เอเมอร์พูดจบเสียงหอบหายใจยังสั่นไหวไม่หยุด ลำพังแค่ยืนอยู่ตรงนี้ก็ใช้แรงทั้งหมดที่เหลือแล้ว
“สองอาทิตย์” โจเวลทวนคำซ้ำ้ายืนยันว่าตัวเองไม่ได้ฟังผิด
แทบเป็ไปไม่ได้เลย จากการรับรู้เหตุการณ์ทั้งหมดในดันเจี้ยนกินเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงหรืออย่างมากก็แค่หนึ่งคืนเท่านั้น
“ใช่ ขอรับ”
แซมช่วยตอบหลังจากเห็นเอเมอร์ล้มลงไปนอนแม้เสียงจะอ่อนแรง
“หลังจากกลับไปรายงานท่านดยุกพวกข้าทั้งสองช่วยกันออกตามหาท่านในทิศทางที่เจออีกา แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่พบเลยขอรับจึงไม่กล้ากลับไป หากยังหาท่านไม่เจอขอรับ”
โจเวลนิ่งไปชั่วครู่
“ข้าหลงเข้าไปในดันเจี้ยนอะไรไม่รู้”
“อาจเป็ดันเจี้ยนระดับพิเศษที่สามารถเข้าได้เฉพาะผู้ถูกเลือก นายน้อยเจออะไรในนั้นไหมขอรับ”
คำพูดข้างต้นของเอเมอร์ทำให้โจเวลเหลือบมองไปที่แหวนบนมือโดยไม่รู้ตัว อัญมณีสีแดงเปล่งแสงแ่ลึกราวกับตอบสนองต่อความคิดของเขา
“เยอะมาก…ไว้เล่าให้ฟังตอนนี้ยังไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ว่าแต่…ทำไมสภาพของพวกเ้าถึงเป็แบบนี้กัน”เป็ความสงสัยั้แ่แรกเห็นของโจเวล
“เื่นั้น…”
ทั้งสองคนมองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนที่เอเมอร์จะเป็ฝ่ายตอบ
“ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นเหมือนกันขอรับ จู่ๆพวกสัตว์อสูรรอบพื้นที่ก็พากันคลุ้มคลั่งผิดปกติ”
แซมพยักหน้าสนับสนุน
“ถึงพยายามหลีกเลี่ยงตัวอันตรายแล้วแต่พวกระดับถัดลงมาก็ตึงมือไม่น้อยเลยขอรับ”
โจเวลมองอย่างพินิจถึงาแตามร่างกายจะไม่ร้ายแรงแต่ความเหนื่อยล้าจากการอดหลับอดนอนคงสร้างภาระให้มหาศาลแก่ทั้งคู่
“ขอบคุณพวกเ้ามาก”
โจเวลรู้สึกขอบคุณในความห่วงใยที่ได้รับด้วยใจจริงทั้งยังไม่หยุดตามหาหรือล้มเลิกลงไป ช่างเป็ความรู้สึกที่ไม่คุ้นชินเสียเหลือเกิน
“ไม่เป็ไรเลยขอรับ แค่เห็นบอสปลอดภัยพวกเราก็สบายใจแล้ว” แซมล้มลงไปนอนแผ่กับพื้น
“ทางท่านดยุ- ท่านพ่อว่ายังไงบ้าง”
“ท่านลอร์ดส่งหน่วยลับออกมาแล้วขอรับตอนนี้คงอยู่ที่ไหนสักแห่งในป่าแห่งนี้”
เอเมอร์ทำหน้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องกลับไปรายงานดยุกเฮนรี่
“คงพยายามปิดข่าวไว้”
ถึงแม้โจเวลจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ภายในเท่าไหร่นักแต่าการเมืองก็เป็อะไรที่พบเจอได้ในทุกที่ยิ่งเป็ชนชั้นการปกครองสมัยที่แตกต่างจากโลกเดิมของเขายิ่งแล้วเข้าไปใหญ่
[ ระบบมาเฟียทำงาน ]
[ ระบบตรวจจับภัยคุกคามทำงาน ]
[ ตรวจพบจิตสังหารระดับสูง ]
