คอนโด Aurora One
ผมขับรถพากระต่ายขาวตัวโตมายังคอนโดของผมทันทีหลังจากที่เราไปกินข้าวกันมาและตกลงที่จะมีอะไรกันอีกครั้ง ซึ่งเ้ากระต่ายขาวตัวโตตัวนี้ไม่รู้เลยว่า การที่เขาตัดสินใจมานอนกับผมอีกครั้งในครั้งนี้ บางทีมันอาจจะเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดเลยก็ได้ หึหึ
ผมขับรถมาจอดที่ลานจอดรถของคอนโด ก่อนที่จะดับเครื่องยนต์แล้วหันไปมองกระต่ายขาวตัวโตที่ตอนนี้เหมือนจะมีความกังวลใจอะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งเ้าตัวทำหน้าเหมือนกำลังเครียดและวิตกกังวลเป็อย่างมาก
“ ถึงแล้ว ” ผมพูดขึ้นบอกคุณหมอหนุ่มที่นั่งข้างคนขับมาตลอดทางกับผม
“ อะ เอ่อ อื้ม ” คุณหมอหนุ่มเหมือนพึ่งหลุดจากภวังค์ความคิดของตัวเอง เ้าตัวสะดุ้งก่อนที่จะตอบกลับผมและพยายามเหมือนจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองด้วย
“ ขึ้นไปข้างบนห้องฉันกัน ” ผมเอ่ยบอกกับเขา ก่อนจะปลดเข็มขัดแล้วเปิดประตูลงจากรถ ซึ่งคุณหมอหนุ่มเองก็ยอมทำตามผมแต่โดยดี ผมพาคุณหมอขึ้นลิฟต์ของคนโดมาจนถึงชั้นบนสุดของคอนโด แล้วเดินนำไปเปิดประตูห้องของตัวเองทันที
“ เข้ามาสิ่ จะยืนอีกนานมั้ย ” ผมเอ่ยถามคุณหมอที่ไม่ยอมเดินเข้ามาภายในห้องของผมสักที แต่ยังยืนนิ่งๆ อยู่ที่หน้าห้องของผมแทน
“ เอ่อ… คือผมคิดว่า…. ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนดีกว่า อ๊ะ! ” คุณหมอหนุ่มพูดบอกกับผมว่าเปลี่ยนใจแล้ว แล้ะกำลังจะหันหลังหมุนตัวขอกลับบ้าน แต่มีหรอที่ผมจะยอม มาถึงถ้ำเสื้อแล้วไม่มีทางที่ผมจะปล่อยเหยื่อไปแน่ๆ ผมจับแขนเข้าแล้วรีบดึงกระชากตัวของคุณหมอเข้ามาในห้องของตัวเองทันที ก่อนที่จะปิดประตู และระบบรักษาความปลอดภัยของประตูก็ทำงานโดยอัติโนมัติทันที คือถ้าผมไม่ได้เป็คนใส่รหัสเปิดหรือใช้คีย์การ์ดของผมเปิด ประตูมันจะไม่ทำงานนั่นเอง
“ นี่คุณ! ปล่อยแขนผมนะ ผมบอกว่าผมเปลี่ยนใจแล้วไง ” กระต่ายขาวตัวโตโวยวายผมออกมา ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างของตัวเองพยายามแกะมือของผมที่จับแขนของเขาออก แต่มีหรอที่คุณหมอหนุ่มจะสู้แรงผมได้ ต่อให้ร่างกายของเขาจะสูงโปรงใกล้เคียงกับผมก็เถอะ
“ หึ! คุณหมอมานึกเปลี่ยนใจอะไรในตอนนี้ครับ หืม ”
“ ก็ผมบอกแล้วไงว่าผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมจะไม่นอนกับคุณอีก ”
