'หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์!'
สวี่หยางดีใจเป็อย่างยิ่ง รีบตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบนบันทึกเื่ราวปีศาจในทันที
เมื่อค่าความมุ่งร้ายถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ผู้บันทึกจะได้รับสิทธิ์เลือกทักษะแบบเจาะจงหนึ่งครั้ง ในขณะเดียวกันหลังจากที่ผู้ถูกบันทึกตายลง จะไม่มีการสุ่มรับทักษะอีกต่อไป แต่จะให้รางวัลเป็ค่าประสบการณ์แบบเหมาจ่ายตามระดับขอบเขตของผู้ตาย
ขอบเขตขัดเกลากายาขั้นต่ำอยู่ที่หนึ่งพันแต้ม ขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นต่ำหนึ่งหมื่นแต้ม ขอบเขตหลอมชีพจรขั้นต่ำห้าหมื่นแต้ม ขอบเขตหลอมแก่นปราณขั้นต่ำหนึ่งแสนแต้ม ขอบเขตหลอมจิตหนึ่งล้านแต้ม ขอบเขตหวนคืนสุญตาห้าล้านแต้ม ขอบเขตเหนือสามัญสิบล้านแต้ม...
จากนั้นบนบันทึกเื่ราวปีศาจก็ปรากฏทักษะที่ถังซานอยู่ขึ้นมา
สวี่หยางมองดูทักษะเหล่านี้แล้วเดาะลิ้นซ้ำ ๆ แม้ว่าขอบเขตของถังซานจะธรรมดา ทว่าทักษะที่กลับดีมากจริง ๆ เหนือกว่าพี่น้องพวกนั้นของเขาไปไกลลิบ
ไม่รู้ว่าเป็เพราะเขาเก็บของที่ดีที่สุดเอาไว้คนเดียวหรือเปล่า ถึงทำให้พี่น้องหรือแม้กระทั่งภรรยาของเขาไม่มีทักษะดี ๆ เลยสักคน
"อะไรกันแน่ที่ทำให้เจ็ดคนนี้มารวมตัวกันได้ ความรักอย่างนั้นหรือ?"
ถังซานแหกปากร้องโวยวายอย่างพังทลายอยู่ด้านหลัง เดี๋ยวก็บอกว่าพวกเขาจะมาช่วยตนเอง เดี๋ยวก็บอกว่าจะฆ่าสวี่หยาง พูดจาไม่รู้เื่ราวกับคนบ้าไปแล้วจริง ๆ
สวี่หยางบ่นพึมพำเสียงแ่ จากนั้นก็ไม่ได้สนใจความเปลี่ยนแปลงของถังซานอีก เขาเดินออกจากเรือนจำไป
ในเมื่อสามารถเลือกเองได้ แน่นอนว่าสวี่หยางย่อมต้องทำใจให้สงบและเลือกดูให้ดี ๆ
พอกลับมาถึงห้องพัก สวี่หยางก็เริ่มเลือกอย่างจริงจัง
อันดับแรก เขาไม่พิจารณาทักษะประเภทอาวุธลับเลยแม้แต่น้อย อันดับต่อมาก็ไม่พิจารณาทักษะที่มีระดับขอบเขตต่ำเกินไป
เมื่อใช้วิธีตัดออก ทักษะที่สวี่หยางสามารถเลือกได้ก็มีไม่มากแล้ว
"ทวนราชัน? ไม่เอา!"
"พันธนาการ? ไม่เอา!"
"รัดรึง? ไม่เอา!"
ทักษะเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็ทักษะขอบเขตปฐี ทว่าสวี่หยางเลือกไปเลือกมาก็ไม่ถูกใจเลยสักอย่าง
"อันนี้น่าสนใจ!" สวี่หยางจ้องมองคำอธิบายของทักษะหนึ่งแล้วค่อย ๆ อ่านอย่างละเอียด
[สรรพสิ่งครอบจักรวาล : ทักษะประเภทเติบโต ขอบเขตมนุษย์ขั้นต่ำ!]
หลังจากตัดทักษะออกไปมากมาย สวี่หยางก็สังเกตเห็นสรรพสิ่งครอบจักรวาลที่ถูกตนเองคัดทิ้งไปั้แ่แรก
เป็เพราะระดับขอบเขตของมันต่ำเกินไป สวี่หยางจึงไม่ได้ตั้งใจดูเลยแม้แต่น้อย
ทว่าเมื่อทักษะต่าง ๆ ล้วนไม่เหมาะสม วนไปวนมาท้ายที่สุดสวี่หยางก็มาสะดุดตากับคำว่าประเภทเติบโต!
"ประเภทเติบโต..." สวี่หยางพึมพำทบทวนอยู่สองรอบ โดยทั่วไปแล้ว สิ่งของที่มีคุณสมบัติในการเติบโต ไม่ว่าจะเป็อาวุธหรือทักษะ ขอเพียงสามารถทำให้มันเติบโตได้ ก็สามารถทัดเทียมกับตัวตนระดับสูงต่าง ๆ ได้
"ขอเพียงสามารถใช้ค่าประสบการณ์สะสมการเติบโตอย่างต่อเนื่องได้ ก็น่าจะทำให้ทักษะนี้พัฒนาไปถึงระดับที่แข็งแกร่งมากได้สินะ!?"
สวี่หยางคาดเดาว่าทักษะนี้น่าจะแข็งแกร่งมาก แต่ถังซานแค่ไม่มีวิธีที่ดีพอในการเสริมความแข็งแกร่งให้กับมัน จนถึงตอนนี้มันจึงยังเป็แค่ขอบเขตมนุษย์ขั้นต่ำเท่านั้น
ไม่ว่าเงื่อนไขการเติบโตจะเข้มงวดเพียงใด สำหรับเขาแล้วมันไม่มีค่าให้พูดถึงเลย อาศัยการถมค่าประสบการณ์เข้าไป ก็สามารถถมจนกลายเป็ทักษะระดับเทพได้!
"เลือกสรรพสิ่งครอบจักรวาล!"
[ยืนยันที่จะเลือกสรรพสิ่งครอบจักรวาลหรือไม่?]
"ยืนยัน!"
กลุ่มแสงสว่างกระจัดกระจายหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของสวี่หยาง ชั่วขณะต่อมา เขาก็รู้สึกเพียงว่ามีพลังอันไร้ขีดจำกัดถาโถมเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ ส่วนตนเองที่อยู่ตรงกลางของพลังเ่าั้ก็เป็ดั่งราชันผู้มีอำนาจเด็ดขาด สามารถควบคุมพลังเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
ทว่าชั่วขณะต่อมาสวี่หยางก็กลับคืนสู่ความเป็จริง พลังเ่าั้ถดถอยหายไปราวกับน้ำลง ตำแหน่งที่เขาอยู่ตรงกลางสามารถควบคุมไอิญญาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พลังเพียงน้อยนิดนี้ยังเทียบไม่ได้กับพลังจากนิ้วก้อยของเขาเลยด้วยซ้ำ
"ข้าเข้าใจแล้ว!"
[สรรพสิ่งครอบจักรวาล : ขอบเขตมนุษย์ขั้นต่ำ ค่าประสบการณ์ (5/1000)]
จู่ ๆ สวี่หยางก็ลืมตาขึ้น สรรพสิ่งครอบจักรวาลเป็ตัวแทนของพลังแห่งอาณาเขตชนิดหนึ่ง เมื่อกางสรรพสิ่งครอบจักรวาลออก เขาจะกลายเป็ดั่งโลกใบหนึ่ง พลังส่วนใหญ่ภายในโลกใบนี้สามารถให้เขาเรียกใช้งานได้ ในขณะเดียวกันก็ยังช่วยลดการใช้พลังของตนเอง และลดทอนพลังของศัตรูลงได้!
ปัจจุบันสามารถช่วยเสริมพลังขึ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ และลดทอนพลังลงหนึ่งเปอร์เซ็นต์
นี่เป็ทักษะระดับเทพชัด ๆ น่าเสียดายที่ระดับในตอนนี้มันต่ำเกินไป!
"ถังซานมีทักษะระดับเทพเช่นนี้ แต่กลับไม่เคยคิดที่จะยกระดับให้ดี ๆ เลยงั้นหรือ?"
สวี่หยางส่ายหน้า รู้สึกว่าการที่ทักษะนี้ตกไปอยู่ในมือของถังซานช่างเสียของจริง ๆ
"ยกระดับ!" สวี่หยางไม่ได้คิดอะไรให้มากความ เริ่มต้นยกระดับสรรพสิ่งครอบจักรวาลในทันที
[ขอบเขตมนุษย์ขั้นกลาง ค่าประสบการณ์ (0/5000)]
[ขอบเขตมนุษย์ขั้นสูง ค่าประสบการณ์ (0/10000)]
หลังจากยกระดับไปถึงขอบเขตมนุษย์ขั้นสูง สวี่หยางก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มขมขื่นออกมา
มิน่าเล่า ถังซานถึงไม่มีปัญญายกระดับทักษะอาณาเขตนี้ได้ อย่าว่าแต่ถังซานเลย แม้แต่ตนเองพอจะยกระดับขึ้นมาก็ยังรู้สึกได้ถึงความยากลำบากอย่างยิ่งยวด
นี่เป็เพียงแค่การยกระดับในขอบเขตย่อยยังต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึงหนึ่งหมื่นแต้ม ขอบเขตปฐีในขั้นต่อไปยังไม่รู้เลยว่าจะต้องใช้มากเท่าใด!
สวี่หยางกัดฟันยกระดับต่อไป ต่อให้ต้องใช้ค่าประสบการณ์ที่สะสมไว้จนหมดเกลี้ยง ก็ต้องยกระดับสรรพสิ่งครอบจักรวาลไปให้ถึงระดับที่สูงที่สุดให้จงได้!
ทักษะอาณาเขต... มันหายากเกินไปแล้ว!
