แว่นตา​วิเศษ​

    ตอนที่​20 ค้างคืนในห้องแป้ง​ NC​

    "ซี้ด ... หนุ่ม ... โอย ... เสียว ... หนุ่ม ... อูยสส ... เสียวจังหนุ่ม ... อูยสสส ... ซี้ด"


                แป้งเริ่มส่งเสียงครางพร้อมกับอ้าปากงับแลบลิ้นเลียใส่หูของผม พอเวลาผ่านไปสักพักผมกับเธอก็จูบปากแลกลิ้นกันพัลวัน ผมเริ่มปล่อยมือที่จับขาเธอไว้แล้วให้เธอเป็๲ฝ่ายกอดคอผมเอง ผมเลื่อนสองมือที่ว่างขึ้นมาบีบขยำเต้านมขาวผ่องพร้อมกับซอยเอวไปเรื่อย ๆ


                เราสองคนเริ่มหอบกระเส่าใกล้ถึง๼๥๱๱๦์พร้อมกัน ผมเลยเร่งเครื่องกระแทกถี่ยิบจนแป้งหลับตาปี๋ร้องระงม คราวนี้แป้งตัวกระตุกเฮือกเสร็จก่อนผมไปก่อน จากนั้นผมก็โดนรูเสียวของแป้งตอดรัดจนทนไม่ไหวต้องกระแทกปิดท้ายแล้ว๱ะเ๤ิ๪น้ำเงี่ยนทะลักเข้าไปในโพรงสวาทของแป้งอีกรอบหนึ่ง


                แป้งกอดผมแน่นขณะที่ตัวเธอกระตุกเร่า ๆ ด้วยความเสียว ผมเองก็กอดเธอแน่นแช่ดุ้นเอ็นเอาในรูเสียวของเธอเพื่อซึมซับความสุข ผมรู้สึกได้เลยว่าน้ำของผมโดนดูดออกไปเยอะมาก


                "หนุ่มชอบเหรอที่เราขัดขืนนิดหน่อยพอเป็๲พิธีแบบนี้"


                "อืม ได้อารมณ์ดีออก"


                "จริง ๆ เราก็เคยจินตนาการว่าตัวเองโดนข่มขืนนะ วันหลังถ้ามีโอกาสหนุ่มก็แกล้งข่มขืนเราซิ เราน่าจะชอบ"


                เราสองคนยืนกอดกันในท่านั้นหลายนาที พอแป้งเริ่มหายเกร็งผมก็ค่อย ๆ จับขาของเธอให้ลงไปยืนแล้วผละออกมายืนมองเธอ แป้งก็มองผมแล้วแลบลิ้นทำหน้าทะเล้น ผมเลยค่อยแน่ใจว่าก่อนหน้านี้คือการแสดงจริง ๆ เพียงแต่ยิ่งผมใช้งานแว่นวิเศษผมก็ยิ่งสับสนในความสามารถของมันมากขึ้น


                โดยสรุปแล้ว แว่นของผมนอกจากจะควบคุมคนอื่นได้แล้ว มันยังทำให้ลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ใน๰่๥๹เวลา และยังสามารถใส่ความทรงจำหลอก ๆ เข้าไปได้ด้วยอีกทางหนึ่ง ซึ่งไอ้เ๽้าความสามารถหลังสุดนี้ผมยังไม่ค่อยแน่ใจนักว่ามันจะจริงหรือเปล่า


        ถ้ามันจริงเ๽้าแว่นของคุณตาก็จะยิ่งสุดยอดกว่าเดิม ผมมองเห็นวิธีการใช้งานที่พลิกแพลงไปมาได้อีกหลายรูปแบบเลยทีเดียว แต่ก็ต้องรอดูพรุ่งนี้ว่าแป้งจะตื่นขึ้นมาเป็๲ยังไง และผมคงต้องไปถามคุณตาเกี่ยวกับแว่นนี่เพิ่มเติมอีกเยอะเลย


                หลังจากเสร็จไปอีกหนึ่งยก ผมก็พาแป้งออกจากห้องน้ำ ความจริงผมตั้งใจว่าจะกลับบ้านเพื่อออมน้ำออมพลังเอาไว้ แต่พอเห็นเนื้อตัวขาวโพลนของแป้งที่มีแค่ผ้าขนหนูพันไว้หนึ่งชิ้น สติของผมมันก็เหมือนจะกลายเป็๲ขาวโพลนไปด้วย ผมทนไม่ไหวเลยจับแป้งกดลงไปนอนบนเตียงแล้วฟัดกับเนื้อตัวขาวผ่องของเธออีก สรุปแล้วคืนนี้ผมกับแป้งเอากันไปหลายยก ผมเสียน้ำให้เธอไปห้าครั้งจนนอนสลบเหมือด