ข้อความแจ้งเตือนสีแดงกับเสียงจากระบบโชว์ขึ้นตรงหน้าโจเวลความสงสัยฉายชัดอยู่ในดวงตา
“พวกเ้าเห็นอะไรไหม”
“เห็นอะไรหรือขอรับ”เอเมอร์หันซ้ายมองขวา
งั้นคงมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เห็นสิ่งตรงหน้าซึ่งเหมือนกับหน้าต่างระบบจากเกมที่เคยเล่น รูปแบบทั้งหมดไม่ต่างจากความทรงจำ
“พักกันสักหน่อยเถอะอีกเดี๋ยวคงได้เหนื่อยกันต่อ”
“หมายความว่ายังไงขอรับ”แซมยกหัวขึ้นไม่เข้าใจ
“มีการต่อสู้อยู่ไม่ไกลจากที่นี่”ประสาทััของโจเวลถูกยกระดับขึ้นไปหลายชั้นแล้วทั้งได้ยินและได้กลิ่นเืแบบชัดเจน จิตสังหารของสิ่งมีชีวิตส่งผ่านมาตามสายลม
“นายน้อยเลื่อนระดับขึ้นอีกแล้วหรือขอรับ”
เอเมอร์มองตราสัญลักษณ์ของผู้ใช้ออร่ามือขวาของโจเวลเปลวเพลิงสีเงินแผดเผาเหนือปีกทั้งสอง งดงามแต่แฝงอำนาจอันน่าเกรงขาม
เพียงเพ่งมองตามข้อความจากระบบได้อธิบายเพิ่มเติมถึงสิ่งที่ไม่เข้าใจขึ้นทันที
[ ยืนยันการหลอมรวมออร่าระดับ 3 สำเร็จ]
[ คุณสมบัติพิเศษ :เปลวเพลิงแห่งลาเมทัส ]
“แลกมาด้วยชีวิตเลยทีเดียว”โจเวลหัวเราะแห้ง
“สุดยอดไปเลยบอส”
แซมยกลำตัวขึ้นมองตามแสดงอาการดีใจยิ่งกว่าเ้าของพลังเสียอีก ความเคารพอย่างตรงไปตรงมาทำเอาโจเวลนึกขำเลยทีเดียว
“ไม่ต้องขนาดนั้นพวกเ้าก็ดูแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน”
[ ลูกน้องภายใต้สังกัด : เอเมอร์ผู้ใช้ออร่าระดับ 2 ]
[ ลูกน้องภายใต้สังกัด : แซมผู้ใช้ออร่าระดับ 2 ]
ออร่าของทั้งสองเริ่มขยับเปลี่ยนจากวังน้ำวนเป็รูปแบบอื่นแล้วแต่ยังไม่คมชัดพอที่จะบอกได้ว่าเป็อะไร
ส่วนมากรูปลักษณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากหลอมรวมออร่าได้สำเร็จจะเป็พลังเฉพาะตัวของผู้ใช้ออร่า สะท้อนจิติญญา ความเชื่อและตัวตนของผู้ใช้โดยตรง เป็เหตุผลให้ผู้ใช้ออร่าในตระกูลเดียวกันมีพลังไม่เหมือนกันเกิดขึ้นมากมาย
“นายน้อยระวังตัวไว้เถอะอีกหน่อยข้าจะแซงท่านเอาได้” เอเมอร์บ่นพึมพำ
“ข้าจะตามบอสทันให้ได้”แซมชูหมัดคล้ายปฏิญาณอะไรบางอย่างกับตัวเอง
“เอาที่พวกเ้าสบายใจเถอะ”โจเวลส่ายหัวให้กับอาการของเด็กที่ไม่ยอมคนของทั้งสอง
สิ่งที่เกิดขึ้นจากความห่วงใยและการแสดงออกของทั้งสองอาจเป็สิ่งสวยงามที่เรียกว่า มิตรภาพ
ตัวเขาในอดีตเคยมี่เวลาเช่นนี้หรือเปล่าไม่สามารถตอบได้เต็มปากเลย
สิ่งเดียวในความทรงจำที่เด่นชัดมีเพียงการต่อสู้กับการหักเหลี่ยมเฉือนคมกันเท่านั้นผลประโยชน์มาก่อนความสัมพันธ์ทั้งหมด
โลกของมาเฟีย หากไม่แข็งแกร่งมากพอก็จะถูกกลืนกินแล้วลบหายไปในที่สุด
ั้แ่เมื่อไหร่กัน…ที่ตัวเขากับพวกพ้องได้ทิ้งระยะห่างแก่กันและกันจนเกิดการทรยศ
