พ่อครับผมเอาลูกเขยมาฝาก

บทที่  7   คนคลูเมาเหล้า (2)

รถยนต์ของจอมทัพกำลังจอดบริเวณหน้าคอนโดหรู   เพื่อส่งเพื่อนของน้องสาว   จอมทัพลงจากรถเดินมาเปิดประตูผู้โดยสารด้านหลังให้ช้างลงมา   เ๯้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเห็นว่าคนที่ลงจากรถเป็๞ผู้พักอาศัยภายในคอนโดแห่งนี้   จึงรีบเข้ามาช่วยประครองเมื่อเห็นช้างเดินเซ
“พี่จอมทัพส่งผมแค่นี้ก็พอผมเดินไหว”  ช้างโบกมือให้พี่ชายเพื่อนที่กำลังจะเข้ามาช่วยประครอง
“ไหวแน่นะ”  จอมทัพถามด้วยความเป็๞ห่วง
“แค่นี้สบายมากพี่”  ช้างตอบเสียงอ้อแอ้   ก่อนจะเดินเข้าไปภายในคอนโด   จอมทัพมองคนเมาที่เดินเซซ้ายเซขวา  โดยมีพนักงานรักษาความปลอดภัยคอยเดินตามหลังอยู่ก็วางใจ   คอนโดแห่งนี้เป็๞โครงการที่พักอาศัยที่หรูหรา   เ๯้าของโครงการเป็๞บริษัทของเขากับเพื่อนที่ร่วมกันลงทุนเมื่อสมัยที่เรียนมหาลัยปีหนึ่ง   จอมทัพมีหุ้นในบริษัทนิดหน่อย   เมื่อก่อนตอนสร้างคอนโดนี้เสร็จใหม่ ๆ  เขาได้ซื้อห้องชุดไว้ห้องหนึ่งจอมทัพเคยบอกให้น้องสาวย้ายมาอาศัยอยู่ที่นี้   แต่น้องสาวไม่ยอมบอกว่าอยู่ที่บ้านสบายที่สุดมีแม่บ้านทำให้ทุกอย่าง   เขามองตามร่างของคนเมาที่เดินเข้าไปส่วนกลางของคอนโด   เห็นว่าไม่มีอะไรแล้วก็ขึ้นรถขับออกไป  ช้างยืนรอที่หน้าลิฟท์ตัวเอนไปเอนมาเขาพยายามตั้งสติ   ตอนแรกคิดว่าไม่เมาเท่าไหร่แต่พออกมาเจออากาศข้างนอก  ถึงรู้สึกว่ามีอาการเมาหนักมาก  ช้างพยายามยกมือที่หนักอึ้งของเขากดปุ่มเรียกลิพท์  แต่ยังไม่ทันกดได้มีมือของผู้หวังดีกดให้เสียก่อน  เมื่อประตูลิพท์เปิดเขาพยายามเดินเข้าไปข้างใน   ช้างพยายามยืนให้ตรงแต่รู้สึกว่าภายในลิฟท์มันโยกไปมาและในหัวของเขามันหมุนไปหมด   โลกทำไมมันเอียงอย่างนี้วะเพราะรู้สึกเหมือนพื้นเหวี่ยงทำให้ยืนได้ไม่มั่นคง   จึงทำให้ล้มหน้าคว่ำแต่คนข้าง ๆ ที่กำลังยืนมองอยู่   ยื่นมือมาคว้าเอวไว้ได้ทัน   พระเพลิงมองเห็นหน้าเด็กขี้เมาที่เขาช่วยพยุงอย่างชัดเจน   ถึงได้รู้ว่าเป็๞เด็กที่เขาแอบถ่ายคลิปวีดีโอที่ลานจอดรถของมหาลัย  ช้างหันหน้าเข้าหาคนที่ช่วยพยุงเขาไว้   ก่อนจะยื่นมือไปกอดเอวไว้แน่นตอนนี้เขารู้สึกเหมือนโลกมันกำลังหมุนพื้นดินกำลังแกว่งไปมา   พระเพลิงมองคนตัวเล็กที่ชุกตัวเข้ามาแล้วพยายมกอดเขาไว้เหมือนหมีอโคล่าไม่มีผิด
“พักอยู่ชั้นไหน”  พระเพลิงตบหน้าคนเมาเบา ๆ  เพื่อให้รู้สึกตัวแต่ก็เงียบไร้เสียงตอบรับ  มีแต่แรงกอดที่เพิ่มขึ้น  พระเพลิงมองคนเมาอย่างหนักใจเขาไม่รู้ว่าเด็กนี้พักอยู่ที่ชั้นไหน  แบบนี้เขาจะเอาไปส่งไว้ที่ไหนหล่ะทีนี้  พระเพลิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ตัดสินใจแสกนลายนิ้วมือของเขา  เพื่อให้ลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสูงของคอนโด   คอนโดแห่งนี้มีทั้งหมดแปดสิบสองชั้น แต่บริษัทประกาศขายห้องถึงแค่ชั้นแปดสิบส่วนชั้นแปดสิบเอ็ดและแปดสิบสองเขาทำเป็๞ห้องพักส่วนตัว   ลิฟท์ส่วนกลางจะเปิดใช้ได้ถึงชั้นแปดสิบ   ถ้าจะขึ้นมาชั้นบนสุดที่เขาพักอยู่ต้องแสกนลายนิวมือ  และต้องเป็๞บุคคลที่ลงทะเบียนไว้กับระบบรักษาความปลอดภัยเท่านั้น   ปกติทุกครั้งที่กลับบ้านเขาใช้ลิฟท์ส่วนตัวที่สามารถนำรถยนต์ขึ้นไปได้ถึงชั้นที่พัก   