เสียงดนตรีแจ๊สเปิดคลอเบาๆ ภายในบาร์ส่วนตัวอันเงียบสงัดและหรูหราแห่งหนึ่งใจกลางเมือง แสงไฟสลัวสีเหลืองทองส่องกระทบแก้วคริสตัลบนเคาน์เตอร์ ผมนั่งไขว่ห้างจิบวิสกี้ชั้นดีอยู่ที่โต๊ะมุมสุดของร้านซึ่งมีความเป็ส่วนตัวสูงสุด สายตาของผมจับจ้องไปยังชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในร้าน เขาคือคนที่ผมติดต่อไว้เมื่อคืนและนัดหมายให้มาพบกันในค่ำคืนนี้
ร่างสูงโปร่งแต่พอมีกล้ามนิดๆขนัดก้าวเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เคนสวมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ปลดกระดุมคอออกสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยสักรูปไม้กางเขนจางๆ ที่ไหปลาร้า แขนเสื้อถูกพับขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นท่อนแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคาย สันกรามชัดเจน คิ้วเข้มพาดเฉียงเหนือแววตาที่ดุดันและคมกริบ ริมฝีปากหยักได้รูปของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันและเ้าเล่ห์อยู่เสมอ ทุกลักษณะบนเรือนร่างของผู้ชายคนนี้ มันช่างเหมือนกับภาพสะท้อนของผู้ชายในฝันที่เมย์เพิ่งหลุดปากสารภาพกับผมเมื่อเช้าวันเสาร์อย่างกับแกะ
เคนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามผมอย่างถือวิสาสะ เขาปรายตามองผมั้แ่หัวจรดเท้าด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ผมไม่รอช้าหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกที่เตรียมมาวางเลื่อนไปตรงหน้าเขา ภายในนั้นบรรจุแฟ้มประวัติส่วนตัว รูปถ่ายแอบถ่ายในอิริยาบถต่างๆ และตารางเวลาชีวิตของเมย์อย่างละเอียด
เคนหยิบซองเอกสารขึ้นมาเปิดดูอย่างใจเย็นก่อนจะดึงรูปถ่ายของเมย์ออกมาดูทีละรูป สายตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่ทรวดทรงองค์เอวและหน้าอกอวบอิ่มของเมียผมผ่านแผ่นกระดาษ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็หื่นกระหายและเต็มไปด้วยตัณหา เคนวางรูปถ่ายลงบนโต๊ะ เลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมากระตุกยิ้ม
"เมียพี่สวยขนาดนี้ หุ่นโคตรเอ็กซ์ นมเป็นม ตูดเป็ตูด พี่ไม่เสียดายหรือไงที่เอามาจ้างให้คนอื่นเอา" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเคนเอ่ยถามอย่างยียวน
ผมประสานสายตากับหมาป่าหนุ่ม กระตุกยิ้มที่มุมปากและตอบกลับไปด้วยแววตาของคนโรคจิตขั้นสุด
"เพราะสวยและหุ่นดีแบบนี้ไง ผมถึงอยากเห็นคุณใช้แท่งเอ็นย่ำยีเมียผมจะแย่อยู่แล้ว ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดก็พอ ทำให้เมียผมร่านจนขาดแท่งเอ็นคุณไม่ได้ ทำให้เธอใจแตกและยอมสวิงกิ้งกับคนอื่น ถ้าคุณทำสำเร็จ เงินก้อนใหญ่จะเป็ของคุณทันที"
