ภายใต้การจ้องมองของทุกคนและเห็นรอยยิ้มของคุณปู่ดีใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวรีบลากเธอขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว พบห้องว่าง และล็อกประตู
เห็นได้ชัดว่าห้องนี้เป็ห้องสำรองสำหรับงานแต่งงานทั้งสองยืนเผชิญหน้ากัน อลิสายังคงมีท่าทีใ
เมื่อเห็นว่าเธอเงียบ ชายหนุ่มก็กระแอมเบาๆ และพูดอย่างเคร่งขรึม “อลิสาผมมีเื่ขอให้คุณช่วย”
เธอไม่คิดว่าหัวข้อของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเธอจึงตกตะลึงก่อนจะพูดว่า “เื่อะไร?”
ชายหนุ่มพูดต่อ “ครอบครัวผมอยากให้แต่งงานชอบนัดบอดให้ผม ตอนนี้ปู่ของผมอยู่ข้างล่าง และเห็นผมอยู่กับคุณ…”
หญิงสาวจำได้ว่าเธอบังเอิญไปจูบเขาและยิ้มอย่างเขินอาย “ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
เขาพูดให้ชัดเจนที่สุดว่า“ผมคิดว่าเราน่าจะแกล้งทำเป็แฟนกันต่อไปเพื่อไม่ให้ครอบครัวบังคับเื่แต่งงาน คุณเองได้ช่วยผมกลับอย่างที่คุณเคยบอก” นี่อาจเป็วิธีแก้ปัญหาแบบ win-win
อันที่จริงเหตุผลที่ชายหนุ่มวางแผนหลอกหญิงสาวไม่ยอมรับว่าเป็อารัณย์แต่ต้นไม่ใช่เพราะกลัวหญิงสาวโกรธ แต่เพราะคุณปู่พูดเื่แต่งงานของเขาตลอดหลายวันหลังทราบเื่ว่าอลิสาจะมาเรียนที่ลอนดอน หมายมั่นปั้นมือเป็อย่างยิ่งว่าหญิงสาวคนนี้เหมาะสมที่สุดแล้ว
เขามาผิดเวลาโดยไม่คาดคิดเพราะวันที่เขาบินกลับลอนดอน เป็ไฟล์ทเดียวกับอลิสา และแนนคลอดก่อนกำหนดเจเจจึงให้เขารับอลิสากลับมาด้วย ดังนั้นเขาจึงพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อหลอกล่อเธอให้ไปพักที่โรงแรมเพื่อหลีกเลี่ยงการติดต่อโดยตรงระหว่างเธอกับคุณปู่และยุติความเป็ไปได้ทั้งหมดที่เธอจะเข้ามาในบ้านของเขา
สิ่งที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่านั้นก็คือคุณปู่เห็นเขาและเธออยู่ด้วยกันในอ้อมกอด…
ทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้คือปล่อยให้อลิสาแสร้งทำเป็แฟนของเขาต่อไป แม้ว่าจะค่อนข้างเสี่ยง แต่ขอให้ผ่านด่านคุณปู่วันนี้ไปได้ก่อนเธอยังต้องเรียนภาษาและอาจต่อปริญญาโทหรือหลักสูตรสั้นๆเพิ่มอีก ก็พอที่จะยืดเวลาเื่แต่งงานออกไปได้
เมื่อคิดถึงเื่นี้ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหญิงสาวและกระซิบ“ในฐานะแฟนของผมเราไปหาคุณปู่กัน”
“ฮะ?”หญิงสาวอ้าปากด้วยความประหลาดใจ
“ตราบใดที่ครอบครัวผมเชื่อว่าผมมีแฟนแล้วจะเลิกนัดบอดให้ผมแน่นอน”
หลังจากได้ยินเื่นัดบอดของเขาอลิสาก็รู้สึกเห็นใจเล็กน้อย นอกจากนี้ เธอเพิ่งสัญญาว่าจะช่วยเขาเมื่อวานนี้ ดังนั้นเธอจึงพยักหน้า “เอาล่ะ ไปแสดงต่อกันเถอะ!”
เมื่อมองไปที่ดวงตาที่ยิ้มแย้มของเธอเขารู้สึกผิดเล็กน้อยด้วยเหตุผลบางอย่าง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขากระซิบ “ขอบคุณ”
ความรู้สึกผิดแปลก ๆนั้นยังคงดำเนินต่อไป เขารีบเปลี่ยนเื่ “รีบไปกันเถอะ เมษารอเจอคุณอยู่”
...
เขาพาอลิสาไปที่ห้องแต่งตัวของเ้าสาว“พวกคุณคุยกันไปก่อนนะผมขอตัวออกไปข้างนอกก่อน”
เมื่อใกล้ถึงเวลาอลิสาจึงลงมาชั้นล่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าแอรอนหายไปไหนแล้ว
พนักงานเสิร์ฟเข้ามาหาเธอและพูดว่า“คุณแอรอนฝากข้อความไว้ให้คุณ”
“ขอบคุณค่ะ”เธอหยิบกระดาษขึ้นมาคลี่ออก
“ผมออกไปทำธุระข้างนอกก่อนแล้วจะกลับมารับคุณ เตรียมพบกับคุณปู่ของผมด้วย”
หญิงสาวรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
หลังพิธีแต่งงานเ้าสาวกำลังจะเริ่มโยนช่อดอกไม้ท่ามกลางเสียงเชียร์ของทุกคน ว่ากันว่าใครก็ตามที่สามารถคว้าช่อดอกไม้นี้ได้คนนั้นคือคนต่อไปที่จะแต่งงาน
หญิงสาวเลือกที่จะดูอยู่รอบนอก
โดยไม่คาดคิดช่อดอกไม้ที่ถูกโยนตรงเข้าไปในอ้อมแขนของอลิสา
แต่งงาน? เธอจะแต่งงานได้อย่างไร