“ แต่มันไม่ทันแล้วไงหมอ หมอมาถึงห้องผมแบบนี้แล้ว หมอคิดหรอว่าผมจะยอมปล่อยหมอออกไปน่ะ ” ผมพูดบอกกับหมอเสร็จก็ทำการลากคุณหมอเดินตรงเข้ามายังห้องนอนของตัวเอง ก่อนที่จะเปิดประตูห้องนอนของตัวแล้วทำการผลักคุณหมอเข้าไปภายในห้องนอนของผมทันที
ห้องนอนสีขาว สว่าง ที่เปิดไฟสีสลั่ว การตกแต่งห้องที่บ่งบอกถึงรสนิยมอันหรูหราของเ้าของห้องได้เป็อย่างดี คุณหมอซัมที่โดนผลักเข้ามาภายในห้องก็เริ่มรู้สึกลนลาน และกำลังคิดหาวิธีที่จะหนีออกจากที่นี่ทันที
“ นี่คุณ! คุณอย่าทำแบบนี้กับผมเลยนะ ผมขอร้อง ปล่อยผมไปเถอะ ผมไหว้ล่ะ ” หมอซัมยกมือขึ้นพนมแล้วเอ่ยขอร้องให้แสงเหนือปล่อยเขาออกไปจากที่นี่ทันที แต่แสงเหนือเพียงแค่ทำหน้าเหมือนสงสัย และไม่ได้ใส่ใจกับการยกมือขึ้นไหว้เพื่อขอร้องของคุณหมอซัมเลยสักนิด
“ ขอโทษนะครับคุณหมอ ผมคงจะทำตามที่คุณหมอขอร้องไม่ได้จริงๆ เพราะตอนนี้ผมเองก็อยากมากแล้วด้วย ” พูดจบแสงเหนือก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานของตัวเองออกทันที ก่อนที่จะถอดเสื้อเชิ้ตตัวเองออก เผยให้เห็นร่างกายอันขาวพ่องกับก้อนเนื้อมัดกล้ามที่เรียงตัวสวยตามแบบฉบับของผู้ชายที่ใส่ใจการดูแลรูปร่างของตัวเองเป็อย่างดี
“ คะ คุณ! ผมบอกแล้วไง ว่าปล่อยผมออกไปเถอะนะ เราต่างคนต่างอยู่เถอะ ” หมอซัมยังคงไม่ละความพยายาม คุณหมอเองยังคงขอร้องและพุดจาเชิงออดอ้อนเพื่อที่จะให้แสงเหนือปล่อยตัวเขาไป
“ ก็บอกแล้วไงว่าผมอยาก และก็ไม่มีทางปล่อยคุณหมอไปแน่ๆ ”
“ ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิตเอ้ย! ทนไม่ไหวแล้วนะ ก็บอกแล้วไงว่ากูเปลี่ยนใจแล้ว และจะไม่นอนกับมึงแน่ ” คุณหมอที่พูดจาสุภาพเรียบร้อยก่อนหน้านี้ ตอนนี้ได้ะโด่าทอท่านประธานสุดหล่ออย่างเหลืออดทันที คุณหมอซัมคิดว่าในเมื่อใช้ไม้อ่อนเข้าสู้ไม่ได้ ก็ต้องสู้ด้วยไม้แข็งกันสักตั้ง เพราะยังไงเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
“ หึ! โกรธผมแล้วหรอครับคุณหมอ ”
“ ไม่ได้โกรธ แต่เกลียด! แล้วต่างหาก ” พูดจบคุณหมอซัมเมอร์ก็รีบวิ่งเข้าไปหาตัวของแสงเหนือทันทีและได้ผลักแสงเหนือให้เซล้มลงไปกับพื้นเพื่อที่จะไปเปิดประตูห้องนอนของแสงเหนือ พอแสงเหนือล้มลงไปกับพื้นคุณหมอซัมเมอร์ก็รีบเปิดประตูห้องนอนออกไป พร้อมกับวิ่งตรงไปยังประตูของห้องท่านประธานแสงเหนือทันที และพยายามเปิดประตูห้องออก แต่ก็ไม่เป็ผล ไม่ว่าจะบิดลูกบิดประตู หรือใช้ไหลดันประตู ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่มีทางเปิดออกไปได้เลย
