จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 78 เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์

ในคืนเดือนมืดนั้น แทนที่จะมืดมิดแต่กลับมีแสงสว่างส่องไปทั่วท้องฟ้า หมู่ดวงดาวเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นับว่าเป็นคืนที่งดงามที่สุด
แต่ที่เรือนหลังหนึ่งกลับมีเสียงกรีดร้องเมื่อมีเรื่องน่ายินดีจะเกิดขึ้น เมื่อบุตรทั้งสามได้เวลาคือกำเนิดแล้ว
“ข้าจะให้พวกเขาชื่อว่าเสี่ยวซือ เสี่ยวซาน เสี่ยวฮวา” ซิวเหวยหลงกล่าวพร้อมกับมองหน้าของลูกๆ ของตัวเองทั้งสามคน
“ท่านอ๋องข้าอยากเห็นหน้าลูก” ซีเหลียนฮวากล่าวบอกในตอนที่เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยอาการหมดแรง
ลูกของเธอนั้นถูกซิวเหวยหลงทำคลอดเองกับมือ แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจนั้นก็คือลูกของเธอออกมาก็มีระดับสวรรค์เสียแล้วนั้นทำให้เธอตกใจมาก
“นี่เสี่ยวซือ นี่เสี่ยวซาน และนี่เสี่ยวฮวา” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกในตอนที่ส่งเสี่ยวซือให้ซีเหลียนฮวาอุ้มส่วนลูกอีกสองคนเขาเป็นคนอุ้มเอง
ซิวเหวยหลงนั่งลงกับก่อนจะมองซีเหลียนฮวาที่กำลังยิ้มแม้ใบหน้าของนางเหนื่อยล้ามากก็ตาม เขาส่งลูกทั้งสองให้กับพ่อบ้านฉางที่เข้ามาพอดี ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากของซีเหลียนฮวาเบาๆ ไม่นานอาการของนางก็ดีขึ้น
“ลูกคงหิวนมแล้ว” ซีเหลียนฮวากล่าวบอก ทำให้ซิวเหวยหลงรับลูกทั้งสองของเขากับพ่อบ้านมาอุ้มเอง ส่วนพ่อบ้านฉางก็ออกไปรอด้านนอก
“ยิ้มกันใหญ่เลยนะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยพลางหยอกล้อกับเสี่ยวซานและเสี่ยวฮวาปล่อยให้เสี่ยวซือดื่มนมไปก่อนคนแรก
“หลับไปแล้วเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาบอกเสียงเบาพลางวางเสี่ยวซือนอนลงกับเตียงอย่างเบามือก่อนจะรับเสี่ยวฮวามาดื่มนมต่อไม่นานก็หลับไปเหลือก็แต่เสี่ยวซานที่คงมองหน้าเธอไม่ยอมนอนดื่มนมไปก็เล่นกับเธอไป
“หลับได้แล้ว” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางลูบหัวของเสี่ยวซานไปด้วย เขารู้ดีว่าเด็กๆ นั้นเลี้ยงยาก เพราะต้องตื่นนอนตลอดเวลาเพื่อให้นมลูก
“แอ๊” เสี่ยวซานร้องเบาๆ ก่อนจะหลับไป
“เจ้าก็นอนได้แล้วพี่จะดูลูกเอง” ซิวเหวยหลงหันไปบอกซีเหลียนฮวาที่ยังคงมองหน้าของลูกทั้งสามที่กำลังนอนหลับเคียงข้างกันอย่างน่ารัก
“ข้ายังไม่อยากหลับเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาบอกเพราะรู้สึกตื่นเต้นที่ตัวเองได้ทำหน้าที่ของคนเป็นแม่ครั้งแรก แถมลูกๆ ของเธอนั้นยังน่ารักมากอีกด้วย เลยทำให้เธอข่มตานอนไม่หลับ
“เจ้าต้องพักผ่อนคนดี” ซิวเหวยหลงกล่าวบอกกล่าวโน้มตัวไปจูบหน้าผากซีเหลียนฮวาเบาๆ จากนั้นนางก็หลับไปเลย เขาอยากให้นางพักผ่อนเพราะวันนี้นางเหนื่อยมากแล้ว ต่อจากนี้เขาจะดูแลลูกๆ ต่อเอง

