“คุณดกจารีบมาสิคะ!”
“ไปเดี๋ยวนี้แหละครับ”
การที่สะพานยังไม่ถูกตัดขาดเป็เพราะพวกเราลงจากรถไฟ ‘เร็วเกินไป’ระยะเวลาสิบนาทีที่โทแกบีบอกว่าจะไปเตรียมตัวพวกเรากลับหลบหนีออกมาเร็วกว่านั้นถึงสามนาที
จะบอกว่าขี้ขลาดก็ได้แต่ซีนาริโอครั้งนี้ไม่ใช่ซีนาริโอที่จะเคลียร์ได้ง่าย ๆถ้าไม่ใช้ทริกยิ่งถ้าพ่วงคนที่ร่างกายอ่อนแอไปด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ยูซังอาที่วิ่งอยู่ข้าง ๆเอ่ยด้วยเสียงชื่นชม
“แฮก ๆ ว่าแล้วเชียว คุณฮยอนซองเป็ทหาร ถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้”
“...ประหยัดลมหายใจไว้ครับ ยังเหลืออีกไกลเลยนะครับ”
คนที่วิ่งนำอยู่หน้าสุดของกลุ่มคืออีฮยอนซองที่แบกเด็กไว้บนหลัง
ค่าความแข็งแกร่งค่าพละกำลังค่าความเร็วของร่างกายดั้งเดิมที่ไม่ได้ใช้เหรียญอัปเลเวลรวมกันแล้วสูงถึงยี่สิบสามเขาคือสัตว์ประหลาดโดยแท้
คนที่วิ่งอย่างเร่งรีบตามหลังถัดจากนั้นคือฮันมยองโอและท้ายสุดของกลุ่มคือผมกับยูซังอา
ถึงแม้จะสุ่มเสี่ยงไปบ้างแต่น่าจะไปถึงได้ทันเวลาพอดี
“อ๊าก! นั่นมันตัวอะไร!”
ในตอนนั้นเองก็พลันได้ยินเสียงกรีดร้องของฮันมยองโอดังขึ้นจู่ ๆ ก็มีน้ำวนขนาดั์โผล่ขึ้นมากลางแม่น้ำฮันก่อนจะกลายเป็กระแสน้ำะเิพุ่งขึ้นมา
จากนั้นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นใจกลางกระแสน้ำวนนั่น
อิกทิโอซอรัส
ปัญหาคือขนาดของอิกทิโอซอรัสตัวนี้ใหญ่เป็สองเท่าของไอ้ตัวที่พวกเราเห็นผ่านทางหน้าต่างรถไฟระดับนี้ไม่ใช่อสรพิษแห่งท้องทะเลแล้ว...นี่มันเ้าแห่งท้องทะเลชัด ๆ
อสรพิษแห่งท้องทะเลอย่างอิกทิโอซอรัสทั่วไปเป็สัตว์ประหลาดระดับ7มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเราแค่เจอพวกหนูกระชอนที่อยู่ในระดับ 9 ก็ไม่มีทางต่อกรกับพวกมันได้แล้ว แต่นี่เป็ถึงสัตว์ประหลาดระดับ 7ถ้าปะทะกันจริง ๆก็มีแต่จะถูกพวกมันใช้คมเขี้ยวฉีกทึ้งเป็ชิ้น ๆจนตายเท่านั้น
สัตว์ประหลาดตรงหน้าพวกเราเป็สัตว์ประหลาดที่อวตารใน่แรกเริ่มไม่มีทางจับมันได้
แน่นอนว่าไม่จำเป็ต้องจับด้วยเพราะมันไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่สร้างขึ้นมาเพื่อให้ผู้เล่นจับ
ครืนนนนน!
แม่น้ำฮันม้วนตัวเป็คลื่นเหมือนสึนามิปากของอิกทิโอซอรัสอ้าออกกว้างดูเหมือนมันคิดจะกัดกินสะพานให้พังลงมา
“สะพานกำลังจะพัง!”
“วิ่งครับ! วิ่งต่อไป พวกเราจะได้ข้ามไปทัน!”
ตอนนี้เหลืออีกแค่สองร้อยเมตรเท่านั้นถ้าผมคำนวณไม่ผิดด้วยความเร็วระดับนี้พวกเราจะสามารถข้ามสะพานไปได้ก่อนที่มันจะพังลงมา
[ถ้าเกมมันง่ายเกินไปคงไม่สนุกใช่มั้ยล่ะ]
แต่แน่นอนว่านั่นเป็ในกรณีที่ไม่มีตัวแปรอื่นเข้ามาข้องเกี่ยว
[ระดับความยากของซีนาริโอถูกปรับเปลี่ยน]
[ระดับความยากของซีนาริโอ : E -> D]
ซวยแล้ววินาทีนั้นเองเสียงหัวเราะของโทแกบีก็ดังลั่น
[ปล่อยให้หนีไปได้ง่าย ๆ มันก็ไม่สนุกสิ ไหนมาสร้างบรรยากาศกันหน่อย!]
