เช้าวันใหม่ที่สดใส
"อรุณสวัสดิ์คุณเพื่อน.....มึงเวรไหนว่ะวันนี้"
"พอดีวันนี้เช้าบ่ายว่ะ"
"มึงมองนาฬิกาหรือยังจ๊ะคนเก่ง"
"สัส...นาฬิกาไม่ปลุกอ่ะ"
"ปลุกไปสามรอบมึงเลื่อน"
"ไอ้....ทำไมไม่ปลูกด้วยนะ"
"กูจะไปรู้ไหมเวรมึง"
ยัยน้องี้เีเถียงคุณเพื่อนแล้ววิ่งผ่านน้ำเลยจร้าหลังจากดีดจากเตียงไม่กี่นาที
"ไอเพื่อนชั่วไม่ปลูก"
ยัยน้องบ่นไปตลอดทางจนถึงรพ.จร้า
ณ.กดบัตรเพื่อเข้างาน
ยัยน้องวิ่งหน้าตั้งมาเพราะใกล้07:50แล้วจร้าแต่ทันใดนั้นก็ต้องมีคนมาตัดหน้าจร้าคือสุดหล่อของเราคุณพี่เดินกำลังจะไปราวแผนกพอดี
"คุณณณณ....!!!!!"อุ๊บยัยน้องสะดุดเอาเข้าให้แต่ไม่ได้ทันตั้งตัว
"ขอโทษครับเป็อะไรมากไหมครับ...นาย"คนพี่มองด้วยสายตายแปลกใจ
"ซวยอีกแล้วขอโทษนะนาย...เรารับไปกดบัตร"
"หื้มรีบไปกดบัตรเถอะใกล้เวลาทำงานแล้วนะ"
ยัยน้องวิ่งเกียร์หมาเลยจร้า
หลังจากยัยน้องกดบัตรเสร็จก็เข้าไปทำงานตามปกติแล้วเห็นคนพี่เดินมาแบบหมดสภาพเลยจะถามแต่ก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งกลัวเค้ารำคาญ
"นายไหวไหม"
"ไหวนะแค่นี้เองยังไม่48 ชม.เลยนะ"
"หื้มก็นะถ้าไม่ไหวพักหาน้ำหวานดื่มด้วยละ"
คนพี่แอบยิ้มด้วยความตรงไปตรงมาของยียน้องจร้าแม้จะหวานกันแย้วววว
"หื้ม...แล้วนายทานไรยังละ"
"ยังนะว่าจะนอนสักหน่อยเมื่อคืนไม่ได้นอนเลย"
"นั้นก็พักเถอะเดียวเผื่อมีเคสนะ"
"ขอบใจนะ"
"หื้มไม่เป็ไรแค่นี้เองสบายมาก"
ยัยน้องยิ้มทันใดนั้นโลกได้หยุดเลยคร้าาาบท่านไม่ไหวนะลูกยิ้มที่คนพี่จะไม่ไหงเอานะ
"หื้มฉันขอตัวนะ..ทำงานก็สู้ๆละ"
"ขอบใจมากนะคุณหมอ อเนชา"
ยัยน้องก็ยิ้มแล้วเดินไปเช็คของตามคำสั่งที่พี่หัวหน้าได้มอบหมายไว้เพราะจะต้องรู้แล้วต้องจำว่าของอยู่ตรงไหนบ้าง
"หัวชะมองหมดแย้ววว....@-@.."