“พอมีอาวุธให้ข้ายืมหน่อยไหมมีดสั้นนั่น ข้าวางไว้ในสุสานไปแล้ว”
หลังจากได้รับดาบมาโจเวลได้วางมีดที่ร่วมผ่านการต่อสู้มาด้วยกันไว้ตรงฐานของแท่นบูชาไปแล้วอยากให้มันได้พักผ่อนในสถานที่เงียบสงบเช่นกัน
“นั่นมันมีดประจำตระกูลของท่านเลยนะขอรับ”เอเมอร์เบิกตากว้าง
“ไม่ต้องห่วงหรอกไว้ข้าอธิบายกับท่านพ่อเอง”
ยิ่งกว่าเข้าใจแน่นอนเพราะสถานที่แห่งนั้นเกี่ยวพันกับสายเืของตระกูลลาเมทัสโดยตรง
“ข้าหวังว่าท่านจะไม่โดนเข้าห้องดำรับการลงโทษหรอกนะนี่ขอรับ”
ถึงบ่นไปแต่เอเมอร์ก็ยกมีดสั้นข้างเอวของตนให้
แม้จะไม่ได้พอดีมือเหมือนมีดประจำตัวเล่มก่อนแต่ยังดีกว่าที่จะไม่มีอะไรมารับมือกับสิ่งที่กำลังพุ่งตรงมา
พื้นดินสั่นะเืแ่เบานกทั้งฝูงแตกตื่นบินขึ้นจากยอดไม้ เสียงร้องระงมไปทั่วผืนป่า
แซมชะงัก “เสียงอะไร!”
เอเมอร์หันไปทางทิศตะวันตกสีหน้าซีดลงทันที
“นั่นมัน…ไม่ใช่เื่ดีแน่ขอรับ”
แรงกดดันบางอย่างแผ่กระจายมาอย่างชัดเจนภาพหลอนคล้ายคลื่นทะเลั์แดงเดือดตั้งตัวจะซัดมาทางพวกเขาเป็ความร้ายกาจที่น่าสะพรึงกลัวอันสุดขีด
ระดับพลังของมันสูงเสียจนไม่คิดว่าจะปรากฏในที่แห่งนี้ได้
[ ตรวจพบสัตว์อสูรพื้นที่ใกล้เคียง ]
“พวกเ้าถอยไปรอจังหวะข้าจะรับหน้าที่ปะทะหลักให้เอง”
“แต่ว่าบอส…”แซมคิดว่ามันควรเป็หน้าที่ของเขา
“เอาตามนั้นไปก่อนสภาพของพวกเ้าตอนนี้รับมือกับมันตรงๆ ไม่ได้หรอก”
ความจริงจังและความเด็ดขาดของโจเวลเป็ความจริงแท้ตามที่กล่าว ทำให้ทั้งสองคนสงบอารมณ์ลง
ไหล่ของนายน้อยกว้างขึ้นขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่เอเมอร์คิดในใจ มันเป็ความรู้สึกเหมือนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่แม้ลมฝนจะกระหน่ำแต่ก็สามารถพึ่งพาได้ในยามวิกฤต
[ ลูกน้องภายใต้สังกัด : ความภักดีเพิ่มขึ้น ]
ก่อนหน้านี้ทุกคนในวาลการ์ดยังนินทาว่าร้ายนายน้อยแห่งลาเมทัสดั่งตัวตลกจุดด่างพร้อยแห่งคมดาบถูกยัดเหยียดให้โดยไม่ไถ่ถามความสมัครใจ
แต่ในเวลานี้คำครหาพวกนั้นถูกลบล้างไปหมดแล้วอย่างน้อยก็ในความคิดของเอเมอร์และแซมไม่มีเหลืออยู่เลยมีเพียงตัวตนของผู้ที่แข็งแกร่งและควรค่าแก่การติดตามอย่างยิ่ง
“ขอรับ! พวกข้าจะคอยสนับสนุนท่านให้เอง”
เอเมอร์ถีบตัวเองออกไปแล้วหาจุดโจมตีระยะไกล
“ข้ายืนอยู่ข้างหลังบอส”แซมกล่าวด้วยใบหน้าขึงขัง
“ดีมาก เตรียมรับมือ”โจเวลพยักหน้าให้ทั้งคู่ด้วยความเข้าใจ สองเท้ายืนปักหลักรอมั่นคง
ครืน…
พื้นดินะเือีกครั้งหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม รากไม้ใต้เท้าปริแตกเป็เส้นเสียงบางอย่างกำลังขุดทะลวงขึ้นมาจากใต้ผืนดินอย่างบ้าคลั่ง
“ถอย!” โจเวละโลั่น
ตู้ม!!
