างลงความเห็น​เป็นเสียงเดียวกัน​ว่าสำนักโลหิตสมิง ต้องถูกกำจัดออกไปจากทวีปนี้ขึ้นมา

"สำนักโลหิตสมิง ไม่มีวันตาย"

ซือฟาง เอ่ยออกมาเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น​

"สำนักโลหิตสมิง ต้องถูกกำจัดลงตรงนี้"

เจ้าสำนักพยัคฆ์​ที่ไม่ต้องการ​จัดการอีกฝ่ายให้สิ้นซากในคราวนี้ เตรียมทุ่มพลังทั้งหมด​ปราบปราม​ศัตรู​เบื้องหน้าทันที

"ผู้อาวุโส​ทุกท่าน ช่วยส่งพลังมาให้ข้าด้วย"

เจ้าสำนักพยัคฆ์​ส่งกระแสจิตบอกแก่เหล่าอาวุโส​ของสำนักอย่างลับๆ

"เจ้าสำนัก รึว่าท่านจะใช้วิชานั้น"

อาวุโส​ที่ได้ยินกระแสจิตจากเจ้าสำนักให้ส่งลมปราณ​มาที่ตัวเองจึงเข้าใจ​ขึ้นมาได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการทำอะไรกันแน่

"เจ้าสำนักพยัคฆ์​เอ่ย จงตายด้วยน้ำมืออดีต​เจ้าสำนักเสียเถอะ"

ซือฟาง ที่คิดว่าหากอีกฝ่ายตายด้วยน้ำมือผู้เป็นบิดาตัวเองคงพึงพอใจ​แน่

"เจ้าตะหากที่ต้องตาย"

เจ้าสำนักพยัคฆ์​ สวนกลับขึ้นมาจากนั้นเตรียมตั้งท่าบางอย่างออกมา

ฟ้าว

จู่ๆดาบยักษาของเจ้าสำนักเกิดขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ยืดยาวออกมาอย่างต่อเนื่อง​จนดูเหมือนว่า​ดาบยักษาต้องการ​จะผ่าโลกนี้ให้เป็นสองเสี่ยง

"อะไรกัน"

ซือฟาง ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมีไม้ตายลับนี้เก็บเอาไว้ด้วย

"มันไปเอาพลังขนาดนั้นมาจากไหนกัน"

ซือฟาง มองดู​ดาบยักษาที่ยืดยาวออกมาสูงขึ้นไปหลายร้อยเมตรจนดูเหมือน​ว่าจะทะลุไปถึงสวรรค์​เลย

"เพราะเจ้าพวกนั้นนี้เอง"

ซือฟาง สังเกตุ​เห็นเหล่าอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​ที่ล้มลงไปแล้วได้แอบทำการส่งพลังปราณ​ออกไปให้แก่เจ้าสำนักพยัคฆ์​อย่างลับๆ

แม้จะเป็นการแอบส่งปราณ​ให้แก่เจ้าสำนักอย่างลับๆแบบเบาบางก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของซือฟางพ้น

ทำให้อดีต​เจ้าสำนักที่ถูกสร้างด้วยวิชานอกรีต​ของซือฟางใช้วิชาสุดยอด​อีกครั้งเพื่อจัดการเหล่าอาวุโส​สำนักพยัคฆ์​ให้หายไปจากโลกนี้ทันที