แต่วันนี้ลิฟท์ต้องปิดเพื่อตรวจเชคสภาพตามระยะเวลาที่กำหนด   ซึ่งจะใช้เวลาประมาณสองถึงสามวันในการตรวจสอบ   เขาจึงต้องมาใช้บริการลิฟท์ส่วนกลางทำให้ได้เจอเด็กขี้เมา   เมื่อลิฟท์เปิดออกพระเพลิงพยุงคนตัวขาวมายืนอยู่หน้าประตูห้องทางเข้า   ลิฟท์ส่วนกลางไม่สามารถเข้าถึงภายในที่พักโดยตรง   แต่จะมาที่ส่วนของสวนภายนอกก่อน  เขาจะต้องเดินเข้าไปอีกเล็กน้อยถึงจะเป็๞ส่วนภายในที่เป็๞ที่พัก  ช้างขืนตัวสุดแรงออกจากแขนที่คอยพยุงของพระเพลิง  ทำให้พระเพลิงต้องปล่อยคนเมา
“ไม่เอา หนู่ไม่เดินแล้วหนูเหนื่อย”  ช้างส่งเสียงฮึดฮัดขัดใจเหมือนที่เคยใช้กับคุณนายแม่และพี่ชาย   พระเพลิงยืนนิ่งตกตะลึงเขาไม่คิดว่าน้องจะแสดงอาการแบบนี้กับเขาที่เป็๞คนนอกที่ไม่ได้รู้จักกัน   พระเพลิงถอนหายใจยาวก่อนจะยกมือเท้าเอว
“แล้วจะให้ทำยังไง?”  พระเพลิงถามคนเมา
“หนูจะขี่หลัง”  คนเมาทำเสียงอ้อน  ก่อนจะเดินเข้ามาจับมือของพระเพลิงเขย่า
“ไม่ได้”   พระเพลิงตอบเสียงดุดันจ้องหน้าคนเมาด้วยสายตาเข้มดุ   ช้างเงยหน้ามองหน้ารำพึงรำพันว่าพี่ชายใจร้ายมากไม่ตามใจน้องเลย   พร้อมกับทำปากยื่นดวงตาแดงระรื่นด้วยหยาดน้ำตา  พระเพลิงมองหน้าคนเมา  ที่ทำปากจู๋ตาแดงดวงตาคลอด้วยน้ำตาที่กำลังจะหยดพระเพลิงมองนิ่ง ๆ  พร้อมสะกดใจตัวเองไว้ น้องยังเด็กอยู่ คุกนะมึง ช้างสะอึกสะอื้นน้ำตาหยดแมะเหมือนสั่งได้  ทำไมพี่ชายของเขาถึงใจร้ายแบบนี้
“พี่เหยี่ยวไม่รักหนูแล้วหรอ”  เสียงสะอื้นของคนเมาดังตัดพ้อคนตัวโตที่ไม่ยอมให้เขาขี่หลัง  พระเพลิงจ้องหน้าคนเมาใครคือพี่เหยี่ยวที่ทำให้น้องร้องเรียกหา  พระเพลิงรู้สึกงุดหงิดไม่ทราบสาเหตุอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็๞ใครเขาเผลอบีบมือที่กำลังจับ
“โอ้ยย หนูเจ็บนะคนใจร้ายย”  ช้างสะบัดมือออก  ถึงเขาจะเมาเขาก็เจ็บเป็๞นะโว้ยย  ไอ้พี่เหยี่ยวเขาจะฟ้องคุณนายแม่
“ไอ้พี่เหยี่ยว หนูจะฟ้องคุณนายแม่พี่ทำหนูเจ็บ”  คนเมาทำตาโตมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่คิดว่าดุที่สุด  พระเพลิงมองหน้าคนที่พยายามทำตาดุอย่างเงียบ ๆ  คิดว่าเขาจะกลัวรึอย่างไร  ทำหน้าทำตาแบบนั้นมันเหมือนหมากระเป๋าตัวเล็ก ๆ  ที่พยายามเห่าให้ดูดุร้ายทั้ง ๆ ที่มันมีแต่ความหน้ารัก พระเพลิงถอนใจอย่างทำอะไรไม่ถูก  เขาตัดสินใจจับมือคนเมาที่ยืนเบะปากน้ำตาไหลขึ้นมาลูบเบาๆ
“เฮียขอโทษ” พระเพลิงใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนปลอบโยนคนที่ร้อง  ถ้าตอนนี้ทีปต์ที่เป็๞ลูกน้องและเลขาคนสนิทมาเห็นพระเพลิงพูดด้วยเสียงสองเสียงสามแบบนี้คงจะขนหัวลุก
“ไม่ยกโทษให้”  เขายังงอลไม่หาย เขาจะไม่ยกโทษให้
“จะให้เฮียทำยังไงถึงจะยกโทษให้”  พระเพลิงใช้น้ำเสียงหลอกล่อเด็กขี้เมาให้หายงอล
“ให้หนู่ขี่หลัง”
“ได้”  พระเพลิงตอบรับ  ก่อนที่จะหันหลังให้คนเมาขึ้นหลัง เขาสูง1.98 เมตร ส่วนน้องมองด้วยสายตาหน้าจะประมาณ 1.70 เมตร  เขาสูงกว่าน้องและหุ่นหนากว่ามากหุ่นบางแบบนี้เขาสามารถแบกได้สบายเพราะเขาออกกำลังกายประจำ  ช้างรีบตะกายขึ้นหลังคนพี่ด้วยความดีใจสองขาหนีบเอวพี่ไว้แน่  สองมือก็โอบกอดรอบคอเพราะกลัวตก  พระเพลิงใช้มือประครองตูดน้องไว้แล้วรีบเดิน