จอมยุทธอสูรสะท้านภพ

    ตอนที่ 12 อาหารคุณภาพสูงสำหรับผู้ฝึกหัด

    ตอนที่ 12 อาหารคุณภาพสูง

    เมื่อเวลากลางคืนใกล้เข้ามา


    เอี้ยก้วยออกตามหาที่พักอย่างรวดเร็ว​ก่อนที่สัตว์​อสูร​ดุร้ายในยามค่ำคืนจะออกมาหาอาหารกิน


    เอี้ยก้วยอยากยกระดับลมปราณ​ให้สูงขึ้นมากกว่า​นี้ก่อนที่ตนเองจะต้องเผชิญหน้า​กับคู่ต่อสู้​ที่ร้ายกาจ​มากขึ้น ซึ่งเอี้ยก้วยประเมิน​แล้วว่าผู้ฝึกหัด​อสูรขั้นสามยังคงต่ำเตี่ยเกินไปหน่อย หากตนเองหวังจะเข้าในป่าลึกมากกว่า​นี้


    หลังจาก​ออกตามหาที่พักได้สักพัก ในที่สุด​เอี้ยก้วยก็ได้มาพบเจอถ้ำที่เหมาะสมสำหรับพักผ่อน​ในค่ำคืนนี้

    เมื่อได้ที่พักเสร็จ​ เอี้ยก้วยไม่เสียเวลาและจัดการหยิบแกนอสูร​ออกมาวางตรงหน้าเพื่อทำการดูดซับ​ทันที


    "ดูเหมือน​แกนอสูร​ของสัตว์​อสูร​ทองแดงระดับหนึ่ง-สองจะไม่มีผลแล้วสินะ" หลังจาก​เอี้ยก้วยลองดูดแกนอสูร​ที่ได้จากการฆ่าสัตว์​อสูร​ทองแดง​ระดับหนึ่ง-สองไปหลายสิบก้อน ระดับลมปราณ​ของเอี้ยก้วยไม่มีการกระดิกแม้แต่น้อย​ ทำให้เอี้ยก้วยเข้าใจแล้วว่าแกนอสูรของสัตว์​อสูร​ทองแดงระดับต่ำกว่าสามลงไปจะไม่มีผลต่อตนอีกแล้ว​


    ตอนนี้เอี้ยก้วยต้องหันมาเน้นแกนอสูร​ทองแดงระดับสามขึ้นไปเพียงอย่างเดียวเท่านั้น​ที่จะมีโอกาส​เลื่อนระดับลมปราณ​ไปสู่ขั้นถัดไป​ได้


    เวลาไหลผ่านไปเงียบๆ


    เอี้ยก้วยที่นั่งบ่มเพาะพลังลมปราณ​มาหลายชั่วยามจนในที่สุด​ก็เลื่อนระดับยุทธ​จากผู้ฝึกอสูร​ขั้นสามกลายเป็๲​ผู้ฝึกอสูร​ขั้นห้าไปเรียบร้อย ซึ่งแลกกับการเสียแกนอสูรที่หาได้ไปเป็๲จำนวนมาก


    โครก


    เสียงท้องร้องดังขึ้น จนเอี้ยก้วยนึกขึ้นได้ว่าตนเองใช้พลังงานไปมากและยังไม่ได้​กินอะไรมาชดเชย​พลังงาน​ที่เสียไปเลยในเวลานี้​


    เนื้อสัตว์​อสูรจำนวนหลายชิ้น น้ำผึ้ง ไข่มด๾ั๠๩์​ถูกนำออกมาวางเรียงราย​ต่อหน้าเอี้ยก้วยในพริบตาเดียว​ ซึ่งของกินแต่ละอย่างล้วนได้มาจากการล่าสัตว์​อสูรในป่าเขาในเวลาที่ผ่านมา


    โดยพวกเนื้อสัตว์​อสูรทั้งหลายเกิดจากการกรงเล็บของเสือลมกรดแล่ออกมาเก็บไว้เป็๲ชิ้นสำหรับหยิบออกมาทาน ซึ่งมีทั้งเนื้อจิ้งจอก​มายากับงูเขี้ยวหางไหม้ที่นำออกมาย่างในกองไฟ


