บัดนี้เวลาล่วงเลยผ่านไปวันแล้ววันเล่า ในทุกๆเช้า หวังเหยาจะหมั่นฝึกการควบคุมพลังเวทย์เพื่อให้คุ้นเคยและชินกับพลังเวทย์ระดับชำนาญเวทย์
พรุ่งนี้ก็จะครบหนึ่งเดือน หวังเหยาจะต้องไปฝึกวิชากับลู่เซียนผู้เป็อาจารย์..
แสงอัสดงดับลง ราตรีมืดมิดมาเยือน หวังเหยากำลังนั่งที่หน้ากระท่อมหลังเขา
หวังเหยาหวลละลึกไปยังตอนที่เขาหลบหนีออกมาจากตระกูลผู้ใช้เวทย์ จนได้มาพบเจอกับลู่เซียน สุดท้ายแล้วก็เป็ลู่เซียน ที่นำหวังเหยาเข้าสู่เส้นทางของผู้ใช้เวทย์...
"อากาศด้านนอกหมอกลงในคืนนี้ ค้อนข้างจะเย็น เหตุใดท่านถึงมานั่งตากหมอกอยู่นี่ เดี่ยวไม่สบายเอา...??
เสียงอันนุ่มนวลชวนหลงไหลจากด้านหลังเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง กระทบเข้ามาในโสตประสาท เมื่อได้ยิน หวังเหยาก็หันกลับมาแล้วยิ้มให้นาง
"ท่านกำลังคิดสิ่งใดอยู่ หรือกังวลที่พรุ่งนี้จะต้องไปฝึกวิชากับอาจารย์..?? ไป๋หลานกล่าวถามเขาแล้วเดินเข้ามาอยู่ข้างกาย
หวังเหยาได้ยินดังนั้นก็เพียงส่ายหัวเบาๆ จากนั้นก็โอบเอวดึงร่างของไป๋หลานมานั่งที่ตักตัวเอง หวังเหยามองตานาง แล้วพูดขึ้น
"น้องหญิง...ข้าหาได้กังวลสิ่งใด..เพียงแต่กำลังย้อนนึกไปถึงวันเก่าๆ จากนั้นข้าก็มาพบเจออาจารย์ และสุดท้ายข้าก็ได้มาอยู่ตรงจุดนี้ จุดที่มีน้องหญิงข้างกาย
"ชีวิตข้าจากหน้ามือเป็หลังมือ..หวังเหยากล่าวอธิบายให้นางฟัง
"เดิมที..ข้าเป็เพียงคนรับใช้คนหนึ่งเท่านั้น...เห้อออ พอพูดมาถึงจุดนี้หวังเหยาก็ถอนหายใจออกมาแล้วเงียบไป
''ท่านพี่เป็อะไรหรอ...??ไป๋หลานเห็นสีหน้าเศร้าหมองของหวังเหยานางจึงเอ่ยถามขึ้น
"หวังเหยาเพียงส่ายหัวเป็การตอบรับ
"ข้าเพียงอยากพบเจอท่านพ่อกับท่านแม่ แต่ข้ากลับไม่รู้ต้องไปหาพวกท่านที่ไหน ั้แ่จำความได้ ข้าก็ถูกเก็บมาเลี้ยงเป็คนรับใช้ในตระกูลแห่งหนึ่ง...
ไป๋หลานได้ฟังที่หวังเหยาพูดเกี่ยวกับตัวตนของเขา แต่นางหาได้ใส่ใจกับสถานะในอดีตของเขาไม่
"ข้าเชื่อว่าวันหนึ่งท่านต้องหาพวกเขาเจอ..ไป๋หลานเอื้อมมือไปโอบกอดหวังเหยา แล้วพูดปลอบใจ
"น้องหญิงดูนั้นสิ...หวังเหยาพูดแล้วชี้ไปยังฝากฟ้า ที่หมู่ดาวเป็ระยิบระยับ กำลังตกลงมา ไป๋หลานมองตามนิ้วที่หวังเหยาชี้ให้ดู ดวงตานางเป็ประกาย สะท้อนแสงจันทร์ส่องที่ก็ทบลงมา
หากชายใดได้เห็นดวงตาคู่นี้ คงต้องตกไปอยู่ในภวังค์ และเก็บเอาไปนอนฝันเป็แน่
"ตอนเด็กๆ ข้าชอบออกมานั่งมองดูดาวตกคนเดียว แล้วอธิษฐาน หากเราอธิษฐานในยามที่ดาวตก คำอธิษฐานจะเป็จริงในสักวัน...!!หวังเหยามองไปที่นางแล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำนุ่มนวล
ไป๋หลานได้ยินดังนั้น นางก็หลับตาลงนำมือมาประกบกันแล้วอธิษฐานขอพร...ทั้งสองนั่งโอบกอดชมดาวตกในค่ำคืนนี้ด้วยกัน
"ว่าแต่..น้องหญิงอธิฐานสิ่งใดหรอ..??
"ข้าขอให้ในทุกๆเช้าที่ลืมตาตื่นมา ต้องเห็นท่านเป็คนแรก และขอให้ข้า ได้อยู่ข้างๆท่านไปแบบนี้ และข้าก็ขอให้ท่านและข้ามีความสุข
"หืมม...ดูเหมือนข้อแรกและข้อสุดท้ายจะเป็จริงแล้วนะะ...!!
ราตรีผ่านพ้น..แสงสุริยาสาดส่อง หมู่นกโบนบิน น้ำค้างระเหยเป็ไอหมอก เป็สัญญาณของเช้าวันใหม่ ในวันนี้หวังเหยาจะต้องไปพบลู่เซียนผู้เป็อาจารย์ เพื่อฝึกวิชา
ณ ใจกลางหุบเขาเร้นลับ ลึกลงไปในห้องใต้ดิน ลู่เซียนกำลังยืนรอหวังเหยา..
"ไปกันเถอะ...ไป๋หลานเป็คนนำทางหวังเหยาไปหาลู่เซียน เมื่อทั้งสองเข้ามายังส่วนลึกห้องใต้ดิน
แกร๊ก..เสียงประตูบานใหญ่เปิดออก ทั้งสองเดินเข้ามาภายในห้องใต้ดิน
"คารวะท่านอาจารย์..ไป๋หลานและหวังเหยาเอ่ยคารวะลู่เซียนพร้อมกัน
"ตามสบายเถอะ...ลู่เซียนหันกลับมาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"ในหนึ่งเดือนที่ผ่านมา..เ้าคงจะคุ้นเคยกำพลังเวทย์แล้ว..?
ลู่เซียนถามไปยังหวังเหยา
"ศิษย์ฝีมือต่ำต้อย เรียนรู้กับศิษย์พี่หญิงได้เพียงเล็กน้อย..หวังเหยาตอบกลับ เมื่ออยู่ต่อหน้าลู่เซียน หวังเหยาจะเรียกไป๋หลานว่าศิษย์พี่หญิง
"เอาหละ..มาเริ่มกันเถอะ..หวังเหยา..ธาตุพลังเวทย์ของเ้าคือธาตุหยินหยาง น้ำไฟและแสง พูดตามตรงว่า คุณสมบัติร่างก่ายเ้านั้นพิเศษยิ่ง จะพบเจอได้หนึ่งในล้านคนเท่านั้น
"ส่วนพลังธาตุที่อาจารย์ใช้ คือ ธาตุลม...ลู่เซียนอธิบายให้หวังเหยาได้หังก่อนจะเริ่มส่อนสั่งเขา
วูบบบ..ลู่เซียนสะบัดมือหนึ่งครั้ง ม้วนคำภีร์หนึ่งม้วนก็ปรากฏต่อหน้าของหวังเหยา
"นี่คือเคล็ดวิชาไสยเวทย์วิหก์...เคล็ดวิชานี้ จะทำให้เ้าสามารถยกระดับและควบคุมพลังธาตุ หลอมรวมพลังธาตุที่เป็ปฏิปักษ์กันได้ตามใจนึก..!!
"เคล็ดวิชานี้เหมากับเ้าที่สุดแล้ว เพราะมีเพียงเ้าที่สามารถฝึกได้ บุคคลที่จะสามารถฝึกเคล็ดวิชานี้ได้ ต้องมีคุณสมบัติพลังธาตุในตัวั้แ่สองธาตุขึ้นไป
"เคล็ดวิชานี้อาจารย์ได้มาจากดินแดนอันห่างไกลโพ้น บัดนี้ก็ถึงเวลาที่เคล็ดวิชาไสยเวทย์วิหก์ได้พบกับบุคคลทึ่คู่ควรแล้ว...
"เคล็ดวิชานี้มีอยู่สามขั้น... ลู่เซียนอธิบายต่อ..
"เมื่อฝึกขั้นที่หนึ่งสำเร็จ..จะสามารถยกระดับคุณสมบัติของธาตุที่มีอยู่ขึ้นไปอีกระดับ นั้นคือการวิวัฒนาการของพลังธาตุ..!!
เมื่อฝึกขั้นที่สองสำเร็จ..จะสามารถหลอมรวมพลังธาตุั้แ่สองขึ้นไปให้เป็หนึ่ง..!!
และในขั้นสุดท้าย หากฝึกสำเร็จ จะสามารถดึงเอาพลังธาตุออกมาใช้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในขั้นสุดท้ายของเคล็ดวิชานี้ ร่างกายเ้าจะเป็บ่อเกิดแห่งขุมพลังธาตุ
ลู่เซียนกล่าวอธิบายเกี่ยวกับเคล็ดวิชาไสยเวทย์วิหก์ให้หวังเหยาฟังอย่างละเอียด ทั้งหวังเหยาและไป๋หลาน ทั้งสองต่างก็ตั้งใจฟังสิ่งที่
ลู่เซียนอธิบายอย่างตั้งใจ...
--------------------------------------------
สวัสดีนักอ่านทุกท่าน คืนนี้ไรท์มาแจ้งข่าว
ในทุกๆวันเสาร์ ไรท์จะอัพตอนพิเศษให้ เป็สองตอน เฉพาะวันเสาร์นะครับ เพราะไรท์หยุดงานวันเสาร์ กะเลยมีเวลาเขียนเยอะหน่อย สุดท้ายแล้วก็ขอให้ทุกท่านอ่านอย่างสนุกน๊าาา