ค่ำคืนนั้นแสงไฟนีออนจากตึกสูงของเขตอัสฟาลิสเซ็นทรัลส่องสว่างราวกับ้ากลบความมืดแต่ในตรอกซอกซอยเล็ก ๆ ที่ไกลจากสายตาของโดรนลาดตระเวนความมืดกลับเป็เกราะปกป้องให้คนจำนวนหนึ่งได้หายใจอย่างเป็ตัวของตัวเอง
เดวิดนั่งพิงผนังอิฐเย็นชืดมือของเขายังกุมมือแมรี่แน่นเสียงลมหายใจของเธอสั่นไหวบ่งบอกความหวาดกลัวที่ไม่เคยจาง แมรี่หันมาถามเสียงแ่
“เดวิด…เราจะหนีไปได้จริง ๆ เหรอ? โลกทั้งใบอยู่ข้างพวกมันนะ”
เขาสบตาเธอตอบช้า ๆ แต่หนักแน่น
“ตราบใดที่ยังมีหัวใจที่ไม่ยอมศิโรราบโลกก็ไม่ใช่ของพวกมันทั้งหมดหรอก แมรี่… ยังมีคนอีกมากที่เกลียดชังระบบนี้แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาเท่านั้น”
ราวกับคำพูดนั้นเป็สัญญาณประตูเหล็กอีกด้านก็แง้มเปิดอย่างเงียบงัน ชายวัยกลางคนในชุดเสื้อโค้ตเก่าก้าวเข้ามาเขามีแววตาเฉียบคมเหมือนคนที่ผ่านสนามรบมาไม่รู้กี่ครั้ง
“ฉันชื่อเคน”เขาแนะนำตัวสั้น ๆ “อดีตทหารกองกำลังรักษารัฐ… ตอนนี้เป็ศัตรูของมันแล้ว”
เดวิดกับแมรี่สบตากันด้วยความประหลาดใจเคนย่อตัวนั่งลง เอามีดพับเล็ก ๆ วางบนโต๊ะไม้เก่า
“มีคนแบบเรามากกว่าที่คิด…คืนนี้ ฉันจะพาไปพบพวกเขา”
ใต้ดินของโรงงานร้างเก่าเสียงสั่นะเืจากเครื่องจักรที่เลิกใช้ไปนานแล้วกลายเป็เพียงเสียงสะท้อนก้องทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยกลิ่นสนิมและฝุ่นควันแต่ที่นั่นเองคือสถานที่ชุมนุมลับของผู้ต่อต้าน
เมื่อเดวิดและแมรี่ตามเคนเข้าไปพวกเขาพบกลุ่มคนราวยี่สิบชีวิตนั่งล้อมวงรอบแสงไฟพลังงานอ่อน ๆมีทั้งหมอที่สูญเสียลูกเพราะถูกคัดเลือกเป็ Pop Mom, พยาบาลที่เบื่อหน่ายการทำงานรับใช้ชนชั้นสูง, ชายหนุ่มพ่อครัว และหญิงสาวบาร์คาราโอเกะที่เบื่อหน่ายการขายร่างกายเพื่ออยู่รอด
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากหญิงสาวร่างเล็กในชุดวิศวกรเปื้อนน้ำมัน
“ฉันชื่อ ลูซี่ … รัฐบอกว่าพวกเขาสร้าง Pop Mom เพื่อควบคุมประชากรให้สมดุล แต่ที่ฉันเห็นคือคนจนตายไปทุกวัน ขณะที่พวกคนรวยแต่งงานกับแอนดรอยด์ราคาแพง ใช้ชีวิตหรูหราในหอคอย”
คำพูดของลูซี่ได้รับเสียงฮือฮาหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย ชายสูงวัยอีกคนเสริมเสียงสั่น
“ลูกสาวฉันเพิ่งถูกเลือกเป็Pop Mom เมื่อเดือนก่อนรัฐบาลบอกว่าจะดูแล แต่พวกเราไม่ได้รับอะไรเลย นอกจากเศษอาหารที่แจกในตลาดกลาง”
ในขณะที่เสียงสะท้อนแห่งความโกรธเริ่มก่อตัวเสียงวิทยุเก่าที่ตั้งอยู่ตรงกลางวงก็แทรกเข้ามา—เป็เสียงประกาศถ่ายทอดสดจาก นายกรัฐมนตรี ไดโอนีซัส วาเลนติส
“ประชาชนอัสฟาลิสเอ๋ยจงภูมิใจเถิดที่ท่านได้มีส่วนร่วมในโครงการอันศักดิ์สิทธิ์ Pop Mom ทุกชีวิตที่เกิดจากโครงการนี้คือรากฐานแห่งความมั่นคงของโลกใบใหม่…”
เดวิดกำหมัดแน่นดวงตาลุกโชน
“พูดโกหกซ้ำ ๆราวกับบทสวดมนต์… มันหวังให้ผู้คนเชื่อว่าเขาเป็พระเ้าแต่ความจริงคือปีศาจในคราบนักบุญ”
ในเวลาเดียวกันณ กองบัญชาการกลาง ร่างสูงใหญ่ของ พลเอก มักซิมุส แกรนดิส ยืนสงบนิ่งอยู่เื้ันายกฯ วาเลนติสบนจอั์ที่ถ่ายทอดสดทั่วเมือง เขาเป็เสาหลักของกองทัพผู้ทำหน้าที่ปราบปรามฏทุกหย่อมหญ้า
เคียงข้างกันคือ ผบ.ตร. ไททัส วีเรนติส ผู้มีชื่อเสียงในด้านการล่าและทรมานนักโทษการเมืองอย่างเืเย็นทั้งสองเฝ้าดูภาพโดรนลาดตระเวนส่งเข้ามาข้อมูลระบุว่ามีการเคลื่อนไหวผิดปกติในเขตโรงงานร้างชานเมือง
“ท่านนายกฯ”ไททัสเอ่ยเสียงเรียบ “ดูเหมือนพวกตัวเห็บจะเริ่มรวมตัวกันอีกแล้วข้าขออนุญาตส่งกองกำลังเข้าไปจัดการคืนนี้”
วาเลนติสยิ้มเย็น
“อย่าเพิ่ง…ปล่อยให้มันงอกเงยพอสมควร จากนั้นเราจะเด็ดให้ขาดราก กวาดให้สิ้นซาก…เพื่อเป็บทเรียนให้คนทั้งเมืองเห็นว่า ไม่มีใครหลบพ้นสายตาของรัฐ”
ขณะนั้นเองในห้องใต้ดินโรงงานร้าง เสียงประตูเหล็กบานหนึ่งกลับถูกงัดออกจากด้านนอกเงาดำของชายฉกรรจ์ในเครื่องแบบสีดำบุกเข้ามาพร้อมปืนเลเซอร์ในมือเสียงะโดังก้อง
“ตำรวจความมั่นคงแห่งอัสฟาลิส!ทุกคนอยู่กับที่!”
เสียงโกลาหลดังขึ้นทันทีเดวิดคว้ามือแมรี่ วิ่งฝ่าความมืดพร้อมเสียงปืนเลเซอร์ที่ยิงตามหลังแสงไฟฟาดใส่ผนังแตกกระจายเป็ประกายไฟ เคนกระโจนเข้าขวางยิงตอบโต้ด้วยปืนพกที่เก็บงำมานาน
เสียงะุแรกดังสะท้อนในความมืดและการล่าล้างก็เริ่มต้นขึ้น…
แสงไฟเลเซอร์สาดวาบไปทั่วห้องใต้ดินเศษปูนแตกกระจายใส่ผนังร่วงลงมาราวฝนหินเสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังปะปนกับเสียงสั่งการแข็งกร้าว
“ทุกคนหมอบลง!ผู้ใดขัดขืนถือว่าฏต่อรัฐ!”
เคนคำรามลั่นยิงสวนออกไปะุพลังงานสีฟ้าพุ่งชนโล่พลังงานของตำรวจความมั่นคงจนเกิดเสียงแตกสะท้อนลั่นแต่ฝ่ายตรงข้ามยังคงบุกเข้ามาไม่หยุด สิบกว่าคนในชุดเกราะดำเคลื่อนเป็แนวเป้าหมายคือจับเป็และส่งตัวขึ้นศาลสูงเฮเลียสเพื่อจัดการอย่างสยดสยองต่อหน้าสาธารณชน
เดวิดดึงแมรี่หลบเข้าหลังแท่นเครื่องจักรสนิมเขรอะลมหายใจถี่รัวเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“แมรี่…เราต้องออกไปให้ได้!”
ลูซี่ที่ถือท่อเหล็กเป็อาวุธชั่วคราวะโบอก
“ทางหนีอยู่ด้านท่อระบายน้ำหลังโรงงานฉันสำรวจไว้แล้ว! แต่พวกมันต้องรู้แน่ถ้าเราฝ่าไปตรง ๆ”
เสียงะเิเล็กๆดังสนั่นจากอีกมุม—ชายหนุ่มพ่อครัวคนหนึ่งโยนะเิทำมือที่เขาผสมจากถังแก๊สและเศษชิ้นส่วนโรงงานแสงไฟลุกวาบสร้างควันหนาทึบปกคลุมห้องทั้งกลุ่มรีบใช้โอกาสนั้นเคลื่อนตัวไปยังทางลับ
แต่ตำรวจความมั่นคงไม่ใช่พวกงี่เง่า พันตำรวจเอก มาร์คัส เดลลาโคร ก้าวเข้ามาในหมวกเกราะสะท้อนแสง ดวงตาเย็นเยียบเขาคำราม
“ปิดล้อมทุกทาง!อย่าให้แม้แต่เงาหนีไปได้!”
เสียงบูตเหล็กกระทบพื้นดังก้องขณะกำลังเสริมทะลักเข้ามาสถานการณ์กลายเป็การไล่ล่าหายใจรดต้นคอเดวิดและแมรี่ถูกบีบให้วิ่งฝ่าความมืดลงสู่ท่อระบายน้ำเสียงก้องของน้ำเสียไหลเชี่ยวพาไปสู่ความไม่แน่นอนข้างหน้า
้าท้องฟ้าของกรุงเอเธอร์นัส เมืองหลวงของประเทศ โดรนลาดตระเวนฉายไฟส่องลงราวกับตาของปีศาจเผยให้เห็นเงาคู่รักต้องห้ามที่วิ่งหนีสุดชีวิต เสียงไซเรนระงมไปทั่วทั้งเขตประหนึ่งว่ารัฐบาล้าประกาศแก่เมืองทั้งเมืองว่า—
“คืนนี้มีหนูทดลองบางตัวกล้าลุกฮือ… และพรุ่งนี้ พวกมันจะถูกทำลายจนไม่เหลือซาก”
จบตอนที่ 2
(23 ส.ค.68)
25K
