ลีอองลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อให้หมอและพยาบาลที่กำลังมาทำหน้าที่ของพวกเขาทำงานได้สะดวกมากขึ้น
"เชิญคุณหมอครับ" หลังจากที่ลีอองลุกขึ้นจากเก้าอี้เขาก็เชิญให้หมอเข้าไปหาคนไข้
"เป็อย่างไรบ้างครับ คนไข้รู้สึกมีอาการผิดปกติอะไรบ้างหรือเปล่าครับ"หมอถามอัยยะ
"ไม่มีค่ะ " เธอตอบกลับหมอ
"ดีครับแต่อย่าลืมที่หมอแนะนำไปเมื่อ่เย็นนะครับเรายังต้องเฝ้าดูอาการหลังจากทำซีทีสแกนอยู่ และยังคงต้องดื่มน้ำไม่ต่ำกว่าวันละ 2ลิตรนะครับ"
่ที่หมอพูดกับเธอพยาบาลก็ทำหน้าที่ของเธอไป โดยตรวจวัดความดัน และยื่นปรอทให้กับอัยยะเพื่อวัดไข้
หลังจากที่ใช้เครื่องตรวจความดันเรียบร้อยและการวัดไข้ก็เสร็จ หมอผู้ดูแลก็แจ้งผลการตรวจร่างกายเบื้องต้น
"ความดันปกติ ไม่มีไข้ นะครับ "จากนั้นหมอก็หันไปทางผู้ชายทั้งสองที่ทำหน้าที่เป็ผู้ปกครองของคนไข้รายนี้
"คุณเจสัน กับคุณลีอองไม่ต้องเป็กังวลนะครับ อาการของของคุณอัยยะถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดีมากเลยครับสำหรับวันนี้การตรวจเช็กหลังจากฟื้นก็ถือว่าเรียบร้อยดีไม่มีปัญหาอะไรรอแค่ผลการตรวจทีซีสแกนนะครับ ... และเดียวพรุ่งนี้ 9 โมงเช้าเราจะทำการตรวจเช็กร่างกายอีกครั้งครับใน่นี้ ทุก ๆ 4 ชั่วโมง จะยังคงมีพยาบาลสับเปลี่ยนมาดูความเรียบร้อยครับถ้าอย่างงั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ" หมอกล่าวเสร็จก็ขอตัว
"ค่ะคุณหมอขอบคุณที่ดูแลไอซ์นะคะ" ไอรดา กล่าวลาหมอด้วยเช่นกัน
หลังจากที่หมอออกจากห้องพักฟื้นไอรดาก็เริ่มไล่ชายทั้งสองคนทันที
"คุณพ่อคะนี้ก็ดึกแล้ว ไอซ์ว่าคุณพ่อกับคุณลีกลับบ้านได้แล้วละค่ะพรุ่งนี้ยังคงต้องไปทำงานกันแต่เช้านะคะ" ไอรดาพูดไปก็มองไปยังผู้ชายทั้งสองที่ยังคงยืนอยู่ข้างเตียงของเธอ
"เอ่อ ... พ่อว่านะลูก...."เจสันยังพูดไม่จบ ไอรดาก็รู้ว่าเขาจะพูดอะไรต่อเธอจึงตัดบทด้วยการอ้อน
"พ่อค่ะ พ่อไม่ได้นอนสบาย ๆมาหลายวันแล้วนะคะ ...เมื่อกี้นี้หมอก็บอกแล้วว่าไอซ์ไม่เป็อะไรมากนอกจากนี้ยังมีพี่ ๆ พยาบาลคอยดูแลตลอด 24 ชั่วโมงพ่อกับคุณลีกลับไปนอนที่บ้านเถอะค่ะ พรุ่งนี้ค่อยมาหาไอซ์ใหม่นะคะ"ไอรดาพูดเสร็จไม่รอให้พ่อของเธอพูดอะไรต่อ เธอก็ลุงจากเตียงและเดินไปคว้าแขนพ่อของเธอ
"มาค่ะ เดียวไอซ์ไปส่งพ่อนะคะ"ไอดาเดินคล้องแขนพ่อของเธอ พร้อมกับปรายตามองชายหนุ่มที่ยืนข้าง ๆ พ่อของเธอ เธอใช้สายตาเป็เชิงบอกให้เขาไปเปิดประตูได้แล้ว
"กลับกันดี ๆ นะคะ"ไอรดาพูดลาทันที หลังจากที่ลีอองเปิดประตู เมื่อชายทั้งสองพ้นประตูแต่พ่อของเธอก็ยังคงยืนดูเธอแบบทำใจจากไปไม่ได้
ไอรดา จึงพูดเพื่อให้เขาตัดใจ "พ่อคะ กลับได้แล้วค่ะพ่อไม่อยากให้ไอซ์พักผ่อนแล้วหรือคะ"
"ก็ได้ ก็ได้ งั้นพ่อกับลีกลับก่อนนะเดียวพรุ่งนี้พ่อมาใหม่" เจสันกล่าวลาลูกสาว
"ค่ะ บ๊ายบายค่ะ พ่อ"ไอรดาโบกมือลาพ่อของเธอ
ชายทั้งสองจึงเดินจากไป พร้อมกลับที่ไอรดาปิดประตูห้องพักฟื้น
"เฮ้อ ... กลับไปได้ซักทีนะ ...ขืนอยู่ต่อไม่รู้จะพูดอะไรด้วยเลยจริง ๆ ... เอ๋ ั้แ่ฟื้นขึ้นมาไม่เห็นมีใครมีมาเยี่ยมเธอเลยนะเนี่ย นอกจากพ่อกับสามีของเธอ"ไอรดาคิดถึงตัวเองเวลาเจ็บป่วยเข้าโรงพยาบาล เธอยังมีเพื่อนฝูงมาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสายแตกต่างกับอัยยะ
เมื่อไอรดาหวนนึกถึงเื่ราวของอัยยะก็ทำให้เธอรู้ว่าเพราะอะไรทำให้ผู้หญิงคนนี้ไม่มีคนมาเยี่ยมเธอเลย
"ดีแต่ใช้อำนาจ ด่าว่าคนอื่นกดขี่ข่มเหง ฮึ ฮึ ฮึ จะมีใครจริงใจด้วย เขาก็หวังแค่เงิน"ไอรดาหัวเราะออกมาแบบรู้สึกสมเพชกับชีวิตของอัยยะ พร้อมกับส่ายหัวไปมาเบา ๆ
ไอรดา คิดเื่ต่าง ๆ ที่จะทำหลังจากออกจากโรงพยาบาล จนกระทั่งผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้