หึ! เคนหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เขาเปิดแฟ้มข้อมูลขึ้นมาอ่านอย่างจริงจัง ผมเริ่มอธิบายรายละเอียดรสนิยม ความชอบ สิ่งที่เมย์เกลียด และจุดอ่อนลึกๆในใจของเธอให้เคนฟังทั้งหมด เมย์เป็ผู้หญิงที่อ่อนไหวกับความเป็ผู้นำ แต่ก็เกลียดผู้ชายที่เข้าหาแบบจู่โจมและหยาบคายเหมือนเทรนเนอร์คนแรก และไม่ชอบผู้ชายที่หวังผลรวดเร็วเกินไปเหมือนบาร์เทนเดอร์คนที่สอง
เราสองคนใช้เวลาพูดคุยและวางแผนการสร้างสถานการณ์กันเกือบสองชั่วโมง เคนเสนอไอเดียที่ทำให้ผมต้องทึ่ง เขาบอกว่าผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัวและมีสเป็คในฝันเป็ผู้ชายสไตล์แบดบอยอย่างเมย์ ถ้าขืนเข้าไปทำตัวแสนดีหรือตามตื๊อแบบสองคนแรก รับรองว่าโดนปฏิเสธและตั้งกำแพงใส่ั้แ่วินาทีแรกแน่นอน เขาจะใช้วิธีทำตัวเย่อหยิ่ง น่าค้นหา แสร้งทำเป็ไม่สนใจ เพื่อกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากเอาชนะและดึงดูดให้เมย์เป็ฝ่ายตกหลุมพรางเอง
เช้าวันจันทร์ที่แสนเร่งรีบเริ่มต้นขึ้น เมย์ยืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ วันนี้เธอเลือกสวมชุดพนักงานออฟฟิศที่เข้ารูปไปทุกสัดส่วน เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนรัดรึงหน้าอกอวบอิ่มคู่โตของเธอจน ตึงเปรี๊ยะ กระดุมเม็ดกลางแทบจะปริแตกออกมาเมื่อเธอขยับตัว กระโปรงแหวกข้างสีดำรัดรูปเน้นบั้นท้ายงอนงามและเรียวขาขาวเนียน ผมเดินเข้าไปหอมแก้มและอวยพรให้เธอตั้งใจทำงานตามปกติ โดยที่เมย์ไม่รู้เลยว่าวันนี้คือวันเริ่มต้นของฝันร้ายของเธอในโลกสวิงกิ้ง
เวลาแปดโมงเช้า เมย์แวะซื้อกาแฟที่ร้านประจำใกล้บริษัทตามตารางเวลาเดิม เธอเดินก้มหน้าดูเอกสารในมือและถือแก้วกาแฟเย็นก้าวออกจากร้าน ทันใดนั้นเอง แผนการที่วางไว้ก็เริ่มทำงาน ร่างสูงใหญ่ของเคนเดินสวนเข้ามาและจงใจชนเข้าที่ไหล่ของเมย์อย่างแรง
แก้วกาแฟในมือของเมย์หลุดร่วงลงพื้น ของเหลวสีน้ำตาลกระเด็นเลอะรองเท้าของเธอ เมย์เสียหลักกำลังจะล้มลง แต่เคนใช้ความไวและพละกำลังที่เหนือกว่าคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทัน ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามโอบรัดรอบเอวคอดของเมย์อย่างแ่าและดึงร่างอวบอัดของเธอเข้ามาปะทะกับแผงอกกว้างของเขา
เมย์เบิกตากว้างด้วยความใ หอบหายใจแรงจนหน้าอกเต้าใหญ่กระเพื่อมไหวเบียดเสียดกับอกของชายหนุ่ม จังหวะที่เธอเงยหน้าขึ้นมา สายตาของเธอก็ประสานเข้ากับดวงตาคมดุของเคนในระยะประชิด ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์แบดบอยที่ดูอันตรายและทรงเสน่ห์มันกระแทกเข้ากลางใจของเมย์อย่างจัง เพราะนี่คือผู้ชายที่เดินออกมาจากสเป็คในฝันของเธอทุกประการ
แทนที่เคนจะกล่าวคำขอโทษด้วยความสุภาพอ่อนโยน เขากลับขมวดคิ้วและแกล้งทำเป็ดุเธอด้วยน้ำเสียงเรียบตึง
"เดินระวังหน่อยสิคุณ เอาแต่ก้มหน้าดูของแบบนี้ ถ้าเดินชนรถขึ้นมาจะทำยังไง สวยขนาดนี้ขืนโดนรถชนตายไปเสียดายแย่"