ผืนดินเบื้องหน้าะเิแตกกระจายเศษดินและหินพุ่งกระแทกอากาศ ร่างมหึมาทะลุขึ้นมาพร้อมแรงอัดมหาศาล
อสูรหมูป่าขนาดั์ยืนตระหง่านเกราะกระดูกสีขาวหนาซ้อนเป็ชั้นแน่นราวโล่เหล็กเขี้ยวโค้งยาวสะท้อนแสงเย็นะเื ทุกลมหายใจพ่นไอร้อนออกมาราวกับเตาหลอมดวงตาสีแดงฉานจ้องเขม็งเต็มไปด้วยความกระหายเื
[ หมูป่ากระดูกเหล็ก สัตว์อสูรระดับ 4 ]
[ ประเภท : กลายพันธุ์ ]
[ คำเตือน : ผู้ใช้ออร่าระดับต่ำกว่า 3 มีโอกาสเสียชีวิตสูง ]
“หมูป่ากระดูกเหล็ก…แถมกลายพันธุ์”เอเมอร์พึมพำ เสียงแ่ลงอย่างไม่รู้ตัว
ฟึ่ด…
มันตะกุยพื้นจนดินกระจายก่อนจะพุ่งทะยานเข้าชน
“เข้ามา!” โจเวลกระทืบเท้าพลังออร่าะเิออกจากร่าง
ตูม!!
แรงปะทะปะทุขึ้นทันทีพื้นดินยุบตัวเป็แอ่ง โจเวลถูกกระแทกถอยหลังหลายก้าวแขนที่ยกกันสั่นสะท้านจนชาไปทั้งท่อน
“รุนแรงชะมัด”
“บอส ถอย!”
แซมพุ่งแทรกเข้ามาด้านหน้าออร่าสีทองลุกโชนห่อหุ้มร่าง
ปึง!!
เขารับแรงชนเข้าเต็มตัวเสียงกระแทกดังก้องจนพื้นสั่น เข่าทรุดลงครึ่งหนึ่งแต่ยังฝืนยืนค้ำไว้ทั้งที่กล้ามเนื้อสั่นระริก
“ยัง…ไหว!”
[ ลูกน้องภายใต้สังกัด : แซมเข้าสู่สถานะฝืนร่าง ]
[ ความภักดีเพิ่มขึ้น ]
“ฝากด้วย แซม”โจเวลหายวับไปด้านข้างในพริบตา
“เอเมอร์!”
“รับทราบ!”
ฟิ้ว!!
ลูกศรพุ่งแหวกอากาศเป็เส้นแสงหมุนเกลียวเข้าปักจุดเดิมบนเกราะกระดูก
กรึก!
เสียงแตกร้าวเล็กๆ ดังขึ้น
หมูป่าคำรามลั่น สะบัดตัวอย่างบ้าคลั่ง
“มีช่อง!” เอเมอร์ะโ “ข้าจะขยายให้!”
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ลูกศรซ้ำจุดเดิมไม่หยุดรวดเร็วและแม่นยำรอยร้าวขยายออกทีละนิด
“ยอดเยี่ยม!”
โจเวลยิ้มบาง แหวนบนมือสั่นสะท้านเปลวเพลิงสีเงินปะทุขึ้น
[ สายเืนักล่าถูกกระตุ้น ]
วูบ!