“ จะเสียเวลาไปเพื่ออะไร แสบมากนะคุณหมอ ” แสงเหนือเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง และยืนพิงที่ประตูมองดูคุณหมอซัมเมอร์ที่พยายามจะเปิดประตูห้องของตัวเองเพื่อที่จะหนีออกไป แต่ก็ไม่สามารถที่จะหนีออกไปได้ เพราะประตูห้องของแสงเหนือเองนั้นเป็ประตูที่แข็งแรงและถูกออกแบบมาอย่างดี ถ้าไม่ใช่แสงเหนือเป็คนเปิดหรือใช้คีย์การ์ดของแสงเหนือเปิดก็ไม่มีทางที่จะออกไปได้แน่
“ นี่คุณ เปิดประตูให้ผมเดียวนี้นะ ” คุณหมอซัมเมอร์ยังคงหันไปพูดกับแสงเหนือด้วยทีท่าและสีหน้าที่บ่งบอกว่าตอนนี้เขากำลังโกรธแสงเหนือเป็อย่างมาก
“ ถ้างั้นคุณหมอก็ยอมผมสักทีสิ ถ้าคุณหมอยอมผมบางทีผมอาจจะใจดีเปิดประตูให้คุณหมอออกจากห้องไปก็ได้นะ ”
“ คุณ! ทำไมคุณต้องทำแบบนี้กับผมด้วย คนอื่นมีตั้งเยอะแยะมากมาย ทำไมไม่ไปหาพวกคนเ่าั้ล่ะ มายุ่งกับผมทำไม ”
“ ก็คนพวกนั้นไม่ใช่คุณหมอไง ผม้าแค่คุณหมอ ไม่ใช่คนพวกนั้นครับ ” พูดจบแสงเหนือก็เดินตรงเข้าไปหาคุณหมอซัมเมอร์ทันที
“ คุณ! อย่าเข้ามานะ อ๊ะ! ” แสงเหนือไม่รอช้า เดินตรงเข้าไปหาคุณหมอซัมก่อนที่จะใช้มือของเขาจับแขนของคุณหมอซัมและลากตัวคุณหมอซัมมาที่กลางห้องที่มีโซฟาถูกจัดวางไว้ทันที
“ นั่ง! ” คุณหมอหนุ่มถูกท่านประธานเหนือจับให้นั่งลงบนโซฟาทันที ซึ่งคุณหมอซัมเมอร์เองก็รีบถอยตัวเองห่างจากแสงเหนือที่มานั่งลงที่โซฟาตัวเดียวกันทันที
“ จะขยับไปไหน ขยับมานี่ ” แสงเหนือเริ่มหงุดหงิดที่คุณหมอมีท่าทีรังเกียจเขา และพยายามขยับตัวออกห่างเขา แสงเหนือจึงใช้มือจับแขนคุณหมอ ดึงให้เข้ามาใกล้เข้า แต่คุณหมอก็ยังขัดขืนและพยายามลุกออกจากโซฟาตัวที่นั่งอยู่ แสงเหนือเลยตัดสินใจกระชากคุณหมอให้ลงมานั่งที่ตักของเขาทันที
“ อ๊ะ! คุณหล่อยผมนะ ปล่อย! ” คุณหมอซัมเมอร์ยังคงดิ้นอยู่บนตักของท่านประธานแสงเหนือ จนท่านประธานแสงเหนือเริ่มหมดความอดทน เพราะตอนนี้ร่างกายของเขากำลังถูกคุณหมอหนุ่มเบียดไปมาในท่าที่ทำให้เขาเริ่มจะเกิดอารมณ์ต่้องการขึ้นมาแล้ว
“ ถ้าคุณยังดิ้นไม่หยุดแล้วน้องชายผมมันแข็งขึ้นมา คุณนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบนะหมอ ” แสงเหนือเอ่ยขู่คุณหมอซัมเมอร์ที่ยังดิ้นอยู่บนตักของเขาภายในอ้อมกอดของแสงเหนือ จนคุณหมอเองต้องหยุดดิ้นเพราะกลัวว่าสิ่งที่แสงเหนือพูดออกมาจะทำให้ตัวเองลำบากแน่ถ้ามันได้เป็ตามที่แสงเหนือบอก
