ฅนสวน

ตอนที่ 14 กลับสู่สถานการณ์ปกติ

หญิงสาวที่ถูกเชนเย็ดอย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่ แทบยังไม่ทันหายใจหอบ ก็ถูกคุณภาโบกมือสั่งไล่ออกไปจากห้องทันที เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอดังก้องสะท้อนในบรรยากาศเงียบกริบ 

หญิงสาวรีบคว้าผ้าเช็ดตัวปิดร่างกายอย่างตื่นกลัว ก่อนจะวิ่งออกไปจากห้องโดยไม่กล้าหันหลังกลับมาอีกแม้แต่น้อย 

ประตูห้องปิดลงอย่างแรง เสียงสะท้อนในความเงียบทำให้เชนที่ตอนนี้พันเพียงผ้าเช็ดตัวไว้รอบเอว รู้สึกเหมือนโลกกำลังถล่มลงมา เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นห้องเย็นเยียบ

ภายในห้องตอนนี้มีเพียงคุณภาที่ยืนอยู่ สายตาคมกริบของเธอจับจ้องไปยังเชนที่ก้มหน้า สภาพของเขาในเวลานี้เต็มไปด้วยความน่าสมเพช ร่างชายที่เคยหยิ่งผยอง ตอนนี้เหลือเพียงความอับอายและความกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง 

ส่วนนอกรอบห้อง คนของภายืนรออยู่เต็มทางเดิน ไม่มีใครกล้าเอ่ยเสียงใด ๆ ทุกอย่างกดทับจนเหมือนเวลาเดินช้าลง

“กล้ามากนะเชน ที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ลับหลังฉัน” 

เสียงคุณภาดังขึ้นเรียบเย็น ทุ้มต่ำแต่หนักแน่นทุกถ้อยคำ ดวงตาของเธอแข็งกร้าวเหมือนคมดาบเฉือนลึกลงไปถึงจิตใจ เชนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนรีบก้มต่ำลงกว่าเดิม

เขาสูดลมหายใจแรง พูดเสียงสั่นพร่า 

“ขอโทษคุณภา… ผมขอโทษจริง ๆ ผมมันเลวเอง ผมผิดเองทั้งหมด” 

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสำนึกผิดและหวาดกลัว เสียงสั่นสะท้านสะท้อนก้องในห้องโล่งว่างเปล่า

คุณภายกคิ้วเล็กน้อย มุมปากกระตุกขึ้นเหมือนรอยยิ้มที่ไร้ความอบอุ่น 

“คุณคิดว่าแค่คำขอโทษไม่กี่คำ… จะทำให้ฉันยอมปล่อยคุณไปง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอเชน คุณทำแบบนี้เพราะอะไร” 

คำถามคมชัดดังฟ้าผ่า เสียงก้องสะท้อนเข้ามาในหูเชนจนใจเต้นรัว

เชนกัดฟันแน่น ก่อนตอบเสียงแผ่วแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน 

“ก็เพราะคุณไม่ให้ผมเย็ด… คุณไม่ให้ผมแตะต้องตัวคุณเลย ผม… ผมเงี่ยน ผมทนไม่ไหว”

คำสารภาพนั้นหลุดออกมาด้วยน้ำเสียงแตกพร่า

แววตาของคุณภาแข็งกร้าวขึ้นทันที 

“แล้วคุณรู้หรือไม่ ว่าทำไมฉันถึงไม่ให้คุณแตะต้องตั้งแต่แรก… เพราะฉันรู้ไงเชน ฉันรู้มานานแล้วว่าคุณแอบนอกใจฉัน แอบไปเย็ดกับผู้หญิงไม่เลือกหน้า ฉันไม่อยากให้ร่างกายฉันต้องแปดเปื้อนสกปรกเพราะผู้ชายที่ต่ำตมอย่างคุณ”

เสียงของเธอเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง แต่ทุกถ้อยคำกลับบาดลึกจนเชนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น

เชนหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายเขาสั่นสะท้าน ความอับอายและความสิ้นหวังถาโถมเข้ามาพร้อมกัน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณภาจะรู้เรื่องนี้มานานแล้ว และตอนนี้ ต่อให้เขาสำนึกผิดก็คงไม่ทัน ทุกอย่างสายเกินแก้แล้ว

