จังหวะหัวใจแห่งวัสสานะ (Rainy Rhythm)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5 ฝนห้าร้อยปีกับหัวใจที่ยังไม่สิ้นรัก

“ฝนห้าร้อยปียังไม่ชุ่มดิน หัวใจหนึ่งดวงยังไม่สิ้นรัก น้ำตาฟ้าล้างคำสาป แต่เลือดดินยังผูกกรรม” ว่ากันว่า "สายน้ำที่ไหลลงผา ย่อมจำรอยหินที่เคยสัมผัส เสียงเพลงที่ขาดกลางคัน ย่อมหาทางสู่โสตของผู้ฟังจนพบ แม้ห้าร้อยปีแยกจาก หัวใจสองดวง...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่6 ผู้ไล่ล่า500ปีคือผู้หลงทางนานที่สุด อ่านต่อ