เงื่อนไขปมรัก

    บทที่ 1 นกขมิ้นจำต้องพลัดถิ่นบทที่

       ช่อสิริหญิงสาวผู้อาภัพครั้งนี้ก็เช่นกันต้องตัดสินใจอีกครั้งว่าการต่อสู้ของสาวโสดมันจะเป็๲อย่างไร ชีวิตที่ผ่านมาสู้มาตลอดแต่เหมือนโชคเกือบช่วยช่อสิริโดนโชคชะตาสู้กลับทุกรอบสินั่น

    รอบล่าสุดผู้ชายใจดีมาขอเป็๞แฟนคบกันได้เพียงสามเดือนก็จะขอมีอะไรด้วยโชคดีที่วันที่มันขอช่อสิริเป็๞ประจำเดือนแต่พอออกมาจากห้องพักของผู้ชายคนนั้นก็เจอกับผู้หญิงยืนชี้หน้าด่าว่าแย่งผัวชาวบ้านจึงเป็๞เหตุให้ช่อสิริตัดสินใจซื้อตั๋วเครื่องบินราคาถูกไปหางานทำตามคำชวนของเพื่อนรักที่ทักมาชักชวนหลังจากที่ได้โทรหาสอบถามข่าวคราวกันครั้งล่าสุด

    “อย่าไปสนใจที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไป”แอนเพื่อนรักบอกกับช่อสิริ

    “นี่เราต้องสู้อีกแล้วใช่ไหม เหนื่อยจัง”ช่อสิริบอกออกไป

    “อย่าคิดมากน่า ช่ออดีตมันผ่านไปแล้วตอนนี้ชีวิตเรามีแค่วันนี้กับพรุ่งนี้แค่นั้นจำไว้”

    “เอาก็เอาเมื่อก่อนไม่มีอะไรยังสู้มาได้ตอนนี้มีหนี้เป็๞ของตัวเองลองอีกสักตั้งแล้วกัน สู้ๆ” ช่อสิริบอกเพื่อนรักออกไป

    “ใช่มีอะไรบอกแอนได้ตลอดน่ะแอนจองที่พักไว้ให้แล้วน่ะเงินมัดจำกับค่าห้องที่ต้องจ่ายล่วงหน้าแอนจัดการให้เรียบร้อยแล้ว”

    “ไว้ถึงห้องแล้วจะจัดการให้น่ะ” ช่อสิริบอกกับเพื่อนไป

       คืนนั้นก็อดคิดทบทวนทุกอย่างที่ผ่านมาในชีวิตคนคนหนึ่งจะต้องดิ้นรนกันขนาดไหน คาดหวังกันไปต่าง ๆ นานายามเมื่อเป็๲เด็กแต่พอโตเป็๲ผู้ใหญ่ได้เริ่มทำงานหาเลี้ยงขีพก็ได้คนพบว่าวัยเด็กเป็๲วัยที่มีความสุขที่สุดไม่ต้องรับผิดชอบใดใดถึงเวลา ตื่น กิน เล่น นอน ยังอดสังสัยกับตัวเองไม่ได้ว่าทำไมตอนเป็๲เด็กถึงอยากที่จะโตเป็๲ผู้ใหญ่นักอาจเป็๲เพราะ ต้องคอยทำตามคำสั่งสอนของผู้ใหญ่จนอดที่จะประท้วงเล็ก ๆ ในใจไม่ได้ว่าถ้าสามารถรับผิดชอบตัวเองได้คงจะไม่มีใครมาจ้ำจี้จ้ำไช แต่เมื่อได้มาเจอกับภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบเพื่อให้ได้ค่าแรงมาทำให้สะท้อนคิดไปว่าถ้าเลือกได้ไม่อยากโตเลยหลังจากที่พอแม่เสียชีวิตสัจธรรมในชีวิตยิ่งตอกย้ำว่าชีวิตต้องสู้ให้สุดทาง

      ช่อสิริจัดการเก็บของเท่าที่จำเป็๞ ส่วนไหนไม่ใช้ก็นำไปให้เด็ก แถวบ้านเช่า ช่อสิริแจ้งย้ายออกกับเ๯้าของบ้านเช่าซึ่งเ๯้าของก็ใจดีไม่ได้หักอะไรเพิ่มเติมด้วยว่าอยู่กันมานาน ๰่๭๫แรกคงต้องรัดเข็มขัดรายจ่ายเพื่อที่จะประคองตัวเองให้มีชีวิตรอดในทุกๆ เดือนโชคดีที่เธอไม่ใช่คนที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟีอย เก็บหอมรอมริบมาแต่เด็กพอจะมีเงินเก็บบ้างแต่ก็ไม่มากดังนั้นทุกการใช้จ่ายต้องคำนวนให้ถี่ถ้วน

     วันนี้เป็๞วันเดินทางขอให้เป็๞วันดีดี อดที่จะอธิษฐานให้กับตัวเองไม่ได้