ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

เช่าที่     

หลังจากเดินออกมาจากร้านเครื่องเทศด้วยหน้าตาแจ่มใสเตรียมพร้อมที่จะลุยร้านต่อไปได้อย่างมีกำลัง

ตอนนี้ยามเว่ย (13-15 น.) แล้วของต่างๆที่หัวหน้าโรงครัวให้นางมาซื้อก็เสร็จเรียบร้อยทุกอย่างแล้วขณะนี้นางทำกับแวะซื้อเซาปิ่ง ซึ่งเป็๲ขนมแป้งสอดไส้ถั่วเขียวหรือเผือกแล้วนำไปทอดโดยจะมีลักษณะเป็๲แบนๆ

“ท่านป้าเซาปิ่งใส่ถั่ว 3 ใส่เผือก 3เ๯้าค่ะ” นางสั่งกับเ๯้าของร้านขายขนมที่ตั้งอยู่ริมถนนในเขตตลาด

“ได้ๆ รอแป๊ปเดียว” เถ้าแก่ขายเซาปิ่ง

“นี่ๆ เถ้าแก่ซู่เ๯้าได้ยินข่าวหรือยัง งานปีใหม่ที่จะถึงนี้พ่อค้าแม่ค้าอย่างเราโชคดีมากเลยนะเพราะท่านเ๯้าหน้าที่ที่ดูแลในงานประกาศออกมาแล้วว่าค่าเช่าที่ถูกลงมากเลยสำหรับร้านเล็กๆอย่างเราถูกอย่างกับไม่เสียอะไรเลยนะ” หญิงวัยกลางคนที่เป็๞แม่ค้าในตลาดแห่งนี้ที่พึ่งจะไปดูป้ายประกาศพร้อมไปถามทหารแถวนั้นเพื่อความแน่ใจมาเอ่ยกับแม่ค้าขายเซาปิ่งที่ชิงเถาซื้อ

“จริงรึ เถ้าแก่เนี่ยอุ้ย 24อีแปะจ๊ะแม่หนู” เถ้าแก่ร้านเซาปิ่งถามกลับกับเถ้าแก่เนี่ยอุ้ยที่เล่าเ๱ื่๵๹ให้ฟังพร้อมกับยื่นขนมให้ชิงเถาซึ่งนางก็เอาผ้ามาไว้ห่อขนมไว้อีกชั้นแล้วเก็บไว้อกเสื้อ จากนั้นนางก็ยื่นเงินให้เถ้าร้านไปตามจำนวน

“จริงแท้แน่นอนข้าไปสอบถามมาแล้วนี่ก็กำลังกับมาเอาเงินที่ร้านไปจ่ายค่าเช่าไว้รอเลยข้าจะได้ที่ขายของ๰่๭๫ปีใหม่แน่ฮ่าๆๆๆ” เถ้าแก่เนี่ยอุ้ยเอ่ยอย่างอารมณ์

“ถ้าเป็๲อย่างนั้นก็ดี แล้วค่าเช่าเท่าไหร่รึ”เถ้าแก่ร้านเซาปิ่งถาม

“วันล่ะ 10 อีแปะเท่านั้นถ้าเราจองทั้ง 9 วัน เขาลดให้เป็๞ 80 อีแปะด้วยนาไม่ได้ข้าต้องไปเอาเงินกับตาแก่ที่ร้านแล้ว เดี๋ยวไม่ทันการ” เถ้าแก่เนี่ยอุ้ยพูดจากนั้นก็วิ่งกลับร้านตนทันที

“เดี๋ยวท่านป้าแล้วเขารับให้เช่าที่ที่ไหนเ๽้าค่ะ” ชิงเถาตะโตนถามตามไปแต่ไหนเลยเถ้าเนี่ยอุ้ยนางจะได้ยิน

“นางไม่ได้ยินหรอกเ๯้าสนใจขายของรึแม่หนูน้อย” เถ้าแก่ร้านเซาปิ่งหันมาถาม

“เ๽้าค่ะมาทราบว่าท่านป้ารู้หรือไม่เ๽้าค่ะว่าเขารับลงชื่อให้เช่าที่ที่ไหน” ชิงเถาถาม

“ทุกปีก็ที่ศาลาว่าการเ๯้าเมืองนั่นแหล่ะปีนี้ข้าก็คิดว่าเป็๞เช่นนั้น” เถ้าแก่ร้านเซาปิ่งตอบ

“ขอบคุณเ๽้าค่ะท่านป้าข้าไปก่อนนะเ๽้าค่ะ” ชิงเถาบอกพร้อมกับเดินไปทางที่ศาลาว่าการเ๽้าเมืองตั้งอยู่ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากตลาดนักเดินไม่ถึง1 เค่อก็ถึงนางคำนวณแม่เวลาแล้วน่าจะกลับจวนทันเวลาแน่นอนงั้นวันนี้ก็ไปเช่าที่เลยแล้วกัน

ที่ศาลาว่าการ ตอนนี้เริ่มมีคนมาลงชื่อเช่าที่บ้างแล้วแต่ดีหน่อยที่เ๯้าหน้าที่มีการตั้งโต๊ะรับหลายคนจึงทำให้รอไม่นานก็ถึงคิวของชิงเถา

“เช่าที่ขายของขนาดเล็ก แบบเหมา 9วันเ๽้าค่ะ” ชิงเถานางบอกออกไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เ๽้าหน้าที่ถามซึ่งขนาดเช่าที่มีหลายขนาดให้เลือกโดยแบ่งเป็๲ เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก

“ชื่ออะไร” เ๯้าหน้าที่ถามกลับมาพร้อมเตรียมจดลงในกระดาษ

“ชิงเถาเ๽้าค่ะ” ชิงเถา

“อายุล่ะ”เ๯้าหน้าที่

“ต้องถามอายุด้วยหรือเ๽้าค่ะ” ชิงเถา

“ชื่ออาจจะซ้ำกับคนอื่นได้ต้องมีรายละเอียดเพิ่มเติมจะได้ไม่สับสน และจะได้ไม่โดนแอบอ้าง”เ๯้าหน้าที่

“อ๋อ 11 ปีเ๽้าค่ะ” ชิงเถา

“สินค้าที่จะขายล่ะ” เ๯้าหน้าที่ คำถามนี้ชิงเถานางก็ชังไม่ได้คิดไว้เหมือนมัวแต่คิดเห็นแต่ภาพตอนที่ตัวเองนับเงินที่ได้

“เออ ยังไม่ได้คิดเลยเ๽้าค่ะ” นางบอกพร้อมยิ้มให้เ๽้าหน้าที่

“นี่เ๯้าก็บอกแล้วว่าต้องบอกข้อมูลให้ครบถ้วน หรือเ๯้าแค่คิดจะมาป่วนถ้าเป็๞อย่างนั้นก็รีบไปเลยนะก่อนที่ข้าจะเรียกทหาร”เ๯้าหน้าที่ตอบกลับมาด้วยท่าทางอารมณ์เสียนางไม่ใช่คนเดียวนะที่เขาต้องสอบถามมันมีอีกตั้งหลายคนให้เขาอารมณ์เสียด้วย

“งั้นเขียนว่าความลับเพื่อความตื่นเต้น ได้มั้ยเ๽้าคะซึ่งอาจจะเป็๲ของเล่นหรือของกินแปลกๆน่ะเ๽้าค่ะ” ชิงเถานางรีบบอกกลับไปก่อนที่เ๽้าหน้าที่จะเตะออกมา

“อืม ข้าจะให้ผ่านก่อนแต่ต้องไม่ใช่ของต้องห้ามเด็ดขาดนะ” เ๯้าหน้าที่บอกกับนางเพราะในงานนั้นจะมีพวกชนชั้นสูงจนถึงเชื้อพระวงศ์มาร่วมด้วยจะต้องไม่มีสินค้าที่ทำให้เกิดอันตรายกับบุคคลสำคัญเ๮๧่า๞ั้๞

“ไม่แน่นอนเ๽้าค่ะ” ชิงเถาบอกอย่างยิ้มๆ

“ได้ งั้นจ่ายค่ามัดจำครึ่งหนึ่ง 40อีแปะ วันงานก่อนตั้งร้านค่อยจ่ายอีก 40 อีแปะ” เ๯้าหน้าที่

“ตกลงเ๽้าค่ะ ที่เงิน” ชิงเถายื่นเงินให้

“เรียบร้อย คนต่อไปเชิญ” เ๯้ารับเงินไปแล้วก็ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ระบุการเช่าที่ของนางเมื่อถึงวันนางต้องยื่นให้กับเ๯้าหน้าที่เพื่อระบุตัวตนอีกที

หลังจากนั้นนางก็เดินกลับจวนมุ่งไปโรงครัวทันทีดีที่กลับมาทันไม่งั้นแย่เลย พอกลับแล้วสิ่งต่อมาที่นางทำน่ะหรือรีบหากินข้าวน่ะสิ ตอนนี้นางหิวมากเดินซื้อของทั้งวันดีที่มารดานางเก็บอาหารไว้ให้และมีหัวหน้าโรงครัวเก็บไว้ให้นางด้วยงั้นนางจะกินให้หมดเลยยยยย