ยัยน้องบ่นเพราะวันนี้เข้า่ทำงานจริงแถมไม่เหมือนตอนเรียนเพราะอันนี้คือชีวิตของมนุษย์ด้วยกันต้องระวังให้มากที่สุด
"มีคนไข้มาส่งครับ...."พี่เปลส่งคนไข้จากด้านนอกได้บอกให้คนในแผนกทราบว่ามีคนไข้มาแล้วจร้า
"สวัสดีครับคุณป้า...เป็อะไรหรอครับ"ยัยน้องก็ซักประวัตตามปกติแล้วก็มาชนถึงต้องโทรตามให้คุณหมอมาตรวจ
"สวัสดีครับคุณหมอ...มีเคสนะครับ"
"ออได้ครับเดียวผมออกไปนะครับ"
ยัยน้องก็มาบอกป้าให้รอสักครู่คุณหมอกำลังมา
หลังจากนั้นคุณหมอก็ตามป้าไปตรวจสั่งยาแล้วก็คนพี่ขอเอกสารจากคุณพยาบาลของเรา
"พี่ครับเอกสารผมด้วยนะครับ"
"ได้จร้า"ยัยพี่หัวหน้าทีมบอกให้ยัยน้องเอาเอกสารเพราะพี่กำลังพิมเอกสาร
"นี้เอกสารครับ"
"คุณ...มีปากกาไหม...ผมยืมหน่อยพอดีลืมเอามา"ใดๆๆปากกายัยน้องคืกระต่ายจร้าลายสวยมากคนพี่ยืมไปใช้
"ใช้เสร็จคืนด้วยนะคุณ"ยัยน้องหวงของจร้าทุกชิ้นยัยน้องดูแลดีที่สุดอ่ะ
"ได้ครับ"
หลังจากนั้นทุกอย่างก็ทำไปตามปกติจนถึงกำลังส่งเอกสารใดๆๆยัยน้องดันมืไปจับเอกสารแต่ยัยน้องลื่นล้มเพราะทางเดินแม่บ้านพอจะถูลงฆ่าเชื้อโรคจร้า
"อุ๊ย...คุณระวังหน่อยดิเดียวก็หัวฟาดพื้นเอาหรอก"คนพี่พูดด้วยคิ้วติดกันเพราะในใจเป็ห่วงยัยน้องนั้นละแต่ปากไม่ตรงกับใจ
"ขอโทษครับพอดีพื้นมันลื่น"ยัยน้องทำปากจู๋อีกแล้วโดนว่าเอา
"หื้มไม่เป็ไรใช่ปะละคุณ"
"ครับคุณหมอ"
แต่ใดๆไม่พลาดสายตาพี่ๆในแผนกหันมามองกันตั้งแผนกจร้าด้วยความที่ยัยน้องไปนั่งตักหมอจร้า.....
"หื้มน้องนั่งตักหมออยู่นะลูก"ยัยน้องพอรู้ตัวดีดอย่างเร็วแสงเลยจร้า
"อุ๊ย..ขอโทษครับ"
"อื้มไม่เป็ไรหรอไม่เจ็บตัวก็ดีแล้ว"
ยัยน้องทำสีหน้าไม่ดีทำคนเอาคนพี่ไปไม่ถูกแล้วก็แกล้งยัยน้อง
"นั้นถ้าให้ผมยกโทษปากกาด้ามนี้ผมขอนะ"ยัยน้องทำหน้าใเพราะของยัยน้องเค้าหวงมากแต่ทำไงได้ต้องยกให้แล้วเพราะดันทำตัวไม่ดี
"ก็ได้ครับ"
คนพี่มองยัยน้องแล้วรู้สึกดีเลยบอกไปว่า
"อย่าคิดมากอุบัติเหตุ...ที่หลังระวังด้วยละ"
ยัยน้องพอได้ยินคำนี้เหมือนกระแสไฟฟ้าช็อคหัวใจเลยจร้าไปไม่เป็ดิ
"หื้มขอโทษนะครับ"หัวใจยัยน้องเต้นไม่เป็จังหวะแถมหน้าแดงด้วยแล้วพี่ในแผนกก็อูๆเลยจร้าเล่นหวานแบบนี้ใครไม่อิจฉากันละ