    ส่วนน้ำผึ้งได้จากรังผึ้งก้นป่องระหว่าง​ทางกับไข่มดแดง๾ั๠๩์ที่ได้นำออกรังมดแดง๾ั๠๩์ที่เจอโดยบังเอิญ​


    ซึ่งการที่จะได้ทั้งน้ำผึ้งกับไข่มดแดง๾ั๠๩์ เอี้ยก้วยต้องใช้ประสบการณ์ในอดีตที่ต้องใช้วิธีการบางอย่างในการจัดการจึงสามารถนำพวกมันออกมาได้ในปริมาณ​มาก


    วิธีการที่เอี้ยก้วยใช้นั้นก็คือ นำผงนิทราจากดอกไม้นิทรา ทำการปล่อยผงนิทราไปตามสายลมให้ปลิวไปที่รังผึ้งก้นป่อง ซึ่งเอี้ยก้วยต้องใช้เวลาอดทนพอสมควรกว่าลมจะเป็๲ใจขึ้นมา


    สำหรับไข่มดแดง๾ั๠๩์ เอี้ยก้วยก็ใช้วิธีการ​เดียวกับรังผึ้งก้นป่อง โดยใช้ผงนิทราโปรยไปตามรูบนพื้นดินของรังมดแดง๾ั๠๩์​ ซึ่งการได้ไข่มดแดง๾ั๠๩์​ง่ายยิ่งกว่าการได้น้ำผึ้งมาเก็บไว้ด้วยซ้ำ

    หลังจากที่เอี้ยก้วยกินทั้งเนื้อสัตว์อสูรพร้อมกับน้ำผึ้ง แล้วไข่มดแดง๶ั๷๺์เสร็จ​เรียบร้อย​แล้ว ร่างการเอี้ยก้วยก็เกิด​ปฏิกิริยา​ขึ้นมาอีกครั้งเหมือนก่อนหน้านี้​ ซึ่งแม้รอบนี้จะมีอาการเ๯็๢ป๭๨จากการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย แต่ความเจ็บรอบนี้น้อยกว่าครั้งที่แล้วพอสมควร ทำให้เห็นว่าร่างกายเริ่มปรับสภาพกับพลังงานที่ได้เสริมเข้าไปแล้ว


    ทำให้เอี้ยก้วยสามารถนอนหลับ​พักผ่อนในค่ำคืนนี้ได้อย่างสบายใจ​ แต่ก็ไม่ลืมระวังตัวจากสิ่งอันตรายที่คาดไม่ถึงจากภายนอก​จึงมีการวางกับดับป้องกันหน้าถ้ำ แม้อาจจะไม่ใช่กับดับที่ดูดีมากนัก แต่ก็พอถ่วงเวลาได้สักพักนึงก่อนที่จะเข้ามาถึงตัวเอี้ยก้วยได้


    รุ่งเช้า

    หลังจาก​เอี้ยก้วยที่ได้หลับพักผ่อนเต็มอิ่ม เมื่อตื่นขึ้นมาเอี้ยก้วยทำการสำรวจตัวเองเป็๲อย่างแรกทันที


    เวลานี้​เอี้ยก้วยรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายได้อย่างชัดเจน​ จากผู้ฝึกหัดอสูร​ขั้นห้ากลายเป็๲ผู้ฝึกหัด​อสูนขั้นเจ็ดเรียบร้อย​


    เนื่องด้วยสารอาหารที่มีพลังงานและคุณภาพอย่างน้ำผึ้ง กับไข่มดแดง๾ั๠๩์ ทำให้เอี้ยก้วยดีใจและพึงพอใจ​กับความสำเร็จในตอนนี้ หลังจากที่​ตัวเองยอมเสียเวลาในการออกล่าสัตว์​และเก็บเกี่ยว​มาทั้งวันตลอดเวลา​ที่ผ่านมา