นับเป็เวลาสองอาทิตย์แล้วที่ั้แ่เทียมหทัยรับรู้ความจริงแล้ว ก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้ธรรทรและอลงกรณ์เข้าใกล้ได้เลย หรือแม้แต่ดวงแก้วที่ขอเข้าพบเพื่ออธิบาย เทียมหทัยก็ไม่ปรารถนาที่จะฟังอะไรทั้งนั้น
เทียมหทัยเอาแต่ทำงานไม่สดชื่น ไม่พูดจาชวนให้หัวเราะกับใครเลย แม้แต่คนในบ้านซึ่งสร้างความไม่สบายใจให้คุณพร้อม กรรชัย กับพรรณีเป็ยิ่งนัก
กรรชัยเองก็อยากจะรู้ว่าเพราะอะไรธรรทรถึงได้ทำแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวเื่ส่วนตัวมากเกินไป และอีกอย่างหากเทียมหทัยไม่ใช่คนที่ธรรทรจะแต่งงานด้วยแล้วนั้น กรรชัยยิ่งไม่อยากที่จะรับรู้ว่าเพราะเหตุใดเลย
“กลับมาแล้วหรือคะคุณ ยัยขิมเป็ยังไงบ้างลูกเหนื่อยมั้ย คุณอลงกรณ์มารอพบเราั้แ่บ่ายแล้วลูก บอกว่าไม่ว่ายังไงก็จะต้องพบคุณกับยัยขิมให้ได้ ณีไม่รู้จะทำยังไง คุณว่ายังไงคะ”
พรรณีซึ่งออกมารอรับสามีที่หน้าประตูบอกด้วยความเป็ห่วง
“ว่าไงยัยขิม”
กรรชัยถามความเห็น
“ขิมแล้วแต่คุณพ่อค่ะ”
“แต่พ่อว่าฟังเขาหน่อยก็ดีนะ ถ้าขิมไม่สะดวกให้พ่อกับแม่ไปพบเขาก็ได้ เราไปรอที่เรือนคุณย่าก็ได้นะลูก” เขาออกความเห็น
“ไม่เป็ไรค่ะคุณพ่อ เื่ของขิมๆ ก็น่าจะรับฟังนะคะ ไม่ควรเอาเื่มาหนักที่คุณพ่อกับคุณแม่ คุณย่าด้วย”
เธอบอกพร้อมทั้งเดินนำหน้าทั้งสองไปยังห้องรับแขกทันที
“คุณขิม คุณลุงสวัสดีครับ ผมต้องขอบคุณมากๆ ครับที่กรุณาให้ผมพบ”
อลงกรณ์ลุกขึ้นยืนให้เ้าบ้านตามมารยาท
“ไม่ต้องพิธีรีตองอะไรหรอกคุณกรณ์ มีอะไรที่จะบอกก็เชิญผมไม่ค่อยมีเวลา”
กรรชัยตัดบทแล้วก็ทรุดตัวลงนั่ง โดยมีพรรณีและเทียมหทัยนั่งข้างๆ
“คุณขิมครับ จำวันที่เราพบกันครั้งแรกได้มั้ยครับ” เขาเริ่ม
“ค่ะจำได้ค่ะ คุณธรร เอ่อ! คุณกรณ์ถามทำไมคะ”
“ตามสภาพวันนั้นมันทำให้คุณขิมเป็คนเข้าใจว่าคุณธรรทรเป็คนขับรถหรือลูกน้องผม แล้วส่วนผมนั้นเป็เ้านายใช่มั้ยครับ”
“ค่ะ! แล้วยังไงคะ”
“คือเื่มันเริ่มจากตรงนั้นครับ แล้วคุณธรรทรก็อยากจะให้คุณขิมเข้าใจอย่างนั้น ก็เลยไม่ได้บอกความจริงให้คุณขิมรู้”
“แล้วพวกคุณทำยังงั้นทำไม”
กรรชัยรีบถามแทน
“คุณธรรไม่ได้มีเจตนาที่จะปิดบังหรอกครับคุณลุง แต่บังเอิญว่าคุณธรรอยากจะรู้ว่า ถ้าเขาเป็แค่ลูกจ้างไม่ใช่ธรรทรนักธุรกิจที่ร่ำรวยแล้วคุณขิมจะปฏิบัติกับเขายังไง” เขาบอกความจริง
“เพื่ออะไรคะ”
พรรณีถามขึ้นเสียงสูง และด้วยความหัวใจไม่น้อย