“ เรามานั่งคุยกันดีๆ กันดีกว่านะ ในเมื่อคุณไม่ยอม ผมก็จะไม่บังคับคุณ ” แสงเหนือพูดขึ้น
“ คุณพูดจริงนะ ” คุณหมอซัมเมอร์ถามย้ำกับแสงเหนือ แล้วหันหลังเอี้ยวตัวหันไปมองแสงเหนือ ก็พบว่าแสงเหนือพยักหน้าส่งมาให้ ก่อนที่จะคลายอ้อมกอดออกจากตัวของคุณหมอ หมอซัมเมอร์เลยรีบลุกยืนขึ้นออกจากตักของแสงเหนือทันที และดูเหมือนแสงเหนือก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วย
“ หึ! เอาล่ะ นั่งลงแล้วเรามาตกลงกันดีกว่า ”
“ ผมจะเชื่อใจคุณได้ยังไง ” คุณหมอซัมเมอร์ยังคงหวาดระแวงแสงเหนืออยู่
“ คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่เชื่อผมได้รึเปล่าละ ตอนนี้คุณเองไม่มีทางเลือกนะคุณหมอ ” แสงเหนือหันมามองหน้าหมอซัมเมอร์ก่อนที่จะพูดขึ้น ทำให้หมอซัมเมอร์ต้องยอมนั่งลงที่โซฟา แต่เป็โซฟาอีกตัวที่อยู่ข้างกันทันที
“ เอาล่ะ! ที่ผมบอกว่าผม้าคุณหมอน่ะ ผมพูดจริงนะ! แต่ผมจะไม่บังคับคุณหมอ เพียงแต่ว่า… ผมจะทำให้คุณหมอยอมผมเอง ” แสงเหนือเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นคุณหมอซัมเมอร์ยอมนั่งลงที่โซฟาอีกตัวและมีทีท่าที่จะฟังเขา
“ นี่คุณ! คุณคิดว่าผมจะยอมคุณรึไง ”
“ ผมถึงบอกไงว่าผมจะไม่บังคับคุณ แต่จะทำให้คุณยอมผมเอง ” แสงเหนือย้ำออกไปอีกครั้ง พร้อมกับันมามองหน้าคุณหมอซัมเมอร์แล้วยกยิ้มมุมปากขึ้น
“ คุณหมายความว่ายังไงกันแน่ ”
“ ผม… จะจีบหมอ และหมอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธผมด้วย ” แสงเหนือเอ่ยขึ้นทันที
“ ห้ะ! จะจีบผมหรอ ” คุณหมอซัมอุทานออกมาด้วยความใที่แสงเหนือบอกว่าจะจีบตัวเอง
“ ใช่! คุณหมอได้ยินไม่ผิดหรอก ”
“ คุณจะมาเสียเวลากับคนอย่างผมทำไม เอาเวลาของคุณไปเที่ยวหาผู้ชายผู้หญิงที่เขายอมนอนกับคุณไม่ดีกว่ารึไง ”
“ ไม่ล่ะ! ผมบอกแล้วไงว่าผมจะจีบคุณหมอ แล้วผมจะไปนอนกับคนอื่นทำไม ” แสงเหนือยังคงพูดต่อทำให้คุณหมอซัมเกิดอาการงงขึ้นมาทันที
“ เอาล่ะ! คุณหมอไปอาบน้ำเถอะ จะได้นอน พรุ่งนี้คุณหมอมีเข้าเวรไม่ใช่หรอ ผมสัญญาว่าคืนนี้ผมจะไม่ทำอะไรคุณหมอ…. ถ้าคุณหมอไม่ยินยอมผมเอง ” แสงเหนือพูดขึ้นบอกกับคุณหมอพร้อมกับส่งรอยยิ้มเ้าเล่ห์ไปให้ คุณหมอซัมรีบหันหน้าหนีแสงเหนือทันที
