ตอนที่ 9
พุดแก้วมองเอกสารในมืออย่างมุ่งมั่นตัดสินใจใช้เงินเก็บที่มีเป็ทุนในการเดินทางไปตามหลานชายคืน เป็ไงเป็กันไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจะไม่ยอมให้ผู้ชายคนนั้นสมหวังเป็อันขาดนิโคลัสจะต้องได้รับบทเรียนที่แสนเจ็บแสบที่ทำแบบนี้กับเธอ
“แก้วทันทีที่ไปถึงไปพักที่อะพาร์ตเมนต์นี้นะ เป็ของพี่เองจะได้ประหยัดเื่ค่าใช้จ่าย”เดฟเป็คนจัดการทุกอย่างให้พุดแก้วทันทีที่เธอตัดสินใจแน่แล้วว่าจะเดินทางไปเอาตัวอีวานกลับมา
“รบกวนพี่เดฟหรือเปล่าคะ”หญิงสาวถามออกมาอย่างเกรงใจ
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกแก้ว อะพาร์ตเมนต์นั้นพี่เดฟไม่ได้อยู่ปล่อยให้ว่างมานานแล้วแกไปพักได้” สร้อยฟ้าพูดแทนสามี
“ขอบใจมากนะสร้อยพี่เดฟ” พุดแก้วพูดออกมาจากใจจริง
“เราเป็เพื่อนกันนะแก้วรู้จักกันมาั้แ่เด็กๆ เพื่อนไม่ช่วยเพื่อนได้ยังไงล่ะ” สร้อยฟ้ากอดเพื่อนรักแน่นความสัมพันธ์ที่มีมายาวนานการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในยามที่อีกฝ่าย้าความช่วยเหลือสานคำว่าเพื่อนให้ยาวนานมาจนทุกวันนี้
“ที่นั่นไม่มีใครอยู่ทีแรกพี่ว่าจะขายแต่ตอนนี้แก้วจะไปตามอีวาน ไปพักที่นั่นดีกว่าจะได้สะดวกอีกอย่างถ้ามีอะไรเราจะได้ตามตัวแก้วได้” เดฟห่วงความปลอดภัยของสาวน้อยมากกว่าสำหรับพุดแก้วแล้วที่นั่นคือต่างถิ่นซ้ำยังเป็ถิ่นของคนเ้าเล่ห์อย่างนิโคลัสเสียด้วย
“ขอบคุณมากนะคะ”พุดแก้วซาบซึ้งน้ำใจจนพูดไม่ออก
“ส่วนเื่ที่ไร่ไม่ต้องห่วงป้าสมใจคงช่วยได้ แต่เื่สอนเทควันโดล่ะแกจะเอาอย่างไร” สร้อยฟ้าถาม
“่นี้ปิดเทอมคงไม่มีอะไรมากอีกอย่างฉันบอกไว้แล้วว่าขอลาออก”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่น่าห่วง”สร้อยฟ้าพยักหน้า
“พี่เดฟคะแก้วจะหาตัวผู้ชายคนนั้นได้ที่ไหนคะ แล้วต้องทำอย่างไรแก้วถึงจะเข้าถึงตัวเขาได้”พุดแก้วถามเสียงเครียด
“เื่นั้นไม่ต้องห่วงญาติของพี่เป็เพื่อนกับนาเดียน้องสาวของนิโคลัสบอกว่าตอนนี้นิโคลัสอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก จะเข้ามามอสโคก็นานๆ ครั้งแต่มันไม่ใช่เื่ง่ายนะถ้าแก้วจะเข้าไปหาเขา” เดฟหนักใจแทนพุดแก้วจริงๆ
“ไม่ต้องห่วงค่ะแก้วจะหาทางพบผู้ชายเฮงซวยคนนั้นให้ได้ แก้วจะทำให้เขารู้ว่าอย่ามาทำแบบนี้กับแก้ว”สีหน้าและท่าทางของพุดแก้วเข้มขึ้นมาทันทีสองสามีภรรยาได้แต่มองหน้ากันด้วยความหนักใจ
“คนที่นิโคลัสเกรงใจที่สุดคือแม่คุณอารยาท่านเป็คนไทย พี่ว่าถ้าเข้าทางนี้น่าจะดีกว่าท่านเป็ผู้ใหญ่ใจดีและมีเหตุผลมาก” เดฟเองก็รู้จักกับมารดาของนิโคลัสพอสมควร นางเป็ผู้หญิงไทยที่ทั้งสวยและใจดีมากคนหนึ่งเป็คนมีเหตุผลและยุติธรรม
