เสียงชายหนุ่มดังรัวมาตามสายราวกับว่าจิตใจของเขาก็จดจ่ออยู่ที่เื่เดียวกันนี้
“เมื่อสักครู่นี้แม่โทรหาดาด้า แต่ใครไม่รู้รับสายแทน บอกว่าดาด้าไม่สบาย อยู่ที่แม่ประดน แม่ไม่รู้จริงๆว่าแม่ประดนมันอยู่ที่ไหน แม่เลยลองโทรมาปรึกษาคุณ”
ไตรลักษณ์ถอนใจพรูอย่างโล่งอก รู้สึกเหมือนคนที่หลงอยู่ในป่าอันมืดมิดแล้วเดินมาพบแสงสว่างของทางออก นี่เขาโง่จริงๆที่มัวแต่ไปงมหาเธอจากที่อื่นโดยไม่นึกถึงแม่ประดน ทั้งๆที่มันเป็ที่ที่เธอกับเขาได้พบกันครั้งแรกและมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันที่นั้น
มันอาจจะเป็สถานที่สำคัญทางจิตใจของเธออยู่ไม่น้อย จึงได้ทำให้เธอย้อนกลับไปที่นั้นอีกครั้ง
เขาจะไปตามเธอกลับมา และคราวนี้เขาจะไม่ยอมให้เธอพลัดพรากไปจากเขาอีกเป็ครั้งที่สามเด็ดขาด
“ผมรู้จักแม่ประดนครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะไปรับเธอกลับมา”
ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญากับหญิงวัยกลางคนที่กำลังร้อนใจด้วยความห่วงใยในตัวบุตรสาวคนเดียว
“มารับแม่ด้วยนะคุณ แม่ขอไปด้วย แม่เป็ห่วงลูกของแม่”
“ตกลงครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน”
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
รุ่งเช้าไตรลักษณ์ขับรถไปรับคุณดาวรายที่บ้านของเธอ ก่อนพากันเดินทางมุ่งหน้าสู่จังหวัดเพชรบุรี
“คุณรู้จักแม่ประดนดีใช่ไหม”
หญิงวัยกลางคนถามชายหนุ่มรูปงามที่ตนนั่งรถมาด้วย
“ครับ ผมเคยไปเที่ยวที่นั้น”
“แล้วทำไมยัยดาด้าต้องไปที่นั้น แกรู้จักแม่ประดนได้ยังไง”
“ผมเจอดาด้าครั้งแรกที่แม่ประดนครับ”
“อ๋อ สงสัยจะเป็เมื่อครั้งที่ยัยดาด้าหนีไปเที่ยวเมื่อสองเดือนกว่าที่แล้วสิน่ะ”
เพราะหัวใจไปถึงหมู่บ้านในหุบเขากลางป่านั้นั้แ่ที่รู้ข่าวแล้ว ไตรลักษณ์จึงขับรถค่อนข้างเร็ว ทำให้มาถึงที่หมาย ซึ่งก็คือตัวอำเภอแก่งกระจานภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง
ชายหนุ่มเห็นว่าที่ที่ตนจะไปนั้นค่อนข้างลำบากและเสี่ยงอันตรายอยู่พอสมควรจึงไม่ได้ให้คุณดาวรายเดินทางเข้าไปที่หมู่บ้านแม่ประดนด้วย เขาจัดการหาที่พักให้เธอจนเรียบร้อย ซึ่งก็คือบ้านพักของรีสอร์ทที่มีอยู่อย่างมากมายในบริเวณตัวอำเภอนี้นั้นเอง ก่อนที่ตัวเองจะไปติดต่อว่าจ้างเรือที่จะพาขึ้นไปที่หมู่บ้านแห่งนั้นตามลำพัง
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ไตรลักษณ์เดินทางมาถึงหมู่บ้านแม่ประดนแบบที่เรียกว่ามืดแปดด้านก็ว่าได้ ความมืดที่ว่าก็คือ เขาไม่รู้เลยว่าจะเจอฉัตรชฎาจริงๆตามที่หวังหรือไม่ เพราะั้แ่โทรศัพท์ตามที่คุณดาวรายบอกเมื่อวานนี้แล้ว ป่านนี้ก็ยังไม่สามารถติดต่อเ้าหล่อนได้อีกเลย
แต่ที่เขาเสี่ยงมาก็เพราะหวังว่าจะได้พบเธอ อย่าว่าแต่แค่แม่ประดนเลย ต่อให้ไกลและลำบากกว่านี้สักสิบเท่า เขาก็จะดั้นด้นไป ขอแค่ให้พบเธอเท่านั้นพอ
คราวที่แล้วเขามาที่นี่อย่างนักท่องเที่ยว จึงสามารถจับจองที่พักแรมได้ตามอัธยาศัยโดยที่ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่ครั้งนี้เขามาเพื่อตามหาคนคนหนึ่ง ดั่งนั้นสิ่งที่เขาควรทำก็คือเข้าไปถามชาวบ้านถึงที่อยู่ของผู้นำหมู่บ้านเพื่อขอความช่วยเหลือ เพราะลำพังตัวเขาเองคงไม่สามารถที่จะไปเดินสำรวจได้ทั่วทั้งหมู่บ้านแน่
และเพียงเขาเข้าไปแจ้งความจำนงกับพ่อเบาะโซ่ซึ่งเป็ผู้นำหมู่บ้านแห่งนี้เท่านั้น ชายชราวัยกว่าหกสิบปีแต่ยังดูแข็งแรงและคล่องแคล้วก็พาเขาออกเดินทางไปทันที
5K
![[Light Novel] Betsu no Isekai de Umarekawaru เกิดใหม่ต่างโลกกลายเป็นจอมยุทธ์เทพกำไล](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1640177482_81297617.webp)
