ชีวิตประจำวันของแจ๊คและบัดดำเนินไปแบบนี้เรื่อย ๆ จนมาถึง 1 เดือน หู่เสวียได้เสนอให้ไปล่าสัตว์ป่าเพื่อให้รับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของธรรมชาติ ตอนแรกแจ๊คไม่กล้าเข้าไปในป่าคนเดียว แต่หู่เสวียจับตัวแจ๊คไปปล่อยกลางป่าคนเดียวที่แสนจะโดดเดี่ยวและน่ากลัว เสียงลมกระทบกับต้นไม้ทำให้แจ๊คหลอนมาก แจ๊คเป็คนกลัวผีการอยู่คนเดียวแบบนี้คือว่าเป็นรกมาก
การมาอยู่ในป่าคนเดียวทำให้แจ๊คหวาดกลัวมาก แจ๊คพยายามจะะโเรียกหู่เสวีย แต่หู่เสวียไม่ออกมาช่วยแจ๊คแม้แต่นิดเดียว ภายในป่าไม่ได้มีแค่เสียงลมที่น่ากลัวเท่านั้น ภายในพุ่มไม้มีดวงตาสีแดงอันหิวกระหายหลายคู่กำลังจ้องมองมาทางแจ๊คที่สร้างความเสี่ยงดังออกมา เมื่อแจ๊คดูว่าดวงตาสีแดงหลายคู่จึงรับรู้ว่าคืออะไร จึงเห็นได้ว่าแจ๊คถูกล้อมไปด้วยหมาป่า เสือ สิงโตและสัตว์ป่าอันตรายต่าง ๆ ด้วยความที่สัตว์ป่านั้นอ่อนแอกว่าสัตว์อสูรมากนัก ทำให้พวกสัตว์ป่าเป็ได้แค่อาหารของผู้แข็งแกร่งเท่านั้น พอพวกสัตว์ป่าเห็นแจ๊คที่อ่อนแอเท่านั้น ความหิวกระหายได้สั่งให้สัญชาตญาณของสัตว์ป่าปะทุขึ้น พวกสัตว์ป่าไล่ล่าแจ๊คอย่างเอาเป็เอาตาย
ตอนแรกแจ๊คยังวิ่งหนี แต่ 2 ขาหรือจะสู้ 4 ขา ไม่กี่นาทีพวกสัตว์ป่าได้ล้อมรอบแจ๊คจนไม่มีทางหลบหนีไปไหนได้ แจ๊คเห็นไม่มีทางรอดจึงกัดฟันสู้ตายกับพวกสัตว์ป่าทั้งหมด ในวันแรกที่แจ๊คกินหมีดำเป็เพราะหมีดำเดินมาเจอกับหู่เสวีย ชะตาของหมีดำจึงกลายเป็อาหารของแจ๊ค หู่เสวียตัดหัวมันอย่างไร้ความปรานี แจ๊คกับบัดจึงมีอาหารกินได้อีกหลายวัน วันแรกของการถูกทอดทิ้งภายในป่า แจ๊คกลับมาพร้อมกับาแเต็มร่างกาย ไม่ว่าจะเป็รอยกัด รอยข่วนมากมายตามร่างกาย แจ๊คกลับมาที่กระท่อมก่อนจะล้มตัวหลับเป็ตายโดยไม่ได้พูดคุยกับหู่เสวียหรือบัด ส่วนบัดเห็นอาการาเ็ของแจ๊คไม่ได้หวาดกลัวแต่ตื่นเต้น หู่เสวียตวัดมือาแในร่างกายของแจ๊คได้หายสนิททันทีอย่างน่ามหัศจรรย์ บัดไม่ต้องรอให้หู่เสวียพาไป ได้เดินเข้าป่าไปเพื่อหาคู่ต่อสู้ด้วยตนเอง แจ๊คตื่นเช้าขึ้นเห็นร่างกายของตนเองจึงแปลกใจและถามหู่เสวีย ก่อนจะไปอาบน้ำ กินข้าว ต่อสู้ เรียนวิชา และไปล่าสัตว์ป่า อยู่แบบนี้เรื่อย ๆ จน
วันเวลาเริ่มผ่านไปถึง 3 เดือน ใน่เวลา2 เดือนให้หลัง แจ๊คและบัดได้เปลี่ยนจากสัตว์ป่าเป็สัตว์อสูรกันและได้ประสบการณ์การต่อสู้กับสัตว์อสูร
สัตว์อสูร คือสัตว์ที่พัฒนามาจากสัตว์ป่าธรรมดาหรือสัตว์ที่สืบทอดเืจากสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งจากอดีต
การต่อสู้ทำให้การฝังเข็มของแจ๊คก้าวหน้ามาก ส่วนการต่อสู้ด้วยหอกหรือหมัดเช่นกันแต่ส่วนที่ก้าวหน้ามากที่สุดคือการฝังเข็ม
จะถามว่าทำไมวิชาฝังเข็มถึงพัฒนาไปเยอะกว่าการต่อสู้ เพราะสัตว์อสูรมีชั้นการฝึกฝนเหมือนกับปีศาจและการต่อสู้กับสัตว์อสูรไม่ได้เรียบง่ายเหมือนสัตว์ป่า สัตว์อสูรมีความฉลาดและมีพวกพ้องของฝูงหรือตนเอง หลังจากกลับมาทุกครั้งแจ๊คต้องรักษาตัวแต่บัดมีการฟื้นฟูจากเผ่าโลหิตนั้นตราบใดที่โลหิตในร่างของบัดยังมีอยู่ ร่างกายของบัดจะฟื้นฟูได้ตลอดเวลาโดยที่ไม่ได้ทำอะไร ตัดมาที่แจ๊คต้องมานั่งสะกดจุดตัวเองเพื่อไม่ให้เืไหลพร้อมกับรักษาด้วยการกดจุดบนร่างกายตัวเอง นี้จึงเป็เหตุผลที่ วิชาฝังเข็มพัฒนาไปไกลมาก
จะถามหรือว่าทำไมสัตว์อสูรถึงไม่ตามล้างแค้นที่ไปฆ่าพวกมันไป ไม่ใช่ว่าพวกสัตว์อสูรไม่ตามมาแก้แค้นแต่โดนหู่เสวียฆ่าแบบโหดร้าย ชนิดที่ว่าพวกสัตว์อสูรยังไม่ได้กรีดร้องอย่างเ็ปก็ตายทันที พวกสัตว์อสูรจึงดักรอพวกแจ๊ค อยู่รอบนอก เพราะแจ๊คต้องไปหาอาหารและไปอาบน้ำทุกวัน การฝึกฝนแบบนี้เหมือนกับการลอบสังหารที่จะต้องทำให้พวกสัตว์อสูรไม่รู้ตัวก่อนจะฆ่าพวกมัน
มีอยู่วันหนึ่งแจ๊คกำลังฝึกฝนวิชาอยู่ได้เจอกับรองหัวหน้าสัตว์อสูรทำเอาแจ๊คเกือบตายและเวลาความเป็ความตายนั้น แจ๊คก็สามารถตัดผ่านชั้นแรกของการฝึกฝนปีศาจได้จึงอยู่ในระดับปีศาจน้อยไปได้ เท่ากับว่าแจ๊คเข้าสู่เส้นทางการฝึกตน ก่อนจะหนีรอดกลับมาได้แบบรอยแผลเต็มร่างกาย ตัวรองหัวหน้าสัตว์อสูรหนีไปหลังจากที่เห็นแจ๊คหนีเข้ากระท่อมอีกอย่างเพราะกลัวหู่เสวีย
บัดเองได้พัฒนาตัวเองขึ้นมาเยอะเหมือนกันและบัดเคยบอกกับแจ๊คว่าเหมือนมีอะไรเรียกบัดอยู่ที่ทิศใต้
แจ๊คได้ยินดังนั้นจึงไปถามกับหู่เสวียแล้วได้คำตอบว่านั้นเป็การเชื่อมต่อจากเผ่าโลหิต
แจ๊คจึงบอกกลับไปว่า
"นั้นคือโชคชะตาของเธอจงเดินทางไปที่นั่น"
บัดเองก็พยักหน้าตอบและถามเมื่อไรถึงได้ไป แจ๊คตอบกลับ
"ต่อจากนี้ไปจงพยายามแข็งแกร่งขึ้น"
................................................
...............................................
.................................................
ตัดมาที่ปัจจุบัน
แจ๊คหันไปตอบกับบัดว่า
"วันเวลาได้ผ่านมาถึง 3 เดือนแล้ว ถึงเวลาที่ฉันเองคงต้องเดินทางไปแล้วเธอจงเดินทางไปตามโชคชะตาที่รอเธออยู่"
บัดได้ยินอย่างนั้นจึงร้องไห้ขึ้นมาเพราะแจ๊คเหมือนพ่อคนเดียวที่บัดเจอั้แ่ได้เกิดมาและได้สอนอะไรมากมาย
บัดให้ขณะร้องไห้อยู่จึงไปว่า
"ผมไปกับคุณได้ไหม"
"ไม่ได้"
"ทำไมละ"
"เธอมีเส้นทางของเธอ ฉันมีเส้นทางของฉัน และภารกิจที่ฉันจะให้เธอนั้นต้องหลังจากที่เธอเจอกับโชคชะตาของเธอแล้วเท่านั้นถึงจะทำได้ อาจจะไม่ต้องทำก็ได้ตามใจของเธอ"
บัดได้ยินอย่างนั้นก็ร้องไห้หนักเข้าไปอีก
แจ๊คเห็นบัดร้องไห้ออกมาอย่างรุนแรงจึงเห็นใจมาก แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะแจ๊คต้องไปฝึกฝนเหมือนกัน แต่การที่จะทิ้งเด็ก อายุ 6 ขวบไปทำให้แจ๊ครู้สึกเสียใจเล็กน้อย แต่แจ๊คไม่รู้อายุแท้จริงของบัด
แจ๊คทำใจยากเหมือนกัน แต่การที่ทำอย่างนี้ เพื่อให้บัดโตขึ้นมาอย่างเข้มแข็ง
บัดเห็นแจ๊คไม่เปลี่ยนใจจึงถามเื่อื่น
"ผมขอทราบชื่อของคุณได้ไหม"
แจ๊คมองไปที่บัด ก่อนเพราะั้แ่ที่อยู่ด้วยกันมาแจ๊คไม่เคยบอกชื่อของตนเองสักครั้งเดียว
"แจ๊ค ผู้นำพาแห่งความมืด"
แจ๊คพูดเสร็จจึงเดินจากบัดไปอย่างไร้ความลังเลและใช้ความสามารถของชุดแห่งความว่างเปล่าเพื่อหายตัวไป
พอบัดเห็นแจ๊คหายตัวไป ได้ร้องไห้หนักมากจนดังไปทั้งป่าจนทำให้ฝูงนก ฝูงแมลงใมาก
แจ๊คหันกลับไปมอง ก่อนที่จะเดินทางไปต่อโดยกลั้นน้ำตาของตนไม่ให้ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน
หู่เสวียเห็นแจ๊คที่กำลังร้องไห้จึงถามออกมาเล็กน้อย
"เป็แบบนี้จะดีจริง ๆ หรือ"
แจ๊คเห็นหู่เสวียถามแบบนี้กับตนเองจึงเช็ดน้ำตาพร้อมกับตอบหู่เสวียทันที
"ดีแล้วเพราะยังไงบัดจะเป็คนนำพาหายนะมาสู่โลกใบนี้ และทุกคนต้องมีความเห็นแก่ตัวกันหมด ฉันเองก็ด้วยเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง อีกอย่างฉันทิ้งผลึกปีศาจให้กับบัด เวลามีเื่ถึงชีวิตฉันจะไปช่วยบัด แต่ตอนนี้ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้นมาก่อน"
แจ๊คอธิบายหู่เสวียเสร็จและเดินจากไปโดยเป้าหมายไปดันเจี้ยน
เพราะใน่ 3 เดือนที่ผ่านมาแจ๊คแลกสิ่งของออกมาอีก 2 อย่าง 1 คือแผ่นที่โลก กับ 2 ผลึกปีศาจ
แผ่นที่โลก ราคา 8 แต้ม และผลึกปีศาจ ราคา 1 แต้ม
เหลือ 4 แต้ม จนแบบแต้มในตัววิกฤต
แจ๊คใมากแผนที่มีขนาดใหญ่มาก ขนาดของแผนที่พอกับโต๊ะไม้ของแจ๊ค ที่ใมากกว่าคือเนื้อที่ดวงดาวนี้มากกว่าเพราะเนื้อที่ภายในดวงดาวแห่งนี้ใหญ่โตมาก เนื้อที่ของแผนที่แสดงมีแค่ดินแดนเท่านั้นไม่นับรวมน้ำคือ กว้างถึง 500,000กิโลเมตร เนื้อที่ของแผนที่มัน คือ 1: 30,000กิโลเมตร และสิ่งที่เห็นมีมหาอำนาจของดวงดาวแห่งนี้คืออาณาจักรทั้ง 5 อาณาจักรใหญ่และ 1 ศาสนา สิ่งปลูกสร้างที่เหมือนหอคอยสูงอยู่ทั่วแผ่นดินมากกว่า 300 แห่งและเป็สีแดงกับดำ ส่วนใหญ่ และที่แจ๊คอยู่คือ 1ใน 5 ของป่าต้องห้ามคือป่าแห่งสัตว์อสูรนี้จึงเป็เหตุผลที่แจ๊คไม่เจุ์สักคนเดียว
เป้าหมายที่แจ๊คจะไปคือดันเจี้ยนสีเขียวที่อยู่ห่างจากแจ๊คแค่ 100กิโลเมตร
แจ๊คพยายามขอให้หู่เสวียพาบินไปส่งที่ดันเจี้ยน แต่โดนปฏิเสธอย่างเยื่อใย แจ๊คจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินทางเท้า แต่มีชุดแห่งความว่างเปล่าทำให้แจ๊คมีความกล้าที่จะเดินทางเท้า
ระหว่างทางเขาเจอสัตว์อสูรระดับอสูรน้อยอยู่เล็กน้อยทำให้แจ๊คต้องเข้าไปต่อสู้กับสัตว์อสูร เพราะสิ่งที่แจ๊ค้าคือความแข็งแกร่งถ้าเขายังหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ความแข็งแกร่งของแจ๊ค็จะไม่เพิ่มขึ้น และทุกคืนแจ๊คต้องรวบรวมพลังธรรมชาติเข้ามาในร่างกายเพราะหัวใจของแจ๊คได้เปิดขึ้นมานำเืใหม่มาสู่ร่างกาย แจ๊ครู้สึกได้เลยว่าร่างกายกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และความอดทนของแจ๊คดีขึ้นมามาก จึงหลับได้น้อยลงและต่อสู้กับศัตรูได้ดีมากขึ้น แจ๊คทางเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งได้เห็นเงาของหอคอยที่เป็ดันเจี้้ยนตรงหน้า
ตัดมาที่บัดที่นั่งร้องไห้แบบข้ามวัน บัดคิดว่าแจ๊คไปแล้วจึงได้แต่น้อยใจแต่คิดว่ายังไงต้องมีสักวันหนึ่งที่พวกเราต้องเจอกันอีก เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะแข็งแกร่งขึ้นมาให้ได้ บัด้จึงลุกขึ้นเดินกลับเข้ากระท่อมที่เป็ความทรงจำระหว่างแจ๊คกับบัด บัดได้เห็นถึงสิ่งที่แจ๊คทิ้งเอาไว้ให้พร้อมกับจดหมาย
"สิ่งที่คือผลึกปีศาจ จงใช้ถ้า้าความช่วยเหลือ วิธีใช่ง่ายมากคือการอธิษฐานถึงฉันแล้วฉันจะไปช่วย"
บัดได้เห็นสิ่งที่เขียนในจดหมายจึงกำหมัดพร้อมเดินทางสู่โชคชะตาของตนเอง
3K
