พัฒน์อนุญาตให้กัณฑ์ออกแบบโฆษณาอยู่ที่บ้านได้ ส่วนงานที่ค้างอื่นๆ ก็ให้โอนให้รุ่นพี่ในแผนกทำให้เลย จะได้ไม่ต้องค้างงาน
แม่ซึ่งเป็แม่บ้านอยู่ที่บ้านเห็นลูกสาวไม่ได้ไปทำงานเพราะเท้าเจ็บ และเมื่อวานก็เห็นพัฒน์อุ้มมาส่งกัณฑ์ถึงที่ห้องนอน ก็เลยสงสัยว่าทั้งสองอาจจะกลับมาคบกันหรือเปล่า ก็เลยรีบถามลูก
“ลูกกลับไปคบกับพัฒน์อีกหรอลูก” แม่ถามอย่างกังวล
“เปล่าฮะแม่ พัฒน์เขาเป็ประธานบริษัทที่กัณฑ์ไปทำอยู่ฮะ” กัณฑ์รีบอธิบาย
“อะไรนะ เขาเป็ถึงประธานบริษัทเลยหรอลูก” แม่ใกับผู้ชายที่ตนเคยดูถูก
“ใช่ฮะแม่ พอดีว่ากัณฑ์ออกไปทำงานนอกสถานที่กับเขา และกัณฑ์ไม่ทันระวังไปเหยียบหมุดปักกระดาษเข้า ก็เลยเท้าเจ็บอย่างที่เห็น พัฒน์เขามีน้ำใจก็เลยช่วยพาไปส่งโรงพยาบาลและพามาส่งบ้านฮะ” กัณฑ์อธิบายอีก
“แต่จะว่าไป แม่ว่ากัณฑ์กับพัฒน์กลับมาคบกันยังดีกว่าที่กัณฑ์เป็สาวทอมนะ” แม่เริ่มเสียดายพัฒน์
“พวกเราคงกลับมาคบกันไม่ได้อีกแล้วหรอกฮะแม่ พัฒน์เขามีคู่หมั้นอยู่แล้วและกำลังจะแต่งงาน” กัณฑ์กล่าว
“น่าเสียดาย สมัยก่อนแม่ไม่น่ากีดกันพวกลูกเลย” แม่กล่าว
“มันผ่านมาแล้วฮะแม่” กัณฑ์กล่าว
**************************************************
่บ่าย พันธ์สามารถปลีกเวลามาเยี่ยมเพื่อนสาวได้เสียที เพราะพลศักดิ์มักหาข้ออ้างให้เธอไปพบเขาอยู่เรื่อย จนกระทั่งเธอจำต้องโกหกเขาว่า เธอท้องเสียขอลางานหนึ่งวัน
“ไม่ต้องลำบากมาเยี่ยมก็ได้นะพันธ์ เธอมีงานยุ่งมากไม่ใช่หรอ” กัณฑ์เกรงใจเพื่อน
“เอาน่า เธออุตส่าห์ช่วยชีวิตฉันทั้งที ไม่มาได้ไง เนรคุณแย่ ว่าแต่เธอรู้ได้ยังไงว่ามีหมุดปักอยู่บนเวที ทั้งๆ ที่เธออยู่ด้านล่าง แล้วเวทีก็สูงมากน่ะ” พันธ์เริ่มสงสัยเพื่อน
“ฉันเห็นแสงสะท้อนแปลกๆ จากพื้นเวที เลยลองขึ้นไปดู ก็เห็นหมุดปักกระดาษจริงๆ ไง” กัณฑ์แก้ตัว
“เธอดูแปลกๆ นะ ลักษณะเธอดูเหมือนคนมีซิกซ์เซ้นส์เลย ชอบล่วงรู้ในสิ่งที่คนอื่นเขาไม่รู้กัน” พันธ์ยังสงสัยอยู่
“อย่าคาดเดามั่วเลย ว่าแต่ ฉันว่านะพลศักดิ์อะไรนั่นเขาก็เป็คนดีนะ เธอจะไม่รับพิจารณาหน่อยหรอ” กัณฑ์กล่าวเพราะรู้ว่าเนื้อแท้ของพลศักดิ์เป็คนดี
“เขาดูเป็นักเลง มาเฟียออก น่ากลัวจะตาย อีกอย่างฉันไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ด้วย” พันธ์กล่าว
“ระวังนะเกลียดอะไรจะได้อย่างนั้นแหละ” กัณฑ์กล่าว
“เลิกพูดถึงเขาได้แล้ว ฉันยิ่งรู้สึกว่าฉันเห็นเขาแทบจะตลอดเวลา มีวันนี้แหละที่โกหกลางานได้” พันธ์ไม่อยากพูดถึงเขา
“ระวัง ถ้าเขารู้ อาจโดนไล่ออกได้นะ” กัณฑ์เตือนเพื่อน
“ฉันไม่ได้กลัวเื่โดนไล่ออก ฉันกลัวว่าเขาจะหาข้ออ้างให้ฉันต้องไปกับเขามากขึ้นนี่สิ” พันธ์รีบเปลี่ยนเื่ “เอ้อ แล้วคุณพัฒน์อะไรนั่น เขาดูเป็ห่วงเธอมากเลยนะ”
“เขาเห็นฉันเป็แค่ลูกน้องเฉยๆ อย่าคิดมากเลย อีกอย่างพวกเราแสดงละครว่าเป็แฟนกันซะขนาดนั้น เขาไม่กล้าคิดอะไรเกินเลยกับฉันหรอก” กัณฑ์กล่าว