“ขอบคุณค่ะ”
“เอาละพี่ว่าแก้วพักผ่อนก่อนจะดีกว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทางแล้ว” เดฟตัดบทเพื่อให้พุดแก้วได้พักผ่อนหลังจากนี้มีเื่ราวอีกมากมายให้ต้องจัดการเก็บแรงไว้สู้กับผู้ชายเ้าเล่ห์คนนั้นดีกว่า
กังสดาลก้มลงจูบหน้าผากของหลานชายที่เพิ่งหลับไปด้วยความสงสารจับใจหลายวันที่ผ่านมาเด็กน้อยร้องไห้พร้อมทั้งเรียกร้องที่จะพบน้าแก้วอยู่ตลอดเวลากว่าจะปลอบได้ก็ต้องใช้เวลาพักใหญ่เลยทีเดียว
“อีวานเป็อย่างไรบ้าง”นิโคลัสถามเมื่อเห็นว่ากังสดาลเดินออกมาจากห้อง หญิงสาวถอนหายใจออกมาดังๆ พร้อมทั้งมองหน้าคนถามอย่างตำหนิ
“ตัวเองทำเื่ที่ร้ายกาจมากรู้ไหมทำแบบนี้มันทำร้ายจิตใจของทั้งหลานและน้าของเขาด้วย”
“แต่เขาก็เป็หลานของเราเรามีสิทธิ์” นิโคลัสยืนยันคำเดิม
“ทำแบบนี้จะทำให้เรามองหน้าญาติทางฝั่งแม่ของอีวานไม่ติดนะนิค”
“เราเสนอทางเลือกให้แล้วแต่ไม่รับสักอย่างให้เงินเป็ค่าตอบแทนก็ไม่รับ แถมยังท้าทายให้ขึ้นศาลอีก”
“สิ่งที่ทำตอนนี้มันจะกลายเป็ปัญหาใหญ่ในอนาคตนะนิค”
“ไม่มีหรอกปัญหาเพราะพุดแก้วไม่มีวันมาที่นี่ได้” ชายหนุ่มพูดอย่างมั่นใจ
“แล้วอีวานล่ะหลานจะคิดอย่างไรที่ถูกพาตัวมาแบบนี้”
“เขาจะต้องขอบใจที่เราพาเขามาสู่สิ่งที่ดีกว่า”
“นิค...”
“เราทำเื่ที่ถูกต้องแล้วผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางที่จะเลี้ยงดูหลานของเราได้ดีเท่ากับเราเลี้ยงดูเอง”นิโคลัสพูดออกมาอย่างมั่นใจแต่ลึกๆ ในใจนั้นรู้สึกผิดกับใครบางคนอยู่
กังสดาลมองพี่ชายฝาแฝดด้วยความอ่อนใจเป็ที่สุดนิโคลัสเป็แบบนี้เสมอ เขาไม่ฟังใครและคิดเสมอว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นถูกไม่ว่าต้องใช้วิธีการไหน ขอเพียงแค่สำเร็จก็จะทำทุกอย่าง
“ไม่คิดเหรอว่าหลานจะคิดถึงบ้านและคนที่เมืองไทยมากแค่ไหน”กังสดาลเข้าใจความรู้สึกของเด็กน้อย แม้อยากจะได้อีวานมาอยู่ใกล้ๆแต่ก็คิดถึงความรู้สึกของหลานและคนที่เลี้ยงมาด้วย
“เวลาจะทำให้อีวานลืมผู้หญิงคนนั้นได้เราจะให้ทุกอย่างที่อีวาน้า” นิคพูดอย่างมั่นใจ
“นิคอะไรในโลกนี้ก็ตาม มันซื้อความรู้สึกของคนไม่ได้นะ”
“หยุดพูดได้แล้วเลิกต่อว่าและเปลี่ยนมาเข้าข้างเราแทนได้ไหม นาเดียเราเป็พี่น้องกันต้องอยู่ข้างเดียวกันสิ” นิโคลัสรู้สึกขัดใจที่นาเดียไม่หยุดต่อว่าซ้ำยังพูดแทงใจดำอีก
“เราเตือนเพราะเป็ห่วงเื่นี้มันกระทบต่อความรู้สึกของคนหลายคน”
“เราเชื่อว่าสิ่งที่ทำคือสิ่งที่ถูกที่สุด”นิโคลัสยืนยันคำเดิมหนักแน่น
“เอาเป็ว่าเราจะช่วยดูแลหลานแต่บอกเลยนะว่าเราไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ทำ” กังสดาลพูดอย่างตรงไปตรงมาและยิ่งทำให้นิโคลัสไม่พอใจมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
พุดแก้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆในที่สุดก็เดินทางมาถึงเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนได้หญิงสาวมองหาแท็กซี่ที่จะพาไปยังที่หมาย เดฟบอกว่าไม่ให้เชื่อใจใครมากนักยิ่งเป็เมืองท่องเที่ยวก็มักจะมีพวกมิจฉาชีพปะปนอยู่ เขาแนะนำให้ทำตัวเหมือนคนที่อยู่ที่นี่เพื่อความปลอดภัยและในที่สุดก็มาถึงที่พักจนได้
อะพาร์ตเมนต์ของเดฟมีสามห้องนอนมีเนื้อที่ใช้สอยมากสมควรและที่สำคัญอยู่ในย่านที่เป็ทำเลทองเลยก็ว่าได้เดฟเป็คนที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งของที่นี่ เขายอมทำตามคำขอร้องของพ่อแม่สร้อยฟ้าด้วยการไปอยู่ที่เมืองไทย
“ทีนี้ก็หาทางสืบหาอีวานสินะ”หญิงสาวพูดออกมาเบาๆ ก่อนที่จะทรุดตัวนั่งบนโซฟาวันนี้เธอจะพักผ่อนก่อนเพราะเหนื่อยจากการเดินทาง อีกทั้งยังต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับเวลาและสภาพอากาศที่แตกต่างกับเมืองไทยให้ได้โดยเร็วที่สุด
พุดแก้วยิ้มออกเมื่อเดฟโทร.มาบอกว่าพรุ่งนี้นิโคลัสจะไปชมดนตรีคลาสสิกที่โรงละครซึ่งสถานที่แห่งนั้นอยู่ไม่ห่างจากที่พักจากข้อมูลที่ได้มาทำให้เธอมั่นใจว่าจะต้องได้พบผู้ชายร้ายกาจคนนั้นในวันพรุ่งนี้แน่ๆ
“ขอบคุณมากนะคะพี่เดฟ”
“พี่คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาดเพราะงานนี้นิโคลัสเป็ผู้สนับสนุนใหญ่” เดฟเอ่ยต่อไปอีกว่า
“แต่มันไม่ง่ายนะที่จะเข้าไปเพราะคนที่จะเข้างานได้จะต้องมีบัตรเท่านั้น และตอนนี้บัตรขายหมดเรียบร้อยแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นแก้วจะดักรอหน้างาน”พุดแก้วไม่ยอมแพ้
“แก้วจะทำอย่างนั้นจริงเหรอการจะเข้าถึงตัวนิโคลัสไม่ใช่เื่ง่าย ไหนจะบอดี้การ์ดอีกล่ะ” เดฟกังวลแทน
“ไม่ต้องกลัวค่ะแก้วจะหาทางจนได้” หญิงสาวพูดออกมาอย่างมั่นใจ
พุดแก้วมองตัวเองในกระจกตอนนี้เธออยู่ในชุดกระโปรงสอบยาวเลยหัวเข่าเล็กน้อยสวมเสื้อสูทเข้าชุดทับอีกที ไม่รู้อะไรดลใจให้หยิบชุดนี้มาด้วยหญิงสาวสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้งก่อนจะเดินออกมาจากที่พักด้วยท่าทางที่ดูมั่นใจเต็มที่
ดวงตาคู่หวานมองประตูทางเข้างานอย่างครุ่นคิดถ้าไม่มีบัตรก็ไม่สามารถเข้าไปได้ พุดแก้วพยายามคิดว่าจะต้องทำอย่างไรขั้นแรกคือพยายามตีเนียนเดินเข้าไปในงานพร้อมแขกคนอื่นที่มีบัตรเชิญด้วยท่าทีปกติ
“คุณผู้หญิงครับขอดูบัตรด้วย” เสียงเ้าหน้าที่ที่อยู่ตรงประตูทำให้เธอนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนที่จะมองซ้ายมองขวาสุดท้ายแล้วก็ชี้ไปที่ผู้ชายท่าทางภูมิฐานคนหนึ่งที่กำลังเดินมาพอดี
“มาช้าจังฉันเกือบเข้างานไม่ได้” หญิงสาวพูดภาษาอังกฤษออกมาเพราะเดาว่าเขาน่าจะพูดภาษาอังกฤษได้
ชายหนุ่มคนดังกล่าวมองหน้าหญิงสาวที่ดูแล้วอย่างไรก็ไม่ใช่คนรัสเซียด้วยความแปลกใจแต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรพุดแก้วก็ชิงลงมือก่อนด้วยการเดินไปคล้องแขนแสดงความสนิทสนมโดยเร็ว
“รีบส่งบัตรให้เขาเสียทีสิคะจะได้เข้างานกัน” หญิงสาวพูดย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจัง
ชายที่ถูกอ้างงงเล็กน้อยแต่ก็ทำตามโดยดีในที่สุดพุดแก้วก็ได้เข้ามาในงานอย่างที่ตั้งใจไว้ เธอรีบปล่อยมือออกจากแขนของเขาอย่างรวดเร็วเมื่อเข้ามาในงานพร้อมสบตาคมสีฟ้าก่อนที่จะพูดต่อ
“ขอบคุณมากนะคะ”เธอขอบคุณจากใจจริง
“ขอบคุณเหรอ”เขาย้อนถามเสียงเบา สีหน้ายังสงสัยไม่หาย
“ค่ะและขอโทษที่ต้องทำแบบนี้” น้ำเสียงพุดแก้วรู้สึกผิดเหลือเกิน
“คุณลืมบัตรเข้างานเหรอ”ชายหนุ่มถามต่อ รู้สึกสนใจผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้มากขึ้นท่าทางเธอดูเป็คนที่มีความมั่นใจในตัวเอง อีกทั้งใบหน้าที่ดูสวยหวานแบบชาวเอเชียมันทำให้เขาประทับใจ
“เปล่าค่ะฉันไม่มีบัตรเข้างาน แต่ฉันมีความจำเป็ที่ต้องมาที่นี่” พุดแก้วบอกตามตรง
“หวังว่าคุณคงไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายนะ”เขาแกล้งแหย่
“ฉันเหมือนคนใจร้ายมากหรือคะ”
“เปล่าครับ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ใช่ค่ะ”
“คุณทำให้ผมประทับใจนะคุณผู้หญิงผมอังเดร เซียร์คอฟ” เขาแนะนำตัวอย่างเป็ทางการ
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”พุดแก้วส่งยิ้มให้อย่างเป็มิตร
“คุณจะไม่แนะนำตัวเองให้ผมรู้จักบ้างหรือครับคุณผู้หญิง”
“พุดแก้วไมตรีนฤนาทค่ะ” หญิงสาวแนะนำตัวอย่างเป็ทางการ
“ยินดีที่ได้รู้จักผู้หญิงน่ารักแบบคุณ”ชายหนุ่มส่งยิ้มที่แสนเป็มิตรให้อีกครั้ง
“เช่นกันค่ะฉันต้องขอตัวก่อนนะคะ และขอบคุณอีกครั้งที่พาฉันเข้างานมาด้วย”พุดแก้วส่งยิ้มกลับไปแทนคำขอบคุณจากนั้นก็เริ่มหาทางที่จะไปพบนิโคลัสให้เร็วที่สุด
เขาอยู่ตรงนั้นและกำลังทักทายคนที่เข้าหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขดวงตาคู่หวานจับจ้องคนที่สร้างความเ็ปไว้ให้ที่เมืองไทย วันนี้นิโคลัสแต่งตัวด้วยชุดทักซิโด้เต็มยศมาพร้อมผู้ชายร่างสูงใหญ่สองคนคนหนึ่งเธอคุ้นหน้าเป็อย่างดีแต่อีกคนไม่รู้จักพุดแก้วบอกตัวเองให้ใจเย็นเพื่อรอโอกาส และแล้วโอกาสก็มาถึงเมื่อนิโคลัสแยกตัวเดินไปทางห้องน้ำ