เมย์หน้าเสีย เธอรีบผละออกจากอ้อมกอดของเขาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำทั้งจากความเขินอายและความโกรธที่ถูกตำหนิ เธอกำลังจะอ้าปากเถียง แต่เคนกลับหันหลังเดินไปสั่งกาแฟแก้วใหม่ที่เคาน์เตอร์และจ่ายเงินให้เสร็จสรรพ เขายื่นแก้วกาแฟใบใหม่ส่งให้เธอพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากเพียงเล็กน้อย
"รับไปสิ ถือว่าผมไถ่โทษที่ชนคุณก็แล้วกัน วันหลังก็เดินดูทางด้วย"
พูดจบเคนก็หมุนตัวเดินจากไปทันทีโดยไม่เอ่ยปากขอเบอร์โทรศัพท์ ไม่ทำความรู้จัก และไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทิ้งให้เมย์ยืนถือแก้วกาแฟใจสั่นระรัวอยู่หน้าร้านเพียงคนเดียว ความรู้สึกหลากหลายตีรวนอยู่ในใจของเธอ ทั้งหงุดหงิดที่ถูกดุ ทั้งใกับััรัดรึงที่เอว และที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกหวั่นไหวกับความหล่อเหลาที่น่าค้นหาของผู้ชายแปลกหน้าคนนั้น
ตัดภาพมาที่ห้องทำงานส่วนตัวของผม ผมนั่งหลับตาพริ้ม สวมหูฟังรับฟังเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านเครื่องดักฟังขนาดจิ๋วที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าสะพายของเมย์ เสียงลมหายใจที่หอบถี่และจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วของเมย์หลังจากแยกจากเคน มันดังทะลุเข้ามาในโสตประสาทของผม ผมรับรู้ได้ทันทีว่าแผนการของหมาป่าหนุ่มคนนี้ได้ผลดีเกินคาด การเล่นตัวและทำเป็ไม่สนใจมันกระตุ้นความสนใจของเมย์ได้อย่างดี
ความรู้สึกเสียวซ่านแผ่ไปทั่วไขสันหลังของผมทันที เืในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง แค่คิดว่าเมียรักที่เคยซื่อสัตย์กำลังเริ่มหวั่นไหวและหัวใจเต้นแรงให้กับชายชู้ที่ผมจัดหามาให้ จินตนาการของผมเตลิดเปิดเปิงไปไกล ผมนึกภาพถึงวันที่เสื้อเชิ้ตทำงานสีฟ้าอ่อนที่ ตึงเปรี๊ยะ ตัวนั้นจะถูกมือหยาบกร้านของเคนฉีกกระชากออกในห้องนอน นึกภาพเมย์ที่กำลังดิ้นเร่าครางกระเส่าอยู่ใต้ร่างกำยำของชายแปลกหน้า ความกระสันอยากมันพุ่งทะยานจนผมทนไม่ไหว ต้องล้วงมือเข้าไปปลดตะขอกางเกง ควักท่อนเอ็นที่แข็งปั๋งออกมาชักรูดอย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายความอัดอั้นคาเก้าอี้ทำงานจนผมเสร็จสมอย่างรุนแรงพร้อมกับรอยยิ้มของคนวิปริต
ตกเย็นวันนั้น เมย์กลับมาถึงบ้านด้วยท่าทางที่แปลกไปจากทุกวัน เธอมีอาการเหม่อลอย นั่งทานข้าวก็เผลอเอาช้อนเขี่ยข้าวไปมา สายตาของเธอดูลึกล้ำและมักจะแอบอมยิ้มคนเดียวเวลาที่นั่งเลื่อนดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ซึ่งนี่เป็พฤติกรรมที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาที่แต่งงานกันมา
ผมแกล้งทำเป็ไม่รู้เื่ เดินเข้าไปโอบกอดแผ่นหลังของเธอจากด้านหลัง วางคางเกยบนไหล่บางและชวนคุยเื่งานตามปกติ
"วันนี้เป็ยังไงบ้างเมย์ งานยุ่งไหม มีใครมาทำอะไรให้หงุดหงิดหรือเปล่า" ผมตะล่อมถามเพื่อดูปฏิกิริยา
เมย์สะดุ้งเล็กน้อย รีบเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าและหันมายิ้มกลบเกลื่อน