“อะ ฉันเปลี่ยนเื่ก็ได้ นี่ไง สมุดบันทึกของพี่สาวฉัน” พันธ์ยื่นสมุดให้กัณฑ์ดู
“เฮ้ย ไปเอามาทำไม เดี๋ยวพี่เธอก็ด่าหรอก” กัณฑ์ใที่เห็นเพื่อนเล่นอะไรแผลงๆ
“ฉันอยากแกล้งพี่น่ะ ในนี้มีแต่บันทึกเื่ที่เ้านายมาเฟียของเธอแกล้งเธอทุกวัน ฉันลองอ่านเล่นเห็นมันสนุกดี ก็เลยขโมยมาให้เธออ่านด้วยน่ะ” พันธ์กล่าวเพราะอยากแก้แค้นพี่สาว
“สมุดไดอารี่มันเป็ความลับของคนๆ นั้น เธอเอามาอ่านแบบนี้มันไม่ดีนะ” กัณฑ์เตือนเพื่อน
“ก็ฉันอยากแก้แค้นพี่นี่ พี่แกล้งฉันก่อน เธอรู้มั้ยวันก่อนพี่สาวฉันไปผับกับเพื่อน แล้วเธอก็แปลงโฉมจากที่เธอแกล้งแต่งตัวเฉิ่มใส่แว่น เพื่อป้องกันคนอื่นมาจีบ กลายเป็สาวสวยเช้งกะเด๊ะ ดูมีเสน่ห์น่าหลงใหล แล้วเป็ไงรู้มั้ย ก็มีผู้ชายในผับมาจีบคุณเธอตามระเบียบ จริงๆ เธอก็ไม่อยากเล่นด้วย แต่ผู้ชายคนนั้นเขาตามตื๊อไม่เลิก พี่สาวที่น่านับถือของฉันก็เอาเบอร์มือถือฉันและบอกว่าตัวเอง ชื่อ พันธวดี ซึ่งมันก็เป็ชื่อฉัน หลังจากคืนนั้น ชายคนนี้ก็โทรตามตื๊อฉันทุกวันเลยจ้า ฉันพยายามบอกแล้วเขาโทรผิด ก็ดันไม่เชื่อเสียอีก จนกระทั่งฉันต้องเปลี่ยนเบอร์มือถือนี่แหละ” พันธ์เล่าที่มาของความแค้น
“เธอกับพี่เธอนี่เ้าคิดเ้าแค้นทั้งคู่เลยนะ แต่ดันเป็สาวสวยทั้งคู่ ฉันล่ะนับถือพี่ของเธอจริงๆ มีวิธีป้องกันไม่ให้ผู้ชายมาจีบ โดยการแกล้งแต่งตัวเชยๆ ใส่แว่นหนาๆ” กัณฑ์กล่าว
“ถึงแต่งตัวเฉิ่มอย่างนั้น ก็มีคนแอบจีบพี่สาวฉันด้วยนะ” พันธ์กล่าว
“ใครงั้นหรอ” กัณฑ์สงสัย
“อ้าวก็เ้านายเธอไง เห็นเขาแกล้งทุกวัน ต้องเป็ผู้ชายประเภทแกล้งผู้หญิงที่ชอบเพื่อเรียกร้องความสนใจแน่ๆ เลย” พันธ์คาดเดา
“เฮ้ย เดามั่วหรือเปล่าเนี่ย” กัณฑ์กล่าว
“ไม่เชื่อก็ลองอ่านดูก็แล้วกัน ยังไงเธอก็ต้องคิดเหมือนฉันนั่นแหละ” พันธ์กล่าว
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด “เสียงข้อความน่ะ อ้าวซวยแล้ว งานเข้า คุณพลศักดิ์รู้ว่าฉันโกหก แล้วแอบติดตามฉันมาบ้านของเธอด้วย เขาบอกว่าถ้าฉันไม่ออกไปพบเขาภายใน 15 นาที เขาจะบุกเข้ามา งั้นฉันฝากรถไว้ที่นี่ก่อนนะ ต้องออกไปกันเขาไม่ให้เข้ามาเสียก่อน เดี๋ยวแม่เธอจะใ” พันธ์กล่าวอย่างกระตือรือร้น
“อื้อๆ รีบไปเถอะ” กัณฑ์กล่าวเพราะกลัวแม่ใเหมือนกัน
พันธ์ออกจากบ้านเพื่อนสาว แล้วไปพบเขาที่รถ ซึ่งจอดอยู่หน้าบ้านของกันฑ์ทันที
ทางด้านกัณฑ์ก็เห็นสมุดไดอารี่พี่สาวของเพื่อนวางอยู่ ไหนๆ ตอนนี้เธอก็ยังคิดงานไม่ออก ก็เลยเอาไดอารี่มาอ่านเล่น และตั้งใจว่าจะไม่บอกความลับของพี่สาวเพื่อนกับใคร
เมื่อเธออ่านตอนแรกมันก็ตลกจากวีรกรรมของหวงยี่ เ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งที่พี่พันธวลัยทำงานด้วย แต่เธออ่านไปเห็น่หนึ่งของไดอารี่ พบว่า พันธวลัยนั้นได้แอบเป็สายให้กับตำรวจเพื่อสืบว่าหวงยี่ทำการค้าของผิดกฎหมายหรือไม่ กัณฑ์เริ่มเป็ห่วงพี่วลัยเสียแล้ว เพราะมันเป็งานที่เสี่ยงมาก อีกทั้งจริงๆ กัณฑ์เองก็สนิทกับพี่วลัยด้วยเหมือนกัน