“พุดแก้ว”
นิโคลัสมองคนที่ยืนขวางหน้าด้วยความใคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้จะข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงนี่ แถมยังสามารถเข้ามาในงานคืนนี้ได้อีกด้วยวูฟล์เองก็ใมากเช่นกันที่เห็นพุดแก้ว
“ฉันอยากคุยกับไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนี้ตามลำพัง”เธอเอ่ยเสียงเข้มพร้อมจ้องหน้านิโคลัสอย่างไม่วางตาแม้จะโกรธมากแค่ไหนแต่ก็ต้องพยายามเก็บอารมณ์ไว้ เพราะไม่อยากเสี่ยงที่จะโดนไล่ออกจากงาน
“ผมไม่มีเื่ที่จะต้องคุยกับคุณ”นิโคลัสพูดอย่างเ็า
“มีแน่”หญิงสาวก้าวเข้าไปหานิโคลัส แต่ก็เข้าไม่ถึงตัวเพราะคนตัวใหญ่สองคนขวางไว้
“คุณพุดแก้วครับมันคงไม่เหมาะที่จะคุยในเวลานี้” วูฟล์เตือนอย่างสุภาพ เขาไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่และไม่คิดเลยว่าเพียงไม่ถึงอาทิตย์พุดแก้วก็ตามมาเอาตัวหลานชายคืนจนได้
“ฉัน้าตกลงกับเขาตอนนี้” หญิงสาวเน้นเสียงให้รับรู้ว่าไม่เปลี่ยนใจ นิโคลัสถอนหายใจ ดูท่าแล้วพุดแก้วคงไม่ยอมหยุดแน่เขาจึงตัดสินใจว่าจะคุยให้จบเื่ไป
“ช่างเถอะวูฟล์ฉันจะคุยกับพุดแก้ว นายไม่ต้องห่วง”
“มากับฉัน”เธอพูดเสียงเข้มก่อนจะเดินนำหน้าเขาไปด้วยท่าทางที่ดูสง่างาม
“ระหว่างที่ฉันคุยกับพุดแก้วอย่าให้ใครมารบกวน” นิโคลัสกำชับวูฟล์ก่อนจะก้าวตามไป
“ครับท่าน”วูฟล์รีบรับคำพร้อมทั้งบอกอีกว่า
“ท่านครับพูดกับคุณพุดแก้วดีๆ นะครับ”
“ฉันพูดดีกับทุกคนเสมอ”นิโคลัสยักไหล่เล็กน้อยแล้วเดินตามไป
“วูฟล์เธอคือใคร” ฟลิ้นต์ บอดี้การ์ดอีกคนถามอย่างสนใจ
“คุณพุดแก้วผู้หญิงที่น่าสงสารที่ต้องมาเกี่ยวพันกับเ้านายของเรา” วูฟล์เอ่ยอย่างเห็นใจ
----------------------------------
#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก
เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????
รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท
จัดส่งในระบบลงทะเบียน
ช่องทางการสั่งซื้อ????
https://tawanpreampree.com/th/products/493835
Line : tawan9645
Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง
https://www.facebook.com/Tawan9645/
E-BOOK โหลดเลย????
https://www.mebmarket.com/ebook-105253-เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ&page_no=1
ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ????