“คุณควรกลับไปอยู่จุดเดิมของคุณ...เชน” 

เสียงคุณภาก้องกังวาน กดดันจนทุกคนที่ยืนอยู่ด้านนอกยังรู้สึกขนลุก เธอสะบัดมือเบา ๆ เป็นสัญญาณให้ลูกน้องเข้ามา

ทันใดนั้นชายชุดดำสองคนก็ก้าวเข้ามา คว้าแขนเชนทั้งสองข้างอย่างไม่ลังเล เขาพยายามดิ้นแต่ก็ไร้ประโยชน์ ร่างถูกลากไปอย่างน่าสมเพช 

ผ้าเช็ดตัวที่พันเอวเริ่มคลายออก ขอบผ้าหลุดต่ำลงทีละน้อย ก่อนจะร่วงหล่นไปกับพื้นจนเผยให้เห็นโคนควยแข็งที่ยังชื้นด้วยน้ำเงี่ยนและพงหมอยดำหนาดกที่โผล่ชัด ร่างเปลือยเปล่าของเชนถูกลากออกไปต่อหน้าทุกคนอย่างน่าอับอาย 

ไม่มีใครแสดงความสงสารแม้แต่น้อย มีเพียงสายตาที่มองเขาอย่างสมเพช

“ส่งเขากลับไปที่ตระกูลของเขา กลับไปเป็นคนไร้ค่าเหมือนเดิม”

น้ำเสียงของคุณภามั่นคง เด็ดขาด และเย็นเยียบ

เชนถูกลากออกไปเหมือนสัตว์ไร้ค่า ใบหน้าซีดขาว ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ภาพชีวิตหรูหราที่เคยได้เพราะการแต่งงานกับคุณภาเหมือนถูกฉีกทิ้งต่อหน้า เขากำลังจะกลับไปสู่จุดที่เขาเคยอยู่… 

ชายหนุ่มจากครอบครัวที่ไม่มีอะไรเลย ไม่เหลือเกียรติ ไม่เหลือศักดิ์ศรี และไม่เหลือแม้กระทั่งความรัก

คนของภาลากตัวเขาออกไปจากบ้าน เสียงประตูปิดดัง ปัง! สะท้อนก้องเหมือนเป็นจุดสิ้นสุดของเรื่องราวทั้งหมด ร่างเชนหายไปในเงามืดอย่างไร้ความหมาย คุณภายืนอยู่กลางห้องอย่างมั่นคง แววตาไม่มีแม้แต่เงาของความเสียดาย

หลังจากนั้นภาก็เดินออกจากห้อง ก้าวเดินของเธอเต็มไปด้วยอำนาจและความเยือกเย็น ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงทางเดินรีบก้มหน้าหลบ ไม่กล้าสบตาแม้แต่น้อย 

เธอก้าวออกมาจนเจอมังกรที่ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างสูงใหญ่ของเขาเต็มไปด้วยความเกร็งเครียด เขามองเธอด้วยสายตาสั่นระริก ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะเจอกับอะไรต่อไป

คุณภาหยุดตรงหน้าเขา มองสบตาอย่างตรงไปตรงมา ก่อนเอ่ยเสียงเรียบเย็น 

“ทีนี้เห็นหรือยัง ว่าเธอสมควรจะกลัวใคร”

น้ำเสียงของเธอเด็ดขาด แฝงด้วยคำขู่ที่ไม่ต้องการคำอธิบายเพิ่มมังกรรู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

คุณภาไม่พูดอะไรอีก เธอหันหลังเดินออกไปอย่างสง่างาม ร่างสูงใหญ่ของมังกรรีบเดินตามเธอไปทันทีเหมือนเงาที่ไม่มีสิทธิ์จะหลุดรอด บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความกดดันที่กรีดลึกลงไปในจิตใจ

หลังจากวันนั้น 

เชนก็เหมือนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครเอ่ยถึง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะถาม ทุกอย่างเกี่ยวกับเขาถูกกลืนหายไปในเงามืดราวกับไม่เคยเกิดขึ้น และคนที่เข้ามารับผิดชอบทุกสิ่งแทนก็คือคุณภา 

