THe Superman

หลังจากลู่เอินออกมาจากห้องสมุดแล้วเธอเริ่มคิดเกี่ยวกับเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้น‘ อย่าบอกนะว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมานายแกล้งทำ ? ’‘ ถึงภาษาอังกฤษมันจะไม่ยากมากแต่นายก็ทำแค่ 15นาที แถมยังได้เต็มอีก ’‘ และนอกจากนี้ ไอ้วิชาคณิตศาสตร์นั่นมันอะไรกัน 85 ! 85 คะแนน ! ’‘ ถ้านายเก่งขนาดนี้ทำไมต้องหาให้ฉันช่วยนายด้วย ! ’ ‘ ที่นายบอกว่าไม่รู้จะเข้าคณะอะไรก็เพราะแบบนี้สินะ ’

ลู่เอินคิดเกี่ยวกับหยางหลิว เธอรู้สึกว่าเรื่องที่ผ่านมาตลอด 3ปี นั้นเป็นเพียงเรื่องโกหก

ความรู้สึกทุกอย่างก็ถาโถมเข้ามาทั้งความรู้สึกเกลียดชัง และ ชื่นชม

ส่วนทางด้านของหยางหลิวนั้นตรงกันข้าม‘ โชคดี ! เรานี่มันโชคดีสุด ๆ ’‘ ถ้าแบบนี้เราก็สอบเข้า ม.ปักกิ่ง ได้แน่ ๆ ’หยางหลิวนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าเขานั้นไม่ใช่แค่จะได้เข้า ม.ปักกิ่ง หรอกถ้าประกาศผลคะแนนสอบออกมาไม่ใช่แค่ตัวเขาแน่นอนที่อยากให้เขาได้เข้าไปเรียนที่ ม.ปักกิ่ง แต่รวมถึงตัว ม.ปักกิ่ง ด้วย

หลังจากนั้นไม่นานหยางหลิวก็ถึงบ้านซึ่งเป็นเวลาค่อนข้างเย็นแล้ว“ แม่เดี๋ยววันนี้ผมทำกับข้าวให้เหมือนเดิมนะ ” หยางหลิวพูดขึ้นมาด้วยความเคยชินปกติแล้วเขาเป็นเชฟอยู่ร้านอาหารของตัวเองอีกทั้งตั้งแต่ก่อนไปเรียนทำอาหารเขาก็ยังทำอาหารให้ครอบครัวกินอยู่ทุกวัน

“ แกจะทำไอ้นั่นอีกแล้วเหรอ ” แม่ของหยางหลิวพูดขึ้นด้วยเสียงเคลือบแคลงเพราะว่าช่วงนี้หยางหลิวฝึกทำอาหารทุกวันเพราะเขาเตรียมตัวที่จะไปเรียนทำอาหารกับเชฟชื่อดังในเมืองหลวงซึ่งรสชาตินั้นไม่ได้แย่แต่ที่แม่ของเขาบ่นเพราะว่าเขาทำให้กินมาหลายครั้งแล้ว

‘ ไอ้นั่น ? ’‘ อ๋อ ! แม่คงจะหมายถึง ข้าวผัดล่ะสินะ ’‘ ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ช่วงนั้นเชฟเขากำหนดบททดสอบคือข้าวผัด ’‘ จะว่าไปก็ทำข้าวผัดกินทั้งเดือนเลย ฮ่า ๆ ’ หยางหลิวคิดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อ 10ปีที่แล้ว ก่อนที่เขาจะได้ย้อนกลับมา“ งั้นวันนี้ผมจะทำเมนูใหม่ให้แม่ก็แล้วกัน แม่อยากกินอะไรล่ะ ”

“ เอาอะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่ข้าวผัด ” แม่ของเขาพูดเสียงดังโดยเฉพาะคำว่า “ ข้าวผัด ”

“ ก็ได้แม่ เดี๋ยวผมจะทำให้แม่ประหลาดใจ ” หยางหลิวนั้นจริง ๆ ก็มีฝีมืออยู่ไม่น้อยเมื่อเขาทำอาหารคุณภาพก็ไม่ใช่เล่น ๆ ยิ่งถ้าเทียบกับตัวเขาเองในวัย 18ปี ก็คงถือได้ว่าคนละชั้นหยางหลิวเดินไปในห้องครัวดูว่ามีอะไรเหลือบ้าง

“ มีเต้าหู้ เนื้อหมู กระเทียม … ” เขากำลังพึมพำชื่อวัตถุดิบอยู่แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงที่ดังขึ้น “ ความสามารถด้านการทำอาหาร ระดับเริ่มต้น ”“ ค่าประสบการณ์ด้านการทำอาหาร : 0% ”“ เริ่มต้นการเรียนรู้ความสามารถด้านการทำอาหาร ” หยางหลิวนั้นตกใจเล็กน้อยที่แม้แต่ทักษะด้านทำอาหารก็สามารถเรียนรู้ได้

เขาจึงรู้สึกดีเป็นอย่างมากเพราะเขารู้ถึงความสามารถเหล่านี้เป็นอย่างดี ขนาดวิชาภาษาอังกฤษและคณิตศาสตร์ที่เขาเกลียดเข้าไส้ เขายังสามารถเก่งได้ถึงขนาดนี้

ถ้าลองจินตนาการถึงทักษะการทำอาหารที่เขาสั่งสมมาเกือบ 10ปี จะสามารถทำให้เก่งได้ถึงขนาดไหน

‘ หรือเราจะกลับไปเป็นเชฟ ? ‘ หยางหลิวคิดในใจ แต่เขาก็รีบปฏิเสธความคิดนี้ทันทีถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาตัดสินใจที่จะเป็นเชฟ แต่เขาคนนี้กับคนเมื่อ10ปีก่อนนั้นเป็นคนละคนกัน เขามีทางเลือกที่มากขึ้น ต้องขอบคุณบุรุษไร้หน้าผู้นั้นถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใครอาจจะเป็น “ ผี ” “ ปีศาจ ” หรือ “ เทพเจ้า ” มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เขาได้รับโอกาสอีกครั้งและเขาได้รับความสามารถเหล่านี้มานั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 กลับไปเป็นเชฟอีกครั้ง

นิยายแนะนำ

THe Superman

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 กลับไปเป็นเชฟอีกครั้ง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้