คาเสะ ยมฑูตสีคราม

ยามเย็นหลังจากความตายของ โอไมเกะ ไซ ไปแล้ว 3วัน  คาเสะ ก็พบว่า มีดวง๥ิญญา๸หมาแมวมากมาย กำลังวิ่งผ่านเขาไป แต่ละตัว ก็ต่างมากล่าวโทษ เขาที่ฆ่าคนใจดี อย่างโอไมเกะ ไซ เพื่อค่าชื่อเสียง เพียงแค่ 100 เมคอน

คาเสะ จึงอยากไปขอโทษ และสวดส่งวิญญาณให้ โอไมเกะ ไซ เขาจึงกลับไปที่สำนักดาบ โอไมเกะ ที่กำลังจัดงานศพอยู่ แต่ทว่า...
เมื่อ ลูกศิษย์ลูกหา และผู้อาวุโส ของ สำนักโอไมเกะ เห็นตัวคาเสะ พวกเขาก็กรูกันเข้ามา หมายสังหาร คาเสะให้ตาย ในฐานะ ฆาตกร ฆ่า โอไมเกะ ไซ
คาเสะ จึงถอยขึ้นไปบนเนิน แล้วชักดาบมุรามาสะออกมา การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด 1 vs 100 
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ
ดาบในมือของคาเสะ ไหลแดงดั่งโลหิต ดาบในมือของเขาได้ดื่มเลือด ศิษย์ร่วมสำนัก โอไมเกะมากมาย
คืนนั้นทั้งคืน ชาวบ้านต่างได้ยินเสียงโหยหวน ของบรรดา ศิษย์สำนักโอไมเกะ ที่ถูกฆ่าตาย ไม่ก็บาดเจ็บสาหัส เพราะ คาเสะ เป็น ยมฑูตที่ยิ่งกว่ายมฑูต เขาจึงมีความแข็งแกร่งกว่า มนุษย์ธรรมดาหลายเท่า และเรื่องการสังหาร ศิษย์สำนักโอไมเกะ ในคืนนี้เอง ที่ทำให้ คาเสะ มีค่าชื่อเสียงถึง 100 เมคอน และยังมีฉายาอีกหนึ่งฉายาที่ชาวบ้านตั้งให้ ชื่อของเขาคือ คาเสะ มือ พิฆาตร้อยศพ
คาเสะ นั่งเศร้าใจอยู่ท่ามกลางสายฝนที่หลั่งลงมา ตอนนี้เขาสามารถ เข้าพบเมกุมิน แห่ง พยัคฆ์ขาวได้แล้ว แต่ เขาจะไปหาเธอได้อย่างไร ในเมื่อมี ฉายา มือพิฆาตร้อยศพแบบนี้
" อย่าเศร้าใจไปเลย คาเสะ " เชียง นำโจ๊กร้อนๆ มาให้ และเรียกให้เขาเข้าไปหลบฝน ในร้านก่อน ตอนนั้นเองที่มิโอะ ลูกสาวของเชียง กลับมาบ้าน ความงามของเธอ ถ้าเทียบกับเอมิเลียแล้ว ถือว่าหน้าตาธรรมด๊าธรรมดา ไปเลย แต่ก็จัดอยู่ในหมู่คนหน้าตาดี
คืนนี้ คาเสะ ขอหลบฝนอยู่กับเชียง เชียงจึงเรียกมิโอะ ให้มาร่ายรำ ให้คาเสะดู เพื่อว่าลูกสาวจะมีหวังได้แต่งงานบ้าง แต่คาเสะไม่สนใจมิโอะ ฉันท์ชู้สาว เพียงคบเธอเป็นน้อง ก็เท่านั้น
และในคืนที่ฝนตกนี้เอง ในขณะที่ทุกคนนอนหลับอยู่ในบ้าน
ตูมมมม! เปรี๊ยงงง! เสียงของสตรี ใส่ชุดขาวหุ้มด้วยหนังเสือ หน้าตาน่ารัก ก็บุกเข้ามาในบ้านของเชียง