เธอจัดการทุกงาน ทุกเอกสาร ทุกสายสัมพันธ์ได้อย่างมั่นคง ทั้งที่ความจริงแล้ว ก่อนแต่งงานกับเชนเธอก็ทำเองมาโดยตลอดอยู่แล้ว จนกระทั่งวันหนึ่งที่ยอมให้เขาเข้ามามีบทบาทในชีวิต แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว ภากลับมายืนอยู่ตรงจุดเดิม จุดที่เธอแข็งแกร่งที่สุด

ส่วนลูกพีชนั้นกลับไม่แสดงท่าทีเดือดร้อนกับการหายไปของเชนเลยสักนิด ราวกับไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเธอโดยตรง จนมังกรซึ่งคอยสังเกตอยู่เสมอรู้สึกแปลกใจ 

จนกระทั่งเขาได้ยินจากปากพี่ท็อป ว่าที่แท้จริงแล้ว ลูกพีชไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเชน แต่เป็นลูกติดของภากับสามีเก่า นั่นจึงทำให้ลูกพีชไม่ได้รู้สึกสูญเสียหรือโศกเศร้าอะไรกับการที่เชนหายตัวไป ความจริงข้อนี้ยิ่งทำให้มังกรเข้าใจสถานการณ์รอบตัวมากขึ้น

หลังจากเรื่องวุ่นวายทั้งหลายผ่านไป มังกรก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติในฐานะคนสวน เขาไม่ต้องเผชิญหน้ากับภาพอันน่าสะอิดสะเอียนอีกต่อไป ภาพที่เชนเคยทำต่อหน้าเขายังคงติดตาไม่เลือน… ภาพที่เชนจับหญิงสาวกดลงบนเบาะหลัง กระแทกควยเข้าหีเสียงดังสนั่น โดยไม่สนใจว่ามังกรจะยืนอยู่ตรงนั้น น้ำหีไหลเยิ้มตามลำควย ผสมกับเสียงครางที่ดังระงม 

มังกรจำได้แม่น เสียงเนื้อกระแทกกันดัง พั่บ ๆ ราวกับตอกย้ำความอับอายที่เขาต้องทนรับรู้โดยไม่อาจหันหน้าหนีได้ ภาพเหล่านั้นฝังลึกในสมองเขาเสมอ

เช้าวันนี้ มังกรตื่นขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังสลัว เขาคว้าสายยางรดน้ำต้นสนที่เรียงรายอยู่หน้าบ้าน ละอองน้ำกระเซ็นต้องผิวกาย แสงแดดอ่อนส่องลอดทิวไม้ลงมา เสียงนกร้องประสานกับสายลมยามเช้าที่พัดเบา ๆ ให้บรรยากาศสงบอย่างประหลาด 

ร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยเหงื่อและหยดน้ำสะท้อนกับแสงเช้า กล้ามแขนเกร็งแน่น แผ่นอกเปียกชุ่มจนเห็นเส้นเลือดปูดพาด ผิวเข้มของเขาเปล่งประกายราวกับกำลังยั่วยวนสายตาใครบางคนโดยไม่รู้ตัว

เหงื่อและน้ำผสมกันจนไหลเป็นทางตามหน้าท้องที่เต็มไปด้วยลอนกล้าม ทำให้ยิ่งดูเย้ายวนกว่าที่เคย มังกรสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกได้ว่าตอนนี้ชีวิตตัวเองสงบลงมาก แม้จะยังมีเรื่องราคะคาวโลกีคอยล้อมรอบก็ตาม แต่เขาก็พยายามวางเฉยกับมัน

บางครั้งพี่ท็อปก็ลากเขาไปเที่ยวสถานเริงรมย์ เปิดเหล้า สั่งกระหรี่มานั่งล้อม เสียงหัวเราะ เสียงดนตรีผสมกับเสียงครางของผู้หญิงที่ถูกพี่ท็อปจับกดกลางห้องคาราโอเกะยิ่งทำให้บรรยากาศสกปรกหนักเข้าไปอีก 

ท็อปเย็ดกระหรี่แบบไม่เลือกหน้า หัวเราะสะใจในขณะที่ควยกระแทกเข้าหีจนเสียงดังสนั่น

“โอ๊ยพี่! เย็ดแรง ๆ เลย!” กระหรี่สาวคนนั้นครางเสียงสั่น

ท็อปหัวเราะเสียงดัง “หีมึงตอดดีจริง ๆ ยิ่งกว่าของเมียชาวบ้านอีก” 

