วันเสาร์...
ฟ้าใสรู้สึกประหม่าเป็อย่างมาก เธอจ้องมองตัวเองในกระจกด้วยใบหน้าที่วิตกกังวล หัวใจดวงเล็กเต้นโครมคราม แม้ว่าใบหน้าจะแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางจนสวยปานดารา แต่ดวงตาที่ฉายออกมากลับบ่งบอกถึงความกังวลอย่างชัดเจน
แปะ แปะ แปะ
“แค่ไปทานข้าว แกทำได้อยู่แล้วยัยฟ้า”
มือเรียวตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ ก่อนจะพ่นลืมหายใจหนักๆออกมา เมื่อความกังวลหายไปเล็กน้อย มือเรียวจึงหยิบเสื้อสายเดี่ยวตัวเก่งขึ้นมาสวมใส่ สีแดงสดของมันขับผิวสีน้ำผึ้งให้เด่นขึ้นมาอย่างมาก โดยเฉพาะ่อกที่ล้นทะลักดันออกมาด้านหน้า ทรวดทรงองเอวขอดเรียวเว้าโค้ง บั้นท้ายอวบใหญ่ผายออกมาเป็ก้อน รองเท้าส้นสูงปลายแหลมจิกเดินไปมา...เพราะตอนนี้ใกล้ถึงเวลาบ่ายเต็มทน
ตูด…ตูด...ตูด...
“ยัยเชอรี่”
ฟ้าใสรีบเลื่อนนิ้วรับสายทันทีที่เห็นว่าเพื่อนสนิทโทรมา
“ไงจ๊ะ ได้กับเสี่ยแก่มะเขือเผาคนนั้นหรือยัง”
“แกจะล้อเล่นไปถึงไหน ฉันกลัวนะรู้มั้ย”
“โอ๊ย เื่นั้นแกไม่ต้องกลัวหรอก พี่หนิงบอกว่าอายุเสี่ยเยอะแล้ว แถมยังรวยมากอีกต่างหาก คนแก่ขนาดนั้นนิ้วจิ้มนิดเดียวคงล้มไม่เป็ท่า”
“…..ฉันก็ขอให้เป็อย่างนั้นแล้วกัน”
“เพื่อนสาวขออวยพรให้โชคดีแล้วกันน๊ะจ๊ะ ฉันไปล่ะ ตอนนี้เสี่ยของฉันคงจะอาบน้ำเสร็จแล้ว”
“เดี๋ยว นี่แกอยู่ไหน”
“ก็อยู่โรงแรมน่ะสิยะ ได้เวลาโยกเอวของฉันแล้ว บายยยย”
“เดี๋ยว ยัยเชอรี่....”
ตูด ตูด ตูดดดด....
นอกเสียจากจะไม่รับคำปรึกษาจากเพื่อน สาวผมทองยังตัดสายไปโดยปริยาย มันยิ่งทำให้ฟ้าใสหนักใจเข้าไปอีก
ตื๊ดดดด...
“หือ???”
ฟ้าใสกำลังจะเลื่อนนิ้วรับโทรศัพท์ด่าเพื่อนสาวของเธอ แต่ทันทีที่ได้มองไปบนหน้าจอ มันก็ทำให้ร่างระหงหยุดชะงัก เบอร์แปลกที่ไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฎขึ้น เมื่อจ้องมองเวลาอีกครั้ง มันยิ่งทำให้มั่นใจว่าใครเป็โทรเข้ามา...
“สะ….สวัสดีค่ะ”
“หนูฟ้าใสหรือเปล่า”
หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัว...เสียงเข้มของชายปริศนากล่าวขึ้นในโทรศัพท์ แค่ฟังเสียงเธอก็รู้ได้ทันทีว่าไอ้เฒ่าในสายหื่นกามขนาดไหน!
“ค่ะ”
“นี่เสี่ยชัยเองนะ ที่นัดกับหนูไว้”
“….ค่ะ”
“ลงมาสิ เสี่ยรออยู่ด้านล่างแล้ว”
“ยะ….อยู่ข้างล่างแล้วหรอคะ”
“ใช่”
“สะ….สักครู่นะคะ”
ร่างระหงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะสำรวจร่างกายของตัวเองในกระจก ปกติฟ้าใสก็เป็คนแต่งตัวเซ็กซี่อยู่แล้ว แต่สำหรับวันนี้เสื้อผ้าของเธอยิ่งโป๊เปลือยไปกันใหญ่ เนื่องจากเธอหวังจะฮุบเงินก้อนใหญ่ในครั้งเดียว รถยนต์หรูจอดเด่นอยู่ที่หน้าหอพัก...แม้ว่าฟ้าใสจะไม่ได้โทรถามแต่อย่างใด แต่เธอก็รู้ดีว่าเสี่ยชัยที่เธอคุยอยู่ต้องอยู่บนรถคันนั้น ร่างอวบอิ่มในชุดส่ายเดี่ยวสีแดงรัดรูปเดินนวยนาดไปด้วยความประหม่า มือเรียวจับประตูรถดึงออก ก่อนจะหย่อนก้นลงไปบนเบาะหนังราคาแพง...
“สวยกว่าในรูปอีกนะ”
“ขอบคุณ....ค่ะ”
ฟ้าใสตอบชายสูงวัยด้านหน้า...
ลักษณะรูปร่างของเสี่ยชัยก็เหมือนชายวัยใกล้หกสิบทั่วไป เขาไม่ได้อ้วนหรือผอมขนาดนั้น หุ่นกำลังพอดีเหมือนคนมีอันจะกิน แม้ภายนอกนั้นจะดูเหมือนคุณพ่อหรือคุณลุงผู้แสนอบอุ่น แต่สายตาที่จ้องมองมายังหน้าอกลูกโตของฟ้าใสนั้น เธอรู้ได้ทันทีว่าไอ้ตาลุงคนนี้ก็คือไอ้เฒ่าหัวงูดีๆนี่เอง!
“ไปกันเลยมั้ย”
“….ค่ะ”
รถยนต์ราคาแพงขับเคลื่อนไปบนถนนด้วยความเงียบ...แม้แต่เสียงลมหายใจของตัวเองฟ้าใสก็ไม่กล้าที่จะพ่นออกมาให้ได้ยิน เธอนั่งเบียดเรียวขาระหงไปมา แถมแอร์ด้านหน้าก็แรงจนร่างเริ่มหนาวสั่น
“หนูหนาวหรอ”
“....นิดหน่อยค่ะ”
“ถ้าหนาวก็บอกกันสิ”
เสี่ยชัยเลื่อนมือไปลดระดับแอร์ ก่อนจะหันมาจ้องหน้าระหว่างที่รอไฟแดง
“ถ้าให้เสี่ยเดา นี่เป็ครั้งแรกของหนูหรอ”
“…..ค่ะ”
“ไม่ต้องกลัว...ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก”
น้ำเสียงเข้มพูดออกมา...
แต่ไม่รู้ทำไมมันถึงได้ทำให้ฟ้าใสเริ่มหวั่นใจมากกว่าเดิม แค่หันไปสบสายตาของไอ้ลุงร่างสูงคนนั้น ดวงตาอันหื่นกระหายก็จ้องทะลุทะลวงร่างของเธอแทบจะฉีกเป็ชิ้นๆ โดยเฉพาะรอยยิ้มเ้าเล่ห์ที่เต็มไปด้วยต่อหนวดรุงรังใต้คาง...