เ้าไม่กลัวว่าตระกูลตง จัดไปล่าตามสังหารเ้าเลยหรือ?’’ ตง หลงฟ่าน กล่าวราวกับว่าชายหนุ่มชุดขาวผู้โง่เขาไม่รู้จักประมาณตนเลย
‘’ข้าต้องสนใจด้วยหรือว่าพวกเ้ามาจากตระกูลอะไร’’ชู หยาง กล่าวกับคำขู่และไม่สนใจกับคำพูดของ ตง หลงฟ่าน
ร่างกายของ ตง หลงฟ่านเริ่มสั่นเทาอย่างรุนแรงเขากำลังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ใกับกระบวนท่าที่ชู หยาง โจมตีสวนกลับออกมาด้วย
ตง หลงฟ่านกล่าว’’ข้าเป็ถึงศิษย์สำนักกระบี่์ธารา เ้าก้มหัวให้ข้านะตอนนี้ข้าจะไว้ชีวิตเ้าปล่อยเ้าไปยังคนพิการอย่าคิดว่ารู้จักกับเทพธิดาลู่ แล้วข้าจะไม่สังหารเ้าวันนี้จะไม่มีใครปกป้องเ้าได้ ถือซะว่าข้าให้โอกาสเ้าแล้ว จะกราบหรือตาย
คำพูดของ ตง หลงฟ่านยิ่งทำให้ชูหยางรู้สึกได้ว่านี่เป็การดูถูกตนเอาชื่อของตระกูลและสำนักมาข่มขู่ผู้อื่นเพราะว่าตง หลงฟ่าน เป็ลูกศิษย์ผู้าุโของตำหนักผู้คุมกฎของสำนักกระบี่์ธารา ไม่ได้เกรงกลัวราชวงศ์ลู่ เพราะเขานั้นเป็ศิษย์สายในไม่จำเป็ต้องสนใจพวกมดปลวกที่มีพลังนิดหน่อยแล้วจะข่มขู่คนในตระกูลเขายังไงก็ได้
ชู หยางกำลังคิดเป็ว่าเป็ไปได้ว่าเ้าหนี้น่าจะเป็ลูกศิษย์ของคนในสำนักกระบี่์ธาราน่าจะมีคนอยู่เื้ัเขา ข้าจำเป็ต้องไว้หน้าคนอย่างข้าผู้ที่เป็ถึงผู้ยิ่งใหญ่บน์ ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้นแม้แต่เซียน์จักรพรรดิเมฆายังต้องไว้หน้าข้าถึง 10 ส่วน แล้วใยข้าต้องสนใจว่ามันเป็ผู้ใด ต่อให้มาเป็ร้อยก็สังหารร้อยมา มาหนึ่งหมื่น ข้าก็สังหารหมื่น ใครขวางข้าตาย
ชูหยาง’’ช่างน่าหัวเราะเ้ากล้าข่มขู่ ถือว่าข้าให้ทางเลือกเ้าแล้วจะโทษข้าทีหลังก็แล้วกัน?