“ ผมไม่นอนที่นี่ ผมจะกลับไปนอนที่ห้องของผม พรุ่งนี้ผมต้องทำงานนะคุณ ”
“ เดี๋ยวผมไปส่งคุณหมอเอง ”
“ แต่ว่าผมต้องตื่นแต่เช้า ”
“ คุณหมอจะตื่นเช้าทำไมครับ ในเมื่อพรุ่งนี้คุณหมอเข้างานตอนเที่ยงไม่ใช่หรอ ”
“ นะ นี่! คุณรู้ได้ยังไง ”
“ ถ้าอะไรที่ผมสนใจแล้ว ผมก็ต้องรู้ด้วยสิว่าสิ่งๆนั้นเป็ยังไง ผมให้คนไปสืบดูเื่ตารางทำงานของคุณหมอแล้ว ” แสงเหนือเอ่ยบอกกับคุณหมอซัมอย่างยิ้มๆ
“ คุณนี่มัน! ”
“ เสื้อผ้าในตู้ ส่วนผ้าเช็ดตัวมีอยู่ในห้องน้ำ คุณหมอเลือกใช้ได้ตามสบายเลยนะ พวกครีมอาบน้ำสบู่ในห้องน้ำก็เหมือนกัน สำหรับคุณหมอผมอนุญาตให้ใช้ได้หมดแหละ ” แสงเหนือเอ่ยบอก
“ คุณ!…. ”
“ ผมให้เวลาคุณหมอ 15 นาที ถ้าผมตรวจงานเสร็จแล้วพบว่าคุณหมอยังอาบน้ำไม่เสร็จ ผมจะเป็คนตามเข้าไปอาบน้ำให้หมอเองแน่ ” แสงเหนือพูดจบก็ลุกเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง แล้วหยิบเอาไอแพดกับเอกสารออกมานั่งทำงานที่โต๊ะโซฟาที่คุณหมอซัมยังนั่งอยู่ คุณหมอซัมเองคงรู้ได้ว่าถ้าตัวเองช้าแสงเหนือเองต้องมาอายบน้ำให้เขาเหมือนที่เ้าตัวได้บอกเอาไว้แน่ๆ จึงรีบลุกเดินเข้าห้องนอนของแสงเหนือไปทันที แล้วเริ่มจัดการถอดเสื้อผ้าอาบน้ำให้เสร็จทันเวลา
30 นาทีผ่านไป
แสงเหนือที่ตรวจเอกสารต่างๆเสร็จแล้ว ก็ได้ลุกเก็บของต่างๆแล้วเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป เพื่อที่จะได้อาบน้ำแล้วเข้านอนต่อ เมื่อเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก็พบว่าคุณหมอซัมเมอร์ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและนอนอยู่บนเตียงของเขาก่อนแล้ว ซึ่งตัวของคุณหมอซัมเองก็ได้เผลอหลับไปพร้อมกับมือถือของตัวเองที่ยังคงเปิดข้อมูลการรักษาของคนไข้ที่ตัวเองดูค้างไว้อยู่ แสงเหนือจึงได้จับโทรศัพท์ของหมอซัมเมอร์ออกแล้วเอาไปวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงนอน และได้แต่ยืนมองร่างขาวที่ตอนนี้ได้สวมเสื้อผ้าของเขาทั้งชุด ทั้งเสื้อยืดสีขาว กางเกงขายาวสีเทา ซึ่งพอคุณหมอใส่ชุดของเขาแล้วมันทำให้แสงเหนือคิดว่าคุณหมอซัมเป็คนที่น่ารักและดึงดูดเขามาก แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำต่อ