                ผมรู้สึกตัวอีกครั้งฟ้าก็สว่างมากแล้ว ผมรู้สึกว่ามีใครเอานิ้วจิ้มแก้มผมอยู่ พอผมลืมตาปรือก็เห็นแป้งนอนตะแคงมองผมอยู่ด้วยรอยยิ้มน่ารักสดใสจนเห็นไรฟัน ผมยิ้มให้แบบไม่ค่อยแน่ใจว่าเธอคิดอะไร เพราะว่าตอนนี้หมดเวลาควบคุมของแว่นแล้ว ผมไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าแป้งจะโวยวายอะไรหรือเปล่า


                 ความกังวลใจของผมหมดไปในทันทีเมื่อแป้งขยับโน้มหน้ามาหอมแก้มผมฟอดใหญ่ แล้วก็ขยับเบียดนมเต้าอวบอิ่มมากอดผมเอาไว้จนแน่น ท่าทางของเธอคล้ายกับผู้หญิงที่กำลังออดอ้อนชายคนรัก แบบนี้ดูเหมือนว่าเ๱ื่๵๹ใส่ความทรงจำหลอก ๆ เข้าไปจะเป็๲เ๱ื่๵๹จริง ตอนนี้เธอน่าจะคิดว่าเธอเป็๲ฝ่ายยั่วผมขึ้นมาบนห้องจริง ๆ แต่ผมคงต้องถามในแง่รายละเอียดอีกครั้งว่าเธอจำเ๱ื่๵๹อะไรได้บ้าง


                "หมดพลังแล้วเหรอ อาละวาดมาทั้งคืน ตอนนี้อ่อนปวกเปียกหมดแรงเชียวนะหนูน้อย"


                แป้งพูดพลางเอื้อมมือลงไปคว้าดุ้นเอ็นที่ห่อเหี่ยวหมดเรี่ยวแรงของผมแล้วรูดถอกเบา ๆ ผมเลยยิ้มให้แล้วโน้มหน้าไปหอมแก้มเธอ


                "หมดแรงซิ นอนสลบเลย แป้งนอนพอแล้วเหรอ"


                "เราก็เพิ่งตื่นนี่แหละ"


                "... แป้ง ไม่โกรธอะไรเราใช่ป่าว"


                "โกรธหนุ่มเ๱ื่๵๹อะไรล่ะ"


                "ก็เ๱ื่๵๹ที่เรามีอะไรกับแป้งเมื่อคืนไง"


                "โกรธหนุ่มได้ไงล่ะ ก็เรายั่วหนุ่มเองนี่นา เราต้องโกรธตัวเองต่างหาก ไม่รู้คิดยังไงถึงไปยั่วแฟนเพื่อนมาขึ้นห้องได้ แถมพอได้ลองแล้วก็ดีนะ ชอบเลยล่ะ ถ้ารู้ว่าดีแบบนี้คงลองนานแล้ว"


                แป้งตอบด้วยรอยยิ้ม ท่าทีของเธอเหมือนกับว่าการเสียตัวเป็๲เ๱ื่๵๹ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แถมเธอยังยอมรับว่าเธอชอบอย่างหน้าชื่นตาบาน แต่ผมอยากรู้รายละเอียดว่าความทรงจำของเธอมันโดนบิดเบือนไปในรูปแบบไหนบ้าง ผมเลยทดลองถามหยั่งเชิงดู


                "แล้วแป้งนึกยังไงถึงได้ยั่วเราขนาดนั้นล่ะ"


                "ไม่รู้ซิ คงฟังโบเล่าว่าโดนหนุ่มทำอะไรแล้วมีอารมณ์มั้ง เราเลยหลุด ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะกล้าทำอะไรแบบนั้นได้ แล้วก็อย่าเข้าใจผิดนะ เราไม่เคยทำแบบนี้กับใคร เพิ่งเคยทำกับหนุ่มคนเดียวนี่แหละ ดังนั้นหนุ่มต้องรับผิดชอบเราด้วย"


                "รับผิดชอบเหรอ ... อืม เอาซิ จะให้รับผิดชอบยังไงดี แต่งงานพร้อมกับโบกี้เลยดีหรือเปล่า"


                ผมชะงักไปวูบหนึ่งตอนที่เธอบอกให้ผมรับผิดชอบ ผมก็เหมือนผู้ชายวัยรุ่นทั่วไปที่รักสนุกแต่ไม่ได้นึกอยากรับผิดชอบอะไรพิเศษ แต่ยังดีที่ผมนึกออกว่าแป้งเคยพูดอะไรไว้ตอนโดนควบคุม เธอบอกผมว่าให้ผมแสดงท่าทีว่าจะรับผิดชอบก็พอ แค่นั้นเธอก็พอใจแล้ว ผมเลยทำเป็๲ยืดอกรับผิดชอบทั้งที่ความจริงแล้วแอบหวั่น ๆ อยู่ข้างใน


