/@ ห้องนอน/
"เห้อออ.. เบื่อจริงๆวันนี้ อยากไปเที่ยวโว้ยยย ติดอย่างเดียว ตังค์ไม่มี แอ่แฮ่! ฮ่าๆๆ นี่เราแพล่มอะไรวะเนี่ย แก่แล้วมั้งเรา" บอสพูดบ่นพรึมพรัมคนเดียว
..หลังจากบอสเบื่อๆก็หาอะไรแก้เบื่อโดยการเข้าไปชอปปิ้งออนไลน์ตามแอพต่างๆ
"โอ้ยยย..มีแต่ของที่อยากได้เต็มไปหมด ทั้งเสื้อผ้า แว่นกันแดด น้ำหอม ไหนจะเกมส์ที่ต้องซื้อใน steam อีก แม่ให้เงินมาแต่ละเดือนก็ไม่พอจะซื้อแล้วสิ เอาวะ! ต้องหารายได้บ้างแล้ว"
..แล้วบอสก็เริ่มเข้าช่องยูทูป เป็สตรีมเมอร์สายแคสเกม ที่เมื่อก่อนตอนอยู่มหาลัยเคยทำไว้มาก่อน แต่ก็ล้มเลิกไป
..หลังจากนั้น บอสก็ตัดต่อคลิปที่ตัวเองแคสเกมลงยูทูปทันที
"เย่! เสร็จสักทีโว้ยยย ขอให้มีคนมาดูเยอะๆนะ สาธุๆ"
..บอสหันมองนาฬิกา
"เห้ย นี่ผ่านมา 4 ชั่วโมงแล้วหรอเนี่ยย พอได้ทำงานเพลินๆแล้ว เวลาผ่านไปไวมาก แต่คิดถึงเื่แบมมีแฟนแล้วเราเองก็อิจฉาเหมือนกันนะเนี่ย อยากมีความรักบ้างจังเลย"
("ไลน์ .. ไลน์" เสียงไลน์ดังขึ้น)
..บอสมองไปที่มือถือแล้วเห็นว่าคนที่ไลน์มาหาคือ แคร์ แฟนเก่าที่เคยทิ้งบอสไปหาคนอื่นเมื่อหลายปีก่อน
@ ไลน์
แคร์ : บอสทำอะไรอยู่หรอ ว่างไหม
บอส : ว่างอยู่ มีอะไรหรอแคร์
แคร์ : อ๋อ ป่าวหรอก แค่อยากทักมาคุยอะ
บอส : อืมม
แคร์ : พรุ่งนี้ว่างไหมบอส
บอส : ก็ว่างอยู่นะ
แคร์ : งั้นเราไปกินข้าวกันไหม แคร์มีอะไรอยากจะบอกบอส
บอส : ได้ๆ เจอที่ไหนหรอ
แคร์ : งั้นเอาเป็ร้านพี่สวยไหม ร้านปังเย็นที่เมื่อก่อนตอนเราคบกัน บอสพาไปกินบ่อยเลย
บอส : ไม่ดีกว่าๆ ร้านอื่นได้ไหมอะ
แคร์ : เอ้าหรอๆ งั้นเจอกันที่ห้างไหมล่ะ ค่อยว่ากันตอนนั้น
บอส : โอเค
แคร์ : งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะจ๊ะ
..หลังจากคุยแชทผ่านไลน์กันเสร็จ
"บอสก็คิดว่ามีเื่อะไรหรือเปล่านะ ถึงได้นัดเจอ รู้สึกขนลุกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก เพราะว่าตั้งหลายปีหลังจากเลิกกันไปก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย หรือว่าจะมีปัญหากับแฟนใหม่งั้นหรอ ยังไงก็เหอะ คงเป็เื่สำคัญจริงๆแหละนะ"
/วันรุ่งขึ้น ณ ห้างๆหนึ่ง/
..บอสได้มาที่ห้างตามที่ได้นัดกันไว้ แต่ผ่านไปเกือบ 1 ชั่วโมง แคร์ก็ยังไม่มา
"เห้ออ โดนแกล้งอีกแล้วสินะกูเนี่ย นั่งรอกินกาแฟมาตั้งนานละ โดนเทอีกตามเคย"
"บอส" เสียงกระซิบเบาๆดังมาจากด้านหลังโดยที่บอสไม่รู้ตัว
"เห้ย! แคร์! เดินมาตอนไหนเนี่ยไม่ทันเห็นเลย ใหมด"
"อ๋อ ขอโทษนะ แต่เราก็เดินมาเมื้อกี้เองนะ"