“ข้าเอาของมาให้กับเด็กๆ” ในตอนเช้าเฟยอี้ฟงก็มาทันที พร้อมกับข้าวของมากมายมาไว้กลางห้องเท่านั้นยังไม่พอ เซี่ยวจื่อเฟยกับซิวโม่เจียงก็มาอีก ข่าวของของแต่ละคนนั้นไม่มีใครน้อยหน้าใครเลย
“ท่านพี่ๆ ข้าอยากเห็นหน้าหลานแล้วขอรับ” ซิวโม่เจียงกล่าวบอกในตอนที่เห็นหน้าของซิวเหวยหลง
“ลูกข้าหลับอยู่เอาไว้ตื่นแล้วจะพาออกมา” ซิวเหวยหลงกล่าวบอกพลางกลอกตาไปมาเมื่อสบตากับเฟยอี้ฟง
“ขี้หวง” ซิวโม่เจียงอดไม่ได้ที่จะบ่นซิวเหวยหลงดูก็รู้ว่าหวงลูกของตัวเอง
“ถ้าอยากมีก็รีบแต่งงานสิ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกนั้นทำให้ซิวโม่เจียงมุ่ยหน้าทันที
“นั้นสิ เมื่อไรเจ้าจะหาสะใภ้เล็กให้แม่เสียที” เมื่อได้ยินซิวเหวยหลงกล่าวแบบนั้นก็ทำให้เซียวจื่อเฟยอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม ลูกชายคนเล็กของนางนั้นหนีเก่งยิ่งกว่าซิวเหวยหลงเสียอีก
“ท่านแม่ข้าเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าข้ามีธุระ งั้นข้าขอตัวไปก่อนนะขอรับท่านพี่ไว้ข้าจะมาหาใหม่นะขอรับ” ซิวโม่เจียงกล่าวจบก็หายตัวไปเลย ราวกับว่าไม่เคยอยู่ในห้องนั่งเล่นมาก่อน
“ได้ข่าวว่าท่านจอมมารคิดจะจับหลานสาวของข้าไปเป็นคู่ครอง” เซียวจื่อเฟยถามทันที
“อืม” เฟยอี้ฟงเอ่ยตอบกลับไปพลางพยายามมองลอดเข้าไปยังห้องนอนแต่ก็ไม่สามารถมองเห็นได้
เพราะถูกซิวเหวยหลงกางอาณาเขตบังตาเอาไว้ เจ้านี้ก็หวงลูกเกินไปแล้ว
“เหวยหลงแม่ได้ยินมาว่าหลานๆ เกิดมาก็มีระดับสวรรค์เลยหรือ” เซียวจื่อเฟยหันไปถามลูกชายของตัวเองในสิ่งที่นางข้องใจเป็นอย่างมากเพราะไม่เคยมีเด็กคนไหนเกิดมาแล้วมีระดับเพียงเท่านี้มากก่อน อย่างน้อยก็ต้องดูดซับลมปราณให้เป็นก่อนถึงจะมีระดับได้
“พ่ะย่ะค่ะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบพลางหรี่ตามองเฟยอี้ฟงไปด้วย จะมองอะไรหนักหนา
“เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์จริงๆ แล้วเจ้าตั้งชื่อหลานหรือยัง” เซียวจื่อเฟยถามอย่างตื่นเต้น เพราะถ้ายังนางจะขอตั้งชื่อให้
“เรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ซิวเหวยหลงตอบกลับนิ่งๆ พลางนั่งดื่มน้ำชาไปอันที่จริงแล้วลูกๆ ของเขาตื่นกันแล้ว แต่เขายังไม่ให้ออกจากห้องเท่านั้นเอง
เพราะรู้ดีถ้าออกมาต้องเจอกับอะไร เพราะมีไอ้เฒ่าหัวงูมันจ้องจะงาบลูกสาวของเขา เขาเลยไม่พาลูกๆ ของเขาออกมา
“ชื่ออะไรกันบ้าง” เฟยอี้ฟงเอยถามทันที
“เสี่ยวซือเสี่ยวซานและเสี่ยวฮวาพ่ะย่ะค่ะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบพลางจ้องเขม็งเฟยอี้ฟงที่พยายามจะมองทะลุม่านอาณาเขตของเขา
“ท่านไม่มีงานทำหรือไม่ ได้ข่าวที่แคว้นซิงหนานยุ่งไม่ใช่หรือ” ซิวเหวยหลงเอ่ยถาม ถ้าอีกฝ่ายฉลาดพอคงรู้ว่าหมายความว่าอย่างไร
“ข้าทำเสร็จหมดแล้ว” เฟยอี้ฟงกล่าวตอบพลางจิบน้ำชาไปด้วยเพราะงั้นวันนี้เขาอยู่ที่นี่ได้ทั้งวันอยู่แล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 78 เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 78 เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้