“ทีแรกคุณธรรอยากจะรู้แค่นั้น แต่ว่ายิ่งนับวันที่ได้รู้จักคุณขิมมากขึ้นเท่าไหร่คุณธรรก็เริ่มรักคุณขิมมากขึ้นเท่านั้น และคุณธรรก็มั่นใจว่าคุณขิมรักที่เขาเป็แค่ลูกจ้างเท่านั้น ก็เลยปล่อยให้เลยตามเลย เพราะคิดว่าปัญหาทุกอย่างคงจะแก้ไขได้
คือว่าคุณหญิงบังคับ ขอร้อง หรือทำทุกวิธีที่จะให้คุณธรรนั้นแต่งงานกับคุณชุติมาให้ได้ ซึ่งคุณธรรนั้นไม่ได้รักเลย และก็พยายามหลีกเลี่ยงมาโดยตลอด และก็คิดว่าเื่คุณขิมนั้น คุณธรรคงจะทำให้คุณหญิงเปลี่ยนใจได้ไม่ยาก ก็เลยปล่อยหัวใจให้รักคุณขิมจนหมดใจ
แต่ท้ายที่สุด คุณหญิงก็ทราบเื่และไม่ยอมรับคุณขิมตามที่คุณธรรขอ ส่วนคุณธรรเองก็ไม่ยอม แข็งข้อกับคุณหญิงท่านจนทำให้โรคหัวใจกำเริบ และท่านก็ช๊อคเป็เ้าหญิงนิทราไปเป็หลายวัน
ซึ่งคุณธรรเสียใจมาก และก็บอกกับตัวเองว่าจะยอมทำทุกอย่างขอเพียงให้คุณหญิงฟื้นขึ้นมา และปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นจริงๆ คุณหญิงท่านฟื้นครับ”
เขาบอกความจริง
“แล้วทำไมผมไม่เห็นรู้เื่นี้เลย”
กรรชัยถามด้วยความสงสัย ด้วยโกรธตัวเองที่ตกข่าวสำคัญไปได้ยังไง โดยเฉพาะข่าวที่จะส่งผลถึงหัวใจของลูก
“คุณธรรไม่อยากให้ใครรู้เื่ครับ หลังจากที่รับปากคุณหญิงเื่แต่งงานแล้ว คุณธรรก็หายออกไปจากบ้านหลายวันเราตามหาให้ทั่ว จนผมไปพบที่บ้านพักที่พัทยา สภาพคุณธรรนั้น แทบจะไม่เป็ผู้เป็คนครับ
เพราะเสียใจที่จะต้องเสียคุณขิมไป โดยที่ตัวเองนั้นไม่มีทางเลือกเหลือให้เลย นั่นก็แม่ นี่ก็คนรัก แล้วถ้าเป็คุณขิมจะให้คุณธรรทำยังไงครับ ผมก็เลยจำเป็ที่จะต้องเรียนให้คุณลุงคุณป้า และคุณขิมรู้ความจริง
แท้ที่จริงแล้วคุณธรรไม่เคยคิดจะหลอกคุณขิมเลย ผมไม่เคยเห็นคุณธรรต้องเสียน้ำตาให้ใครั้แ่คุณผู้ชายเสียไป จนมาเื่คุณขิมนี่ล่ะครับ”
เขาบอกความจริงทุกอย่าง
“แล้วคุณหญิงมีเหตุผลอะไรถึงได้รังเกียจขิมนักคะคุณกรณ์” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่ไร้ซึ่งคนมีความหวังใดๆ ในที่สุด
“เอ่อ! ผมๆ ไม่กล้าตอบครับคุณขิม” เขาตะกุกตะกัก
“บอกมาเถอะคุณกรณ์ เพราะไหนๆ เื่ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว” พรรณีบอกออกไป
“คือว่า คุณหญิงท่านเห็นว่า คุณขิมเป็เด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณลุง กับคุณป้าครับ คือคุณหญิงท่านเป็คนเ้ายศเ้าอย่าง”
เขาบอกออกไป
“แค่นี้หรือคะเหตุผลที่คุณหญิงรังเกียจลูกป้า” พรรณีพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเป็ที่สุด
