Fang Beining รู้สึกละอายใจ
Tong Qianmeng และ Zhai Zhenyu มองหน้ากันอย่างรวดเร็ว
“พวกนาย...”
ง เฉียนเิ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก . พูดอย่างรวดเร็ว: "Fang Ning North พูดถูก แต่คุณจะไม่ดูแลผู้คนทิ้งไว้เพียงความโกลาหล"
หยุดชั่วคราว , ปลุกฝันกลางวัน
“คุณ…” ใบหน้าของ Zhai Youxuan เปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาก็สูดอากาศเย็นๆ แล้วเดินออกไป
“ฉันให้ถังชิงเย่อยู่ต่อ ถ้าจำเป็ ก็แค่เรียกมันมา”
ตาของ Tang Qingye น่าสงสาร เขาสามารถปฏิเสธได้หรือไม่?
Fang Beining: "... "
ออกจากวอร์ด.
เธอรู้จักคุณธรรมของลูกชายของเธอและเธอก็กระตือรือร้นที่จะอยู่และดูแลเธอซึ่งผิดปกติ
“บังเอิญ” ไจ ม่อหยวนกล่าว
“ใช่แล้ว! ฟางเป่ยหนิง!” ไจ่ซุ่ยเยว่ะโขึ้นทันใด และทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้: “ฉันจำได้ ไม่ใช่คุณเล่ยที่สะกดรอยตามน้องชายคนที่สองของเธอเหรอ ฉันจำได้ว่าเธอน่าเกลียด ทำไมเธอถึงสวยได้ขนาดนี้”
ฉันเห็นว่าก่อนหน้านี้ฟางเป่ยหนิงสวยเกินไป และเธอไม่ได้เชื่อมโยงเธอกับนางสาว Lei ที่ดูถูกที่ทุกคนพูดถึง
“ฉันเสียใจด้วยไม่ใช่หรือ” ไจ โหยวซวน ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ และพูดว่า: “ฉันรู้ว่าเธอเป็คนที่แต่งหน้าออกจนน่าทึ่ง ฉันต้องถอดเธอออกก่อน”
ไจ่โหยวซวนหันศีรษะและมองที่ไจโหม่อหยวน “พี่ครับ ไม่อยากจับผมด้วยเหรอ”
คนอื่น ๆ ก็หยุดและมองไปที่ Zhai Moyuan
ในเมื่อมันไม่เป็ของ จะพูดได้อย่างไรว่า 'คว้า'
“รอดูกันต่อไป” ไจ่โม่หยวนพูดอย่างเ็า .
การเยาะเย้ยบนใบหน้าของ Zhai Youxuan หยุดนิ่งและยิ้มอย่างสดใสมากขึ้นในทันที “รอ
"โม่ หยวน อย่าลืมว่านายยังมีชูซู"
"แต่ซูซู่ชอบเธอั้แ่เด็ก และฉันกับน้าก็มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับนายเช่นกัน , เ้า...เ้าตัดสินใจจูบั้แ่ยังเด็ก” ถงเฉียนเิสับสนเล็กน้อยในการพูด
“แม่” น้ำเสียงของ Zhai Moyuan ยังคงสงบ เพียงลมหายใจของทั้งร่างกายที่เ็า เขามองดูความว่างเปล่าและพูดว่า “คุณลืมไป คนที่ฉัน
สิบหกปี โลกลืมไปนานแล้ว ยังไม่ลืมหรือ?
“มันไม่ใช่ความผิดของคุณ” ไจ โหม่หยวน หันกลับมามองเธอ “แม่ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ “มัน
คืนนั้นลึกและท้องฟ้าก็หนาราวกับถูกหม้อสีดำปกคลุมโดยไม่มีดวงดาวหรือดวงจันทร์
เทคนิคการรวมตัวของฝุ่นไม่เพียงแต่้าพลังทางจิติญญาเป็การสนับสนุน แต่ยังต้องใช้พลังธาตุด้วยเช่นกัน
เมื่อเขามาถึงสวนสาธารณะเล็กๆ ทางฝั่งตะวันตกของอาคารผู้ป่วยใน พลังงานทางจิติญญามากมายเต็มปากและจมูกของเขาในทันที Fang Beining สูดหายใจเข้าลึก ๆ และใบหน้าที่ซีดของเขามีสีแดงก่ำเล็กน้อย
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ลมกลางคืนก็เริ่มขึ้น และก็มีฝนปรอยๆ
ฝนตกปรอยๆในคืนฤดูใบไม้ผลิด้วยความขมขื่น
Fang Beining กัดฟันและอดทนในขณะที่ฝนเริ่มแรงขึ้น
ทันใดนั้น กิ่งไม้ใต้ตัวเขาสั่นเล็กน้อย แล้วฝนก็หยุดตกเหนือศีรษะ
ลืมตาขึ้น ลืมตาขึ้น ในความมืดมิด ในสายลมหนาว ดวงตาคู่ลึกคู่หนึ่งเปล่งประกายแวววาวแปลก ๆ
เธอเพียงแค่มองไปที่ Zhai Moyuan และ Zhai Moyuan มองลงมาที่เธอด้วยท่าทางที่สงบ
"คุณมาที่นี่ทำไม"
Fang Beining: "..." เขาหมายถึงว่าฝนกำลังตก ฉันเลยมาที่นี่เพื่อถือร่มให้เธอ?
หลังจากพูดเสร็จ เธอหลับตาและอาเจียนต่อไป แท้จริงแล้ว หากไม่มีฝนที่เย็นะเืมาขวาง แม้แต่การอาเจียนก็นุ่มนวลขึ้นมาก
ในสภาพอากาศที่ฝนตก เช้าตรู่เล็กน้อย และในที่สุด Fang Beining ก็รู้สึกว่าพลังิญญาในร่างกายของเขาอิ่มตัว และร่างกายของเขาก็ผ่อนคลาย
Fang Beining มองตาของเขาและขมวดคิ้ว "คุณโง่หรือเปล่า"
ฝนตกลงมาเล็กน้อย แต่ก็ยังอยู่ใต้ดินเบาบาง ลมหนาวปะทะอย่างรุนแรง Fang Beining รู้สึกหนาวจัด ไม่ต้องพูดถึง Zhai Moyuan ผู้ซึ่งอยู่ท่ามกลางสายฝนทั้งคืน
ฉันแค่ขอบคุณเขาที่ถือร่มให้เธอทั้งคืน ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้
เธอช่วยพี่ชายของเธอแบบนี้เหรอ?
หลังจากพูดจบ เขาก็ะโลงจากต้นไม้และรีบจากไป
เมื่อวานเห็นหน้าเธอซีด เขารู้ว่าเธอจะมาที่นี่ตอนกลางคืน
เป็การไม่สมัครใจโดยสิ้นเชิง
เมื่อเห็นว่ามีการสะสมเพิ่มขึ้น จะเป็การดีที่จะเปิดป่า
คนที่อ่านบทความจะไม่มีวันเข้าใจ คนที่เขียนบทความจะเห็นความสุขเมื่อของสะสมเพิ่มขึ้น และความเศร้าเมื่อของสะสมลดลง
แต่ตอนนี้ฉันมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง