ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

​ตอนที่130 ข้าจะยั้งมือไว้ไมตรีมากกว่านี้...เฮ่อๆ

แต่การแข่งขันคัดเลือกองค์รัชทายาทต้องใช้ความสามารถของตัวเองเพียวๆ ศึกครั้งนี้จึงถือว่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น และเร้าใจอยู่เหนือการคาดเดาสุดๆ

"องค์ชายสิบสี่ รู้สึกว่าแม่นางหลงไป๋จะมีวิทยายุทธมีพลังรบมากขึ้นกว่าเก่า ข้าไม่นึกเลยว่าข้าจะพ่ายแพ้ต่อนางได้..."

เสียงทระนงของหญิงสาวเอ่ยขึ้นขณะที่กริชเพชรหันไปมองหน้านาง

"ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเรื่องแพ้ชนะย่อมเกิดขึ้นได้ ขอเราใส่ใจฝึกฝนตัวเองสักวัน ถ้าเราไม่หยุดก็สามารถชนะได้เช่นกัน .."

กริชเพชรปลอบใจหญิงสาวนางพยักหน้า ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวานแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

"ข้ารู้ว่าแม่นางหลงไป๋ได้มีโอกาสไปกับท่านนางคงมีวาสนาได้ของวิเศษมาหลายอย่างพวกคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเทพ นางจึงสามารถประสานกายมังกรฟ้าได้เข้มแข็งกว่าข้ามากนัก.."

องค์หญิงจ้าวเฟิงหันไปถามชายหนุ่ม

"ข้าได้ให้คัมภีร์กับเงินเป็นค่าที่บุกรุกไปในสถานที่สำนักของนาง แต่มันก็เป็นจำนวนที่ข้าเคยให้เจ้าเหมือนกัน.."

กริชเพชรบอกกับองค์หญิงเจ้าเฟิงไม่อยากให้นางคิดน้อยใจ

"คริๆ ..ข้าก็ไม่ได้ว่าองค์ชายสิบสี่ลำเอียง แต่อาจเป็นเพราะว่าข้าไม่ได้ใช้ แท่งผนึกเนตรมรกตเพิ่มพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ให้เต็มที่ สงสัยนางเอาสมบัติเหล่านั้นทั้งหมดไปพัฒนากายอสูรในวันนี้นางจึงสามารถชนะข้าได้.."

องค์หญิงเจ้าเฟิงหัวเราะคิกคิกกล่าวขึ้น พร้อมกับทอดสายตามองไปยังที่พักของหลงไป๋

"องค์ชายสิบสี่คนที่ฆ่าว่า...จะมีพลังรบมากขึ้นมาอย่างผิดปกติ คือคุณชายต้วนจี้ที่สามารถเอาชนะคุณชายหลงป๋อ คนของตระกูลต้วนเขาช่างร้ายกาจประมาทไม่ได้เลยนะเจ้าค่ะ..."

เสียงของหญิงสาวกล่าวเตือนกริชเพชรด้วยความเป็นห่วง

"ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันข้าสงสัยว่าเขาจะเป็นอสูรพลังจิตระดับสูงด้วยสิคราวก่อนที่พวกเราเจอกันที่สำนักหลง คุณชายต้วนจี้ยังไม่มีความสามารถขนาดนี้ เหมือนกับความสามารถของเขาเป็นอีกคนหนึ่งไม่ใช่คนเดิม

ธรรมดาพลังรบจะต้องถูกปรับพื้นฐานมาตั้งแต่ครั้งแรก ตอนนั้นก็เห็นเขาร่วมกันกับเจ้าสำนักหลงคุมค่ายกลป้องกันตลาดมืด ข้ายังจำไม่ผิดว่าเขาใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้เพียวๆ ในการป้องกันสำนักหลง แต่วันนี้เขากลับใช้พลังจิตในการเคลื่อนย้ายตัวเอง จู่โจมศัตรูคู่แข่งแบบไร้ร่องรอย เหมือนคาถาฉีกมิติควบคุมพลังจิตที่ข้าเคยเรียนมา..."

กริชเพชรพูดถึงความเปลี่ยนแปลงของคุณชายต้วนจี้ที่ชายหนุ่มสังเกตเห็น องค์หญิงเจ้าเฟิงพยักหน้าเห็นด้วย

"ตั้งแต่ข้ารู้จักคนผู้นี้มาเขาไม่ได้เรียนสายพลังจิต แต่วันนี้ท่าทางเขาจะเปลี่ยนไปเฉยเมยเย็นชาเหมือนเป็นคนอีกคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าเขาไปได้วิชาอะไรมาจึงได้พัฒนาพลังรบได้สูงส่งขึ้นภายในไม่ถึงเดือน.."