เวลาผ่านไปประมาณ 20 นาที แสงเหนือก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เขาทำการเช็ดตัวเช็ดผมของตัวเองแล้วเดินไปยังตู้เสื้อผ้าแล้วแต่งตัวเพื่อที่จะได้เข้านอน เมื่อทำทุกอย่างเสร็จหมดแล้วแสงเหนือจึงเดินมาล้มตัวลงนอนบนเตียงที่ตอนนี้มีคุณหมอซัมเมอร์กำลังนอนหลับอยู่ แสงเหนือขยับตัวเข้าไปในผ้าห่มที่คุณหมอซัมได้ห่มอยู่แล้วทำการดึงคุณหมอซัมเมอร์เข้ามากอดไว้ก่อนที่จะกระชับอ้อมกอด แสงเหนือคิดในใจว่าตัวของเขาเองไม่เคยคิดที่อยากจะมีใครมาคอยนอนเคียงข้างตัวเองแบบนี้เลย ั้แ่ที่ตัวเองมีรักแรกแล้วไม่สมหวัง จนเขาได้มาเจอกับคุณหมอซัมเมอร์เพียงไม่กี่วัน แต่กลับรู้สึกว่าตัวของเขาเองกำลังถูกตัวของคุณหมอซัมเมอร์ดึงดูดและอยากจะดูแลทะถนอมเหมือนกับรักแรกที่ตัวเองเคยทุ่มเทลงไปแต่เขากับไม่เห้นคุณค่า มันเหมือนกับเขาที่ยอมเปิดใจให้ใครบางคนอีกครั้งนึง และตัวของเขาเองก็มั่นใจว่าจะสามารถจีบคุณหมอซัมเมอร์ให้มาอยู่กับเขาได้แน่นอน แล้วไม่นานแสงเหนือก็ได้เข้าสู่ห้วงนิทราตามคุณหมอซัมเมอร์ไปทันที
เช้าของวันรุ่งขึ้น
“ อื้อ! อย่ากวน คนจะนอน ” เสียงที่งัวเงียเหมือนยังไม่อยากตื่นของคุณหมอซัมเมอร์ดังขึ้นมา เมื่อเ้าตัวกำลังถูกใครบางคนกำลังกวนเวลานอนของเขาอยู่
“ ตื่นได้แล้วครับ คุณหมอ ” แสงเหนือก้มลงกระซิบที่ข้างหูของคุณหมอ ทำให้หมอซัมเมอร์ต้องขยับถอยหนีทันที
“ คุณ! อย่ากวนได้มั้ย ผมจะนอน ” ร่างขาวยังคงพลิกตัวหันหลังหนี เพื่อที่จะหลบจากการรบกวนของเ้าของห้องนี้ทันที
“ แต่นี่มันจะ 10 โมงแล้ว หมอไม่หิวรึไง ”
“ เดี๋ยวผมค่อยไปหาไรกินที่โรงพยาบาลก็ได้ ขอนอนต่ออีกนิดนะ " หมอซัมเมอร์ยังคงไม่ตื่นและยังคงจะขอนอนต่อไป แต่แสงเหนือเองก็ไม่ยอมให้เป็เช่นนั้น เขาขยับตัวเข้าหาหมอซัมก่อนที่จะก้มลงจุ๊บที่แก้มขาวของคุณหมอซัมทันที
“ อ๊ะ! นี่คุณ ทำบ้าอะไรเนี่ย มาจุ๊บแก้มผมทำไม ” คุณหมอซัมผลิกตัวหันมามองค้อนใส่แสงเหนือพร้อมกับบ่นใส่แสงเหนือทันที ซึ่งแสงเหนือเองก็ยิ้มออกมา พร้อมกับคิดว่าคุณหมอซัมเมอร์ของเขาเหมือนกับแมวน้อยที่กำลังขู่เขายังไงยังงั้น
“ ก็คุณจะได้ตื่นและลุกไปอาบน้ำสักที ผมจะพาออกไปทานข้าว คุณเองก็มีงานที่ต้องทำตอนเที่ยงไม่ใช่หรอ เดี๋ยวจะไม่ทันเอา ” แสงเหนือพูดขึ้น
“ เออๆ รู้แล้ว ไปอาบน้ำแล้วก็ได้ ” คุณหมอซัมเมอร์ยอมลุกจากเตียงแล้วกำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งระหว่างที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำนั้นมันต้องผ่านตัวของแสงเหนือที่ยังนั่งอยู่บนเตียง แสงเหนือได้ลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วดึงแขนคุณหมอให้หันหน้ามาก่อนจะจุ๊บปากคุณหมอเร็วๆ แล้วผละหน้าออกมา
