ตอนที่ 1: วิวาห์น้ำตา
:
แสงไฟระยิบระยับจากแชนเดอเลียร์ราคาแพงในห้องสวีทหรูของโรงแรมระดับห้าดาว ไม่ได้ช่วยให้หัวใจ 'ลลัลตา' อบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย เธอนั่งนิ่งอยู่บนปลายเตียงกว้างที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด สัญลักษณ์แห่งความรักที่ดูจะเยาะเย้ยชะตากรรมของเธอในตอนนี้
เสียงลูกบิดประตูหมุนเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของ 'มาคีย์พงษ์' ที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางคุกคาม กลิ่นแอลกอฮอล์ที่โชยมาจากตัวเขาทำให้ลลัลตาต้องลอบผ่อนลมหายใจด้วยความหวั่นใจ
…………………………………………………………………………………………………………
"นึกว่าเธอจะหนีไปแล้วซะอีก... ลลัลตา" น้ำเสียงเข้มนั้นราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเกลียดชัง มาคีย์กระชากเนคไทออกจากลำคอแกร่ง พลางมองหญิงสาวในชุดเ้าสาวแสนสวยด้วยสายตาดูแคลน
…………………………………………………………………………………………………………
"ลลัลจะหนีไปไหนได้คะ ในเมื่อคุณพ่อ... ฮึก... ในเมื่อครอบครัวของลลัลฝากฝังลลัลไว้กับพี่"
"อย่าเรียกฉันว่าพี่!" มาคีย์ตวาดลั่นจนหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว "ชื่อนี้มีไว้ให้คนที่ฉันรักเรียก ไม่ใช่ลูกสาวของฆาตกรอย่างเธอ!"
"ลลัลบอกกี่ครั้งแล้วคะว่าคุณพ่อไม่ได้ทำ คุณพ่อรักคุณลุงประจักษ์มาก ท่านไม่มีวันทำร้ายเพื่อนรักของตนเอง…”
……………………………………………………………………………………………………………
"หยุดโกหก!"
มาคีย์ก้าวเข้าไปประชิดตัวแล้วบีบต้นแขนเรียวเล็กของเธออย่างแรงจนลลัลตานิ่วหน้าด้วยความเ็ป
……………………………………………………………………………………………………………
"หลักฐานทุกอย่างมันชี้ไปที่บ้านเธอ พ่อฉันตายเพราะเข้าไปช่วยพยุงบริษัทที่พ่อเธอทำพัง แต่สุดท้ายเขากลับถูกทิ้งให้ตายในอุบัติเหตุที่พ่อเธอเป็คนจัดฉาก! แล้วดูตอนนี้สิ... เธอยังกล้าชูคอใส่ชุดเ้าสาวราคาเหยียบล้านที่ซื้อด้วยเงินของฉันอีกเหรอ?"
………………………………………………………………………………………………………………
"พี่มาคีย์... ลลัลเจ็บ..." น้ำตาใสๆ ร่วงเผาะลงบนหลังมือของชายหนุ่ม
…………………………………………………………………………………………………………………
มาคีย์จ้องมองหยาดน้ำตานั้นด้วยแววตาสั่นไหวเพียงครู่เดียว ก่อนจะเปลี่ยนเป็ความเ็าดั่งเดิม เขาผลักร่างบางจนล้มลงไปบนกองกลีบกุหลาบ
…………………………………………………………………………………………………………………
"เจ็บเหรอ? มันยังไม่ได้ครึ่งของที่ฉันเจ็บตอนเห็นศพพ่อแม่ฉันหรอกลลัลตา ในเมื่อเธออยากแต่งงานกับฉันนัก ฉันก็จะสงเคราะห์ให้... แต่จำไว้ว่าตำแหน่ง 'ภรรยา' ของเธอ มันคือตำแหน่งนักโทษที่ต้องชดใช้กรรมไปตลอดชีวิต!"
"พี่มาคีย์จะทำอะไรคะ..." ลลัลตาถอยร่นด้วยความหวาดกลัว เมื่อเห็นเขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด
"ทำหน้าที่สามีไงล่ะ... แต่ไม่ต้องกังวลไปนะ ฉันไม่ได้สวมกอดเธอด้วยความรักหรอก ฉันจะสวมกอดเธอด้วยความแค้น ให้เธอรู้ซึ้งว่าการต้องนอนกับคนที่เกลียดเธอเข้าไส้มันเป็ยังไง!"
……………………………………………………………………………………………………………….…
คืนวันวิวาห์ที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน กลับกลายเป็จุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้น ลลัลตาหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้ม ขณะที่ความมืดมิดและแรงอารมณ์ของคนใจร้ายกำลังโถมเข้าใส่เธออย่างไม่มีความปราณี
……………………………………………………………………………………………………………………
โปรดติดตามตอนที่ 2: รุ่งอรุณแห่งความปวดร้าว
1K