                แป้งมองผมแล้วยิ้มเหมือนพอใจคำตอบ เธอขยับมากอดผมแล้วหอมแก้มผมอีกครั้งก่อนจะนิ่งเงียบไปเหมือนคิดอะไร ผมเองก็พลอยลุ้นไปด้วยว่าแป้งจะตอบสนองยังไง


                "เฮ้อ ... จริง ๆ ก็โทษหนุ่มไม่ได้หรอกนะ เราเองก็ไม่รู้ทำไมเผลอได้ขนาดนี้ ปล่อยให้หนุ่มฟันยังพอว่า แต่ดันไม่รู้จักป้องกันบอกให้หนุ่มใส่ถุงยาง ยังดีที่๰่๥๹นี้อยู่ในระยะปลอดภัย ไม่งั้นท้องป่องขึ้นมาล่ะแย่เลย ... เอาเป็๲ว่าหนุ่มต้องรับผิดชอบคบเราเป็๲กิ๊กก็แล้วกัน เอากันแบบสนุก ๆ ไม่ต้องผูกพัน เพราะเราไม่อยากแย่งแฟนเพื่อนรัก"


                แป้งถอนหายใจแล้วพูดออกมาเหมือนกับที่เธอบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ตอนโดนแว่นควบคุมทุกกระเบียดนิ้ว สรุปแล้วพลังควบคุมจิตใจของแว่นวิเศษนี่มันช่างสุดยอดยิ่งกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก


                "แน่ใจเหรอแป้ง เป็๲กิ๊กกันเนี่ยนะ"


                "ใช่ เราเริ่มชอบหนุ่มแล้ว หนุ่มต้องรับผิดชอบเป็๲กิ๊กเรา จนกว่าเราจะเจอผู้ชายคนอื่นที่เราถูกใจกว่า ว่าแต่หนุ่มไม่รีบตื่นจะดีเหรอ สายแล้วนะ"       


        "กี่โมงแล้วล่ะแป้ง"


                "แปดโมงครึ่งแล้วล่ะ เกือบเก้าโมงแล้วนะ"


                แป้งตอบยิ้ม ๆ เหมือนแอบซ่อนความนัยอะไรเอาไว้ เธอโน้มหน้ามาไซร้ที่ซอกคอของผมจนผมเสียววูบ เห็นเธอยั่ว๻ั้๹แ๻่เช้าแบบนี้ผมก็เริ่มรู้สึกอยากฟัดแป้งอีกสักรอบ แต่พอสักพักผมก็นึกอะไรบางอย่างออก


                "เดี๋ยวนะ แปดโมงครึ่งเหรอ"


                พอนึกออกผมก็ส่งเสียงโพล่งพร้อมกับลุกพรวดขึ้นมองหานาฬิกา แต่ว่าไม่มีนาฬิกาบนผนังห้อง ผมเลยต้องเอื้อมมือไปหยิบเอาโทรศัพท์มือถือมาตรวจสอบเวลา แล้วผมก็พบว่าตอนนี้เป็๲เวลาแปดครึ่งอย่างที่แป้งบอก และปัญหาก็คือผมมีนัดกับโบกี้ตอนเก้าโมง


                "แป้งไม่ปลุกกันเลยนะ"


                ผมหันไปคุยกับแป้ง แต่แป้งมองผมแล้วหัวเราะ นอกจากหัวเราะแล้วเธอยังขยับขึ้นมานอนคร่อมกอดผมเอาไว้ ร่างนุ่มนิ่มขาวโพลนของแป้งกำลังทับอยู่บนร่างกายของผม แป้งยิ้มให้ผมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนออกมาว่า


                "ก็ปลุกแล้วนี่ไง เหลือเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง ถ้ารีบก็ทันไปเจอโบอยู่หรอก ... แต่ถ้าหนุ่มเปลี่ยนใจอยู่ต่อ ... เรารับรองว่าเรามีอะไรดี ๆ ให้หนุ่มด้วยนะ"


                น้ำเสียงของเธอทำให้ผมรู้สึกคันยุบยิบอยากกอดฟัดเธอต่อ แต่ว่านี่เป็๲นัดแรกของผมกับโบกี้ ถ้าผมผิดนัด๻ั้๹แ๻่ครั้งแรกคงไม่ดีเท่าไหร่ และที่สำคัญก็คือผมเองก็ไม่น่าจะมีแรงเหลือพอให้ทำอะไรกับแป้งได้อีกแล้ว อย่างน้อยก็ต้องพักผ่อนสักหน่อยก่อน


                "ไม่ได้หรอกแป้ง เราต้องไปแล้ว ขอไปอาบน้ำก่อนนะ"


                ผมรีบปฏิเสธแล้วขอให้เธอลุกขึ้น แต่แป้งไม่ยอม เธอก้มหน้าลงจูบปากแลกลิ้นกับผมอีกพักใหญ่แล้วถึงค่อยยอมกลิ้งตัวลงไปนอนตะแคงบนเตียง ผมยิ้มให้เธอแล้ววิ่งเข้าไปอาบน้ำแบบลวก ๆ