[จิติญญาอันชั่วร้ายของผู้วายชนม์หวนกลับคืนมา]
[ผืนดินโดยรอบเอ่อล้นไปด้วยธาตุแห่งความมืด]
[เหล่ามนุษย์ผีดิบได้ตื่นขึ้นแล้ว!]
ได้ยินเสียงคำรามดังขึ้นมีอะไรบางอย่างกำลังไล่ตามมาจากข้างหลัง ยูซังอาหน้าซีดเผือด พึมพำเสียงแ่
“ซอมบี้?”
ฝูงซากศพคล้ายซอมบี้จำนวนมากกำลังวิ่งไล่ตามหลังพวกเรามาในบรรดานั้นมีพวกคนที่ขึ้นรถไฟตู้โดยสารเดียวกับพวกเราอยู่ด้วย
“ไปอีกนิดก็ถึงแล้วครับ! เร็วเข้า!”
ระยะห่างระหว่างอิกทิโอซอรัสกับสะพานเหลืออีกแค่ไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตรโล่งอกที่อีฮยอนซองพาอีกิลยองหนีข้ามผ่านไปยังจุดปลอดภัยได้สำเร็จแล้วปัญหาคือคนที่เหลืออีกสามคนซึ่งรวมถึงผมฮันมยองโอกรีดร้อง
“ไอ้เ้าพวกนั้น!”
ผีดิบที่ไล่ตามหลังมามีจำนวนมากเกินไปถ้ามีแค่คนที่ตายในรถไฟใต้ดินยังพอจะหนีพ้นได้อยู่ แต่ปัญหาคือ
“กรรรรร!”
กระทั่งพวกคนขับรถที่ตายอยู่บนสะพานเองก็กลายเป็ผีดิบไปด้วย
สะพานที่อีฮยอนซองข้ามผ่านไปสำเร็จถูกล้อมด้วยเหล่าผีดิบที่ส่องแสงสีฟ้าเรืองรองไปแล้วในพริบตาผมมองผีดิบที่ขวางทางพวกเราสลับกับอิกทิโอซอรัส
“...ทุกคนหมอบลงครับ”
สายเกินไปแล้ว
โครมมม!
โครงสร้างสะพานสั่นะเือย่างรุนแรงปากของอิกทิโอซอรัสั์ขย้ำลงมา สะพานทงโฮสั่นะเืไปทั้งสะพานก่อนที่มันจะผ่านไป
เกล็ดของอิกทิโอซอรัสสะท้อนแสงท่ามกลางฝุ่นคลุ้งตลบน้ำในแม่น้ำฮันสาดกระเซ็นกลางอากาศราวกับสายฝนฝนเืและกลิ่นคาวเืคละคลุ้งไปทั่วจนน่าะเืขวัญ
ผมหยัดกายขึ้นอย่างทุลักทุเลสถานการณ์เริ่มสงบลง ทัศนียภาพรอบ ๆเด่นชัดขึ้นในสายตา โครงเหล็กถูกตัดขาดคอนกรีตพังทลายลงมาซากศพของผีดิบที่ถูกอิกทิโอซอรัสกัดขย้ำกลายเป็แค่เศษเนื้อกระจัดกระจายไปทั่ว
สะพานขาดจนได้
“...คุณ...ดกจา!...เป็อะไรมั้ยคะ!”
ยูซังอาที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อยกำลังช่วยพยุงฮันมยองโออยู่ดูเหมือนขาข้างหนึ่งจะาเ็จากแรงสั่นะเืเมื่อครู่ฮันมยองโอดูไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่
อีฮยอนซองกับอีกิลยองที่ข้ามไปอยู่อีกฟากของสะพานที่ถูกตัดขาดกำลังะโอะไรบางอย่างแต่เสียงของพวกเขาที่เข้าสู่จุดปลอดภัยไปได้แล้วถูกขวางกั้นเอาไว้ด้วยบาเรียเขตแดนของซีนาริโอพวกเราจึงไม่ได้ยินอะไรเลย
เอายังไงดีล่ะ
ไม่ใช่ว่าไม่ได้คิดเผื่อเอาไว้ในกรณีที่สะพานถูกตัดขาดแต่ผมแค่ไม่เคยคิดถึงกรณีที่ฮันมยองโอกับยูซังอาจะอยู่กับผมด้วยแบบนี้
ในตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงดังขึ้นกลางอากาศ
[มีผู้ได้รับพรจากกลุ่มดาว]
[ด้วยพรจากกลุ่มดาว ‘deus ex machina[1] เทวดามาโปรด’ ถูกเปิดใช้งานในซีนาริโอ]
เสียงนั้นดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างเจิดจ้าจนตาพร่าสะพานทงโฮที่ขาดลงได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ และหน้าต่างข้อความก็เด้งขึ้นมา
<deus ex machina เทวดามาโปรด – สะพานเลขคู่>
คำอธิบาย :สะพานแห่งแสงสว่างถูกสร้างขึ้นด้วยพรจากกลุ่มดาว มีแต่สมาชิก ‘จำนวนคู่’ เท่านั้นที่จะข้ามสะพานนี้ไปได้กรณีที่สมาชิก ‘จำนวนคี่’ พยายามข้ามสะพาน สะพานจะสลายไปทันที
“คุณดกจา นี่มันดังขึ้นในหัวฉัน ทำไมจู่ ๆ...”