"ก็เรื่อยๆ ค่ะพี่ ไม่มีอะไรพิเศษหรอก งานเยอะนิดหน่อยเมย์เลยดูเหนื่อยๆ มั้งคะ"
เธอเลือกที่จะโกหก เธอเลือกที่จะปิดปากเงียบและไม่ยอมเล่าเื่ผู้ชายหน้าหล่อที่เดินชนเธอเมื่อเช้าให้ผมฟัง ทั้งที่ปกติแล้วถ้ามีผู้ชายมาล่วงเกินหรือทำตัวเสียมารยาทใส่เหมือนเทรนเนอร์กับบาร์เทนเดอร์สองคนนั้น เธอจะรีบกลับมาฟ้องผมด้วยความโกรธเคืองทันที แต่ครั้งนี้เธอกลับซ่อนมันไว้เป็ความลับส่วนตัว การปกปิดความลับครั้งแรกของเมย์มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่บ่งบอกว่า กำแพงความซื่อสัตย์ของภรรยาผู้แสนดีกำลังจะพังทลายลงในไม่ช้าด้วยน้ำมือของชายเดี่ยวแบดบอย
เช้าวันอังคาร เมย์แต่งตัวไปทำงานด้วยความตั้งใจที่มากกว่าปกติ เธอเลือกฉีดน้ำหอมกลิ่นที่ยั่วยวนขึ้นเล็กน้อย ผมมองดูแผ่นหลังของเธอที่เดินออกจากบ้านไปด้วยความตื่นเต้น วันนี้เธอแวะไปที่ร้านกาแฟเดิมอีกครั้งด้วยความหวังลึกๆ ในใจว่าจะได้บังเอิญเจอผู้ชายคนนั้นอีก วันนี้ลูกค้าในร้านแน่นขนัดเนื่องจากมีโปรโมชั่นพิเศษ ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยผู้คน เมย์ยืนลังเลถือแก้วกาแฟอยู่ในมือ มองหาที่นั่งว่างด้วยความผิดหวัง
จังหวะนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำและทรงเสน่ห์ที่คุ้นหูก็ดังขึ้นจากมุมหนึ่งของร้าน
"โต๊ะเต็มหมดแล้ว นั่งด้วยกันสิครับ ผมไม่กัดหรอก"
เมย์หันขวับไปมอง เคนนั่งไขว่ห้างสบายๆ อยู่ที่โต๊ะมุมสุดเพียงคนเดียว เขาส่งยิ้มบางๆ มาให้ เมย์ทำตัวไม่ถูก เม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าแต่สุดท้ายร่างกายก็สั่งการให้เธอเดินไปนั่งร่วมโต๊ะกับเขาอย่างว่าง่าย จังหวะที่เธอหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ กระโปรงทรงสอบรัดรูปของเธอก็ถกร่นขึ้นมาตามสรีระ เผยให้เห็นต้นขาอ่อนขาวเนียนกริบที่โผล่พ้นชายกระโปรงสั้น
เคนไม่ได้แกล้งทำเป็สุภาพบุรุษเบือนหน้าหนี เขากลับจ้องมองเรียวขาขาวผ่องนั้นอย่างเปิดเผยด้วยสายตาโลมเลียที่แฝงความหื่นกระหายจนเมย์ต้องรีบดึงชายกระโปรงลงปิดด้วยความขวยเขิน ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากด่าทอเหมือนที่เคยทำกับชายอื่น
"ผมชื่อเคนนะ แล้วคุณล่ะ" เคนเป็ฝ่ายเริ่มบทสนทนาและแนะนำตัวอย่างเป็ทางการด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ชวนฟัง
"ฉันชื่อเมย์ค่ะ" เมย์ตอบเสียงแ่เบา ไม่กล้าสบตาตรงๆ
ผมที่นั่งสวมหูฟังแอบฟังอยู่ที่โต๊ะทำงานได้ยินทุกบทสนทนา ได้ยินเสียงพูดคุยหยอกล้อที่เคนค่อยๆ ละลายพฤติกรรมของเธอ ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักด้วยความเขินอายของเมย์ และเสียงแก้วกาแฟกระทบโต๊ะเป็จังหวะ ทุกสรรพเสียงมันปลุกเร้าความตื่นเต้นและตัณหาวิปริตให้ะเิขึ้นในใจผมอีกครั้ง ผมพร้อมที่จะเฝ้าดูการย่ำยีที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างใจจดใจจ่อ