[สรรพสิ่งครอบจักรวาล : ขอบเขตปฐีขั้นต่ำ ค่าประสบการณ์ (0/50000)]
สวี่หยางยิ้มขื่น ขอบเขตปฐีขั้นต่ำ หาก้ายกระดับเป็ขั้นกลางกลับต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึงห้าหมื่นแต้ม นี่มันเกือบจะเท่ากับครึ่งหนึ่งของที่เขา้าใช้เพื่อก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลอมชีพจรเลยทีเดียว
แล้วหลังจากขั้นกลางล่ะ? ไม่ใช่ว่าต้องใช้ถึงหนึ่งแสนแต้มหรอกหรือ?
"ช่างเถอะ ๆ สำหรับตอนนี้ขอบเขตปฐีขั้นต่ำก็ถือว่าเพียงพอแล้ว"
สวี่หยางเปิดใช้งานสรรพสิ่งครอบจักรวาล อาณาเขตก่อตัวขึ้นในพริบตาและแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ ตัวในรัศมีห้าเมตร
เมื่อใดที่มหาปีศาจหรือผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ เข้ามาในรัศมีห้าเมตรของสวี่หยาง ก็จะถูกลดทอนสถานะโดยรวมลงห้าเปอร์เซ็นต์ในทันที ในขณะที่สวี่หยางจะลดการสูญเสียปราณแท้ลงได้ห้าเปอร์เซ็นต์ พร้อมกับยกระดับสถานะโดยรวมขึ้นอีกห้าเปอร์เซ็นต์
ฝ่ายหนึ่งลดอีกฝ่ายหนึ่งเพิ่ม ช่องว่างก็จะยิ่งถูกถ่างให้กว้างขึ้นเรื่อย ๆ
"เป็ทักษะที่แข็งแกร่งมากจริง ๆ "
รัศมีห้าเมตรสำหรับผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งนั้นถือว่าอันตรายถึงชีวิตแล้ว ดาบกระบี่ยาวไม่เกินสามฉื่อ การใช้สรรพสิ่งครอบจักรวาลเป็ท่าไม้ตายเปิดใช้งานในชั่วพริบตาที่ศัตรูประชิดตัว ก็เพียงพอที่จะทำให้ศัตรูตั้งตัวไม่ติด ไปจนถึงขั้นสามารถปลิดชีพได้ในกระบวนท่าเดียว!
ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้มันเป็เพียงแค่ขอบเขตปฐีขั้นต่ำ หากยกระดับต่อไป รัศมีการเสริมพลัง และการลดทอนในอนาคตก็จะเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
การที่สามารถเลือกทักษะชนิดนี้มาจากตัวของถังซานได้ สวี่หยางไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยจริง ๆ
หากเป็การสุ่มรับทักษะ ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถสุ่มได้ทักษะนี้มา
ทักษะก็ได้มาแล้ว รอให้ถังซานผู้นี้ตายไป ยังจะมอบค่าประสบการณ์ให้เขาได้อีกหนึ่งหมื่นแต้ม ค่าความมุ่งร้ายหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มนี้มันช่างคุ้มค่าเกินไปแล้ว!
สวี่หยางนอนไขว่ห้างอยู่บนเตียง หากทุกคนล้วนมีค่าความมุ่งร้ายต่อเขาถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม เช่นนั้นจะไม่ให้เขาร่ำรวยขึ้นมาก็คงจะไม่ได้แล้วล่ะ
แค่ในหนึ่งเดือนมีนักโทษปะาแบบนี้ส่งมาสักคน ใช้เวลาไม่ถึงปี ตนเองก็สามารถกลายเป็ยอดฝีมือไร้เทียมทานได้แล้ว!
แน่นอนว่าสวี่หยางก็แค่คิดฝันไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น ถังซานเป็มนุษย์จึงโมโหได้ง่าย ทว่าหาก้าทำให้พวกมหาปีศาจคลุ้มคลั่งขึ้นมาอย่างผิดปกติคงไม่ใช่เื่ง่ายดายปานนั้น
นักโทษที่เป็มนุษย์นั้นมีน้อยเกินไป ที่มีความสามารถก็ยิ่งน้อยลงไปอีก ถังซานผู้นี้จึงถือว่าเป็ดั่งแมวตาบอดเจอหนูตาย
สวี่หยางเป็คนมองโลกในแง่ดี สถานการณ์ในตอนนี้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว เื่การยกระดับจะเร่งรีบไม่ได้ ต้องค่อยเป็ค่อยไป
อย่างน้อยก่อนที่ถังซานจะตาย วันหนึ่งก็สามารถมอบค่าประสบการณ์ให้เขาได้หมื่นกว่าแต้ม และยังมีอีกหนึ่งหมื่นแต้มหลังจากที่ตายไปแล้วอีก ถังซานเพียงคนเดียว คุ้มค่าเทียบเท่าผลตอบแทนของมหาปีศาจหลายตนรวมกันนานหลายเดือนเชียวล่ะ
สวี่หยางพึงพอใจเป็อย่างมาก น่าเสียดายเพียงว่า ถังซานจะตายในอีกสองวันนี้แล้ว คงอยู่ได้อีกไม่นานนัก