..บอสได้นึกเอะใจสงสัยว่า
"เราเองก็นั่งหันหน้าไปทางเข้าประตูร้านกาแฟ แล้วทางเดินเข้ามาตรงนี้ก็มีแค่ทางนี้ทางเดียว เป็ไปไม่ได้ที่เราจะไม่เห็นใครที่เดินผ่านไปผ่านมา หรือเราเองอาจจะไม่ทันสังเกตเองก็ได้.. ต้องเป็ผีเท่านั้นแหละถึงมาอยู่ข้างหลังแบบนี้ได้ ฮ่าๆๆ บอสขำในใจ"
"แล้วเราจะไปนั่งร้านไหนกันดี แคร์เลือกได้เลย"
"จริงๆร้านนี้ก็ได้นะ ร้านดังด้วย เป็ร้านคาเฟ่สบายๆ ไม่มีประตูหน้าต่าง แค่กั้นรั้วเป็โซน แบ่งกับตัวห้างดูสบายๆดี แคร์ชอบ แล้วก็มีเมนูอาหารให้สั่งด้วย"
"ได้สิ แล้วที่นัดเรามาวันนี้มีอะไรหรอ หรือมีปัญหากับแฟนหรือเปล่า"
"ไม่ใช่ๆ เราเลิกกับแฟนนานแล้ว.. "
"แล้วมีเื่อะไรหรอ"
"ใจเย็นๆก่อนนะ เราหิวอะ มาสั่งอะไรกินกันก่อนนะ"
"อ๋อ ขอโทษทีนะแคร์"
..ทั้งสองคนก็กินข้าวกัน นั่งคุยกันถึงเื่เก่าๆตอนที่คบกัน แล้วจู่ๆแคร์ก็พูดขึ้นว่า..
"่จริงๆตอนนั้นก็ดีนะ เรารู้สึกผิดมากที่เราเป็คนแบบนั้น ที่แอบคุยกับคนอื่นไปด้วยตอนคบกับบอส"
..แล้วแคร์ก็เริ่มร้องไห้ออกมา
"แคร์ ไม่เป็ไรเลย เื่มันก็ผ่านมานานแล้วนะ เราไม่ได้อะไรแล้วล่ะ ไม่ได้โกรธอะไรแล้วด้วย"
"จริงหรอบอส.. เราขอโทษนะ รู้สึกผิดมากๆเลย"
..แคร์พูดไปพร้อมร้องไห้ไปด้วย
"ตอนนั้นเราก็ยังเด็กอยู่เลย เราก็ต่างเพิ่งได้เรียนรู้เื่ความรักกันทั้งนั้น อย่าโทษตัวเองเลยนะ"
"ขอบคุณมากนะบอส"
..แคร์ยิ้มอย่างสดใส
"แล้วบอสเป็ยังไงบ้างหลังจากวันนั้น ได้คบใครใหม่บ้างไหม"
"เอ่อ.. จริงๆแล้วก็ยังไม่เคยคบใครเลย สงสัยหน้าตาแบบเราคงไม่มีใครสนใจหรอกมั้งเนอะ"
"ไม่จริงหรอก เราก็เคยชอบบอสนะ"
"เพราะตอนนั้นบอสจีบแคร์อยู่เป็ปีเลยยังไงล่ะ ตื้อแล้วตื้ออีก กว่าแคร์จะใจอ่อน ฮ่าๆๆ"
..แคร์มองบอสแบบเขินอาย แล้วพูดว่า..
"ถ้าบอสยังไม่มีใคร เรากลับมาลองคบกันใหม่ ได้ไหม"
..บอสได้ยินแคร์พูดแบบนั้นแล้วอึ้งไปพักนึง เพราะความรู้สึกต่างๆก็ยังชอบแคร์อยู่ แต่ว่าความเจ็บที่เหมือนถูกหักหลังไปวันนั้นมันบอกว่าอย่ากลับไปเด็ดขาด
"ฮะ! แคร์ล้อเล่นกันปะเนี่ยยย ฮ่าๆๆ"
"จริงๆเรามาวันนั้นก็อยากจะมาเพราะเื่นี้นั่นแหละ.. ั้แ่วันนั้น ที่ทิ้งบอสไป เราก็ไปคบๆเลิกๆกับอีกหลายคน แต่ตอนคบกับใครก็ตามเราก็คิดถึงบอสตลอด คิดอยู่บ่อยๆว่า ทำไมเราทำแบบนั้นไป เรามันโง่จริงๆ"
"ไม่หรอกแคร์ คนเราก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองในเวลานั้นอยู่แล้วล่ะเนอะ"
..และจู่ๆแคร์ก็พูดสิ่งที่บอสฟังแล้วรู้สึกขนลุก ซู่!!