"พี่ก็อย่าแซวดิ....น้องไม่ได้ตั้งใจนั่งบนตักสักหน่อยอุบัติเหตุ"ยัยน้องบ่นอธิบายไปหนาแดงไป
"หื้มจะเชื่อน่ะจร้า...ฉันเห็นกับตาอยู่เนอะ"
"คร้าบไม่คุยกับพี่แล้วไปทำงานดีกว่า"
ยัยน้องเขินไปไม่ถูกโดนแซวขนาดนี้แถมมีตัวดีในแผนกจะจับจิ้นให้อีกแล้ว
"เดียวฉันจะตั้งด้อมทิวลิป@หมออเนชา...จร้า"
"หื้มมมม....อย่านะพี่ไม่ไหววววววเดียวโดนคนอื่นเข้าใจผิดกันพดี"ยัยน้องพูดไปเขินไป
แต่สายตาคุณหมอนั้นยังไม่ได้หันไปไหนมองมาเ้าตัวอยู่อีกจร้าใดๆๆมองแบบนี้จับเข้สห้องเลยมุ๊ยคุณหมอ
พักเที่ยงจร้า
"ยัยน้อง....เทไปทำเสน่ห์อะไรมาหรอถึงมีเสน่ห์"พี่หัวหน้าทีมได้กล่าวถามแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยจร้า
"อ่ะ.น้องไม่ได้เป็คนแบบนั้นสักหน่อย"ยัยน้องทำหน้าอูเลย
"ฉันเห็นวันนี้ขนาดหมอยังมองตามเทอตลอดทั้งที่เคสก็เสร็จแล้วไม่เข้าห้องพักแพทย์ละ"
ยัยน้องหัวจะปวดงานเข้าแีกแล้วครับท่านยัยน้องเรามีเสน่ห์นิใครจะห้ามอุๆๆล็อกมงจร้า...ฉันเชียร์ยัยน้อง
"บ้า..พี่นั้นเพื่อนตอนสมัยเรียนครับไม่มีอะไรหรอ"
"ที่ไม่มีอะไร..เพราะเทอคิดเองใช่ปะ"
"เปล่านะครับพี่"
"ฉันในฐานะเป็สายวายฉันมองออกนะใครชอบกันหรือแค่อยากแกล้งนะดูสายตาหมอฉันก็รู้แล้วอย่ามาโหก"
"พี่ก็ให้ความหวังน้องจังไม่มีอะไรจริงๆๆ"
"ถ้าเทอไม่เอาฉันจีบนะ"ยัยตัวแสบประจำแผนกน้องเล็กแผนกอย่างทิวลิปมีความรู้สึกเจ็บจุกนิดๆๆอธิิบายไม่ถูกเพราะพี่หัวหน้าทีมพูดขึ้นมา
"ตามใจพี่เลยครับ"
ยัยน้องพูดแบบนี้ประชดแน่เลยอันแน่เริ่มชอบเขาแล้วละสิก็ทำดีด้วยแถมเคยชอบั้แ่เรียนแล้ว
"จร้า....????"
หลังจากพักเที่ยงก็มีเคสมากมายพอหลังจาก
16:00 น.จะเป็เวรนอกเวลาก็ไม่ได้นั่งพักจนถึงประมาณ19:30 น.ยัยน้องได้นั่งพักแล้วขอไป 7-11
เพราะยัยน้องเหนื่อยด้วยละเลยอยากไปหาอะไรหวานๆดื่ม
"พี่ครับเอา..ชาเขียวมัทฉะเย็นแก้วใหญ่นะครับ"พี่พนักเขาได้ทำตามที่ยัยน้องบอกแล้วยัยน้องก็เดินไปเลือกขนมนิดหน่อยแต่ดันเจอคนพี่หยิกขนมพอดี
"เอายังไม่ลงเวรหรอ"
"ยังนะ...นายมาหาขนมทานหรอ"
"ก็นะหมดสภาพเวรเยินเกินวันนี้"
"ใช่วันนี้เวรเยินจนลืมกินข้าว"
"เอาแล้วไหมไม่หาข้าวทานละ"
"เลยเวลาทานข้าวมาแล้ว..ว่าจะเอาขนมสักนิดกับน้ำหวานนะ"
"หื้มก็ดีเดียวจะเป็ลมเอาถ้าไม่ไหวก็นั่งพักละ"
"พักได้ที่ไหนละ..ชีวิตคนนะนาย"
"ก็ใช่..แต่คนช่วยต้องปลอดภัยและมีคุณภาพชีวิตด้วยดิ"
ยัยน้องมองไปที่หน้าหมอทำไมพูดได้หล่อบาดใจแบบนี้ไม่ไหวแย้วยัยน้องหูแดงอีกแย้ว
"นั้นฉันไปจ่ายตังค์ละ...นายก็ดูแลตัวเองด้วยละ"
"คร้าบคุณพยาบาล"
ยัยน้องไม่ทันฟังวิ่งไปจ่ายตังค์แล้วเดินออกมาเลยจร้าปล่อยให้คุณหมอสุดหล่อมองตาม
"ยัยน้องแก่ไปทำอะไรมา"
"เปล่านะครับ..ทำไมหรอ"ยัยน้องถามแบบสงสัย
"หูแก่แดงไงฉันเลยถามนะ....แอบพูดกับผู้ชายมาหรือไง"ยัยน้องยิ่งได้ยินแบบนั้นหูแดงไปอีก
"เอาอะไรมาพูดครับแค่เดินไปข้างนอกอากาศมันร้อนอ่ะ"ทันใดนั้นมนุษย์หมอของเราเดินตามมาติดๆ
"คุณหมอ..ทานอะไรหรือยังพอดีพี่สั่งกับข้าวมาทานกันเยอะเลยจะชวนมาทานด้วยกันนะ"
"ออขอบคุณนะครับแต่พอดีผมทานอะไรนิดหน่อยละครับ"
ยัยน้องพอเห็นแบบนั้นก็โล่งใจไปเลยไม่ต้องมานั่งคุยนั้นกลับเข้าห้องไปเลยยยยย
"แต่พอดีผมว่าจะเอางานมานั่งทำข้างนอกนะครับ"
"ได้จร้า...น้องหมอเรียนต่อหรือจร้า"
"ผมว่าจะทำงานไปก่อนนะครับ..แล้วค่อยต่อป.โทด้านเฉพาะอีกนะครับ"
"เก่งจังสู่ๆนะค่ะพี่เป็กำลังใจให้นะ....วันนี้เป็ไงบ้างทำมาสองวันแล้วพอเข้าระบบได้ไหมจร้า"
"ได้ครับพี่แต่ก็ยังงงกับข้อมูลฐานนะครบ"
"ออถ้าสงสัยอะไรพี่บอกให้ได้นะ..เพราะยังไงพี่ต้องสอนเ้าตัวแสบของพี่ด้วย"
"ได้ครับพี่นั้นผมทำงานนะครับ"
"จร้า"
ยัยน้องที่วิ่งไปอยู่หลังพี่หัวหน้าโดยไม่อยากรู้เขาพูดคุยอะไรกันแต่ทีาไหนได้มีคนมองมาทางยัยน้องก็คือสายตาหมอเราเนี่ยละ
หลังจากทำงานได้สักพักก็มีเคสมาตามมาติดๆจนไม่ได้ทำงานกันเลยที่เดียว
"คุณหมอครับตรวจเตียงนี้แล้วเตียงนี้....฿#฿#_&฿."ยัยน้องลากคุรหมอตรวจจร้างานนี้ไม่มีเวลาหวานแต่ก็มีแต่สายตาแอบมองอยู่นะ
"คุณหมอคนับเดียวเอกสารตั้งไว้ตรงนี้นะครับ"ยัยน้องเริ่มทำหัตถการต่างๆด้วยความไวแสงเพราะชอบละมั้งเลยทำได้ง่าย
"คุณหมอค่ะ.พอดีนู๋เจ็บข้อเข่านะค่ะ"คุณหมอมองไปไม่ทันตั้งตัวคนไข้มาตรวจแต่ดีดึงสติมาได้แล้วทำงานต่อ
"หมอ..ไหวไหมพี่จะได้ขัดคิวให้"
"ยังไหวครับ..คงไม่นานจะหมดละครับใกล้เที่ยงคืน"
"ค่ะสู้ๆนะหมอเดียวหมอนี้ก้ได้พักแล้ว"