ทันทีที่พูดจบชู หยางได้ชักกระบี่ออกมาจากด้านหลังแล้วใช้วิชา ท่าก้าวเงาเทวะ ขั้นที่ 10 ไปด้วยความรวดเร็วหายตัวไปทางด้านหลังของตง หลงฟ่าน พร้อมกับใช้กระบวนท่าสะบั้น์ ขั้น 10 พร้อมด้วยวิชากลืนกินทุกสรรพสิ่ง เป็วิชาที่ดูดกลืนพลังของฝั่งตรงข้ามแล้วเพิ่มพลังให้เขาอีก 2 เท่า โครงการโจมตีซึ่งมันก็มากเพียงพอที่จะจบชีวิตของ ตง หลงฟ่าน
ในตอนแรกตง หลงฟ่านไม่คิดว่าชายหนุ่มชุดขาวจะกล้าลงมือต่อเขาทันทีจึงทำให้เขาไม่ได้เตรียมตัวที่ตั้งรับเพราะคิดว่าคำพูดไม่กี่คำของเขาก็น่าจะทำให้ชายชุดขาวนั้นต้องเกรงกลัวต่ออำนาจที่เขามีมันก็เพียงพอสำหรับชายหนุ่มที่ไม่มีชื่อเสียงใดๆเป็ที่รู้จักกัน
ไม่จริง เ้ากล้าฆ่าข้าเสียงร้องะโเต็มไปด้วยความเสียใจของตง หลงฟ่าน
เมื่อเผชิญหน้ากับความตายกำลังเข้ามาหาตง หลงฟ่านถึงกับเปลี่ยนสีหน้าทันทีเพราะว่าการที่เขาตายจะทำให้ตระกูลต้องตกต่ำลงหรือแม้กระทั่งทรัพยากรที่จะได้รับจากราชวงศ์รวมถึงสำนักก็จะเปลี่ยนแปลงไปการตัดสินใจที่โง่ของเขาที่ช่วยเหลือตงกวงเป็ความผิดพลาด แม้ตนจะปล่อยพลังขั้นจิติญญาออกไป ก็ไม่อาจทำให้สามารถรับเพลงกระบี่ของชู หยาง ได้ทันท่วงที ในความประมาทนี้ทำให้ตนเองถึงกับความตายอย่างแน่นอน หัวของตง หลงฟ่าน กระเด็นหลุดออกจากบ่าพร้อมเลือกที่สาดกระเด็นไปทั่วบริเวณ
คนทั่วไปที่อยู่ในบริเวณนั้นถึงกับใั้แ่เริ่มการต่อสู้คาดไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มชุดขาวถึงกับกล้าที่จะตัดหัวตง หลงฟ่าน และไม่สนใจอำนาจตระกูลและอำนาจของอาจารย์ตง หลงฟ่าน ที่เป็หัวหน้าผู้คุมกฎของสำนักกระบี่์ธารา
ตง กวน ถึงกลับผวาและกลัวกับสิ่งที่ชู หยางทำถ้าเกิดเขาชักกระบี่ออกมาเขาก็จะต้องตายไปด้วยอย่างน้อยเขาก็ยังรักษาชีวิตไปได้เพียงเสียหน้าแต่ยังรักษาชีวิตแต่ความแค้นนี้เขาจะไม่ลืมเขาจะเอาเื่นี้ไปบอกตระกูลและอาจารย์ของตง หลงฟ่าน
ข้าสาบานวันหนึ่งถ้าจะให้มันชดใช้กับสิ่งที่มันทำกับข้าแล้วมันจะได้รับบทเรียนว่าการที่หยามเกียรติของตระกูลตงมันมีแต่ความตายรออยู่ในความคิดของมันในตอนนี้
ผู้คนบริเวณโดยรอบก็ใกับการกระทำของชู หยาง ไม่คิดว่าชายหนุ่มชุดขาวจะกล้าลงมือบรรยากาศโดยรอบนั้นหนาวเหน็บพร้อมกับความเงียบที่ปกคลุมไปทั่ว
ชู หยางยังไม่ใส่ใจกับการกระทำของเขาเพราะเขาไม่ได้แคร์ว่าใครเป็ใครหรือเป็ลูกเป็หลานหรือแม้กระทั่งมีอาจารย์คนไหน สำหรับเขาพวกมันก็เป็เพียงแค่มดปลวกที่ยังอยู่ในกะลาไม่รู้จัก์ไม่รู้จักอำนาจที่แท้จริงข่มเหงเพียงผู้ที่อ่อนแอกว่าตน ทั้งนั้นการตายของมันนั้นสมควรแล้ว หน้าของชู หยาง หน้าไร้อารมณ์รู้สึกเบื่อหน่าย พร้อมกับรำพึง คำว่าสตรีนั้นมาพร้อมกับความอันตรายอยู่เสมอ!!!
3K