“ถ้าคุณหญิงคิดอย่างนี้ก็เท่ากับดูถูกผมและวงศ์ตระกูลผมด้วยนะคุณกรณ์ เห็นทีคุณหญิงจะต้องเปลี่ยนความคิดใหม่แล้วกระมังคุณกรณ์ เพราะถึงยัยขิมจะเป็แค่เด็กที่ผมเก็บมาเลี้ยง แต่ผมก็รักยัยขิมเหมือนลูกของผม สมบัติพัสถานต่างๆ ยัยขิมก็จะต้องได้จากผมไปครึ่งหนึ่งเมื่อแบ่งกับเ้าปลาย แล้วมันผิดกันตรงไหน กับแค่ยัยขิมไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของผม งั้นโครงการสนามกอล์ฟก็เห็นทีจะต้องเลิกแล้วล่ะมั้ง เพราะผมไม่ชอบที่จะทำธุรกิจร่วมกับคนที่รังเกียจลูกผม”
กรรชัยพูดออกมาด้วยความโมโห จนอลงกรณ์และพรรณีนั้นใ
“คุณพ่อคะ อย่าให้เื่มันร้ายแรงมากไปกว่านี้เลยนะคะ ขิมขอร้อง อย่าเอาเื่ของขิมไปรวมกับงานเลยนะคะ ถ้าคุณหญิงท่านจะคิดแบบนั้นก็ปล่อยท่านเถอะค่ะ มันไม่มีประโยชน์หรอกค่ะพ่อ ขิมผิดเองค่ะที่ไม่ระวังตัวเอง ไม่รู้จักดูว่าอะไรคืออะไร ใครเป็ใคร ขิมไม่เจียมตัวเองต่างหาก คุณพ่ออย่าโกรธเลยนะคะ ขิมขอร้อง”
เทียมหทัยรีบบอกกับพ่อเพื่อไม่ให้เื่บานปลายมากไปกว่านี้และน้ำตาแห่งความเสียใจกับคำตอบที่ได้ยินมันก็ไหลออกมาฟ้องให้เห็นความอ่อนแอของตัวเอง แต่เธอก็พยายามหักห้ามมันเอาไว้ เพื่อไม่ให้ผู้เป็พ่อ และแม่ต้องเสียใจ
“แต่พ่อจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกลูกพ่อหรอกนะ ยัยขิม”
กรรชัยไม่วายที่จะต่อว่าไม่ได้
“คุณคะณีเห็นด้วยกับลูกนะคะ คุณธรรเขาก็มีเหตุผลนะคะ ถ้าเป็ณีเอง ก็คงทำเหมือนกันค่ะคุณ”
พรรณีรีบปรามสามี
“เื่คุณธรรนั้นไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่คุณหญิงนี่สิ ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย”
กรรชัยยังไม่คลายความโมโห
“คุณกรณ์กลับไปเถอะ ฝากบอกคุณธรรทรด้วยค่ะ ว่าขิมเข้าใจ”
เทียมหทัยบอกด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่ดวงตานั้นแฝงแววความเ็ปเอาไว้
“คุณขิมครับ คุณธรรอยากจะพบคุณขิม และอยากจะอธิบายให้คุณขิมเข้าใจด้วยตัวเอง ได้โปรดให้คุณธรรพบคุณขิมสักครั้งเถอะนะครับ ผมขอร้อง สงสารคุณธรรเถอะครับ เพราะนับั้แ่เกิดเื่มาก็แทบจะไม่เป็ผู้เป็คนอยู่แล้วครับ คุณธรรเป็เหมือนคนที่มีร่าง แต่ไร้ซึ่งิญญา ไม่ยอมพูดคุยกับใคร วันๆ เอาแต่ทำงานเสร็จแล้วก็ไปนอนที่อื่นไม่ยอมกลับบ้านอีกเลย”
อลงกรณ์ร้องขอเธอ
“ขิมบอกแล้วไงคะว่าขิมเข้าใจเขา ขอให้เราจบกันแค่นี้นะคะ ขิมขอตัวนะคะ”
พูดแล้วก็วิ่งขึ้นห้องโดยไม่ได้ใส่ใจใครอีกเลย
กรรชัยกับพรรณีรู้สึกเ็ปไม่แพ้กับเทียมหทัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรืออีกนัยก็อาจถือได้ว่าเจ็บยิ่งกว่า เพราะจากอาการเทียมหทัยั้แ่อลงกรณ์กลับไปนั้น ไม่ยอมพูดอะไรเลย ข้าวปลาไม่ยอมกิน เอาแต่ขังตัวเองในห้อง จนทั้งสองนั้นต้องเข้ามาปลอบโยน