องค์หญิงเจ้าเฟิงกระซิบพูดคุยกับกริชเพชรเบาๆ ขณะที่ทุกคนจ้องมองไปที่ลานประลองตอนนี้ ปู่ทวดเจ้าจี่ผู้อาวุโสแห่งตระกูลเจ้าผู้ครอบครองอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืดได้ขึ้นเวทีลานประลองที่ปรับปรุงหลังจากถูกทำลาย เพราะการประลองนัดที่ผ่านมา

"ต่อไปเป็นรอบรองชนะเลิศระหว่างคุณชายต้วนจี้แห่งตระกูลต้วนและ แม่นาง หลงไป๋แห่งตระกูลหลง ผู้ชนะจากคู่นี้จะได้เข้าชิงชนะเลิศกับองค์ชายสิบสี่ เพื่อตำแหน่งองค์รัชทายาทของอสูรวารี.."

น้ำเสียงของชายชรากล่าวอย่างเบาๆ ก่อนที่เขาจะยกเสียงสูงขึ้น

"ขอให้ทั้งสองรักษากฎกติกาการประลองของบรรพชนด้วย ห้ามเข่นฆ่ากันถึงชีวิต.."

เสียงของผู้เฒ่ากล่าวขณะที่ แม่นางหลงไป๋ก้าวเดินประจันหน้ากับคุณชายต้วนจี้

"หึๆ ..แม่นางหลงไป๋ข้าไม่อยากลงมือกับเจ้าเลย..ยังไงสองตระกูลเราก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเสมอมา..ไม่ว่าข้าหรือเจ้าขึ้นเป็นองค์รัชทายาท ของนครอสูรวารีน้ำจืด ต่างก็มีประโยชน์ทั้งคู่ขอโปรดแม่นางหลงไป๋ เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ดีเก่าก่อนของเรา ยอมแพ้ข้าเสียเถอะ.."

คุณชายต้วนจี้ยกยิ้มอย่างยโสเหมือนเขามั่นใจเหลือเกินว่า จะสามารถชนะหลงไป๋ได้ง่ายๆ

"เชอะ..คุณชายต้วนจี้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาพวกเรา ต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกันแต่ท่านก็อย่าคิดนะว่าข้าเป็นผู้หญิง แล้วจะยอมอ่อนข้อให้ท่าน มาพิสูจน์กันเถอะว่าใครเข้มแข็งกว่ากัน.."

หญิงสาวพูดจบก็เร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ขึ้น ร่ายคาถามังกรฟ้าขั้นสูงสุดเพราะนางเห็นการต่อสู้ของต้วนจี้แล้ว ว่าเขามีอะไรที่แปลกพิลึกพิลั่นดังนั้นจึงไม่ประมาท

หญิงสาวร่ายคาถาเรียกอาวุธประเภทเกราะออกมาปกป้องตัวเอง ร่างกายของหญิงสาวจึงถูกห่อหุ้มด้วยเกราะเหล็ก พร้อมกับการปรากฏร่างของมังกรฟ้าตัวมหึมาสูงเกือบสองพันฟุต

"ข้าเตือนเจ้าแล้วนะแม่นางหลงไป๋เจ้าดื้อดึงเอง อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ.."

สิ้นเสียงของต้วนจี้ เขาก็ขยับวูบหายไปในอากาศ กริชเพชรขมวดคิ้วเขาใช้ไม้เดิมจัดการกับหลงไป๋ เหมือนกับจัดการกับคุณชายหลงป๋อ

ควับ!

ทึบ!

ตูม!

"ฮึๆ ..ไม่ง่ายอย่างเจ้าคิดหรอก"

เสียงตูมดังสนั่นเมื่อร่างของคุณชาย ต้วนจี้ปรากฏขึ้นข้างกายของหลงไป๋เหมือนนางจะเตรียมแผนป้องกันการลอบโจมตีแบบนี้อยู่แล้ว ปรากฏมังกร สามหัวที่คุ้มครองกายนางอยู่เป็นเกราะต่างคำรามเสียงลั่น

"โฮก โฮก โฮกกกกก!! .."

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!!

หลงไป๋ใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนาง อัดตอบโต้ดัชนีที่พุ่งมาตรงๆ ด้านหน้า แต่ถึงกระนั้นก็ทำให้ร่างของหญิงสาวต้องถูกกระแทกถอยหลังไปกับพื้นถึงสิบก้าว

ครึ๊ดดดด!!

"ฮ่าๆ ๆ ..ถือว่าแม่นางมีฝีมือพัฒนาขึ้นมากจริงๆ ..นี่เป็นการหยอกเย้าจากข้าต่อไปข้าเอาจริงแล้วนะ.."

เสียงของต้วนจี้ร้องดังขึ้นกายของเขาก็ปรากฏผ้าคลุมสีดำมืดมิดปิดทั่วร่าง ส่งไอแห่งความลี้ลับปกคลุมกายของเขาขึ้นปัจจุบันทันด่วน ท้องฟ้าที่แจ่มใสกับมืดครึ้มลงทันที

ครืนนนน! ครืนนนน!

ทุกคนต่างขมวดคิ้วนี่มันเป็นอวิชาแขนงใดกันแน่ ทำไม? ถึงสามารถร่ายคาถาออกมา เหมือนศัตรูหลุดเข้าไปในแดนอเวจี ที่ซ่องสุมเหล่าปีศาจไว้ในนั้นอย่างน่ากลัว

วาบบบบบ!!

"คาถารวมจิตปีศาจ.."

เสียงของคุณชายต้วนจี้ดังขึ้นความมืดมิดกระจายเข้าปกคลุม โคลีเซี่ยมลานประลองทันที ฉับพลันม่านมิติบนหัวของหลงไป๋ก็เปิดออก แม้ว่ามังกรฟ้าของนางจะถูกปลุกขึ้นสูงระดับสองพันฟุตก็ตาม

แต่มือนั้นกลับใหญ่กว่าถึงหนึ่งเท่ามันค่อยๆ ยื่นออกมาจากความมืดมิดของม่านมิติที่บิดเบี้ยว พร้อมกับวิญญาณลูกสมุนปีศาจ ที่เป็นลูกไฟสีเหลืองอ่อนพุ่งกระจายออกมานับเป็นหมื่นๆ ดวง ไฟปีศาจสีส้มนี้มันอ้าปากตรงเข้าดูดพลังวิญญาณมังกรฟ้าของหลงไป๋

"มังกรฟ้าม้วนปฐพี.."

เสียงของหญิงสาวพูดพร้อมกับเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ออกต้านเหล่าปีศาจที่หลุดมาจากม่านมิติด้านบน

มังกรฟ้าของหลงไป๋ที่เปล่งประกายเป็นผลึกกระจก ออกต่อต้านอย่างสุดกำลังรบ ปลดปล่อยพลังทำลายล้างอันแสนน่ากลัวออกมา

ฟู ฟู! ครืนนนน

"โฮกกกก! "

มันอ้าปากพ่นแสงสีขาวนวลที่ทรงอำนาจการทำลายล้างควบคุมมือที่ส่งมาจากเบื้องบน กรงเล็บของมันเป็นสีดำสนิท มือใหญ่นั้นค่อยๆ กดลงกระแทกคลื่นหมอกพลังสีขาวของมังกรฟ้า

ควับบบบ!!

หมับบบบ!!

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่น ม่านมิติถูกพลังทั้งสองกระแทกใส่บิดเบี้ยวจนสะเทือนไปทั้งนครอสูรวารีน้ำจืด องค์กษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด ต้องเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ปกป้องโคลีเซี่ยมบนลานประลอง ไม่ให้ถูกทำลายด้วยพลังการต่อสู้ของคนทั้งสอง

ตูม!

โครม!

"อ๊าาาซ์..โอ๊กกกก! "

เสียงร้องโอ๊กกระอักเลือดของหลงไป๋ดังก้องกังวาน เข้าไปในส่วนประสาทของทุกคน โดยเฉพาะเจ้าสำนักหลงเมื่อกรงเล็บปีศาจ ที่ออกมาจากม่านมิติกดทับหัวมังกรฟ้าระเบิดแตกสลายไป

พร้อมกับอัดกระแทกร่างของหลงไป๋ที่ร่ายเวทย์คาถา สร้างมันขึ้นมากระเด็นตกเวที นางบิดตัวด้วยความเจ็บปวด เจ้าหัววิญญาณสีส้มทั้งหลาย ต่างวนเวียนอยู่กลางอากาศ ดูดซับพลังบอลดวงจิตของมังกรฟ้า หลังจากที่ถูกมือปีศาจกระแทกแตก

ฟิ้วๆ ๆ ๆ ๆ! ฟิ้ววว!

ควับ ควับบบ! ครืนนนนๆ ๆ!

"ช่างโหดร้ายยิ่งนัก ทำลายพลังบอลดวงจิตแล้วยังจะซึมซับเอาพลังวิญญาณไปเป็นของตัวเองอีกด้วย"

กริชเพชรทนไม่ไหวทะยานมาช่วยหลงไป๋ใช้พลังจิตอสูรต่อต้านเหล่าหัววิญญาณสีส้มกระหายเลือด ที่กำลังดูดซับพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของหญิงสาวจนนางหน้าซีดเซียว

ควับ!!

"คุณชายต้วนจี้ดูท่านจะทำเกินไปแล้ว.."

กริชเพชรอุ้มหญิงสาวขึ้นไว้บนอ้อมแขนหน้าตาของนางอันเมินเฉยที่เหมือนพอกด้วยน้ำแข็ง ตอนนี้ยิ่งขาวหนักกว่าเก่า เมื่อมองหน้าชายหนุ่มเหมือนกำลังจะขยับปากกล่าวอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็เม้มมันล

"ข้าต้องขออภัยด้วยองค์ชายสิบสี่คาถาบทนี้ของข้าเพิ่งใช้ครั้งแรก ไม่รู้ว่าผลกระทบมันจะรุนแรงจนทำให้แม่นางหลงไป๋บาดเจ็บเยี่ยงนี้ ข้าขออภัยด้วย.."

เสียงของต้วนจี้ดังก้องกังวา

"เมื่อถึงเวลาที่ข้าได้ต่อสู้กับองค์ชาย สิบสี่ข้าจะยั้งมือไว้ไมตรีมากกว่านี้...เฮ่อๆ .."

เสียงของชายหนุ่มกล่าวอย่างลำพอง

.............................................................................................................................................................................................