ตอนที่สิบเก้า ผมจะปกป้องมิคิวววต์เอง
ผมไม่ใช่คนที่เป็ฮีโร่โอโตนาชิอาจจะเป็ฮีโร่ที่แตกพัง Broken Hero แต่ผมไม่ใช่
ผมเป็แค่คนที่มีเป้าหมายละหวังที่จะทำมันให้สำเร็จแม้ว่าจะต้องเสี่ยงก็ตาม
Enhancement I เสริมกำลังให้กับคนที่มีกำลังขึ้นไปอีกโลกเราก็เป็เช่นนี้..
ผมใช้ท่อนแขนของผมขวางทางเหล่าโอตาคุราวกับจะโอบกดพวกเขาเอาไว้และปักหลักอยู่กับพื้น
แต่แม้กระทั่งที่ผมหยุดพวกโอตาคุได้
มิคิวววต์ บนเวทีก็ยังไม่หยุดร้องเพลง
The show must go on การแสดงต้องดำเนินต่อไปมิคิวววต์ถือกฎเกณฑ์ของมืออาชีพนี้อย่างเคร่งคัดจริงๆไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
การแสดงต้องดำเนินต่อไปจนกว่าจะไม่สามารถร้องเพลงได้
ท่าทางคนที่มีไพ่ในเกมส์าานั้นเหมาะสมกับนิสัยของตนเองจริงๆ
ผมเองก็เช่นกัน
หยุดคนจำนวนนับหลายสิบที่โถมมาที่หน้าเวทีด้วยร่างกายที่ปักหลักอยู่กับพื้นไม่ขยับไปไหน
สูดดดดด
ผมสูดลมหายใจแม้จะมีกลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นเหงื่อของโอตาคุในระยะประชิดก็ตามแต่ผมก็สามารถอดทนได้ด้วยความสามารถร่างกายเหนืุ์จากThe Strength
“หยุด”
Beast’s Roar I เสียงคำรามของสัตว์ร้ายหยุดยับยั้งเหยื่อให้ไม่ขยับ
ได้ผลทั้งโอตาคุในงานหยุดกันทั้งหมดจากเสียงของผมแม้ผมจะกันพวกเขาไม่ให้เขาไปกันเวทีไม่ได้ทั้งหมดเพราะสองแขนกันไปไม่ถึงก็ตาม
นี่คือจุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งของ The Strength ที่เก่งในระยะประชิดแต่ด้อยในเื่ระยะกลางกับระยะไกล
ต้องวางแผนแก้ไขเื่นี้ด้วย
ผมรวบรวมมานาที่ลำคอไปที่เสียงพูด
“อย่าทำให้มิคิวววต์ต้องอับอายสิพวกเราคือคนที่รักมิคิวววต์เหมือนกันไม่ใช่หรือทำไมถึงจะต้องทำลายงานที่แสนสำคัญของเธอด้วย”
น้ำตาผมไหลออกมาอาบแก้มใด้วยความสามารถในการแสดง
“อย่าทำให้ผมต้องทำร้ายพี่น้องเพื่อนพ้องที่รักมิคิวววต์เหมือนกันเลย”
คำพูดจากผมที่มีออร่าแห่งาากับพวกแฟนคลับที่มีค่าcha ต้อยต่ำทำให้พวกเขาตกอยู่ใต้เงื่อนไขของคนที่จะได้รับผลกระทบจากออร่าแห่งราชันย์ของผม
นี่คือสาเหตุที่นารุโตะและลูฟี่พูดอะไรไปคนก็เชื่อนั่นเองเพราะคำพูดแบบเดียวกันคนมีค่า cha ต่างกันผลลัพธ์ก็ต่างกัน