ร่างของเขาพุ่งหายไปจากสายตา
ฉัวะ!!
คมมีดฟาดลงตรงรอยแตกเต็มแรง
เปรี๊ยะ!
[ จุดอ่อนถูกเปิดเผย ]
เกราะกระดูกปริแยก เสียงแตกสะท้อนก้องหมูป่าคลุ้มคลั่งทันที มันสะบัดตัวอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิมก่อนจะมุดลงใต้ดินอย่างฉับพลัน
“มันจะหนี!”
ตู้ม!!
พื้นดินะเิขึ้นอีกครั้งมันพุ่งสวนขึ้นมาจากใต้เท้าโจเวล
“บอส ระวัง!”
ตูม!!!
แรงกระแทกเต็มกำลังโจเวลยกมีดรับแต่ยังถูกอัดกระเด็น ร่างปลิวกระแทกพื้น ไถเป็ทางยาวจนฝุ่นตลบ
“อึก!”
“บอส!”
แซมกระโจนเข้าขวางอีกครั้ง
ปึง!!
แรงปะทะกดเขาลงแทบจมดินกล้ามเนื้อปูดโปนจนเส้นเืปริแตก
“ไม่…ให้ไป!”
เขากัดฟัน เืคาวคลุ้งขึ้นในปากแต่ยังยื้อไว้สุดแรง
โจเวลเงยหน้าขึ้น ดวงตาเย็นเฉียบ
“เอเมอร์ อีกครั้ง!”
“ขอรับ!” นิ้วที่ง้างสายเอ็นสั่นเืซึมออกจากปลายนิ้ว
ฟิ้ว!!
ลูกศรพุ่งทะลวงเข้าใส่จุดเดิม
เปรี๊ยะ!!
รอยแตกแยกกว้างออกชัดเจน หมูป่าคำรามดิ้นสุดแรงเพื่อหลุดจากพันธนาการของแซม
“ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น!”
แซมรวบแรงเฮือกสุดท้ายออร่าทองะเิออกอีกระลอก
[ การประสานงานของลูกน้องเพิ่มขึ้น ]
“ดีมาก”
เสียงของโจเวลต่ำลงเปลวเพลิงสีเงินรวมตัวที่คมมีด ออร่าด้านหลังแผ่กระจายรุนแรงราวปีกเพลิง
[ คุณสมบัติพิเศษ :เปลวเพลิงแห่งลาเมทัส เปิดใช้งาน ]
ฉัวะ!!!
คมมีดฟาดลงสุดแรง
เปรี้ยง!!
เกราะกระดูกแตกกระจายเป็เสี่ยงเืสาดกระเซ็น
ร่างมหึมาชะงัก
ตึง!
ก่อนจะทรุดลงกระแทกพื้นอย่างหนัก
[ ระบบมาเฟีย - โจเวล ลาเมทัส ]
[ กำจัด หมูป่ากระดูกเหล็กกลายพันธุ์สำเร็จ ]
[ อิทธิพล : เพิ่มขึ้น ]
[ ความเกรงขาม : เพิ่มขึ้น ]
[ ได้รับ 103 จิตอสูร ]
ความเงียบเข้าปกคลุมเหลือเพียงเสียงหายใจหอบของทั้งสาม
แซมปล่อยตัวนั่งลงหมดแรง
“นึกว่าจะตายแล้ว”
เอเมอร์ลดคันธนูลงมองซากอสูรด้วยสายตาเคร่งเครียด
“ตัวเดียวก็ขนาดนี้แล้ว…หากมีมากกว่านี้”
[ ตรวจพบจิตสังหารระดับสูง ]
โจเวลไม่ตอบแต่หันไปมองยังป่าด้านลึกแหวนบนมือยังคงเรืองแสงแ่เบา ราวกับแจ้งเตือนถึงภัยที่กำลังจะเข้ามาอีกระลอก
“แรงกดดันเมื่อกี้ไม่ใช่ตัวนี้…มันยังไม่จบ”
ลมเย็นพัดผ่าน และที่ไกลออกไปไม่มากนักเสียงคำรามต่ำ ดังตอบกลับมาอีกครั้ง