ตอนที่ 17 ความรู้สึกที่แท้จริง (จบ)
เวลา 5.30 น.
แก้วตื่นขึ้นมาในห้องนอนของตัวเองที่บ้านของศรศิลป์โดยที่แก้วถูกจับใส่เสื้อผ้าตัวเดียวกับเมื่อคืนแก้วเกือบคิดไปว่าเื่เมื่อคืนมันก็แค่ความฝันถ้าไม่ใช่เพราะว่าแก้วรู้สึกระบมที่่ล่างโดยเฉพาะรูหลังซะก่อนแล้วแก้วก็เปิดประตูลงไปข้างล่างก็พบเ้าของบ้านนั่งกินกาแฟอยู่พอศรศิลป์เห็นแก้วก็เงยหน้าขึ้นมาทักทาย
“อรุณสวัสดิ์ครับ แก้ว” ศรศิลป์ทักทายเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ทำไมคุณศรถึงอยู่ที่นี่ไม่ได้ไปทำธุระที่ต่างจังหวัดหรอคะ” แก้วถามขณะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามศรศิลป์อย่างแ่เบา
“อ๋อ พอดีว่าลูกค้าเค้าเลื่อนนัดไปเป็สุดสัปดาห์นะครับ ลูกสาวเค้าไม่สบายกะทันหันแล้วก็อีกเื่นะครับผมไม่อยากให้แก้วเรียกผมว่าคุณแล้วน่ะครับเรียกผมว่าพี่ศรก็ได้ครับ แล้วก็เื่ที่ผมขอแก้วเป็แฟนน่ะครับ แก้วตกลงไหมครับ”
“เื่นั้น พี่ศรพูดจริงหรอคะ” แก้วถามย้ำอีกครั้งทั้งๆที่ก็รู้อยู่เต็มอกว่าศรศิลป์ชอบตัวเอง
“จริงซิครับ” ศรตอบ
“ค...คือว่าเื่นั้นแก้วว่าแก้วไม่เหมาะสมหรอกค่ะ” พอคิดถึงเื่นั้นได้แก้วก็หน้าแดงขึ้นมาทันที
“ทำไมหล่ะครับ” ศรศิลป์วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะหันมาถามด้วยหน้าตาที่จริงจัง
“ก็เพราะว่าแก้วเพิ่งจะมีอะไรกับคุณพ่อคุณไงคะแก้วเป็ผู้หญิงร่าน”
“เื่นั้นผมไม่สนใจหรอกครับถ้าแก้วมีความสุข พ่อผมมีความสุข ผมก็พอใจแล้ว หรือว่าแก้วไม่มีความสุข”
“ค...คือ แต่ว่า...” แก้วอ้ำอึ้งไม่ตอบ
“แต่ว่าเมื่อคืนตอนเปิดประตูห้องเข้าไปผมได้ยินแก้วร้องเรียกผัวขา ผัวขา ด้วยนะครับ ฮิฮิ” ศรศิลป์หัวเราะเล็กน้อย
“ร...เื่นั้นมันก็... โอ้ยยย” แก้วอายพยายามเอามือมาปิดหน้า
“แก้วครับ สิ่งที่บอกได้อย่างนึงก็คือ เมื่อคืนเราสามคนมีความสุขกันมากเลยนะครับ”
“ร...เื่นั้นแก้วก็ไม่เถียงค่ะแต่เื่เป็แฟนแก้วขอกลับไปคิดดูอีกทีนะคะ”
ตึ้ง ตึ้ง
เสียงกระดิ่งจากห้องของศักดิ์ชัยดังขึ้นแก้วจึงตรงดิ่งไปเปิดประตูเข้าไปในห้องแล้วศักดิ์ชัยก็ทักแก้วเหมือนเดิม
“น้อยจ๋า ผัวปวดเยี่ยว”
หลังจากนั้นไม่นานแก้วก็ตกลงคบเป็แฟนกับศรศิลป์โดยที่่ไหนศรศิลป์งานยุ่งไม่มีเวลาว่างแก้วก็จะมามีอะไรกับศักดิ์ชัยว่าที่พ่อผัวหรือบางทีถ้าศรศิลป์มีเวลาว่างทั้งสามคนก็มาเล่นบทสามคนผัวเมียด้วยกัน
จบ