" ทะ...ท่านคือ เมกุมิน แห่งพยัคฆ์ขาวไม่ทราบว่า ท่านมาที่นี่ด้วยเหตุใด " เชียงกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือด้วยความกลัว
" ข้ามาที่นี่ เพื่อจับกุม คาเสะ เจ้าโจรร้าย มือพิฆาตร้อยศพ " เมกุมิน กล่าวอย่างไม่เป็นมิตร และเรียก ไวท์ แฟรงค์ ออกมา มันเป็น อาติแฟกซ์ระดับเวิร์ลไอเทมที่หาได้ยากในโลกใบนี้ และมันก็ค่อยๆกลายเป็นขวานหัวพยัคฆ์
ตูมมมม! เสียงฟันขวาน ดังมาแต่ไกล คาเสะที่นอนอยู่รีบออกมาพบกับเมกุมิน ที่กำลังมีน้ำโห
" เจ้าฆ่า โอไมเกะ ไซ ผู้รักหมาแมวทำไม " เมกุมินกล่าว พร้อมกับวางท่าดุดัน
" เพราะข้าอยากพบเจ้าไงล่ะ " คาเสะกล่าว พร้อมกับผงกหัวให้ ทีหนึ่ง เพื่อเป็นการให้เกียรติ เมกุมิน
" ตอนนี้เจ้าก็พบเราแล้ว เจ้าอยากจะคุยเรื่องอะไร " เมกุมินกล่าวประชดประชัน
" ข้าอยากจีบเจ้าไงล่ะ " คาเสะพูดตรงๆ
" ถ้างั้น เจ้าต้องถามความเห็น ขวานข้าก่อน " เมกุมิน กล่าว แล้วหวดขวานใส่ คาเสะในทันที จนคาเสะต้องชักดาบ มุรามาซะมารับไว้
เคร้ง เสียงดาบปะทะกับขวานดังสนั่น จนมีชาวบ้านหลายคนออกมามุงดู เป็นไทยมุง
ในไม่ช้า ก็เป็นที่โจษจัณ กันว่า คาเสะจะสามารถเอาชนะเมกุมิน แห่งพยัคฆ์ขาวได้หรือเปล่า
เปรี๊ยงงง! ตูมมมม! เสียงไล่ฟันของเมกุมิน ดังไปทั่ว ก่อนที่เธอ จะยกขวานขึ้นเพื่อสำเร็จโทษ คาเสะที่ล้มลง
ทว่า... ดันเกิดสายฟ้าฟาดลงมาก่อนที่เมกุมินจะลงขวาน 
 เปรี๊ยง! ตูมมมม!
เมื่อสายฟ้าฟาดลงมาใส่เมกุมิน คาเสะจึงถือโอกาส กระโดดเข้าไปช่วยเธอ จากการโดนฟ้าผ่าใส่ โดยการกระโดดเอาดาบมุรามาสะปักพื้น เป็นสายล่อฟ้า ทำให้ เมกุมิน ไม่ได้รับอันตราย
" เจ้าทำแบบนี้ เพื่อเราทำไม " เมกุมิน ถามอย่าง งงๆ
" เพราะข้ารักเจ้ายังไงล่ะ เมกุมิน " คาเสะ กล่าวคำโป้ปดอีกครั้ง พร้อมทั้งกล่าวคำหวานให้ เมกุมิน หลงเชื่อ ว่าเขารักเธอจริง เธอจึงวางขวานลง แล้วกระชากคอเสื้อ คาเสะมาใกล้ๆหน้า จนเกือบจะจูบกัน ในระยะเผาขน
" ถ้าเจ้าหลอกเรา เราจะไม่ให้อภัยเจ้าแน่ " เมกุมิน กล่าว ก่อนจะลากตัว คาเสะ ไปเข้าวัง เพื่อพบเสด็จพ่อ โนว่า และหารือเรื่องแต่งงาน
...แค่นี้ ก็ได้ พลังสัตว์เทพมาสอง แล้ว เหลืออีกสองที่ต้องไปตามหา คาเสะคิด แต่ทุกอย่างก็ไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเขาถูกขังเอาไว้ในวัง โดยถูกกักบริเวณไม่ให้ไปไหน 
.