ผมสบตาเข้ากับยูซังอาที่พูดพึมพำไม่ได้ศัพท์พอจะเข้าใจได้คร่าว ๆแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
deus ex machina
กลุ่มดาวคำนึงถึงความสูญเสียอันใหญ่หลวงและใช้อำนาจอันทรงพลังเข้ามาแทรกแซงซีนาริโอ
“...คงจะเป็ผู้สนับสนุนของคุณยูซังอาน่ะครับ”
ผมไม่รู้ว่าเป็กลุ่มดาวอะไรแต่ใครบางคนเลือกยูซังอาเป็อวตารของพวกเขา และ้าช่วยชีวิตเธอ
ปรากฏการณ์ deus ex machina หาได้ยากมากในเื่ ‘สามวิธีรอด’และเดิมทียูซังอาก็เป็ตัวละครที่จะต้องตายั้แ่แรก
จู่ๆ ก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา ยูซังอาเลือกกลุ่มดาวแบบไหนเป็ผู้สนับสนุนกัน
[ข้อมูลของบุคคลดังกล่าวไม่สามารถเปิดได้ด้วย ‘ลิสต์ตัวละคร’]
[บุคคลนี้ไม่ได้ถูกลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]
ผมประหลาดใจเล็กน้อยบุคคลที่ผมไม่สามารถใช้สกิลอ่านได้งั้นเหรอเพราะอะไรกัน หรือเป็เพราะมีผู้สนับสนุนที่พิเศษ? หรือเพราะมีบาเรียป้องกันจิต? แต่ไม่มีทางที่จะของแบบนั้นั้แ่เริ่มเื่ได้แน่...ไม่สิเดี๋ยวนะหรือว่านี่มัน...
“คุณดกจา ทำยังไงดีคะ”
ได้ยินเสียงของยูซังอาที่กำลังตื่นตระหนกไม่มีเวลามากพอให้คิดอะไรอีกแล้ว
ครืนนนนน
แม่น้ำฮันกำลังหมุนเป็น้ำวนอิกทิโอซอรัสที่เพิ่งจะเขมือบสะพานไปทั้งเส้นกำลังม้วนร่างขนาดั์อยู่อีกฝั่งของแม่น้ำฮันผมกัดริมฝีปากแน่น อ่านคำอธิบายวิธีการใช้สะพานอีกครั้ง
มีแค่สมาชิกจำนวนเลขคู่เท่านั้นที่สามารถข้ามสะพานนี้ไปได้สุดท้าย‘deus ex machina’ ก็เป็แค่ของเล่นที่พวกกลุ่มดาวบัดซบซึ่งชื่นชอบในละครดราม่าสร้างขึ้นเท่านั้นเอง
ไม่มีวิธีช่วยให้ทุกคนรอดชีวิต
ร่างกายของฮันมยองโอที่มองสบตาผมสั่นเทา
ลงท้ายแล้วก็มีใครสักคนที่ต้องตาย
[1] deus ex machina ภาษาละตินแปลตรงตัวว่า ‘เทพเ้าในเครื่องจักร’ คำนี้มีที่มาจากการแสดงละครในสมัยกรีกโบราณเมื่อตัวละครที่รับบทเป็เทพเ้าต้องปรากฏตัวบนเวทีก็จะอาศัยจักรกลเพื่อให้ดูยิ่งใหญ่เหนือจินตนาการภายหลังคำนี้ถูกนำมาใช้ในแวดวงการประพันธ์ความหมายโดยง่ายคือการที่ผู้ประพันธ์โยนเหตุการณ์ที่ไม่เป็ไปตามตรรกะเท่าไหร่ลงมาในเื่เพื่อให้ฉากนั้น ๆคลี่คลายได้ด้วยดี ตัวละครรอดปลอดภัย สร้างความยินดีแก่ผู้อ่านหรือผู้ชม
2K
![[Omegaverse] ผมก็แค่โอเมก้าขายตัว #เด็กคุณฉาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1675312553_32176084.webp)