“ อ๊ะ! นี่คุณ! อีกแล้วนะ มาจุ๊บปากผมอีกแล้ว คนฉวยโอกาส ”
“ ทำไมล่ะ! ก็คุณทำตัวน่ารักก่อนทำไมล่ะครับ มอนิ่งคริสครับคุณหมอ ” แสงเหนือเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มกว้างให้คุณหมอซัมเมอร์ทันที ซึ่งรอยยิ้มของแสงเหนือมันทำให้คุณหมอซัมเมอร์เกิดอาการเขินขึ้นมาทันที และเสียงเต้นของหัวใจของคุณหมอซัมเมอร์ก็เต้นแรงขึ้นมาจนเ้าตัวััมันได้ แต่แสงเหนือคงไม่ได้ยินอะไร
“ กะก็ ชิ! ผมยังไม่ได้แปรงฟันเลย คุณนี่นะ! ผมไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ” พูดจบคุณหมอซัมเมอร์ก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที
“ หึ! คุณหมอ คุณเสร็จผมแน่ ” แสงเหนือที่กำลังยืนยิ้มอยู่เพราะสามารถทำให้คุณหมอซัมออกอาการเขินได้นั้นก็ได้พูดขึ้นมา เขายิ่งมั่นใจว่าเขาจะต้องจีบคุณหมอติดแน่ๆ เพราะอีกฝ่ายเองก็มีอาการเขินเขาแล้ว และเขาก็จะรุกจีบคุณหมอให้มากขึ้นกว่านี้
ภายในห้องน้ำที่ตอนนี้มีคุณหมอซัมกำลังยืนมองกระจกด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำเพราะความเขินอายจากการกระทำของคุณประธานหนุ่มแสงเหนือ คุณหมอได้ใช้มือของตัวเองมาจับที่อกด้านซ้ายบริเวณหัวใจ ก็พบว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นแรงอยู่
“ ไม่ได้! ไอ้ซัมเมอร์ แกจะมาหวั่นไหวเพราะรอยยิ้มของเขาไม่ได้นะเว้ย! เขาก็แค่คนเ้าชู้และแกก็แค่เผลอไปมีอะไรกับเขาก็แค่นั้นเอง แกต้องดึงตัวเองกลับมานะเว้ย! บ้าชิบ! ” หมอซัมเมอร์พยายามใช้มือตบหน้าตัวเองเบาๆหลายๆครั้งให้ได้สติขึ้นมา ก่อนที่จะรีบจัดการธุระของตัวเองในห้องน้ำให้เสร็จ เพื่อที่จะได้เตรียมตัวไปทำงานของเขาโต ซึ่งทางแสงเหนือเองก็ได้นั่งเช็คงานของตัวเองผ่านโทรศัพท์ที่ตุลย์ส่งไฟล์มาให้ วันนี้เป็วันหยุดของแสงเหนือ เขาจึงมีเวลาที่จะพาคุณหมอไปทานข้าวก่อนไปทำงานและไปส่งคุณหมอที่โรงพยาบาลได้ เขาจึงดูไม่รีบร้อนอะไร และกำลังทำงานไปด้วยอารมณ์ที่โคตรจะดีสุดๆ
ฝากกดไลค์ กดติดตามและคอมเม้นต์ให้ไรท์ด้วยนะครับ ตายแล้วๆ ท่านประธานแสงเหนือก็รุกคุณหมอซัมเราเร็วจังเลย แล้วอย่างนี้คุณหมอซัมเมอร์ของเราจะทนพี่แสงเหนือที่ดีต่อใจตัวเองได้นานแค่ไหนกันนะ เอาใจช่วยคุณหมอซัมเมอร์และท่านประธานแสงเหนือด้วยนะครับ ><
3K
