หลังจบบททดสอบสายเมจ หอคอยเกียรติยศทั้งแห่งแทบจะะเิด้วยเสียงพูดคุย ไม่มีใครคิดมาก่อนว่า คนคนหนึ่งจะสามารถทำคะแนนเต็มได้ทั้งสายแครี่และสายเมจ และที่สำคัญ… ยังทำลายสถิติของเอเธเรียสลงอย่างราบคาบ ภาคินเดินออกจากสนามอย่างเงียบ ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกสายตากลับจับจ้องมาที่เขา
“นั่นไง…”
“คนที่ได้ 30 ชั้น…”
“Conqueror Top 10…”
“หมอนั่นเป็ใครกันแน่…”
เสียงซุบซิบดังไปทั่ว ในขณะเดียวกัน เ้าหน้าที่หอคอยหลายคนเริ่มรีบวิ่งไปมา เพราะการสอบตำแหน่งต่อไปกำลังจะเริ่มขึ้น
“สนามสายนักฆ่าพร้อมแล้วครับ!”
ทันทีที่เสียงประกาศดังขึ้น ผู้ชมจำนวนมากก็รีบเคลื่อนตัวไปยังสนามถัดไปทันที ต่างจากสนามเมจที่กว้างใหญ่อลังการ สนามนักฆ่ากลับมืดและเงียบผิดปกติ รอบด้านเต็มไปด้วยกำแพงหินสีดำ ซากปรักหักพัง และเงามืดจำนวนมาก แม้แต่แสงไฟยังสลัว เหมือนถูกออกแบบมาเพื่อซ่อน“การสังหาร”
กลางสนาม
ชายในชุดคลุมดำกำลังกอดอกยืนอยู่ ดวงตาของเขาคมกริบราวกับสัตว์ล่าเหยื่อ ทันทีที่ภาคินเดินเข้ามา เขาก็พูดขึ้น
“ข้าชื่อ เวลครอซ”
ทันทีที่ชื่อดังขึ้น ผู้ชมหลายคนก็สะดุ้ง เพราะชื่อนี้คือหนึ่งในฮีโร่นักฆ่าอันดับต้น ๆ ของอาร์คาเนีย
“มีดสังหารไร้เสียง…”
“ตัวจริงเลยเหรอ…”
เวลครอซมองภาคินนิ่ง ๆ
“ข้าได้ยินเื่ของเ้ามาแล้ว”
“แต่สายนักฆ่า ไม่ใช่แค่เื่พลัง”
“มันคือความเร็ว ความแม่นยำ และการสังหารโดยไร้ตัวตน”
ภาคินพยักหน้าเบา ๆ
“เข้าใจครับ”
เวลครอซยิ้มมุมปาก
“งั้นก็เริ่มกันเลย”
ทันใดนั้น สนามทั้งสนามก็มืดลง
บททดสอบแรกเริ่มขึ้นทันที
━━━━━━━━━━
บททดสอบที่ 1 : เขาวงกตแห่งเงา
━━━━━━━━━━
“เ้าต้องผ่านเขาวงกตนี้ โดยไม่ให้ระบบตรวจจับตำแหน่งได้”
“หากถูกตรวจจับเกินสามครั้ง ถือว่าสอบตกทันที”
เวลครอซชี้ไปด้านหน้า กำแพงหินจำนวนมากเริ่มเคลื่อนตัว กับดักเวทมนตร์หลายร้อยจุดเปิดใช้งานพร้อมกัน ลำแสงตรวจจับสีแดงพาดผ่านทั่วพื้นที่ ผู้ชมหลายคนเริ่มกลืนน้ำลาย เพราะแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญสายนักฆ่า ยังใช้เวลาหลายนาทีในการผ่านด่านนี้
สถิติสูงสุดปัจจุบันคือ
1 นาที 22 วินาที
เวลครอซพูดเรียบ ๆ
“เริ่มได้”
ทันทีที่สิ้นเสียง ภาคินก็หายไปจากจุดเดิม ผู้ชมหลายคนเบิกตากว้าง
“หายไปไหนแล้ว!?”
ลำแสงตรวจจับหลายสิบเส้นพุ่งผ่านพื้นที่ว่างเปล่า ไม่มีเงา ไม่มีเสียงฝีเท้า ไม่มีแม้แต่แรงลม จนเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที… ร่างของภาคินก็ไปโผล่อีกฝั่งหนึ่งของสนามแล้ว เ้าหน้าที่รีบมองเวลา ก่อนะโออกมาด้วยเสียงสั่น
“4.2 วินาที!!!”
ตูม!
เสียงฮือฮาดังสนั่นทันที
“บ้าไปแล้ว!”
“เร็วเกินไป!”
“นี่มันเทเลพอร์ตหรือเปล่า!?”
แม้แต่เวลครอซเองยังนิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเขาหรี่ลงเล็กน้อย
“ไม่ใช่แค่เร็ว…”
“แต่เขาอ่านจังหวะของระบบทั้งหมดออก…”
นั่นหมายความว่า ภาคินไม่ได้มั่วผ่านไป แต่เขาคำนวณทุกการเคลื่อนไหวได้สมบูรณ์แบบ
━━━━━━━━━━
บททดสอบที่ 2 : ลอบสังหารไร้เสียง
━━━━━━━━━━
หุ่นเป้าหมาย 50 ตัวถูกปล่อยออกมาทั่วสนาม
บางตัวมีเรดาร์ตรวจจับ บางตัวมีเกราะป้องกัน บางตัวเคลื่อนที่เร็วมาก
“กำจัดทั้งหมด”
“โดยห้ามให้ตัวอื่นตรวจพบ”
เวลครอซพูดจบ ก็ถอยออกมา ผู้ชมต่างจับตาดูอย่างตั้งใจ เพราะนี่คือบททดสอบที่ยากที่สุดของสายนักฆ่า นักฆ่าที่เก่งจริง ไม่ใช่คนที่โจมตีแรงที่สุด แต่คือคนที่ “ฆ่าได้โดยไม่มีใครรู้ตัว” ภาคินยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนร่างของเขาจะจางหายไปกับเงา เงียบ… ทั้งสนามเงียบผิดปกติ ไม่มีใครเห็นการเคลื่อนไหวของเขาเลย ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที
หุ่นตัวแรกก็ล้มลง
ตามด้วยตัวที่สอง
สาม
สิบ
ยี่สิบ
เหมือนโดมิโนที่ถูกผลัก
ผู้ชมเริ่มหันมองกันไปมาอย่างสับสน
“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น…”
“ข้าไม่เห็นเลย…”
ทันใดนั้น หุ่นทั้ง 50 ตัวก็หยุดนิ่งพร้อมกัน ก่อนจะขาดออกเป็สองท่อนในเวลาเดียวกัน
ฉัวะ!!!
เงียบ…
เ้าหน้าที่ตรวจสอบรีบมองข้อมูล ก่อนหน้าซีด
“ไม่… ไม่มีการตรวจจับแม้แต่ครั้งเดียว…”
“สมบูรณ์แบบ…”
100 คะแนนเต็ม
เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ ผู้ชมหลายคนเริ่มมีสีหน้าหวาดกลัว เพราะสิ่งที่ภาคินทำ มันไม่ใช่ระดับ “คน” แต่มันคือระดับของนักล่าที่แท้จริง เวลครอซมองเขานิ่ง ๆ ก่อนยิ้มบาง
“น่าสนใจ…”
“งั้นมาดูข้อสุดท้ายกัน”
━━━━━━━━━━
บททดสอบที่ 3 : สังหารหัวหน้าหน่วย
━━━━━━━━━━
พื้นสนามเริ่มสั่นะเื ประตูเหล็กขนาดใหญ่เปิดออกช้า ๆ ก่อนที่มอนสเตอร์ขนาดั์จะเดินออกมา มันสูงเกือบห้าเมตร สวมเกราะหนาหนัก ถือขวานั์สีดำ แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาทันที ผู้ชมบางคนถึงกับหน้าซีด
“นั่นมัน…”
“อสูราเบเฮมอธ!”
“เอามาใช้สอบจริงเหรอ!?”
เวลครอซพูดเรียบ ๆ
“ภารกิจของนักฆ่า ไม่ใช่สู้ตรง ๆ”
“แต่คือหาวิธีฆ่าเป้าหมายให้เร็วที่สุด”
“เริ่มได้”
ทันทีที่สิ้นเสียง เบเฮมอธก็คำรามลั่น
ตูม!!!
มันกระแทกขวานลงพื้นจนสนามสั่นะเื แต่ภาคินยังยืนนิ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปยังจุดหนึ่งบนร่างมอนสเตอร์
“จุดอ่อน…”
เขาพึมพำเบา ๆ ทันใดนั้น ร่างของเขาก็หายไปอีกครั้ง เบเฮมอธเริ่มมองซ้ายขวาอย่างสับสน ก่อนจะคำรามเสียงดัง แต่ในวินาทีถัดมา… ภาคินก็ไปปรากฏอยู่ด้านหลังของมันแล้ว มือขวาของเขาถือมีดพลังงานสีแดงเข้ม และฟันออกไปเพียงครั้งเดียว
ฉัวะ!
เงียบ…
เบเฮมอธหยุดนิ่ง ก่อนรอยแยกสีแดงจะปรากฏขึ้นกลางลำตัว และในวินาทีต่อมา ร่างมหึมาก็ขาดออกเป็สองส่วน
ตูม!!!
ทั้งสนามเงียบกริบ
ตัวเลขสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
CRITICAL × 999
เวลครอซยืนนิ่ง ดวงตาของเขาสั่นเล็กน้อย เพราะแม้แต่ตัวเขาเอง… ก็ยังไม่สามารถสังหารเบเฮมอธได้ในครั้งเดียว เงียบไปหลายวินาที ก่อนเสียงประกาศจะดังขึ้น
“100 คะแนนเต็ม!”
ตูม!
เสียงเฮดังสนั่นไปทั่วหอคอยเกียรติยศอีกครั้ง
“อีกแล้ว!”
“คะแนนเต็มอีกแล้ว!”
“หมอนี่เป็ตัวอะไรกันแน่!?”
บางคนถึงกับเริ่มเรียกภาคินว่า “สัตว์ประหลาดแห่งอาร์คาเนีย”
แต่ท่ามกลางเสียงโกลาหลนั้น บนชั้นสูงสุดของหอคอย ชายในชุดเกราะสีทองกำลังยืนมองลงมาเงียบ ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล ข้างกายมีอัศวินหลวงหลายคนยืนอยู่ หนึ่งในนั้นพูดขึ้นเบา ๆ
“ฝ่าา…”
“เด็กคนนี้อันตรายเกินไปหรือไม่”
ชายคนนั้นยังคงมองภาคินจากระยะไกล
ก่อนพูดช้า ๆ
“ไม่…”
“เขาอาจเป็ความหวังของอาร์คาเนียก็ได้”
เขาคือ… อาร์คาเดียส ราชันดาบศักดิ์สิทธิ์ ผู้ปกครองสูงสุดแห่งเมืองมนุษย์…
1K