เสียงเขายิ่งทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงี่ยน สายตาหลายคู่หันมามองพร้อมเสียงหัวเราะหยาบโลน

มังกรเองไม่เคยลงไปร่วม เขาแค่นั่งจิบเหล้า ดูควันบุหรี่ลอยขึ้นกลางอากาศ ปล่อยให้เสียงเนื้อกระแทกและเสียงครางกระแทกเข้าหูอย่างนั้น ทั้งที่ใจหนึ่งก็เริ่มร้อนรุ่มแต่ก็ยังคงอดกลั้นไว้

และอีกด้าน ในบางครั้งลูกพีชก็ตามมาลากเขาเข้าห้อง เธอมักมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ร่างเปลือยเปล่าของเธอพุ่งเข้ากอดเขาอย่างหิวโหย หีที่เปียกฉ่ำถูกกดเข้ามาแนบกับควยแข็ง ๆ ของเขา

“มังกร… เย็ดฉันที ฉันอยากโดนควยนายเต็ม ๆ หีจนทนไม่ไหวแล้ว” 

ลูกพีชครางเสียงพร่า มือเล็กกำควยแข็งแน่น

มังกรกัดฟัน กดร่างเธอลงกับเตียง 

“หีของคุณนี่มันร่านจริง ๆ” 

เขาพูดเสียงต่ำ ก่อนจะเสียบควยเข้าจนสุดโคน ลูกพีชร้องลั่น เตียงสั่นครางตามแรงกระแทก

“อ๊า! แรงอีก เย็ดแรง ๆ ฉันอยากโดนควยนายกระแทกจนแตกเลย!” 

เธอครางอย่างบ้าคลั่ง เสียงกระแทกดัง พั่บ ๆ จนทั้งห้องสั่นสะเทือน

แต่ทว่าก็ไม่บ่อยครั้งนัก เพราะพักหลังลูกพีชมีแฟนใหม่ และแทนที่จะเรียกมังกรไปเย็ดเหมือนเคย เธอกลับเย็ดกับแฟนใหม่ให้เขายืนมองแทน

หลายครั้งมังกรเดินเข้าไปในห้อง เห็นลูกพีชถูกแฟนจับขาพาดบ่า กระแทกหีถี่ยิบ

“ที่รัก… ควยคุณแม่งโคตรสุดเลย กระแทกหีหนูแรง ๆ แบบนี้ หนูจะขาดใจแล้ว!” ลูกพีชครางเสียงแหลม

แฟนหนุ่มหัวเราะหอบหายใจ “หีเธอฟิตชิบหาย ดูดควยฉันจนแทบแตกแล้ว” เขากระแทกถี่ขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงครางดังลั่นจนกำแพงสะท้อน เธอเงี่ยนจนไม่สนใจแม้แต่ว่ามังกรจะยืนดูอยู่ตรงนั้น ควยของเขาแข็งโด่ในกางเกงทุกครั้ง แต่ก็ทำได้เพียงกลืนน้ำลาย กลับออกมาด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความหิวกระหาย

สายยางยังคงฉีดน้ำลงบนต้นสนอย่างต่อเนื่อง เสียงน้ำกระทบพื้นหญ้าสะท้อนเข้าหู มังกรใส่หูฟังเอียพอด เปิดเพลงเบา ๆ คลอไปพร้อมกับฮัมเสียงตาม ท่ามกลางแสงแดดที่ค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละน้อย 

เขารู้สึกว่าตอนนี้ชีวิตเรียบง่ายที่สุดแล้ว อย่างน้อยก็ไม่มีใครมาบังคับให้เขาเห็นเรื่องอัปยศตรงหน้าอีก

แต่ที่ชั้นสองของบ้าน ร่างสูงเพรียวของคุณภายืนอยู่หลังราวระเบียง สายตาคมกริบจับจ้องลงมาที่มังกรไม่กะพริบ ริมฝีปากของเธอยกยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์ร้าย เหมือนกำลังวางหมากบางอย่างในใจเงียบ ๆ

“ไปเรียกมังกรขึ้นมาหาฉันที มะนาว” 

เธอหันไปสั่งเสียงเรียบ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยอำนาจที่ไม่เปิดโอกาสให้ใครปฏิเสธ

โปรดติดตามตอนต่อไป.