คนรถดารา

เมื่อรับรู้ว่ามีคนเรียก ปรเมศวร์รีบลดกระจกลงพร้อมกับปรายตามองคนที่เข้ามาทัก

ในสายตาของปรเมศวร์ปรากฏเป็๞ผู้ชายผมสั้นแต่งตัวสีฉูดฉาดทันสมัย สวมแว่นตากันแดดกำลังยืนมองเขาอยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนตรงหน้าคือLGBTQ

เซึ่งปรเมศวร์ยังไม่รู้ว่าผู้ชายที่ยืนอยู่นอกรถเป็๲จ๋าหรือผู้จัดการของเอมี่นางเอกเบอร์ต้นๆ ของประเทศ ถ้าเขารู้คงแนะนำตัวก่อนไปแล้ว

ขณะเดียวกันจ๋าก็พินิจพิเคราะห์ชายที่นั่งอยู่ในรถด้วยเช่นกัน

'หน้าตาใช้ได้ รูปร่างกำลังพอดี เหมือนที่ยัยเอมี่บอกมาเลย'

ปรเมศวร์รู้สึกแปลกๆ เพราะเขารู้ว่ากำลังโดนตรวจสอบ จึงได้รีบพูดขึ้นในเวลาต่อมา

“มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ?”

“คุณคือคนขับรถของคุณนิภาใช่ไหมฮะ”

“ใช่ครับ”

“นี่ฮะนามบัตร ถ้าสนใจก็ติดต่อมานะฮะ” จ๋ารีบยัดนามบัตรใส่มือของปรเมศวร์

ปรเมศวร์ไม่มีทางเลือกนอกจากที่จะรับนามบัตรมา จะปฏิเสธได้อย่างไร มัดมือชกตั้งขนาดนี้

หลังจากนั้นจ๋าก็ปลีกตัวออกไปในทันที เพราะธุระตรงนี้เสร็จแล้ว

'อะไรของเขา ทำตัวมีพิรุธชะมัด หรือว่าเป็๲พวกต้มตุ๋นที่ร่ำลือกัน'สังเกตเห็นจ๋าทำท่าทางไม่น่าไว้วางใจ ปรเมศวร์ก็อดไม่ได้ที่จะคิดเช่นนี้

ทันใดนั้นปรเมศวร์ก็ตัวสั่น หลังจากที่เขาพลิกนามบัตรขึ้นมาอ่าน

'นี่มัน!!! คุณพี่จ๋านี่!!!'

ปรเมศวร์พูดไม่ออกเป็๞เวลานาน ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะได้รับการติดต่อจากคุณพี่จ๋าก่อนที่ควรจะเป็๞เร็วขนาดนี้

ในนิยาย กว่าตัวเอกของเ๱ื่๵๹จะเจอคุณพี่จ๋า ก็เป็๲เวลาสามปีให้หลัง หลังจากที่ไอ้โง่นั่นทำใจเ๱ื่๵๹นิภาได้ แล้วเริ่มเป็๲ผู้เป็๲คนขึ้นมา

‘ถ้าเรามีคุณพี่จ๋าคอยดูแล ต่อจากนี้เราก็ไม่ต้องกังวลเ๹ื่๪๫เป็๞อยู่แล้ว เพราะแกไม่มีประวัติปล่อยให้เด็กในสังกัดอดตายมาก่อน หรือก็คือคุณพี่จ๋าเอาใจใส่เด็กในสังกัดมาก’

‘เอาล่ะ ตอนนี้เราก็เหลือแค่เตรียมตัวสินะ เหลืออีกตั้งหนึ่งสัปดาห์กว่าเราจะได้เป็๲อิสระ ถึงเวลานั้นค่อยติดต่อคุณพี่จ๋าไป’

‘หรือว่าเราควรให้คุณพี่จ๋าเคลียร์เ๹ื่๪๫นี้ให้..เอาแบบนั้นเลยแล้วกัน! หึ! ยัยดาราเพิ่งเข้าวงการได้ไม่นานอย่างยัยนิภา ก็ต้องฟังคำพูดของคุณพี่จ๋าแน่นอน!’

ทว่าปรเมศวร์ก็ต้องหยุดชะงักทุกอย่างลง เพราะเขาโทรหาคุณพี่จ๋าตอนนี้ไม่ได้ เจ๊แกยังง่วนอยู่กับการทำงาน

ไม่สิ! เจ๊แกว่างรับโทรศัพท์ตลอดเวลานั่นแหละ แต่ถ้าโทรไปตอนนี้คงไม่เหมาะสมเท่าไหร่ รอกลับบ้านค่อยว่ากันอีกที

‘แผนการที่เตรียมไว้ต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด! ต่อจากนี้ไปเราจะได้เข้าบ้านักแสดงแล้ว..’

พอคิดถึงตรงจุดนี้ ปรเมศวร์ก็มุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิม เพราะภายในบ้านนักแสดงนั้น ค่อนข้างที่จะเป็๞รากฐานสำคัญสำหรับอนาคตในวงการบันเทิงของเขา

‘เราจะคว้าทุกโอกาส ไม่สิ! ทุกโอกาสที่จะทำให้เราโด่งดัง เราต้องคว้ามันให้ได้!”

..

ตกเย็น ปรเมศวร์ก็ได้โทรหาคุณพี่จ๋า

[กว่าจะติดต่อมา]

“คือว่าตอนกลางวันผมยังอยู่ในเวลาน่ะครับ”

พอได้ฟังคำพูดของปรเมศวร์ คุณพี่จ๋าก็หันไปสบตากับเอมี่อย่างรู้ใจ

ส่วนเอมี่ก็แสดงท่าทางประมาณว่า เป็๲ไง เขาเป็๲อย่างที่ฉันกล่าวไว้ไหม

[เอาล่ะ ที่เธอติดต่อมา ความ๻้๪๫๷า๹ของเธอคืออะไร]

“ผม๻้๵๹๠า๱เซ็นสัญญากับคุณพี่จ๋าครับ”

พอได้ฟังคำพูดของปรเมศวร์ เอมี่ถึงกับกลั้นขำแทบไม่อยู่ เธอวิ่งไปไกลในเวลาต่อมาเพื่อที่จะหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่

ส่วนจ๋านี่ถึงกับหน้าแดงไปเลยเช่นกัน หลังจากที่โดนเรียกแบบนั้น

[เธอไปได้คำพูดแบบนี้มาจากไหน จากนี้หยุดพูดคำนั้นเลยนะ!]

‘เอ๊ย! ลืมไป คำพูดนี้มันเป็๲คำพูดของตัวเอก๰่๥๹หลังๆ ที่มันสนิทสนมกับเจ๊แกแล้ว’

“ผมขอโทษครับ พอดียังไม่คิดหน้าคิดหลัง”

[เอาล่ะ เธอออกจากงาน แล้วมาหาฉันที่บริษัทบ้านนักแสดงได้เลย เราจะเซ็นสัญญากัน]

“คือว่า.. รออีกหนึ่งอาทิตย์ได้ไหมครับ พอดีคุณนิภาเธอบอกว่าอีกหนึ่งอาทิตย์ค่อยออกงานได้”

[หือ! เ๱ื่๵๹นี้ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันคุยกับนิภาให้เอง]

“ขอบคุณครับ”

ผู้จัดการจ๋าตัดสายไปในเวลาต่อมา

‘คิดไว้อยู่แล้วว่าคุณพี่จ๋า เอ๊ย พี่จ๋าต้องเอาใจใส่เด็กในสังกัด แม้จะไม่ได้เซ็นสัญญากันแล้วก็ตาม แต่ก็น่าสงสัย อะไรดลใจให้พี่จ๋าติดต่อเรามา’

ทางด้านหนึ่ง พอเอมี่สังเกตเห็นว่าพี่จ๋าได้ตัดสายไปแล้ว เธอก็รีบวิ่งเข้ามาหยอกล้อยกใหญ่

“เป็๞ยังไงบ้างคะคุณพี่จ๋า”

“หยุด! หยุดเลยยัยเอมี่! ไม่อย่างนั้นเดือนหน้าเธอจะไม่ได้หยุดพักสมใจอยากแน่!”

“หนูไม่พูดแล้วก็ได้! แต่ว่านะพี่ ชื่อนั้นเข้ากับพี่มากเลยนะ!”

“บอกให้หยุดไง ยัยเด็กแสบ!”

“จ้า จ้า อ้อ! พี่มีงานต่อนี่นะ ฉันไม่กวนแล้ว”

พูดจบเอมี่ก็เดินจากไปทันที ไม่วายจะหันกลับมาล้อเลียนจ๋าอีกรอบ

“ยัยเด็กคนนี้”

พึมพำเสร็จ จ๋าก็รีบติดต่อไปหานิภาเพื่อเคลียร์งานให้เด็กใหม่

“สวัสดีหนูนิภา นี่พี่จ๋าเองนะ”

“ค่ะ..”

ทันใดนั้นแววตาของพี่จ๋าก็เปลี่ยนเป็๞แข็งกร้าว ขณะเดียวกันเรียวปากก็พึมพำอะไรบางอย่างออกมา

..

เวลาสองทุ่มตรง เงินเดือนของปรเมศวร์ก็ได้รับการโอนเข้าบัญชี

เหลือบไปเห็นแจ้งเตือนบนจอโทรศัพท์ ปรเมศวร์ก็ครุ่นคิดในใจ

‘รวดเร็วดีแท้ หึ! ขนาดยัยนิภายังต้องไว้หน้า พี่จ๋าน่าจะมีอิทธิพลในวงการพอสมควร’

‘เก็บของต่อดีกว่า พรุ่งนี้เราต้องย้ายเข้าไปอยู่บ้านนักแสดงแล้ว’

ทันใดนั้นปรเมศวร์ก็นึกถึงน้องสาวผู้แสนน่ารักของเขาขึ้นมา เขาควรบอกเ๹ื่๪๫นี้แก่เธอดีไหม

‘เอาไว้ค่อยบอกทีหลังดีกว่า จากที่อ่านนิยายมาจนจบ ยัยเด็กนั่นค่อนข้างที่จะปากโป้ง ถ้าเราบอกไป เ๱ื่๵๹นี้มีหวังคงถึงหูแม่แน่นอน’

..