ยัยน้องทำหัตถการแล้วมาเขียนเอกสารไม่ได้สนใจรอบข้างนอกจากเอกสารและผู้ป่วย
"พี่พยาบาลครับ"มีญาติของผู้ป่วยมาคุยกับยัยน้องเลยละสายตาจากเอกสารแปป
"คร้าบว่าไงสุดหล่อ"
"พี่เก่งจังเลยครับ...โตขึ้นผมอยากเป็เหมือนพี่จัง"ยัยน้องพอได้ยินแบบนั้นถึงกับดีใจสุดๆเพราะไม่เคยคิดว่าจะมีเด็กมาพูดว่าจะเป็เหมือนยัยน้อง
"นั้นน้องต้องตั้งใจเรียนแล้วก็ต้องช่วยเหลือพ่อแม่ก่อนนะครับค่อยดูแลคนในบ้านให้ดีแล้วจึงดูแลคนนอกบ้านได้นะครับ"เด็กน้อยพอได้ยินแบบนั้นดีใจแล้วทำท่าจะกอดยัยน้อง
"ขอบคุณนะครับพี่..ผมจะโตเป็เหมือนพี่ให้ได้เลย"
ยัยน้องพอยิ้มให้เด็กตรงหน้าก็ทำให้ใครบ้างคนที่กำลังมองมาทางยัยน้องก็ยิ้มไปด้วยโดยไม่รู่้ตัว
"คุณหมอยิ้มอะไรหรือค่ะ"พี่พยาบาลถามคุณหมอไปด้วยความสงสัย...เทอสงสัเทอสงสัยเก่งจริงคุณพี่พยาบาล
ขณะกำลังจะเลิกเวรพร้อมส่งเวร
หลังจากขาลากมาทั้งวันยัยน้องจะได้ลงเวรแย้วสงสารยัยน้องหมดสภาพเวรควบนี้
"ยัยน้อง...พรุ่งนี้เทอไปไหยไหม"
"ไม่นะครับ..มีอะไรหรือเปล่านะครับ"
"ฉันว่าจะให้เทอขึ้นเวรหน่อยพอดีพี่เค้าลาคลอดนะ"
"ออได้ดิครับ"
"นั้นพรุ่งนี้เป็เช้าบ่ายนะ"
"ได้ครับพี่"
"จร้า"
แล้วยัยน้องก็กำลังลงเวลาโดยที่ไม่รู้ตัวว่าคุณหมอสุดหล่อของเรากำลังเดินตามอยู่ด้วย
"อ่ะ..นาย"
"คุณ..กำลังจะลงเวรแล้วหรือ"
"ใช่นะ.."
"กลับยังไงละดึกแล้ว"
"ฉันขับรถมานะ"
"หื้มนั้น...ขับรถดีๆละ"
"ขอบคุณนะนาย"
"ฝันดีนะคุณ"
"ฝันดีเช่นกันนะนาย"
ตอนกลับหอยัยน้องขับรถไปคิดถึงแต่คำพูดของตาหมอพูดวนในหัวจนถึงหอเดินเข้ามาเปิดประตูพบคุรเพื่อนที่เลิกงานมาก่อนแล้ว
"ไงมึงเป็ไงบ้างว่ะ...เน่าเลยมึง"
"ไอ้....กูยังไม่ได้เน่า"
"ไปอาบน้ำเลยไปมึง...แล้วทำไมมึงหน้าแดงๆๆว่ะ"
"สงสัยวันนี้จะเหนื่อยว่ะคนไข้เยอะจนเดินขาลากเลยมึง"
"555+ดีแล้วช่วยคนอื่นได้บุญ"
"กูไปอาบน้ำละ"
"โอเครคร้าบ"ใครที่เห็นยัยน้องอยู่กับเพื่อนสนิทก็คิดว่าเป็ผัวเมียกันแล้วละเพราะยัยน้องเปิดใจคบสนิทเพื่อนคนนี้คนเดียวจร้า
"มึง...พรุ่งนี้ปลุกกูด้วยละ"
"มึงเวรไหนอีกละ"
"เช้าดึก"
"มึงจะเป็หุ่นยนต์หรือไง"
"พอดีที่แผนกมีคนลาคลอดนะมึง"
"อืม.แต่มึงสัญญาละต้องดูแลตัวเอง"
"ได้..ฝันดีนะมึง"
"ฝันดีมึง"