“คุณแม่ เขารังเกียจขิม เพียงเพราะขิมไม่ใช่ลูกแท้ๆ คุณแม่แค่นี้หรือคะ เขายอมให้ลูกชายต้องเ็ปเพียงเพราะเื่นี้หรือคะ”
เทียมหทัยโผเข้ากอดพรรณีและร้องไห้ออกมาจนสุดจะกลั้นได้ เมื่อพรรณีและกรรชัยเดินเข้ามาหาเธอในห้อง
“อย่าไปใส่ใจกับคุณอย่างนั้นเลยลูกแม่ ขิมเป็ลูกของพ่อกับแม่ เป็หลานรักของคุณย่ามากกว่าหลานแท้ๆ ของท่านเสียอีก ขิมเป็เด็กดี ไม่ได้มีอะไรเสียหายอะไร ถ้าหากเขาจะมองแค่นั้น ก็ปล่อยเขาไปเถอะลูก”
พรรณีได้แต่ปลอบใจพร้อมทั้งมือลูบไปที่ศรีษะของเธอ
“แม่พูดถูกนะลูก อย่าไปเสียน้ำตาให้กับคนพรรค์นั้นเลยลูก เอายังงี้มั้ย เราไปพักผ่อนหน่อยดีมั้ยลูก ที่เชียงใหม่ หรือภูเก็ตก็ได้ บ้านเราก็มี ขิมจะได้สบายใจขึ้น”
กรรชัยเสนอความคิด
“แม่ว่าก็ดีนะลูกนะ ขิมน่ะเก็บตัวมานานแล้วนะลูก ไปสูดอากาศบริสุทธิ์บ้างก็ดี นะไปพรุ่งนี้เช้าเลย”
พรรณีเสริม
“ถ้าคุณแม่คิดว่าดีก็ได้ค่ะ แต่ขิมขอไปคนเดียวได้มั้ยคะ ขิมอยากอยู่คนเดียวค่ะ”
“จะดีหรือลูก พ่อกับแม่เป็ห่วงไม่อยากให้ขิมอยู่ห่างๆ” พรรณีแย้ง
“ขิมไม่เป็อะไรมากหรอกค่ะแม่ แค่อยากหาเวลาที่จะคิดทบทวนอะไรๆ ให้มันกว้างๆ กว่าที่เป็ค่ะ”
“เอายังงี้นะ แม่จะให้ป้าอรไปด้วยก็แล้วกันนะ เผื่อจะได้หาข้าวปลาให้กินด้วย ดีมั้ยลูก ขึ้นเครื่องไปนะไม่ต้องเอารถไปหรอก”
พรรณีออกความเห็น
“ก็ได้ค่ะแม่ แต่ไม่ต้องห่วงขิมนะคะ ขิมเป็ลูกพ่อกับแม่ ขิมจะต้องเข้มแข็งค่ะ”
เธอบอกออกไปพร้อมกับยิ้มให้เพื่อไม่ให้ทั้งสองไม่สบายใจ แต่ในหัวใจนั้นเล่ามันช่างเ็ปเสียเหลือเกิน
========================
??“???“???“? Promotion Valentine's Day จ้า??“???“???“?
shorturl.at/irC26 <= ในรอยรักร้าว 389 เหลือ 259บ.
shorturl.at/kmR15 <= อาญาซาตาน 490 เหลือ 199บ.
shorturl.at/afJUV <= วิมานสอยดาว 467 เหลือ 199บ.
shorturl.at/oqAT8 <= ร้อยดาวฯ 460 เหลือ 199บ.
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเื่จะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็กำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็ลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็ประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
========================
ใต้ร่มสกุณี [Shadiness]กันเกราwww.mebmarket.comน้ำจิ้มพอแสบๆ คันๆ มันส์ๆ เสียวๆ“ดูคุณจะเหนื่อยจังเลยนะ ไปทำอะไรมาเหรอ ถึงได้กลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ ทุกคืนอย่างนี้”
2K