"จากวันนั้นเราก็เริ่มส่องเฟสบุคบอส ว่าบอสเรียนที่ไหน ทำอะไรอยู่ มีเพื่อนเป็ใครบ้าง แล้วเรานะ ก็เริ่มไปหาบอสทุกวันเลยหลังจากตอนนั้น เรารู้ตลอดว่าบอสไปเที่ยวไหน ทำอะไรบ้าง เลิกเรียนกลับหอมากี่โมง นอนกี่โมง ทำอะไรบ้างในแต่ละวัน เราเฝ้าดูบอสมาตลอดเลยนะ.."
..แคร์พูดรัวๆเร็วๆเหมือนคนโรคจิต
"คะคะแคร์.. ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย มันดูแปลกๆนะ จะมาตามติดอะไรขนาดนั้น ละแล้วทำไมเราไม่รู้เลยว่า เธอมาอยู่รอบๆเรา"
..บอสพูดตะกุกตะกักเพราะเริ่มรู้สึกกลัว
"รู้ไหมบอส.. ว่าเรามีความสุขมากเลยนะตลอดเวลาที่เราได้เฝ้าดูบอสจากที่ไกลๆ เราเห็นบอสตอนที่ช่วยลุงสามล้อที่ล้มอยู่ เพราะขี่สามล้อตกท่อ บอสพยุงแกขึ้นมา เราประทับใจมากๆเลยนะ ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา เรามีความสุขที่สุดเลย..อย่างงั้นแล้ว เรากลับมาเป็แฟนกันนะ เราจะยอมบอสทุกอย่างเลย บอสอยากได้อะไร อยากทำอะไร เราให้บอสได้หมดเลย ชีวิตเราเป็ของบอสแล้วนะ.."
..หลังจากฟังประโยคนั้นจบทำให้บอสขนลุกซู่ไปถึงข้างหลัง บอสจึงตัดสินใจลุกขึ้นยืน เหมือนจะรีบเดินออกจากร้าน เพราะทนความกระอักกระอ่วนนี้ไม่ไหว
("โคร่ม.." เสียงเก้าอี้ล้ม เพราะแคร์รีบลุกไปคว้ามือบอส)
..แคร์จับแขนบอสไว้ แล้วนั่งลงกับพื้น ยื้อไม่ให้บอสไป
"แคร์.. ปล่อยเดี๋ยวนี้! นี่มันมากเกินไปแล้ว แคร์แอบตามติดเราขนาดนี้ เหมือนพวกโรคจิตเลย ไม่งั้นเราจะแจ้งตำรวจนะ"
(..ทุกคนที่อยู่ในร้านต่างแตกตื่นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วลุกมามุงดู..)
"ไม่นะ บอส อย่าไป!! แคร์รักบอสนะ รักมากๆเลย เป็ของแคร์เถอะนะ"
..แคร์พูดพร้อมร้องไห้สะอึกสะอื้นแล้วโผลเข้ากอดบอส
"ไม่! แคร์ ฟังนะตอนนี้แคร์อาจจะไม่รู้ตัว แต่แคร์ป่วยทางจิตนะ เดี๋ยวเราจะพาแคร์ไปหาหมอ"
"ไม่ ไม่ใช่! แคร์ไม่ได้ป่วย แคร์รักบอส แคร์เลยตามเฝ้าดูบอสไง"
..ทันใดนั้น มีเสียงะโมาจากนอกร้าน
"พี่บอสสสสสสสส" .. "ไอ้บอสสสสสส"
..เสียงของน้องมีน เต้ แซน และพลอย
..จากนั้นเพื่อนๆและน้องมีนก็เข้ามาหา
"กูมาแล้วเพื่อน..เกิดอะไรขึ้นหรอวะ ทำไมมึงไลน์หากูว่าให้รีบมาหาที่ร้านเดี๋ยวนี้" (เต้)
"กูไลน์หามึงแค่คนเดียวไม่ใช่หรอวะ ทำไมมากันหมดเลยเนี่ย แล้วน้องมีนมาด้วยได้ยังไง"
"กูก็หากำลังเสริมอะดิ เลยบอกพลอยกับแซนให้รีบมา แล้วระหว่างมากูขี่รถผ่านบ้านมึง เห็นน้องมีนอยู่ฝั่งตรงข้าม กูเลยชวนมาด้วย ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นหรอวะ ทำไมแคร์อยู่ด้วย แล้วนั่งลงไปที่พื้นทำไมเนี่ย.." (เต้)
..ต่างคนต่างมองหน้ากัน งงๆ จากนั้นบอสก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง..
______________________________________________