.
"เจ้าชายเพคะ เชิญเสวยเพคะ " เสียงของหัวหน้านางกำนัลดังขึ้น ก่อนที่ คาเสะ จะหยิบองุ่นขึ้นมากิน ตอนนี้วันๆ เขาก็ไม่ต่างจากหมูที่ถูกขุน ทุกวันเขาจะนึกถึงหน้าเอมิเลีย เวลากินก็ไม่ได้นอน เวลานอนก็ไม่ได้กิน จนเขาอยากหาทางหนีออกไป
และแล้วโอกาส ก็มาถึงตัวคาเสะจนได้ เมื่อ เมกุมิน เรียกคาเสะ ให้ไปล่ากวางด้วยกัน
ฟ้าววว ปึก เสียงยิงธนูอย่างแม่นยำของเมกุมิน ทำให้บรรดาข้ารับใช้ พากันชื่นชม
เมกุมิน หยิบกวางขึ้นมาด้วยมือเดียว และเดินมาหา คาเสะ เพื่อให้เขาได้กินสดๆ ตัวอย่างเช่น ลาบกวาง
ในตอนนั้นเองที่ คาเสะ ขอตัวกลับบ้าน เพราะเขาต้องไปบอกพ่อแม่เพื่อขออนุญาติ จากพวกท่านก่อน
ตอนแรก เมกุมิน ไม่อยากให้ไป เพราะกลัวคาเสะจะหนี แต่คาเสะให้เหตุผลว่า คนไม่กตัญญูต่อพ่อแม่ จะกตัญญูต่อชาติบ้านเมืองได้อย่างไร และยิ่ง ไม่เหมาะ จะเป็นพระสวามี ของ เมกุมิน ทายาท แห่งเสือขาว อีกด้วย
เมกุมิน จึงจำใจปล่อย คาเสะไป โดยคาเสะขอ อาติแฟกซ์ ไวท์ แฟรงค์ ไปด้วยเพื่อใช้ป้องกันตัว
และแล้วเมกุมินก็หลงกล คาเสะ จึงรีบ ขี่รถมอเตอร์ไซด์หนี และเขาก็ได้ขโมยหัวใจของเมกุมินไปด้วย
.
.
หลายวันผ่านไป คาเสะ กำลัง เดินทางไปหยั่ง อาณาจักร ออโดนอส ที่ที่ซึ่ง ซาวรอส ทายาทแห่งมังกรเขียวอาศัยอยู่ เพื่อหวังขโมยหัวใจเธอ เช่นเดียวกับ เมกุมิน
การเดินทางไปหยั่ง อาณาจักรออโดนอส ของ คาเสะ สำเร็จไปด้วยดี และเขาพบว่า ซาวรอส กำลังจัดงานประลองหาคู่อยู่พอดี เขาจึงลงเป็นผู้ท้าชิง ด้วย แต่ทว่า...
" ช่วยด้วย เจ้าค่า พวกก็อบลินบุก " หญิงสาวคนหนึ่งตะโกนสุดเสียง ทำให้ซาวรอสตกอกตกใจ เพราะเธอเป็นอาร์ค วิซาร์จ ที่อ่อนแอต่อการโจมตีซึ่งหน้า จำเป็นต้องมีคนยืนปกป้องจนกว่าเธอ จะร่ายมนต์เสร็จ
และหัวหน้าของ พวกก็อบลิน ก็คือ โอเกอร์สีดำ ที่ทรงพลังเวทย์มนต์
ในขณะที่ทุกคนกำลังวิ่งหนี คาเสะก็ออกมายืนปกป้อง ซาวรอส อย่างกล้าหาญ
" ท่านผู้กล้าแห่งออโดนอส ขอบคุณที่ออกมาช่วยเรา " ซาวรอสกล่าว อย่างชื่นชม คาเสะ แต่เนื่องจากคาเสะเป็นยมฑูต เขาจึงไม่รุ้สึกดีใจเลยที่ได้คำชม แทนที่จะเป็นวิญญาณของทหารซักสิบคน
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป