ทะลุมิติไปเป็นเชฟส่วนตัว

    บรรยากาศของการฝึกงาน

            - 07.32 น.-

            ที่นี่นับเวลาเข้าทำงานด้วยการสแกนลายนิ้วมือ ฉันต้องสแกนก่อน 08.30 น. เป็๞เวลาเข้างานของนักศึกษาฝึกงานอย่าฉัน เมื่อวานตอนไปเอาชุด พี่ๆ ห้องฝ่ายบุคคลได้ทำการบันทึกลายนิ้วมือของฉันเข้าไปในระบบเรียบร้อย

            เมื่อแต่งตัวเรียบร้อย ส่องกระจกหมุนซ้ายหมุนขวาว่าไม่มีข้อผิดพลาดตรงไหน ก็หยิบกระเป๋าผ้าสีขาว เอาไว้ใส่พวกโทรศัพท์ กุญแจห้องพัก และกระเป๋าสตางค์เวลาทำงาน ออกจากห้องโดยที่ไม่ลืมล็อกห้องพัก วันแรกทำให้เกิดอาการตื่นเต้นหน่อยๆ

            “ลงมาแล้วหรอครับ อาหารเช้าครับ” ลุงคนหนึ่งยิ้มทักทายฉันพร้อมกับชี้ไปที่ถาดปาท่องโก๋ชิ้นใหญ่ มีถ้วยเล็กๆ วางเรียงซ้อนกันเอาไว้ตักสังขยา มีหม้อข้าวต้มขนาดใหญ่ข้างๆ สำหรับคนที่อยากกินเป็๞ข้าว

            “ขอบคุณนะคะ”

            ฉันยกมือใหว้พร้อมก้มหัวเป็๞เชิงขอบคุณให้กับคุณลุง ก่อนจะเดินไปหยิบจานมาแล้วคีบปาท่องโก๋ 2-3 ชิ้นลงบนจาน ตักสังขยาสีเขียวใสถ้วย คิดว่าเช้านี้กินแค่นี้น่าจะอิ่ม

            ทุกคนที่อยู่ชั้นล่างอาคารรีบกินรีบไปทำงาน ฉันก็ไม่รอช้าเพราะสถานการณ์บีบบังคับจึงรีบกินตามไปด้วย วันแรกฉันไปสแกนเข้างานไม่เกิน 08.10 น.

            “น้องเหมยมานี่ก่อน พี่จะแนะนำให้รู้จัก นี่พี่รักษ์ คนนี้พี่ทอง”

            “สวัสดีค่ะพี่ๆ วันนี้พายเริ่มงานวันแรกฝากสอนหน่อยนะคะ”

            “ เดี๋ยววันนี้พี่จะสอนทำขนมปังกระเทียม สูตรเด็ดของโรงแรมเชียวนะ” พี่ที่ชื่อรักษ์พูดขึ้นมา

            “ได้ค่ะ เหมยพร้อมแล้ว”

            “น้องเหมยเคยทำขนมมาก่อนรึเปล่า ขนมปักกระเทียมไม่ยาก”

            “เคยทำตอนเรียนค่ะ แต่ส่วนใหญ่เหมยจะทำอาหารเสียมากกว่า”

            วันนี้มีขนมปังที่พี่ๆ อบไว้เมื่อวานเลยสะดวกมาก และพี่ๆบอกว่า วันหลังจะสอนฉันอบขนมปังหอมๆ

            ขั้นตอนแรกพี่รักษ์ให้ฉันหั่นขนมปัง เป็๲ชิ้นๆ ทิ้งไว้ จากนั้นใส่เนย น้ำตาล กระเทียม ชีส พาสลีย์ ลงไปผสมให้เข้ากัน

            พี่กุลเอาขนมปังที่หั่นไว้มาให้ จากนั้นฉันและพี่รักษ์ก็ทาส่วนผสมที่ได้ลงบนขนมปังให้ทั่ว

            นำเข้าเตาอบเป็๲อันเสร็จ เท่านี้ก็ได้ขนมปังกระเทียมที่สดใหม่แล้ว

            พี่ๆบอกว่าขนมปังกระเทียมที่ทางโรงแรมขายได้ต่อวันเท่ากับการอบ 3 รอบเลยทีเดียว เพราะแขนส่วนใหญ่ที่มาพักโรงแรมเป็๞ชาวยุโรป จีน ส่วนคนไทยไม่ค่อยมีเท่าไหร่นัก

            “ลองชิมไหมน้องเหมย”

            “ชิมได้หรอคะพี่”

            “ได้สิ จะได้รู้ว่าอร่อยไหม เผื่อเอาไปพัฒนาฝีมือ”

            ฉันได้ลิ้มรสขนมปังที่ทั้งหอมและกรอบก็รีบยกนิ้วให้พี่ๆ เลยเพราะมันอร่อยมาก

            “ส่วนใหญ่อะไรขายดีสุดๆ คะแบบที่แขกทุกห้องจะต้องสั่ง”

            “พี่ว่าน่าจะเป็๞ผัดไทยกุ้ง ไม่ก็ต้มยำกุ้งนะ ใครมาก็สั่งจริง ๆ”

            “โห อาหารไทยนี่เอง เหมยคิดว่าเป็๲อาหารฝรั่งซะอีก”

            “อันนั้นรองลงมาน้องเหมย สปาเกตตี้ พิซซ่า สลัดบาร์ ก็ขายดีเหมือนกัน”

            “ส่วนขนมขายดีทุกอย่างเลยค่ะ” พี่ทองบอก

            “งั้นเดี๋ยวเหมยเอาขนมปังกระเทียมไปเติมให้ลูกค้าบุฟเฟต์ก่อนนะคะ”

            “ไปเลย ๆ เดี๋ยวมาเอาซุปไปด้วย”

            ซุปปลาทะเล ที่มีเห็นหอมเป็๞ส่วนประกอบกำลังถูกยกขึ้นจากเตา

            “รับทราบค่ะ”

            เมื่อได้มาทำอาหารแล้วเห็นแขกเวียนเข้าออก อาหารหมดบ้าง บางคนก็เดินมาชมว่าอาหารอร่อย ชอบเมนูนั่นบ้าง นี่บ้าง ทำให้มีความสุขจริงๆ นะเนี่ย ถึงจะเหนื่อยไปบ้างก็เถอะ